Name: Recenzja: Dwór cierni i róż - Sarah J. Maas
Item: Dwór cierni i róż
Rating: 6
Author: Ten od Liceum

Tropy w książce

Romantasy
Slow burn

Motywy

retelling Pięknej i Bestii
dwory fae i klątwa
mroczna baśń
przemoc i tortury

Sięgnij, jeśli

lubisz baśnie w nowym kostiumie i chcesz Pięknej i Bestii z rogami, pazurami i dworami fae
wolisz romans, który rośnie powoli, i nie przeszkadza ci, że na pierwszy pocałunek czekasz ponad dwadzieścia rozdziałów
chcesz bohaterki, która poluje, zastawia pułapki i w finale musi radzić sobie zupełnie sama

Odpuść, jeśli

nie masz cierpliwości do pikników, kąpieli w stawie i spacerów po ogrodzie, zanim fabuła ruszy z miejsca
zaborczość, gryzienie wbrew protestom i odurzanie bohaterki sprzedawane jako namiętność to dla ciebie czerwona flaga
oczekujesz złoczyńcy, który ma coś więcej niż jadowity uśmiech i pierścień z ludzkim okiem

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

4/10

Zwrot o klątwie. Rozmowa z Alis w spalonej kuchni ustawia na nowo całą wcześniejszą fabułę: wilk-przynęta, zmyślony zapis Traktatu, maski i milczenie dworu nagle mają sens. Podsłuchane zdania o kamiennym sercu wracają w trzeciej próbie i rozstrzygają ją głową, a nie mieczem.
Próby pod Górą. Labirynt z czerwiem i trzecia próba to najlepsze sceny w książce. Feyra myśli jak myśliwa, a zabicie dwojga niewinnych fae ma ciężar, który romantasy zwykle omija szerokim łukiem.
Piękna i Bestia z instrukcji. Zamaskowany książę, róże, przymusowy pobyt, klątwa z terminem i miłość jako hasło, które wszystko odblokowuje. Maas dokleja dwory fae i Hybernię, ale szkielet baśni prześwituje przez każdy szew.
Zaklęcie zamiast fabuły. Przez kilkanaście rozdziałów nikt nic nie może powiedzieć, więc Feyra maluje, pływa i podziwia ogród, a potem Alis w jednej rozmowie wykłada sto lat historii. Najaktywniejszą postacią środka jest zaklęcie milczenia.
Finał na skróty. Amarantha ma kość na szyi, pierścień z okiem i jadowity uśmiech, a motywację dostaje z drugiej ręki. Drugą próbę wygrywa za Feyrę tatuaż, a jej śmierć cofa zbiórka iskier od książąt. Stawka, która znika w trzech akapitach, przestaje być stawką.

💖 Dla relaksatorów

8/10

Klimat baśni. Róże w środku zimy, staw pełen światła gwiazd, błędne ogniki w przesilenie i bębny Nocy Ognia. Maas umie zbudować dekorację, w której chce się posiedzieć.
Dwóch książąt. Złoty Tamlin z pazurami i czarny Rhysand ze skrzydłami i złym językiem. Pierwszy daje romans, drugi napięcie i ciekawość, kim jest naprawdę i czego chce od Feyry.
Lucien. Sarkazm, metalowe oko i tragiczna przeszłość. Jego docinki ożywiają dom, w którym reszta głównie wzdycha i się rumieni.
Finał z rozmachem. Od zejścia pod Górę akcja pędzi: próby, bale, targi z Rhysandem i zagadka, której rozwiązanie zna każdy, kto widział okładkę. Zostają haczyki na kolejny tom, więc po drugi sięga się prawie odruchowo.
Romans łyżeczką. Do przesilenia letniego Feyra i Tamlin głównie się mijają, rumienią i jedzą kolacje. Scena łóżkowa jest jedna i krótka, a dawka romansu przez długi czas przypomina herbatę parzoną trzeci raz na tej samej torebce.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

Start w zimowym lesie jest mocny, a próby pod Górą trzymają w napięciu. Między nimi rozciąga się długi środek, w którym fabułę zastępują pikniki, galeria i kolejne obiady, bo wszystkich obowiązuje zaklęcie milczenia. Zwrot o klątwie porządkuje wcześniejsze tropy, za to finał cofa śmierć bohaterki magiczną zbiórką i zamyka się zbyt gładko.

Bohaterowie i relacje

Feyra ma kolce: myśliwa, żywicielka rodziny, uprzedzona do fae i dźwigająca winę za wilka i za Klarę. W środku książki zamienia się jednak w posłuszną gościnię, która przestaje zadawać pytania. Tamlin to zestaw cnót z pazurami, a jego zaborczość autorka sprzedaje jako namiętność. Najciekawsi są Lucien, Nesta i Rhysand, czyli akurat ci, których jest tu najmniej.

