Name: Recenzja: Zły król - Holly Black
Item: Zły król
Rating: 8
Author: Ten od Liceum

Tropy w książce

Od wrogów do kochanków
Romantasy

Motywy

romantasy young adult
dworskie intrygi
władza i zdrada
szpiedzy i trucizny
śmielszy romans niż w tomie 1
mroczny klimat

Sięgnij, jeśli

masz za sobą „Okrutnego księcia” i chcesz wiedzieć, czy układ Jude z Cardanem przetrwa rok i dzień
lubisz romans, w którym wyznanie nienawiści brzmi jak wyznanie miłości, a pocałunek bywa ruchem w grze
chcesz fantasy, w którym ostatnie rozdziały przestawiają wszystkie figury na planszy

Odpuść, jeśli

potrzebujesz bohaterki, której łatwo kibicować, bo Jude kłamie, truje i zabija bez mrugnięcia okiem
tygodnie głodzenia w niewoli, utopieni strażnicy i rana zszywana nad wanną to dla ciebie za dużo
nie znosisz finałów, po których książkę chce się rzucić o ścianę, a po ciąg dalszy trzeba biec od razu

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

8/10

Finał jak zatrzaśnięta pułapka. Ostatnie rozdziały to kilka zdrad i jeden ślub, a każdy z tych ruchów ma pokrycie dużo wcześniej: siostra, która podszywa się pod Jude, żeby zdobyć klucz do jej komnat, ostrzeżenie Nicassii, Cardan przypominający, że przez rok i dzień zdarzyć się może niejedno. Po lekturze przekartkowałem książkę jeszcze raz i znalazłem wszystkie okruszki.
Cardan rośnie. W jedynce był okrutnym gnojkiem z tragicznym dzieciństwem w pakiecie. Tu pijany błazen okazuje się graczem, który uczy się kraść u Karakana, studiuje dawne traktaty z Tonią i rozgrywa Orlagh lepiej niż cała Rada. Najciekawsza przemiana w serii, jak dotąd.
Władza jako nałóg. Jude wie, że władza uderza jej do głowy mocniej niż elfowe wino, i nie udaje, że to cnota. Przesłuchuje strażnika nad talerzem sera, rozgrywa matkę Cardana jak pionka i lubi patrzeć, jak inni się jej boją. Holly Black nie każe jej za to przepraszać, ale też niczego nie rozgrzesza.
Rodzina, która gryzie. Madok mówi, że może być jednocześnie jej ojcem i zabójcą jej ojca, Taryn chce być bohaterką własnej bajki, Vivi bagatelizuje każde niebezpieczeństwo. Sceny rodzinne są tu ostrzejsze od dworskich.
Środek drepcze w miejscu. Posiedzenia Rady, na których nikt nikogo nie słucha, kolejne narady w Dworze Cieni i refren o zdrajcy, który wraca tak często, że zamiast niepokoić, zaczyna nużyć. Nicassia, Loki i Orlagh nie wychodzą poza swoje role: zazdrosna, złośliwy, groźna.
As z rękawa. Konflikt z morzem rozwiązuje moc, której Cardan wcześniej nie pokazał. Astrolog Bafen co prawda o niej wspomina, ale i tak miałem wrażenie, że autorka sięgnęła po kartę spoza talii.

💖 Dla relaksatorów

8/10

Iskrzy jak nigdy. Taniec na Łowieckim Księżycu, alkowa za tronem i pijany król, który prosi o pocałunek. Napięcie między Jude i Cardanem, w jedynce trzymane na smyczy, tu wreszcie dostaje swoje sceny i jest ich sporo.
Szpiegowskie numery. Porwanie strażnika z Wieży, wspinaczka po pałacowym zboczu na nożach, podmiana fiolek pod nosem Balekina. Jude jest przebieglejsza niż w pierwszym tomie, a Karakan i Bomba dalej mają najlepsze kwestie.
Ciepłe przerywniki. Kolacja z Karakanem w całodobowej jadłodajni, Heather odkrywająca, że jej dziewczyna jest elfką, Bomba wzdychająca do goblina. Bez nich ta książka byłaby jedną długą nocą.
Zakończenie. Dla fanów finałów, po których trzeba od razu sięgnąć po kolejny tom, jedno z najbardziej bezczelnych, jakie znam w młodzieżówce.
Rozdziały pod wodą. Tygodnie niewoli u Orlagh to głód, policzki i udawanie zaczarowanej. Dobrze napisane, ale romansu tam nie ma, a mroku jest aż za dużo jak na lekturę dla przyjemności.
Polityka. Rada, sojusze, przysięgi i dwory o podobnych nazwach. Jeśli przychodzisz wyłącznie po Jude i Cardana, będziesz przewracać strony z intrygami, żeby dojść do ich następnej sceny.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

Pierwsze rozdziały spokojnie rozstawiają figury: list z Wieży, kusza w sypialni, rymowana pogróżka z morza. Potem środek zwalnia na posiedzenia Rady i plany omawiane po raz trzeci. Za to od ślubu Taryn akcja nie zatrzymuje się ani na moment, a ostatnie rozdziały wywracają planszę tak, że trzeci tom musi ją układać od nowa.

