Tropy w książce
- Akademia i szkoła z internatem
- Przybrana rodzina
- Romantasy
- Twisty i nieoczywiste rozwiązania
Motywy
- akademia jeźdźców smoków
- wojna i rebelia
- tajne archiwa
- zazdrość o byłą
- sceny 18+
- cliffhanger
Sięgnij, jeśli
- finał „Czwartego skrzydła” zostawił cię z otwartymi ustami i nie możesz się doczekać, co się stanie z Brennanem i Aretią
- lubisz fantasy o zakazanych księgach, wymazanej historii i propagandzie, w którą wierzą nawet profesorowie
- chcesz romantasy, w której para jest razem od początku, a napięcie budują zdrady, tortury i bitwa o wszystko
Odpuść, jeśli
- męczą cię pary, które przez setki stron kłócą się o to samo i godzą w łóżku
- zazdrość o piękną byłą, która nagle wyrasta na rywalkę, wywołuje u ciebie ziewanie
- po ponad siedmiuset stronach oczekujesz zamknięcia, a nie cliffhangera i czekania na trzeci tom
Dlaczego taka ocena
🧠 Dla koneserów
4/10- Kłótnia w pętli. Violet chce pełnej szczerości, Xaden chce usłyszeć „dwa małe słowa”, a potem każe jej zadawać pytania, bo sam z siebie nic nie powie. Ten sam spór wraca w Samarze, w Aretii, w Cordynie i na krawędzi klifu, z tymi samymi argumentami. Po trzecim okrążeniu chciałem im spisać umowę z paragrafami i parafką na każdej stronie.
- Rywalka na zamówienie. Kiedy fabuła potrzebuje zgrzytu w związku, autorka dostarcza piękną byłą Xadena, która rzuca „miałam go pierwsza” i opowiada o jego talentach. Magiczne wytłumaczenie, że Cat wzmacnia cudzą zazdrość, to sprytna wymówka, ale trop z najniższej półki nadal nim jest.
- Bohater bez skazy. Violet sama się zastanawia, gdzie ten mężczyzna ma jakąś wadę, i trudno jej się dziwić. Xaden jest potężny, piękny, gotów spalić miasto dla ukochanej i wyznaje uczucia na zawołanie. Nawet jego mroczne sekrety pracują głównie na tragiczny urok plakatu nad łóżkiem.
- Intryga, która w końcu procentuje. Zakazane dzienniki, skok na królewski skarbiec, tłumaczenie, w którym jedno słowo zmienia sens rytuału, i wojna podawana kadetom jako propaganda wroga. Świat i zagadka są tu lepiej zbudowane niż w pierwszym tomie, a ostatnie sto stron to seria ciosów, z których przynajmniej dwa mnie zaskoczyły.
- Postacie z drugim dnem. Dain przestaje być chłopcem do przegrania trójkąta i dostaje sumienie, a generała Sorrengail z lodowego posągu robi się postacią, o której myślałem długo po lekturze. Sloane, Jesinia i Aaric też mają własne motywacje, a nie tylko funkcję w fabule.
💖 Dla relaksatorów
7/10- Smoki z charakterem. Tairn komentuje wszystko jak emerytowany generał zmuszony do niańczenia nastolatków, a Andarna weszła w okres buntu i proponuje zjadanie sojuszników. Ich przepychanki w głowie Violet to najzabawniejsze strony tej książki.
- Akcja na każdym piętrze. Pojedynki na macie, przesłuchania, nocny skok na skarbiec, ucieczka połowy kwadrantu i bitwa, przy której finał pierwszego tomu wygląda jak rozgrzewka. Rozdziały kończą się tak, że następny zaczyna się odruchowo.
- Romans bez czekania. Para jest razem od początku, więc zamiast niepewności, czy w ogóle się zejdą, są wyznania, zazdrość i gorące sceny. Fani Xadena dostaną go w porcjach, które zadowolą nawet najbardziej wygłodniałych.
- Drużyna. Rhiannon, Ridoc, Sawyer, Imogen i Bodhi to wciąż najcieplejsza część tej historii, a Ridoc potrafi rozładować napięcie nawet w sali przesłuchań.
- Objętość. Ponad siedemset stron to dużo nawet dla fana. Środek krąży wokół tych samych rozmów, treningów i zebrań, a tiki autorki, czyli zaciśnięte szczęki, skręcony żołądek i ponad sto razy powtórzone „cholera”, potrafią zmęczyć każdego.
Cztery warstwy książki
Fabuła i rozwój akcji
Konstrukcja jest ambitniejsza niż w pierwszym tomie: zagadka barier, sfałszowana historia, skarbiec, rozłam w Basgiacie i nowe sojusze. Tyle że droga do tych zwrotów jest długa, bo środek tonie w powtarzanych kłótniach, kolejnych treningach i zebraniach Zgromadzenia. Finał to jazda bez trzymanki, z co najmniej jednym ciosem, którego nie przewidziałem, i ostatnią sceną, która zatrzaskuje drzwi przed nosem.
Bohaterowie i relacje
Violet jest bystra i uparta, ale tym razem częściej się obraża, niż kombinuje, a jej monolog o Xadenie potrafi zająć całą stronę. Xaden wciąż jest bardziej plakatem niż człowiekiem. Zyskują za to inni: Dain dostaje sumienie, matka Violet zaskakuje, a Sloane, Aaric i Jesinia mają własne cele. Cat to rywalka zbudowana z jednego klocka, do którego autorka dokleiła magiczną instrukcję obsługi.
