O czym jest „Baśń o złamanym sercu”?

W skrócie

„Baśń o złamanym sercu” Stephanie Garber to pierwszy tom trylogii fantasy osadzonej w tym samym świecie co Caraval. Siedemnastoletnia Evangelina Fox z Valendy, córka właściciela sklepu z osobliwościami, straciła oboje rodziców, a teraz traci ukochanego: Luc Navarro ma poślubić jej przybraną siostrę Marisol. Przekonana, że chłopak jest zaczarowany, Evangelina odnajduje ukryty kościół Księcia Serc i modli się o pomoc. Odpowiada jej Jacks, nieśmiertelny Mojr, którego pocałunek zabija. Powstrzyma ślub, ale w zamian Evangelina ma pocałować trzy osoby, które on sam wskaże, w chwili, którą sam wybierze.

Cena okazuje się dużo wyższa, niż zakładała, a dług wobec Jacksa zaprowadzi ją do Cudownej Północy, krainy jej matki. Tam opowieści są przeklęte, smoki mieszczą się na dłoni, plotkarska gazeta przyjmuje zakłady o rękę księcia Apolla, a po zmroku z podziemi wychodzą wampiry. Między balami, intrygami Wielkich Domów i starą przepowiednią o Portalu Valorni Evangelina musi odkryć, czego chce od niej Książę Serc i komu w ogóle może zaufać.

⚠️Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.

Etapy fabuły

1. 1

   Kościół Księcia Serc

   Evangelina od dwóch tygodni szuka w Dzielnicy Świątyń drzwi do kościoła Księcia Serc, które według „Gazety Szeptów” zniknęły. Wierzy, że Luca zaczarowano, bo nagle przestał ją dostrzegać, a ona sama za każdym razem traci głos, gdy chce powiedzieć Marisol prawdę o ich potajemnym związku. Podejrzewa macochę Agnes. Krew w ofiarnej misie nie ożywia posągu, ale z kąta świątyni wychodzi złotowłosy młodzieniec z białym jabłkiem - to Jacks we własnej osobie. Za powstrzymanie ślubu żąda trzech pocałunków z osobami, które wskaże, i przypieczętowuje umowę ugryzieniem: na nadgarstku Evangeliny zostają trzy blizny w kształcie złamanych serc. Kiedy dziewczyna dobiega do ogrodu matki, w altance stoi dziewięć granitowych posągów: Luc, Marisol, Agnes, rodzice pana młodego, kapłan i trzej przyjaciele. Jacks twierdzi, że czar da się zdjąć tylko wtedy, gdy ktoś zajmie ich miejsce, więc Evangelina wbrew jego ostrzeżeniom wypija truciznę z kielicha i sama zamienia się w kamień.

2. 2

   Bohaterka z Valendy

   Po około sześciu tygodniach budzi ją Truciciel, inny Mojr, od niedawna pałacowy alchemik. W wielkiej sali czeka przyjęcie: Agnes nagle jest serdeczna, Marisol upiekła różowy tort, a dziennikarz Kutlass Knightlinger opowiada o Tygodniu Grozy, w którym Mojrowie wydostali się z talii kart i wrócili na świat. Marisol wyznaje, że druga próba ślubu też się nie udała, bo Luca w drodze zaatakował wilk, choć w portowej Valendzie wilków nie ma. Evangelina jest pewna, że to sprawka Jacksa. Sklep ojca stoi zabity deskami, bo Agnes go sprzedała, a przed domem ustawia się kolejka podstarzałych zalotników, których Evangelina przegania, ogłaszając, że każdy, kogo pocałuje, zamieni się w kamień. Luc wyjechał szukać uzdrowiciela i pisze czułe listy, tyle że do Marisol. Jesienią przychodzi zaproszenie od cesarzowej Scarlett i jej siostry Donatelli: Evangelina ma reprezentować Imperium Równikowe na Nocte Nonfinis, czyli balach, podczas których książę Apollo z Cudownej Północy wybiera żonę. Zgadza się pod warunkiem, że zabierze ze sobą Marisol, a blizny na nadgarstku zaczynają piec.

