Przejdź do treści
Półka Moje książki
Okładka: Szklany tron, Sarah J. Maas

Recenzja

Szklany tron - recenzja, od ilu lat i dla kogo

Sarah J. Maas

Ten od Liceum

★ 6/10
Ocena ogólna - co to znaczy?

Jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów. To moja ocena z tego momentu życia. Ta sama książka za rok albo za pięć lat może trafić do ciebie mocniej albo słabiej - i to normalne. Jak oceniam

🧠 Koneser - co to znaczy?

Dla wymagających: liczy się nietuzinkowa fabuła, zwroty akcji i dobrze napisani bohaterowie. Jak oceniam

4/10
💖 Relaksator - co to znaczy?

Dla tych, którzy chcą się po prostu wciągnąć. Sztampa i płascy bohaterowie nie przeszkadzają. Jak oceniam

8/10
🌶️ Pikanteria - co to znaczy?

Jak dosłowne są sceny intymne: 0-2 najwyżej pocałunki, 3-5 zasygnalizowane, 6-10 opisane wprost. To opis, nie ocena. Jak oceniam

2/10
Wiek - co to znaczy?

Mój próg, nie oznaczenie wydawcy. Liczą się sceny intymne, ale też przemoc, używki i ciężar tematu. Jak oceniam

14+

Tropy w książce

  • Romantasy

Motywy

  • fantasy young adult
  • zabójczyni w turnieju
  • trójkąt miłosny
  • zagadka morderstw
  • zakazana magia
  • tom 1 serii

Sięgnij, jeśli

  • lubisz fantasy z dworem, balami i bohaterką, która w jednej scenie grozi wydłubaniem oczu, a w następnej zajada się słodyczami
  • chcesz trójkąta miłosnego, w którym obaj kandydaci mają swoje zalety i trudno wybrać drużynę
  • planujesz wejść w cały cykl Maas i wolisz zacząć od tomu bez scen 18+, w którym magia i polityka dopiero wychodzą z cienia

Odpuść, jeśli

  • spodziewasz się krwawego turnieju, bo większość Prób autorka streszcza w jednym zdaniu, a czas zajmują suknie, bilard i liściki
  • irytuje cię bohaterka, o której wszyscy mówią, że jest najlepsza na świecie, a ona na Próbie trucizn podgląda sąsiada
  • wolisz zagadki, przy których trzeba pogłówkować, bo winnego widać z daleka, a finałowy pojedynek rozstrzyga duch z innego świata

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

4/10
  • Świat, który obiecuje. Spalony Terrasen, podbite Eyllwe, obozy pracy i magia, która zniknęła miesiąc po królewskim zakazie. Maas podaje to oszczędnie, w rozmowach i drobiazgach, a ostatnia rozmowa króla z Perringtonem pokazuje, że prawdziwa gra dopiero się zaczyna.
  • Nehemia. Księżniczka z Eyllwe udaje, że ledwo mówi wspólną mową, żeby podsłuchiwać dwór, i prowadzi własną wojnę o swój kraj. Jako jedyna w tym zamku od początku wie, w co gra.
  • Turniej na doczepkę. Obietnica jest prosta: dwudziestu czterech złodziei, najemników i morderców walczy o życie. Wychodzi z tego kilka scen na arenie, a Próby skradania, tropienia i rzutu oszczepem mieszczą się w jednym zdaniu. Suknie dostają więcej miejsca niż rywale, z których połowy nie odróżniłem.
  • Zabójczyni na słowo honoru. Celaena co chwilę wyobraża sobie, jak w okamgnieniu rozbroiłaby strażników, ale na stronach przegrywa sparing z Chaolem, wymiotuje po biegu, a Próbę trucizn wygrywa, podglądając puchary sąsiada. Legendarna zabójczyni zabija w tej książce jednego potwora, i to cudzym mieczem.
  • Zagadka z jednym podejrzanym. Cain nosi czarny pierścień, rośnie w oczach, czyści Znak Wyrda w ogrodzie i znika w noce morderstw. Fałszywy trop z Nehemią trzyma się kilka rozdziałów, a finałowy pojedynek rozstrzyga duch, który zjawia się, gdy bohaterka zawoła o pomoc. Elena wpada jak kawaleria i wynosi z areny całe napięcie.

