Książki grumpy sunshine - gbur i promyczek w romansie

Najlepsza para tego tropu, z odwróconymi rolami: gburką jest Cath, która pisze najpopularniejszy fanfik o Simonie Snowie, a przez miesiąc boi się pójść na stołówkę. Promyczkiem jest Levi, który uśmiecha się do wszystkich i całą jesień przesiaduje pod jej drzwiami. Zamiast łóżka jest czytanie na głos, a pod romansem lęk i choroba psychiczna ojca. Więcej w książkach Rainbow Rowell i romansach na studiach.

Romantasy z humorem: Evie zatrudnia się jako asystentka Złego i gada przy nim za trzy osoby. Postrach królestwa jest gburem głównie z plotek - boi się ciemności i słodzi napar. Bawi biuro złoczyńcy z kadrową i żabą w koronie, męczy ten sam żart na pięciuset stronach. Romans kończy się na pocałunku, próg 16+ dają makabra i tortury podane na wesoło, a finał każe czekać na tom drugi (fantasy o miłości dla młodzieży).

Grumpy sunshine z odwróconymi rolami: gburką jest Mira, graficzka, która nie znosi zimy i świąt, a promyczkiem sąsiad Dax, samotny ojciec z uśmiechem nawet na rozładowany kluczyk. Kolejne awarie wpychają ją do jego domu obwieszonego lampkami, a siedmioletnia Charlie gra swatkę. Pod romansem jest żałoba po tacie i poczucie winy, które od dziecka wpaja Mirze babka, a Dax pyta, czeka i daje jej przestrzeń, co w tym tropie jest rzadkością. Słabiej z resztą: zakończenie widać po dwóch rozdziałach, a środek to kolejne kubki czekolady.

Gburem jest Kane, z którym redaktorka Isla kłóci się już w samolocie, a latem przez pomyłkę z kluczami dzieli z nim dom i jego nowofundlandkę. Isla jest głośna i pyskata, więc zamiast topnienia są złośliwości aż do epilogu (książka stoi też w enemies to lovers). Bawią riposty i kulisy wydawnictwa, nuży pięćset stron przy tajemnicy, którą czytelnik rozwiązuje jeszcze na lotnisku. Mira, Dax i Charlie ze „Świątecznej usterki” mieszkają po sąsiedzku.

Mruk i gaduła z jednego bloku: rozgadana Cami prosi małomównego sąsiada Tannera, żeby udawał jej chłopaka, a on jest mrukiem tylko dla świata - dla niej gotuje, nosi zakupy i pamięta każdy drobiazg. Bawią riposty i wścibskie sąsiadki, męczą „Oddychaj” i „stokrotko” powtarzane kilkadziesiąt razy. Dwie długie, dosłowne sceny seksu, a udawany związek wraca w książkach fake dating.

Postrach wydziału biologii i doktorantka, która całuje go na korytarzu, żeby oszukać przyjaciółkę - tak zaczyna się udawany związek. Adam jest gburem głównie w opowieściach innych, bo przy Olive od razu kupuje jej najsłodsze kawy. Bawią żarty z życia naukowego, zgrzyta nierówność sił profesora i doktorantki, a w szesnastym rozdziale słodka komedia staje się romansem 18+ (książki Ali Hazelwood).

Bash, gburowaty pilot samolotów gaśniczych, spędza noc na zasypanym lotnisku z promienną instruktorką jogi, a potem spotyka ją jako dziewczynę syna. Ten gbur się zmienia: rozpoznaje u siebie wypalenie, idzie na terapię i przychodzi na jogę. Humor i zrzędliwy staruszek Clyde bronią książki, zbiegi okoliczności i kolejne rozdziały w sypialni już nie. To czwarty tom Rose Hill, z nową parą.

Gburowaty ranczer i samotny ojciec Cade zatrudnia na wakacje rudą barmankę Willę jako nianię pięcioletniego Luke'a. On warczy „Ruda” i co chwila przypomina o trzynastu latach różnicy, ona odbija każdą zaczepkę, a najlepsze sceny ma Luke. Fabuła nie ma zakrętu, którego nie widać z drugiego końca pastwiska, a dirty talk z wymuszanym „dziękuję” szybko przestaje działać. Drugi tom Chestnut Springs, z osobną parą.

Gbur w garniturze ochroniarza: były komandos Rhys warczy na cały świat poza księżniczką Bridget, której ma pilnować. Slow burn na dwa lata ma najlepsze strony, potem fabuła czeka za drzwiami sypialni, a lokalizator w telefonie bez jej wiedzy i klapsy za taniec z innym tekst nazywa troską. To drugi tom serii Twisted, z nową parą; pierwszy tom, „Miłość”, tu nie trafił, bo Alex to zimny drań, a nie gbur.

Beverly ucieka sprzed ołtarza, dopisuje sobie Harvard w CV i zostaje asystentką ponurego prezesa Setha Westona. Chemia gbura i różowej gaduły bawi, a żałoba Setha jest napisana z powagą. Resztę ponad pięciuset stron zajmują wpadki i długie sceny z dominacją, klapsami i hasłem bezpieczeństwa (książki Joanny Balickiej).

Najsłabsza pozycja na liście: Ava, mistrzyni wpadek, spędza kwadrans w tajnym klubie z nieznajomym w masce, a tydzień później zostaje u niego gosposią na zastępstwo. Mruk przy niej piecze babeczki i uczy się gitary, ale posyła za nią kierowcę, co książka bierze za opiekę. Klapsy i krępowanie są opisane wprost; to trzeci tom „Złotej elity”, do czytania po dwóch pierwszych.