Najlepsze książki fantasy o miłości dla młodzieży

Katniss zgłasza się na śmiertelny turniej zamiast siostry, a romans z Peetą jest tu przedstawieniem dla kamer. Działa, bo do końca nie wiesz, co jest grą, a co uczuciem. Śmierć nastolatków jest opisana bez epatowania, ale jest.

Tu wątek miłosny robi się poważniejszy: trójkąt uczuciowy, a w tle rebelia i propaganda groźniejsza niż arena. To kontynuacja, a egzekucje i chłosta mogą być dla młodszych za ciężkie.

Tris wybiera najbardziej brutalną frakcję, a romans z milczącym instruktorem rodzi się powoli. Świat wygląda jak quiz osobowości, a przemoc wśród nastolatków i napaść na bohaterkę tłumaczą próg 14 lat.

Romantasy dla nastolatek: złodziejka bez mocy, książę-kat i turniej na śmierć, czyli „Igrzyska śmierci” w kostiumie fantasy, z romansem na pierwszym planie. Bez scen erotycznych i z dobrym tempem, ale świat jest szkicowy.

Jude, śmiertelniczka wychowana na dworze elfów, wypowiada wojnę okrutnemu księciu Cardanowi i wplątuje się w szpiegowską grę o koronę. Romans jest tu przyprawą, a daniem głównym intryga ze zwrotami przygotowanymi zawczasu.

Drugi tom, tylko po „Okrutnym księciu”: Jude ma w garści króla elfów, a romans wreszcie dostaje swoje sceny. Pikanterii i przemocy jest więcej niż w pierwszym tomie, ale scena zbliżenia kończy się przed seksem.

Finał trylogii: zamiast nieufności między Jude i Cardanem są wyznania i wspólne sceny. Końcówka pędzi, a intryga jest mniej precyzyjna niż w „Złym królu”. Próg rośnie do 16 lat: jest krótka scena seksu i brutalność cięższa niż wcześniej.

Osią jest skok na niezdobytą twierdzę, ale emocje niosą dwie pary: Kaz i Inej oraz Nina i Matthias. Fizycznie kończy się na pocałunku w skroń, za to przemoc bywa dosłowna. Romanse ciągną się w „Królestwie kanciarzy”, dalej bez scen erotycznych.

Sierota Alina odkrywa w sobie wielką moc i trafia pod skrzydła czarującego Zmrocza. Trójkąt z nim i z przyjacielem z dzieciństwa ma nierówne boki, ale prawda o Zmroczu w połowie książki przestawia wszystko. Są pocałunki i jedna gorętsza scena na balu, przerwana w porę.

Emma Carstairs szuka zabójcy rodziców, a pomaga jej Julian, parabatai, którego Prawo Nocnych Łowców zabrania jej pokochać. Romans tli się powoli, do jednej sceny seksu opisanej metaforami. W drugim tomie, „Władcy cieni”, dochodzi udawany związek, a scena łóżkowa jest śmielsza.

Piętnastoletnia Clary odkrywa ukryty pod czarem Nowy Jork, a w trójkącie stoją obok niej arogancki Jace i Simon, przyjaciel z dzieciństwa. Romans kończy się na pocałunkach, za to przemoc bywa krwawa. Dalsze tomy opisałem w kolejności czytania Nocnych Łowców.

Evangelina Fox zawiera układ z Jacksem, Księciem Serc, którego pocałunek zabija: on zatrzyma ślub jej ukochanego, a ona pocałuje trzy osoby, które wskaże. Erotyki brak, ale scenę w krypcie, w której Jacks ignoruje jej prośby, książka podaje jako romantyczną. Dalsze tomy i „Caraval” z tego samego świata są w kolejności czytania Garber.

Siedemnastoletnia więzienna uzdrowicielka bierze na siebie wyrok Zbuntowanej Królowej i musi przejść cztery śmiertelne próby żywiołów. Romans z tajemniczym więźniem tli się przez cały tom bez pocałunku w usta. Przemoc jest dosłowna: tortury, egzekucje i wątek samookaleczenia.

Hannah, siedemnastoletnia wiedźma z Salem, tropi Krwawą Wiedźmę i wchodzi w nowy, sapficzny romans. Największy plus to bohaterowie LGBTQ+, dla których orientacja nie jest problemem do rozwiązania. Śmierć ojca bohaterki jest opisana z bliska - kto niedawno stracił rodzica, niech z nią poczeka.

Najsłynniejsza zabójczyni królestwa walczy w turnieju o tytuł Obrońcy króla, którego nienawidzi, a między nią, księciem i kapitanem straży rodzi się trójkąt bez łatwego wyboru. Romans zostaje przy pocałunkach, za to suknie i bale zajmują więcej miejsca niż próby turnieju. Dobre wejście w świat Maas - cały cykl jest w kolejności czytania Sarah J. Maas.