3. 3

   Pierwszy pocałunek

   Statek przepływa w milczeniu pod Wielkim Portalem Powitalnym, który kradnie głosy, i mija Kordon Valorów, bezgłowe posągi pierwszej rodziny królewskiej Północy, szepczące prośby o uwolnienie. W Valorfell siostry zamieszkują w gospodzie Syrena z Perłami, a gazeta Kristofa Knightlingera, kuzyna Kutlassa, przyjmuje zakłady: faworytkami są Tesalia Fortuna, Ariel „LaLa” Lagrimas i księżniczka Prowidencja Skystead, Evangelina uchodzi za ryzykowny typ. Na przyjęciu pod feniksowym drzewem zaczepia ją tajemniczy żołnierz w hełmie z brązu, a zaprzyjaźnia się z nią LaLa. Pojawia się też Jacks, teraz z niebieskimi włosami, przedstawiany jako lord Jacks, powiernik księcia. Nazywa Evangelinę Lisiczką, nakłuwa sobie palec i smaruje jej usta swoją krwią: pierwszą osobą do pocałowania jest Apollo, a jeśli nie zrobi tego przed końcem przyjęcia, umrze. Na balkonie Evangelina całuje księcia, a on po chwili całuje ją drugi raz, tak zachłannie, że Jacks musi ich rozdzielić. Jedna z blizn znika.

4. 4

   Zaręczyny i przepowiednia

   Gazeta oskarża Marisol, że chodzi po sklepach z magią i chce znów zamienić siostrę w posąg. Evangelina broni jej publicznie, ale zaczyna mieć wątpliwości i przeszukuje pokój Marisol, gdzie znajduje tylko różowe książki kucharskie, między innymi „Receptury starożytnej Północy”. Na balu Apollo przebrany za łucznika z ulubionej baśni Evangeliny, „Ballady o łuczniku i lisicy”, najpierw ją ostentacyjnie pomija, a potem klęka przy wazie z ponczem i się oświadcza. Evangelina mówi „tak”. Przez tydzień narzeczeństwa książę zasypuje ją prezentami, każe przemalować dla niej sto dwadzieścia dwa portrety i tatuuje sobie jej imię, a ona widzi w tym obsesję i rozumie, że to robota Jacksa. Jacks przyznaje się do uroku i stawia sprawę jasno: jeśli Evangelina nie wyjdzie za Apolla, książę umrze z nieodwzajemnionej miłości, a po ślubie Jacks zdejmie z niego czar. Drugi pocałunek, w policzek, dostaje Tabitha Fortuna, seniorka Domu Fortunów, która odurzona nim wpuszcza ich do rodzinnego skarbca z uśpionym portalem Valorów. Portal szepcze do Evangeliny, że ona także mogłaby go otworzyć. Gdy urok pryska, Tabitha recytuje przepowiednię o dziewczynie w różowozłotej koronie, plebejce i księżnej zarazem, i rzuca się na Evangelinę. Jacks ogłusza staruszkę szmaragdową czaszką i chce ją dobić pocałunkiem, ale Evangelina go powstrzymuje. Wie już, po co mu jej ślub. Apollo opowiada jej potem dwie wersje legendy o Valornii: więzienie strasznych tworów Valorów pilnowane przez tajny Protektorat albo skarbiec ich magii.

