Przejdź do treści
Moja książka
Okładka: Okrutny książę, Holly Black

Recenzja

Okrutny książę - recenzja, od ilu lat i dla kogo

Holly Black

Ten od Liceum

★ 7/10
Ocena ogólna - co to znaczy?

Jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów. To moja ocena z tego momentu życia. Ta sama książka za rok albo za pięć lat może trafić do ciebie mocniej albo słabiej - i to normalne. Jak oceniam

🧠 Koneser - co to znaczy?

Dla wymagających: liczy się nietuzinkowa fabuła, zwroty akcji i dobrze napisani bohaterowie. Jak oceniam

7/10
💖 Relaksator - co to znaczy?

Dla tych, którzy chcą się po prostu wciągnąć. Sztampa i płascy bohaterowie nie przeszkadzają. Jak oceniam

7/10
🌶️ Pikanteria - co to znaczy?

Jak dosłowne są sceny intymne: 0-2 najwyżej pocałunki, 3-5 zasygnalizowane, 6-10 opisane wprost. To opis, nie ocena. Jak oceniam

2/10
Wiek - co to znaczy?

Mój próg, nie oznaczenie wydawcy. Liczą się sceny intymne, ale też przemoc, używki i ciężar tematu. Jak oceniam

15+

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Tropy w książce

Motywy

  • romantasy young adult
  • dworskie intrygi
  • elfy bez brokatu
  • szpiedzy i trucizny
  • mroczny klimat
  • przemoc

Sięgnij, jeśli

  • chcesz elfów pięknych, bezdusznych i groźnych, a nie brokatowych
  • lubisz bohaterki, które kłamią, trują i zabijają, a autorka nie każe ci ich za to rozgrzeszać
  • szukasz enemies to lovers, w którym nienawiść nie znika po pierwszym spojrzeniu

Odpuść, jeśli

  • liczysz na dużo romansu, bo między Jude i Cardanem jest tu jeden pocałunek i tona wzajemnej wrogości
  • przemoc w szkole, upokarzanie i krwawe sceny to dla ciebie za dużo
  • potrzebujesz zamkniętej historii, a nie finału, po którym od razu sięga się po drugi tom

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

7/10
  • Zwroty akcji z pokryciem. Krwawa koronacja, prawda o pochodzeniu Dęba i finałowa sztuczka Jude z koroną są przygotowane dużo wcześniej: złoty żołądź, list z Próżnego Dworu, półsłówka Oriany. Wróciłem do pierwszych rozdziałów i wszystko się zgadzało.
  • Bohaterka bez aureoli. Jude truje się dla odporności, kłamie, zabija i czerpie z tego niepokojącą satysfakcję. Holly Black nie robi z niej ani ofiary, ani świętej, a zdanie „Jeśli nie mogę być od nich lepsza, będę od nich dużo gorsza” to program, a nie poza.
  • Madok. Zabójca rodziców, który czytał dziewczynkom do snu podręcznik strategii i naprawdę je kocha. Najciekawszy bohater tej historii i najlepszy dowód, że autorka nie dzieli świata na dobrych i złych.
  • Elfy, które gryzą. Nie mogą kłamać, więc wykręcają każde zdanie, kradną ludzi do kuchni i bawią się nimi do upadłego. Kraina Elfów jest tu piękna i odpychająca jednocześnie.
  • Szkolna karuzela. Zanim zacznie się prawdziwa gra, dostajemy długi cykl: Cardan dokucza, Jude się stawia, Cardan dokucza mocniej. Paczka Cardana to długo tylko funkcje fabularne, a tłumaczenie jego okrucieństwa chłostą u brata brzmi jak skrót z podręcznika psychologii.

💖 Dla relaksatorów

7/10
  • Napięcie Jude i Cardana. Każde ich spotkanie to pojedynek na słowa, a jego wyznanie, że nienawidzi jej, bo ciągle o niej myśli, działa mocniej niż niejedna scena łóżkowa w romantasy.
  • Tempo drugiej części. Od koronacji akcja pędzi: rzeź, porwanie księcia, nocne sojusze i uczta w paszczy wroga. Ostatnie rozdziały to jazda bez trzymanki.
  • Szpiegowska przygoda. Przebieranki za służącą, tajne przejścia w szafach, kusza na belkach pod stropem sali tronowej. Duch, Karakan i Bomba to ekipa, z którą chce się spędzać czas.
  • Mało romansu. Jeden pocałunek z Cardanem, kilka z Lokim i cała masa polityki. Kto przychodzi po czułości, dostanie głównie trucizny i spiski.
  • Mrok bez przerwy. Przemoc w szkole, upokorzenia i trup pod łóżkiem. Nie ma tu gdzie odpocząć, a lista imion, dworów i stronnictw na starcie przytłacza.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

8

Pierwsza księga to szkolna wojna i wprowadzenie w dworskie układy, chwilami zbyt rozwlekłe. Druga to pokaz intrygi: krwawa koronacja wywraca planszę, a każdy kolejny ruch Jude ma sens i konsekwencje. Finał z koroną to jeden z lepszych zwrotów, jakie czytałem w młodzieżowym fantasy, a ostatnia scena wiesza ostrze nad głową na kolejny tom.