Styl pisania i atmosfera

Maas świetnie maluje miejsca, co pasuje do bohaterki-malarki, a sceny grozy z boggem i czerwiem mają porządny rytm. Kłopot w tym, że ciało Feyry reaguje na wszystko tymi samymi formułami: dreszcz, ślina przełykana z trudem, serce zamierające w piersi, pazury Tamlina wysuwane jak wskaźnik humoru. Patos i wielokropki w scenach miłosnych momentami ocierają się o parodię.

Rozrywka i wartość

Na zimowy weekend sprawdza się bez zarzutu: baśń, groza, romans i finał, po którym chce się kolejnego tomu. Trochę jak gra, w której przez kilka godzin zbiera się kwiatki w ogrodzie, a potem dostaje się trzech bossów pod rząd.

Krótko o książce, bez spoilerów

Feyra zabija w lesie wilka, który okazuje się fae, i za karę trafia na dwór Tamlina, księcia w złotej masce, której nie da się zdjąć. Piękna i Bestia w kostiumie fantasy, z bardzo leniwym środkiem i finałem, który wreszcie pokazuje pazury.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Ciesz się swoim ludzkim sercem, Feyro. Żałuj tych, którzy nie czują już nic.”Dwór cierni i róż, Sarah J. Maas

Poruszane motywy

Sarah J. Maas opowiada o dziewczynie, która przetrwała dzięki twardości, i każe jej sprawdzić, czy tę twardość da się odłożyć. Feyra zaczyna jako myśliwa przekonana, że nadzieja to luksus, a fae to potwory, i krok po kroku odkrywa, że jej nienawiść była częścią cudzego planu. Pod romansem kryją się ciemniejsze pytania: o winę za zabicie kogoś, kto się nie bronił, o cenę układów zawieranych z silniejszymi i o to, ile wolno zrobić z miłości. Książka nie na wszystkie odpowiada, a zaborczość i przymus bywają w niej podane jak romantyczna przyprawa. Główne elementy historii: Klątwa i maski - 49 lat na znalezienie dziewczyny, która nienawidzi fae, a mimo to pokocha księcia. Rodzina - Feyra jako żywicielka domu, Nesta, na którą nie zadziałał czar, i ojciec, który dawno się poddał. Wina - Andras, Klara Beddor i dwoje fae z trzeciej próby. Układy i władza - targi z Tamlinem, Amaranthą i Rhysandem, w których każda przysługa ma cenę. Przymus - odurzanie, kontrola i zaborczość, których książka nie zawsze nazywa po imieniu. Sztuka - malarstwo jako sposób, w jaki Feyra rozumie świat. Odwaga - bo według zagadki Amaranthy miłość błogosławi tych, którym jej nie brak.

Pytania i odpowiedzi

Czy „Dwór cierni i róż” to zamknięta historia, czy początek serii?

Otwiera serię Dwór cierni i róż, a wątek klątwy zamyka się w tym tomie. Zostaje jednak kilka otwartych drzwi - umowa z Dworem Nocy, plany króla Hybernii i to, co Rhysand zobaczył na twarzy Feyry - więc kolejny tom jest właściwie obowiązkowy.

Ile stron ma „Dwór cierni i róż”?

524 strony w wydaniu Uroboros z 2016 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania. W środku jest 46 rozdziałów.

Od ilu lat jest ta książka?

Daję próg 16+. Jest tu jedna scena seksu opisana dość wprost i kilka gorących momentów, ale bardziej od erotyki ciąży przemoc: tortury, odcięta głowa, próba napaści na bohaterkę w Noc Ognia, odurzanie jej winem i wymuszony pocałunek. Feyra po zabiciu niewinnych fae ma też myśli samobójcze. Jeśli podobne myśli dotyczą ciebie albo kogoś bliskiego, porozmawiaj z dorosłym, któremu ufasz, albo zadzwoń pod bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.

Dla kogo jest ta książka?

Dla relaksatorów od 16 lat, którzy lubią romantasy, baśnie w nowym kostiumie i mroczne dwory fae, a powolny start ich nie zniechęca. Konesera zaciekawi zwrot o klątwie i trzecia próba, ale schematu Pięknej i Bestii nie przeskoczy. Jeśli Okrutny książę był dla ciebie za mało romantyczny, a Czwarte skrzydło za pikantne, tu trafisz pośrodku.

Co czytać dalej

Okrutny książę Holly Black Dwór fae, okrutne gry i śmiertelniczka wśród nieśmiertelnych, z ostrzejszą intrygą i mniej słodkim romansem. ★ 7/10🧠 7💖 7🌶️ 215+ Czytaj recenzję

Czwarte skrzydło Rebecca Yarros Też romantasy z bohaterką rzuconą między potwory, tylko ze smokami i z wyraźnie większą dawką scen 18+. ★ 6/10🧠 4💖 8🌶️ 718+ Czytaj recenzję

Cień w żarze Jennifer L. Armentrout Kolejne romantasy z dworami i zaborczym księciem, w którym pikanterii jest dużo więcej. ★ 6/10🧠 4💖 8🌶️ 818+ Czytaj recenzję

Nic z tego nie pasuje? Zrób test „Co teraz przeczytać?” - 8 pytań i trzy książki dopasowane do ciebie.