5. 5

   Noc poślubna

   Samego ślubu Evangelina nie potrafi zapamiętać, bo przeklęte są nawet północne wspomnienia. Czar nie znika, a na weselu w lodowym zamku zjawia się Tyberiusz, młodszy, skłócony brat Apolla, który tańczy z panną młodą i odchodzi z piórem wyrwanym z jej skrzydeł. Jacks, rozparty na lodowym tronie, smaruje jej usta krwią, która tym razem smakuje gorzko: pocałunek przed świtem zdejmie z Apolla fałszywe uczucia. W apartamencie nowożeńców Evangelina pije dla kurażu pół kieliszka słonawego wina i całuje męża. Apollo odsuwa się z odrazą, pyta, co mu zrobiła, i nagle pada bez pulsu, a skóra wokół tatuażu z jej imieniem sinieje. Strażnicy krępują i kneblują Evangelinę. Ratuje ją Jacks, który zauważa, że dziewczyna nie może przestać płakać: ktoś otruł ją łzami jednej z Mojrów. Nocą wiezie ją saniami do LaLi, która okazuje się Mojrą, Niepoślubioną Panną Młodą, i podaje antidotum. Do rana Jacks trzyma Evangelinę na kolanach przy ogniu.

6. 6

   Dwór Chaosa

   Nazajutrz cała Północ czyta o morderstwie, a Tyberiusz zostaje następcą tronu. Evangelina zawiera z Jacksem spółkę: żadnych tajemnic, wspólny cel to znalezienie zabójcy. LaLa przebiera ją w gorset i krótką spódnicę, a Jacks czyta tę samą różową książkę, którą Evangelina widziała u Marisol, i ostrzega, że siostra nie jest taka, za jaką ją uważa. Przez mauzoleum na cmentarzu schodzą do podziemnego królestwa Chaosa, prastarego Mojra-wampira uwięzionego w zaklętym hełmie, który okazuje się żołnierzem z przyjęcia. Na wielkiej szachownicy trwa inicjacja do Zakonu Szpiegów i Skrytobójców: wampiry wgryzają się w ludzi, a ugryzieni z jadem czekają w klatkach, czy przemienią się przed świtem. Chaos wyjawia, że jego mistrz eliksirów sprzedał kobiecie, zapewne wiedźmie, olejek maleficzny, który zabija tylko jedną wybraną osobę, a Evangelina przypomina sobie natarty olejkiem tors Apolla. W jednej z klatek siedzi Luc. Przyszedł po jad, żeby zaleczyć rany po wilku, i twierdzi, że dopiero teraz widzi jasno: zaczarowała go Marisol. Evangelina podaje mu miecz, a on wyłamuje zamek i rzuca się na nią. Jacks zasłania ją własnym ciałem, Luc wgryza mu się w szyję, a Jacks skręca mu kark. Luc jest już wampirem i przeżyje, a Evangelina nie pozwala go dobić.

7. 7

   Noc w krypcie

   Jad działa także na Jacksa: włosy mu złocieją i rosną mu kły. Żeby nikogo nie zaatakował, Evangelina zamyka go w krypcie za żelazną kratą, otwierając zamek kroplą własnej krwi. Zaczyna podejrzewać, że to ona jest kluczem do Portalu Valorni. Do rana rozmawiają: Jacks opowiada o Donatelli, jedynej dziewczynie, która przeżyła jego pocałunek, bo przy niej zaczęło mu bić serce, i która potem dźgnęła go jego własnym sztyletem. Gdy łamie kratę, odurzony jadem całuje i liże szyję Evangeliny, ignorując jej prośby, i zatrzymuje się dopiero, kiedy dziewczyna przypomina mu, że potrzebuje jej do otwarcia portalu. O świcie oddaje jej sztylet. Na drzewach wiszą już listy gończe za zabójczynią księcia, a Jacks słania się z senności. Dzwonek prowadzi Evangelinę do czarnych drzwi z napisem „Odejdź”, za którymi mieści się mieszkanie Jacksa. Na wpół śpiący Jacks bełkocze, że to on poprosił Truciciela o odczarowanie Evangeliny i podsunął cesarzowej pomysł wysłania jej na Północ. Z gazety Evangelina dowiaduje się, że Tyberiusz nazajutrz poślubia Marisol. Wśród siedmiu egzemplarzy „Ballady o łuczniku i lisicy”, w których brakuje zakończenia, znajduje księgę zaklęć z przepisem na eliksir miłosny. Wynika z niego, że każde takie zaklęcie ma cenę, na przykład zrujnowany ślub, więc wilk był zapłatą za czar Marisol. Evangelina warzy z własną krwią serum prawdy, które ma odczarować Tyberiusza, i wlewa je do butelki po Fantastycznej Wodzie Fortuny.