💖 Dla relaksatorów

8/10
  • Trójkąt z charakterem. Dorian to książę-kobieciarz z sumieniem, który uczy Celaenę bilarda najstarszą sztuczką podrywacza. Chaol to ponury strażnik, który czerwieni się i ucieka, kiedy ona tłumaczy mu, że ma miesiączkę. Obu da się lubić i na tym ten trójkąt stoi.
  • Pyskata bohaterka. Celaena rzuca doniczką w lady Kaltain, gryzie kij bilardowy ze złości, a pokonanemu rywalowi rzuca: „Oto, co potrafi mały kanapowy piesek”. Jest próżna, łakoma i wybuchowa, więc nudy przy niej nie ma.
  • Groza w korytarzach. Okaleczone ciała, znaki wymazane krwią, tajne przejścia, grobowiec za gobelinem i potwór przyzywany w podziemiach. Ucieczka przed ridderakiem i finał pod wieżą zegarową mają tempo i nastrój.
  • Humor i przekomarzanie. Bitwa na chleb i jabłka z Chaolem, popiół z ognisk Samhuinn, który kapitan bez ceregieli nazywa nawozem, i wieczory z Dorianem przy kartach. Lekkie dialogi niosą książkę przez spokojniejsze rozdziały.
  • Długi rozbieg. Podróż z Endovier, zwiedzanie zamku i przymiarki zajmują sporo stron, zanim padnie pierwszy trup, a akcja nabiera rozpędu dopiero przy grobowcu Eleny.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

5

Szkielet jest obiecujący: turniej o życie, mordy w zamku, tajne przejścia i duch królowej. Turniej schodzi jednak na boczny tor, zagadka ma jednego oczywistego podejrzanego, a pojedynek o tytuł wygrywa interwencja z innego świata. Ratuje to finałowa rozmowa króla z Perringtonem, która przestawia całą historię na wyższy bieg.

Bohaterowie i relacje

6

Celaena jest żywa, pyskata i niekonsekwentna: raz bezlitosna zabójczyni, raz nastolatka zakochana w sukniach i słodyczach. Bywa to urocze, ale jej legenda nie ma pokrycia w tym, co robi. Dorian i Chaol są sympatyczni i dobrze się uzupełniają, Nehemia ma własny cel i charakter. Kaltain myśli wyłącznie o koronie, Cain to groźny mięśniak z pierścieniem, a reszta rywali to lista imion.

Styl pisania i atmosfera

5

Zamek ze szkła, zielony ogień w kominku sali tronowej i grobowiec za gobelinem budują klimat. Styl ma jednak swoje nawyki: bohaterowie bez przerwy chichoczą, rumienią się, przewracają oczami i przygryzają wargi, krew raz po raz zamienia się w lód, a Celaena regularnie wyobraża sobie, jak w okamgnieniu poderżnęłaby komuś gardło. Opisy sukien ciągną się jak tren królowej.

Rozrywka i wartość

8

Mimo dłużyzn to sprawna rozrywka: flirt, intryga, potwór w podziemiach i finał z trucizną w kielichu. Kto lubi bohaterki z pazurem i dworskie romanse z mieczem w tle, będzie zadowolony, a po ostatniej scenie króla od razu sięgnie po kolejny tom.