Simon, wybraniec, który nie panuje nad własną magią, wraca na ostatni rok szkoły czarodziejów, a jego współlokator i wróg, najpewniej wampir, nie wraca wcale. Zaczyna się jak parodia opowieści o chłopcu z przepowiedni, a rozkręca w enemies to lovers ze slow burnem, w którym na pocałunek czeka się długo. Akcja rusza powoli, a świat to głównie mrugnięcia do innych sag. Inne powieści autorki są w zestawieniu książek Rainbow Rowell.

Suknie, bale, książę i randkowe show. Bez scen erotycznych, dobre dla młodszych nastolatek. Ale dystopia jest tu dekoracją z kartonu, a trójkąt miłosny męczy. Całą serię po kolei znajdziesz w kolejności czytania „Rywalek”.

W 1714 roku Addie zawiera pakt z ciemnością i przez trzysta lat nikt jej nie pamięta - aż do chłopaka z nowojorskiego antykwariatu. Ciekawszy od niego jest Luc, cień, który z wroga staje się kochankiem. Krótkie, dosłowne sceny seksu, próba gwałtu i depresja z próbą samobójczą w tle tłumaczą próg 16 lat.

Piękna i Bestia w kostiumie fae: myśliwa Feyra trafia na dwór księcia w złotej masce, a romans rośnie powoli. Jest jedna, dość dosłowna scena seksu, ale bardziej od niej ciąży przemoc: tortury, odurzanie bohaterki i zaborczość podana jako namiętność. Kolejne tomy są już 18+.

Romantasy do śmiechu: córka rzeźnika zostaje asystentką Złego i tropi zdrajcę w jego biurze. Humor i przybrana rodzina działają, świat jest z tektury. Jest jeden pocałunek, a próg 16 lat dają makabra, przekleństwa i wątek napaści na bohaterkę. Więcej takich par jest w książkach grumpy sunshine.

Polska romantasy: Strażniczka bez magii wpuszcza do Fortecy zdrajcę i demony, a potem okazuje się, że mówi językiem, którego nikt jej nie uczył. Surowy mentor, slow burn i ekipa, której się kibicuje, tylko blisko 700 stron to sporo, a tom 1 kończy się zawieszeniem. Same pocałunki, za to tortury opisane mocno.

Drugi tom „Dworu cierni i róż” (wyżej): Feyra wraca spod Góry z koszmarami i trafia na Dwór Nocy. Slow burn wreszcie wybucha, a 768 stron tonie w kolacjach i wykładach. Oprócz erotyki są tu ataki paniki, tortury i rzeź w mieście.

Piąty tom, czytany po „Dworze skrzydeł i zguby” (niżej): romans Nesty i Kasjana zaczyna się od docinków i układu bez zobowiązań. Chemia jest gęsta, ale dramat stoi na tym, że oboje nie umieją ze sobą rozmawiać. Najdosłowniejszy tom serii, a obok erotyki są uzależnienie, depresja i wspomnienia przemocy seksualnej.

Trzeci tom, tylko po „Dworze mgieł i furii”: Feyra szpieguje na Dworze Wiosny, a potem wybucha wojna z Hybernią. Para jest już razem, więc romans traci napięcie, a wojna to głównie narady. Seksu jest więcej niż w drugim tomie, a przemoc mocniejsza, z napaścią seksualną na jednego z bohaterów.

To polskie wydanie „Fourth Wing”, nie dla nastolatków. Akademia jeźdźców smoków, enemies to lovers z mrocznym dowódcą i szybka fabuła z humorem - ale też dosłowne sceny seksu i przekleństwa. Irytuje trójkąt z przyjacielem z dzieciństwa.

Drugi tom, tylko po „Czwartym skrzydle”, z lepszym światem i intrygą. Tyle że para przez cały tom kłóci się o te same sekrety, a scen seksu i przemocy jest więcej niż w jedynce.

Trzeci tom, tylko po „Iron Flame”, i najbardziej przygodowy w cyklu, choć wyprawa na wyspy rozpada się na epizody. Dwie długie, bardzo dosłowne sceny seksu, brutalna przemoc i otwarte zakończenie.

Wampirzyca wychodzi za Alfę wilkołaków w ramach politycznego układu, a naprawdę szuka zaginionej przyjaciółki. Pyskata narratorka i intryga z kilkoma porządnie zasianymi zwrotami ratują przewidywalny romans. Sceny łóżkowe są długie i bardzo dosłowne.

Prequel cyklu „Z krwi i popiołu”: Sera od urodzenia jest obiecana Pierwotnemu Śmierci i wyszkolona, żeby go w sobie rozkochać, a potem zabić. Środek zamienia się w wykłady o bogach. Są tu długie, dosłowne sceny seksu, brutalna przemoc i samobójstwo ojca bohaterki.

Drugi tom „Z ciała i ognia”, ze scenami erotycznymi jeszcze śmielszymi niż w „Cieniu w żarze”. Oprócz seksu są tu tortury, opowieści o przemocy seksualnej i dawna próba samobójcza bohaterki, którą autorka traktuje poważnie.