Styl pisania i atmosfera
Narracja w czasie teraźniejszym niesie akcję, smocze dialogi są zabawne, a fikcyjne dzienniki i podręczniki na początku rozdziałów budują świat lepiej niż niejeden wykład Brennana. W scenach z Xadenem proza wpada jednak w rejestr rozgrzanego pamiętnika: „Jestem podniecona”, „Dom. Bogowie, on smakuje jak dom.” i perła mojej kolekcji, czyli błogość „po najdłuższym orgazmie na świecie”. Zaciśnięte szczęki i żołądki w supeł wracają tak często, że mógłbym prowadzić statystykę.
Rozrywka i wartość
Mimo dłużyzn przeczytałem całość z przyjemnością, a ostatnich stu stron nie dało się przerwać. Fani pierwszego tomu dostaną więcej smoków, więcej świata i więcej Xadena. Mniej zachwyca mnie objętość, bo z tej cegły dałoby się wyciąć solidny plik rozmów o zaufaniu i nikt by nie zauważył braku.
Krótko o książce, bez spoilerów
Violet wraca na drugi rok do Basgiathu z wiedzą, za którą się tam zabija, z chłopakiem, który zdradza sekrety tylko na wyraźne pytanie, i z wicekomendantem, który bardzo chce zobaczyć, jak pęka. To ponad siedemset stron smoków, intryg i kłótni o „dwa małe słowa”: finał wynagradza wiele, ale środek ma więcej tłuszczu niż smocze udko.
Chcesz poznać fabułę etap po etapie?StreszczenieCytat, który zapadł mi w pamięć
„Sorrengailowie schodzą lub odlatują z pola bitwy, ale nigdy nie są z niego znoszeni.”Iron Flame. Żelazny płomień, Rebecca Yarros
Poruszane motywy
Rebecca Yarros w drugim tomie przesuwa ciężar z pytania, czy Violet przeżyje, na pytanie, komu w ogóle można wierzyć. Basgiath okazuje się miejscem, w którym znikają książki, ulotki o spalonych miastach zbiera się z krzeseł, zanim ktoś je przeczyta, a kadetów, którzy pytają za dużo, wyprowadza się z Archiwów. Na tym tle toczy się romans pary, która kocha się od pierwszego rozdziału, ale nie umie ze sobą rozmawiać, i rodzinny dramat Sorrengailów, w którym nikt nie jest tym, za kogo uchodził. Najciekawiej wypadają tu pytania o cenę: ile wolno poświęcić, żeby chronić bliskich, i ile prawdy można przemilczeć w dobrej wierze. Główne elementy historii: Prawda i propaganda - wymazane języki, zakazane dzienniki i wojna, o której cywile nie mają pojęcia. Zaufanie w związku - Violet chce pełnej szczerości, Xaden odpowiada tylko na zadane pytania i oboje płacą za to kłótniami. Rodzina - zmartwychwstały Brennan, porywcza Mira i matka, której decyzje z bliska wyglądają zupełnie inaczej. Wojna z veninami - bariery, stop, runy i sojusz z lotnikami gryfów, z którymi jeszcze wczoraj się walczyło. Cena mocy - wypalanie się, tortury w celi i moc, która może zmienić człowieka w coś innego. Trauma - koszmary, odruchy po przesłuchaniach i żałoba po Liamie, która wraca w najmniej spodziewanych chwilach. Drużyna - przyjaciele, którzy idą za Violet także wtedy, gdy oznacza to dezercję.
Pytania i odpowiedzi
Czy można czytać „Iron Flame” bez znajomości „Czwartego skrzydła”?
Nie warto. To drugi tom cyklu Empireum, który zaczyna się trzy dni po finale pierwszego i nie przypomina, kto kim jest ani co wydarzyło się w Ressonie. Kończy się w momencie, w którym najbardziej chce się czytać dalej, a historię kontynuuje trzeci tom, „Onyx Storm”.
Ile stron liczy książka?
704 strony w wydaniu Filii z 2024 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania. Mieści się w nich 66 rozdziałów podzielonych na dwie części.
Od ilu lat jest ta książka?
Pełnoletność to tutaj dolna granica. Są trzy długie, bardzo dosłowne sceny seksu i kilka kolejnych zasygnalizowanych, mnóstwo wulgaryzmów, a przemoc jest cięższa niż w pierwszym tomie: wielodniowe tortury bohaterki, egzekucje, kadeci paleni żywcem i okaleczenia w bitwie. Wydawca już na pierwszej stronie ostrzega przed torturami, rozczłonkowaniem i śmiercią.
Dla kogo przeznaczona jest ta książka?
W pierwszej kolejności dla fanów „Czwartego skrzydła”, którzy chcą więcej smoków, więcej świata i więcej Xadena, a długość ich nie przeraża. Relaksator będzie zachwycony akcją i finałem. Koneser polubi intrygę z dziennikami i rozłam w Basgiacie, ale przy kolejnej kłótni pary o to samo zacznie liczyć strony do końca rozdziału.
A Ty? Znasz tę książkę?
Oceny czytelników
Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.
Twoja ocena w skali 1-10
Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.
Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.
Co czytać dalej
Czwarte skrzydło
Rebecca Yarros
Pierwszy tom cyklu, bez którego „Iron Flame” nie ma sensu: most, Odsiew i bitwa o Resson.
★ 6/10🧠 4💖 8🌶️ 718+
Czytaj recenzję
Onyx Storm. Onyksowa burza
Rebecca Yarros
Ten sam cykl.
★ 6/10🧠 4💖 7🌶️ 718+
Czytaj recenzję
Cień w żarze
Jennifer L. Armentrout
Inna gruba romantasy dla dorosłych, z mrocznym bohaterem i podobną dawką pikanterii.
★ 6/10🧠 4💖 6🌶️ 818+
Czytaj recenzję