Krótko o książce, bez spoilerów

Najsłynniejsza zabójczyni Adarlanu wychodzi z kopalni soli, żeby w szklanym zamku wywalczyć tytuł Obrońcy króla, którego nienawidzi. Turniej na śmierć i życie, trupy w korytarzach i trójkąt z księciem i kapitanem brzmią jak przepis na petardę, tyle że Maas o wiele chętniej przebiera bohaterkę w suknie, niż każe jej walczyć.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Przecież biblioteki kryły mnóstwo pomysłów, a nowe pomysły stanowiły najgroźniejszą, najbardziej niebezpieczną broń świata!”Szklany tron, Sarah J. Maas

Poruszane motywy

Sarah J. Maas zaczyna cykl od historii o cenie wolności. Celaena ma osiemnaście lat, rok niewoli w kopalni soli za sobą i jedną szansę: zostać prywatnym zabójcą króla, który spalił jej ojczyznę i zakazał magii. Pod turniejem, sukniami i flirtem kryje się opowieść o imperium, które podbija sąsiadów, pali książki i zsyła buntowników do obozów pracy, oraz o ludziach, którzy w takim świecie próbują ocalić siebie i resztki przyzwoitości. Zło ma tu konkretną twarz, i nie jest to twarz Caina. Główne elementy historii: Wolność za cenę służby - umowa na cztery lata zabijania na rozkaz w zamian za życie poza Endovier. Turniej i zagadka - Próby, rywale ginący w korytarzach i Znaki Wyrda wymazane krwią. Zakazana magia - Elena, Fae, Bramy Wyrda i czarne pierścienie, które zmieniają ludzi. Trójkąt uczuć - książę, który chce się żenić tylko z miłości, i kapitan, który najpierw pilnuje Celaeny, a potem ją chroni. Przyjaźń - Celaena i Nehemia, dwie dziewczyny z podbitych krajów, które mają swoje tajemnice. Przeszłość - spalony Terrasen, zamordowani rodzice i Sam, którego Celaena wciąż opłakuje.

Pytania i odpowiedzi

Od którego tomu zacząć serię Szklany tron?

„Szklany tron” to tom 1 i dobre wejście w cykl. Po polsku (Uroboros) seria ma jeszcze „Koronę w mroku”, „Dziedzictwo ognia”, „Królową cieni”, „Imperium burz”, „Wieżę świtu” i „Królestwo popiołów”, a do tego tom opowiadań „Zabójczyni”, który jest prequelem. Turniej zamyka się w tej książce, ale pierścienie króla, znak na czole Celaeny i jej przeszłość czekają na ciąg dalszy. Kolejne tomy robią się coraz bardziej dorosłe.

Ile stron ma „Szklany tron”?

520 stron w wydaniu Uroboros z 2024 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania. Powieść ma 55 rozdziałów.

Od ilu lat jest „Szklany tron”?

Polecam od 14 lat. Romans kończy się na pocałunkach, za to przemocy nie brakuje: okaleczone ciała zawodników, brutalny finałowy pojedynek, chłosta i niewolnictwo w kopalniach soli, rzeź buntowników z Eyllwe, a w tle jednym zdaniem wspomniany gwałt. Jeśli któryś z tych tematów dotyczy ciebie albo kogoś bliskiego, porozmawiaj z dorosłym, któremu ufasz, albo zadzwoń pod bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.

Dla kogo jest ta książka?

Dla relaksatorów od 14 lat, którzy lubią fantasy z dworem, intrygą i trójkątem miłosnym, a od bohaterki oczekują pazura i ciętego języka. To także rozsądny start dla kogoś, kto chce poznać Maas bez scen 18+. Konesera ucieszą zakazana magia i finałowa scena króla, ale turniej na doczepkę, zagadka z jednym podejrzanym i duch rozstrzygający pojedynek mogą go zmęczyć.

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Co czytać dalej

Korona w mroku Sarah J. Maas Ten sam cykl. ★ 7/10🧠 6💖 8🌶️ 416+ Czytaj recenzję Dziedzictwo ognia Sarah J. Maas Ten sam cykl. ★ 7/10🧠 6💖 8🌶️ 216+ Czytaj recenzję The Prison Healer. Próby żywiołów Lynette Noni Też więźniarka, która musi przejść śmiertelne próby, żeby odzyskać wolność. ★ 6/10🧠 5💖 8🌶️ 115+ Czytaj recenzję
Zrób test: co czytać dalej