8. 8

   Zabójca Apolla

   W Wilczym Dworze zostawia butelkę w komnacie Tyberiusza i wpada na Marisol. Siostra przyznaje się do zaczarowania Luca: zazdrościła Evangelinie wolności i miłości ojca, a matka całe życie wmawiała jej, że jest nie dość ładna. Zaprzecza jednak, że zabiła Apolla albo rzuciła urok na Tyberiusza. Evangelina jej wybacza i w zamian wyznaje, że to ona modliła się do Księcia Serc o zerwanie ich ślubu. Marisol wpada w furię, wzywa straże i kłamie, że Evangelina przyznała się do morderstwa. Tyberiusz każe przywiązać szwagierkę do krzesła i rozgrzewa w kominku pogrzebacz. Okazuje się członkiem Protektoratu i wie, że Evangelina jest niewinna, ale chce ją zabić jako klucz z przepowiedni. Pije przy tym z butelki z serum, więc recytuje całe proroctwo, a gdy ma ogłosić strażnikom jej zbrodnię, nie jest w stanie skłamać. Wyznaje, że to on zdobył łzy Mojry, które miały zabijać tylko kobiety, i chciał otruć Evangelinę, a zginął jego brat. Czar Marisol pęka, Tyberiusz odtrąca narzeczoną i daje się odprowadzić do celi.

9. 9

   Drzwi z wilczą głową

   Evangelina znów jest księżną, a Jacks odzywa się w jej głowie, zaniepokojony. Strażnik Havelock prowadzi ją jednak w podziemia, gdzie czeka Fedra z Potępionych, dziewczyna, która potrafi wykradać sekrety zmarłym. Razem pokazują jej Apolla: książę żyje, tylko trucizna wprowadziła go w stan zawieszenia, znany z legend o uzdrowicielce Honorze Valor. Pocałunek Evangeliny go nie budzi. Układając fakty, dziewczyna dochodzi do wniosku, że za stanem Apolla może stać Jacks i jego gorzka krew: w ten sposób zrobił z niej niesłusznie oskarżoną uciekinierkę, czyli spełnił kolejny wers przepowiedni, wrobił w morderstwo Marisol i zachował Apolla jako kartę przetargową za jej krew. Evangelina postanawia sama uratować męża i dopilnować, żeby Jacks nikogo więcej nie skrzywdził - wie już, które drzwi teraz otworzyć. W ostatnim, jednoakapitowym rozdziale w innej części Wilczego Dworu drgają drzwi, których nikt nie otwierał od wieków, a pysk wilczej głowy wyrzeźbionej na nich rozciąga się w uśmiechu. Trzeci pocałunek wciąż pozostaje niespłacony, a historia ciągnie się w „Balladzie o nieszczęśliwej miłości”.

Motywy i przesłanie

Układ z Mojrem

Trzy pocałunki za jeden zerwany ślub i dług, który z każdym rozdziałem rośnie.

Miłość prawdziwa i zaczarowana

Eliksiry, uroki i obsesja udające uczucie, a obok pytanie, czym jest miłość bez magii.

Opowieści i przepowiednie

Przeklęte baśnie Północy, ballada bez zakończenia i proroctwo, które pasuje do bohaterki.

Siostry i macocha

Zazdrość, poczucie winy i wybaczanie między Evangeliną a Marisol, w cieniu okrutnej Agnes.

Żałoba

Zmarli rodzice, których Evangelina szuka w baśniach matki i w sklepie ojca.

Zaufanie i manipulacja

Jacks pomaga i kłamie jednocześnie, a każda prawda ma u niego cenę.

To opracowanie jest streszczeniem książki „Baśń o złamanym sercu” (Stephanie Garber) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.