Bohaterowie i relacje

Jude jest jeszcze ostrzejsza i bardziej samotna niż w jedynce, a jej uzależnienie od władzy autorka pokazuje bez taryfy ulgowej. Cardan to największa niespodzianka: z cynicznego błazna wyrasta król, który myśli kilka ruchów do przodu. Madok, Taryn, Vivi i Oriana tworzą rodzinę, w której każdy kocha po swojemu i każdy coś knuje. Słabiej wypadają Nicassia, Loki i Orlagh, sprowadzeni do jednej funkcji.

Styl pisania i atmosfera

Narracja w pierwszej osobie i czasie teraźniejszym znów działa: krótkie zdania w scenach walki, gęsta atmosfera dworu, na którym piękno pachnie krwią i morską solą. Wykładu o świecie jest mniej niż w pierwszym tomie, za to przybyło powtórzeń: niektóre zdania wracają jak refren tak często, że zamiast budować napięcie, zaczynają je rozbrajać.

Rozrywka i wartość

Czytałem z rosnącą irytacją na Jude i rosnącym podziwem dla autorki, a to dobra mieszanka. Odejmuję za ospały środek i za rozdziały pod wodą, które bardziej bolą, niż bawią. Scena na plaży w finale to taki cios, że trzeci tom trafił na listę zakupów, zanim zamknąłem drugi.

Krótko o książce, bez spoilerów

Jude ma w garści króla elfów, który przez rok i dzień musi jej słuchać, tylko że ten rok topnieje, morze grozi wojną, a Cardan coraz mniej przypomina marionetkę. Drugi tom jest mroczniejszy, bardziej romantyczny i dużo bardziej podstępny od pierwszego.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Nie można mnie zaczarować, ale to nie znaczy, że nie można mnie złamać.”Zły król, Holly Black

Poruszane motywy

Holly Black opowiada tym razem o tym, co się dzieje z władzą, kiedy już się ją ma. Jude wygrała w pierwszym tomie, ale jej zwycięstwo ma datę ważności: rok i dzień. Każdy rozdział stawia pytanie, ile jeszcze jest gotowa poświęcić, żeby utrzymać króla na smyczy, i każdy odpowiada: więcej. Płaci snem, jedzeniem, zaufaniem do siostry, a w końcu też tym, czego boi się najbardziej, czyli przyznaniem przed sobą, że coś do Cardana czuje. Główne elementy historii: Władza i jej koszt - Jude rządzi zza tronu, zatruwa się dla odporności i coraz trudniej jej odróżnić strategię od nałogu. Zaufanie i zdrada - przestroga Nicassii wisi nad całą książką, a zdrajców okazuje się więcej niż jeden. Jude i Cardan - nienawiść, która przechodzi w pożądanie, i król, który przestaje być marionetką. Rodzina - Madok jako ojciec i przeciwnik naraz, Taryn szukająca własnej bajki, Vivi lekceważąca niebezpieczeństwa i Dąb, którego wszyscy chcą chronić albo wykorzystać. Ląd i morze - Orlagh, królowa Toni, grozi wojną i żąda małżeństwa córki z Cardanem. Śmiertelni w Krainie Elfów - Jude, Heather i Val Moren pokazują trzy sposoby przetrwania wśród istot, które nie kłamią, ale zwodzą. Niewola - tygodnie w podwodnym więzieniu, z których Jude wychodzi wyniszczona i jeszcze bardziej bezwzględna.

Pytania i odpowiedzi

Czy można czytać „Złego króla” bez znajomości pierwszego tomu?

Raczej nie. To drugi tom trylogii Elfy ziemi i powietrza, po „Okrutnym księciu”, a przed „Królową niczego”. Akcja rusza pięć miesięcy po finale jedynki i od pierwszego rozdziału zakłada, że wiesz, dlaczego Cardan musi słuchać Jude i kim jest Dąb. Zakończenie jest otwarte, więc trzeci tom dobrze mieć pod ręką.

Ile stron liczy książka?

392 strony w wydaniu Jaguara z 2019 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.

Od ilu lat jest ta książka?

Piętnastolatek da radę, ale warto wiedzieć, w co się pakuje. Przemocy jest więcej niż w pierwszym tomie: zabójstwa toporem i nożem, utopieni strażnicy, rana od strzały zszywana bez znieczulenia, tygodnie głodzenia i upokarzania w niewoli, trucizny. Romans też jest śmielszy, z jedną dłuższą sceną zbliżenia, która kończy się przed seksem. Daję 15+, a wrażliwszym czytelnikom radziłbym poczekać rok.

Dla kogo przeznaczona jest ta książka?

Dla tych, którzy polubili „Okrutnego księcia” i chcą więcej Jude, Cardana i dworskich intryg. Koneser ma tu finał, po którym chce się przeczytać całość od nowa, i bohatera, który zmienia się z rozdziału na rozdział, a relaksator wreszcie ma porządny romans, choć wciąż podany z dużą porcją polityki i mroku.

Co czytać dalej

Okrutny książę Holly Black Pierwszy tom, bez którego „Zły król” traci sens, bo wszystko tu stoi na finale jedynki. ★ 7/10🧠 7💖 7🌶️ 215+ Czytaj recenzję

Bezsilna Lauren Roberts Też: enemies to lovers. ★ 5/10🧠 3💖 8🌶️ 215+ Czytaj recenzję

Ballada ptaków i węży Suzanne Collins Młody bohater odkrywa smak władzy i płaci za nią cudzym kosztem. ★ 7/10🧠 8💖 5🌶️ 214+ Czytaj recenzję

Nic z tego nie pasuje? Zrób test „Co teraz przeczytać?” - 8 pytań i trzy książki dopasowane do ciebie.