Bohaterowie i relacje

7

Jude jest wyrazista i niejednoznaczna, Madok fascynujący, a Cardan zyskuje w każdej scenie, w której zdejmuje maskę. Relacja bliźniaczek jest prawdziwa i bolesna. Słabiej wypada szkolna paczka: Valerian to sama przemoc, Nicassia sama złośliwość, a Loki jest czytelny dla wszystkich poza bohaterką.

Styl pisania i atmosfera

6

Narracja w pierwszej osobie i czasie teraźniejszym daje bliskość i klimat: dwór pachnie rozmarynem i krwią, a uroda elfów niepokoi. Tylko że świat jest często wykładany w długich akapitach ekspozycji, a gąszcz dworów, kręgów i imion na początku bardziej męczy, niż czaruje.

Rozrywka i wartość

7

Dobra, mroczna rozrywka z intrygą, w której nie da się przewidzieć następnego ruchu. Odejmuję za ospały start i za to, że fanom romantasy obiecuje się romans, a dostają głównie wojnę nerwów. Po ostatniej stronie od razu chciałem drugi tom.

Krótko o książce, bez spoilerów

Jude, śmiertelniczka wychowana przez elfowego generała, który zabił jej rodziców, zamiast chować głowę przed okrutnym księciem Cardanem wypowiada mu wojnę i wplątuje się w szpiegowską grę o koronę Elfhame. Romans jest tu przyprawą, a daniem głównym intryga, w której sympatycznych postaci prawie nie ma.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Najbardziej ze wszystkiego nienawidzę cię dlatego, że o tobie myślę. Często.”Okrutny książę, Holly Black

Poruszane motywy

Holly Black opowiada o władzy oglądanej z samego dołu. Jude jest śmiertelna wśród nieśmiertelnych, wychowuje ją zabójca jej rodziców, a rówieśnicy na każdym kroku przypominają, że urodziła się po to, żeby umrzeć. Książka nie pyta, jak bohaterka ma się dopasować, tylko ile jest gotowa poświęcić, żeby przestać się bać. Odpowiedź jest niewygodna: bardzo dużo, łącznie z relacją z siostrą i z ojcem. Główne elementy historii: Władza i strach - Jude postanawia, że skoro nie może być lepsza od elfów, stanie się od nich groźniejsza. Kłamstwo - w krainie istot, które nie potrafią kłamać, ludzka zdolność zmyślania jest bronią i walutą. Madok - ojczym i zabójca, wymagający nauczyciel i jedyny ojciec, jakiego Jude zna. Siostry - Taryn, która chce się dopasować, i Vivi, która chce uciec, jako dwa lustra dla Jude. Jude i Cardan - nienawiść podszyta fascynacją i układ, w którym nie wiadomo, kto kim rządzi. Intryga dworska - spór książąt o koronę, Dwór Cieni, trucizny i sojusze z władcami innych dworów. Przemoc i jej koszt - zabójstwa, upokorzenia i śmierć Sophie pokazane bez romantyzowania.

Pytania i odpowiedzi

Czy można czytać „Okrutnego księcia” bez znajomości innych tomów?

Tak, to pierwszy tom trylogii i od niego trzeba zacząć. Dalej są „Zły król” i „Królowa niczego”. Finał zamyka wątek koronacji, ale otwiera nowy konflikt, więc po drugi tom sięga się od razu.

Ile stron liczy książka?

424 strony w wydaniu Jaguara z 2018 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.

Od ilu lat jest ta książka?

Polecam ją czytelnikom od 15 lat. Erotyki prawie nie ma, ale przemocy jest sporo: zabójstwa, krwawa rzeź podczas koronacji, okrutne upokarzanie w szkole, okaleczenie, alkohol i elfowe narkotyki, a także samobójstwa dwóch postaci. Jeśli takie tematy cię dotykają, porozmawiaj z zaufanym dorosłym albo zadzwoń pod bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.

Dla kogo przeznaczona jest ta książka?

Dla czytelników od 15 lat, którzy lubią mroczne fantasy z dworskimi intrygami i bohaterkę, która nie jest grzeczna. Koneser ma tu przemyślaną intrygę i porządne zwroty akcji, relaksator napięcie między Jude i Cardanem, ale musi się nastawić na mało romansu i dużo polityki.

Co czytać dalej