Tropy w książce
- Gbur i promyczek
- Slow burn
Motywy
- romans new adult
- księżniczka i ochroniarz
- zakazana miłość
- różnica wieku
- sceny 18+
Sięgnij, jeśli
- znasz „Miłość” i chcesz Twisted w wersji z koroną, balem i ochroniarzem zamiast miliardera
- lubisz slow burn, zakazaną miłość i bohatera, który warczy na cały świat poza jedną osobą
- szukasz bardzo dosłownych scen erotycznych w miejscach, w których nikt rozsądny by ich nie planował
Odpuść, jeśli
- ręce ci opadają, gdy zazdrość, groźby i „Jesteś moja” mają uchodzić za romantyczne gesty
- liczysz na intrygę polityczną - parlament Eldorry ma tu mniej więcej tyle głębi co dekoracja w szkolnym teatrzyku
- nie zniesiesz „księżniczko” w co drugiej kwestii i „Grzeczna dziewczynka” w łóżku
Dlaczego taka ocena
🧠 Dla koneserów
2/10- Fabuła z katalogu. Księżniczka i ochroniarz, zakazana miłość, różnica wieku, gbur i promyczek, lista marzeń jako pretekst do pierwszej nocy, bal z galerią zalotników jak z reality show i narzeczony z rozsądku. Huang układa klocki sprawnie, tylko żaden mnie nie zaskoczył. Wiedziałem, dokąd to zmierza, zanim bohaterowie zdążyli się przyznać, że cokolwiek czują.
- Polityka z kartonu. Pałac, parlament, marszałek i ustawa sprzed trzech wieków istnieją głównie po to, żeby romans miał przeszkodę. Kiedy przychodzi pora ją usunąć, rozwiązania wyskakują z kapelusza: tajemnicza koperta, przysługa znajomego z poprzedniego tomu i zbiegi okoliczności, przy których brazylijska telenowela spuściłaby wzrok.
- Rhys. Były komandos, artysta z blizną, abstynent z traumą i facet, który zna „siedemdziesiąt dziewięć sposobów na zabicie człowieka”, a dzieli się tą wiedzą akurat w trakcie gry wstępnej. Ma kilka naprawdę dobrych scen, ale przez resztę książki głównie warczy, zaciska szczękę i przypiera kogoś do ściany.
- Zaborczość jako czułość. Lokalizator w telefonie bez wiedzy podopiecznej, wykręcone ręce, groźby wobec każdego, kto podejdzie do Bridget bliżej niż na dwa metry, i klapsy jako lekcja za taniec z innym. Tekst nazywa to troską. Ja bym to nazwał problemem z kontrolą impulsów.
- Bohaterka z sumieniem. Bridget to nie tylko zestaw rumieńców: ma poczucie winy po śmierci rodziców, strach przed koroną i pomysł na Listy Obywatelskie, który daje jej realną sprawczość. A scena, w której jedenastoletni Rhys znajduje martwą matkę i zanim zadzwoni po pomoc, zmywa po niej talerz, to najmocniejsze strony książki - oszczędne i bez upiększeń.
💖 Dla relaksatorów
7/10- Slow burn, który działa. Pierwsza część to dwa lata docinków, „panie Larsen” i „księżniczko”, zanim cokolwiek pęknie. Domowy festiwal w salonie i kolacja z grą „Poznajemy Rhysa Larsena” to sceny, przy których nawet ja odłożyłem złośliwości na bok.
- Pikanteria. Sceny erotyczne są długie, częste i bardzo dosłowne, a miejsca coraz śmielsze: Kostaryka, altana w burzy, tron, biblioteka na weselu brata. Pod tym względem „Gry” nie ustępują „Miłości” ani „Kłamstwom”.
- Humor. Papuga wrzeszcząca „Daj mi klapsa, panie!”, rozbita doniczka z liliami skwitowana „Dłoń mi się omsknęła.” i Rhys po randce Bridget z poprawnym kandydatem: „Przecież ty nawet kota całujesz z większą namiętnością.” Kilka razy zarechotałem.
- Bajka dla dorosłych. Bale, pałac, zakazana miłość i poczucie, że zaraz wszystko się ułoży. Relaksator ma dokładnie to, po co przyszedł, plus wizyty Avy, Alexa, Jules i Stelli z pierwszego tomu.
- Druga połowa. Gdy romans przenosi się do pałacu, fabuła coraz częściej czeka za drzwiami sypialni. Wibrator włączony w trakcie narady u króla to moment, w którym przestałem wierzyć w profesjonalizm najlepszego ochroniarza Harper Security.
Cztery warstwy książki
Fabuła i rozwój akcji
Pierwsza część ma rytm: przeskoki czasowe, okres próbny, Nowy Jork i Kostaryka rozpisują slow burn na dwa lata i to akurat działa. Druga to bal swatów, randki z kandydatem, sekretny romans i skandal, czyli lista kontrolna gatunku odhaczana punkt po punkcie. Tło polityczne jest z kartonu, a gdy trzeba zdjąć przeszkodę, autorka sięga po rozwiązania z kapelusza.
Bohaterowie i relacje
Bridget to jedna z sympatyczniejszych bohaterek serii: ma poczucie humoru, sumienie i więcej kręgosłupa, niż zakłada jej korona. Rhys jest najciekawszy wtedy, gdy mówi o przeszłości, ale przez resztę czasu to komplet cech z półki z mrocznymi ochroniarzami: blizny, tatuaże, warczenie i zazdrość. Dziadek Edvard i Steffan są całkiem ludzcy, za to marszałek Erhall to czarny charakter z oczami gada i jedną kwestią do powtarzania.
Styl pisania i atmosfera
Lekko, z dwóch perspektyw i z kilkoma zabawnymi ripostami. Reszta to powtórki: „księżniczko” w co drugiej kwestii, mięsień drgający w szczęce, motyle w brzuchu Bridget, które dostają nawet własny komentarz („Lafiryndy.”), i porównania typu „Antarktyda mogłaby wydawać się rajską plażą”. Szczytem jest zdanie „Publicznie jesteś moją księżniczką, ale prywatnie jesteś moją dziwką.”, które książka podaje jako czułość.
Rozrywka i wartość
Na rozrywkę wystarcza z nawiązką: wciąga, ma tempo, pierwszą połowę czyta się z przyjemnością i hojnie sypie chemią oraz seksem, po które fani Huang sięgają. Z trzech tomów Twisted, które czytałem, ten jest najbardziej strawny i najmniej brutalny. Odejmuję za zaborczość podawaną jak deser i za finał, który załatwia wszystko wygodniej niż kurier z dostawą na jutro.
Krótko o książce, bez spoilerów
Księżniczka dostaje ochroniarza, który na dzień dobry każe jej się wyprowadzić, a kilka lat i jedną archaiczną ustawę później oboje mają większy problem niż nieszczelne okna. Ana Huang pisze tym razem bajkę dla dorosłych, w której rycerz ma blizny, tatuaże i bardzo konkretne plany wobec sali tronowej.
Chcesz poznać fabułę etap po etapie?StreszczenieCytat, który zapadł mi w pamięć
„Księżniczko, nie potrzebujesz korony, by być królową.”Gry. Seria Twisted, Ana Huang
Poruszane motywy
Ana Huang opowiada w drugim tomie Twisted o tym, co się dzieje, gdy obowiązek i pragnienie ciągną w przeciwne strony. Bridget nigdy nie chciała korony i przez lata żyła jako zapasowa następczyni, aż decyzja brata spycha ją na sam środek sceny razem z prawem, które wybiera jej męża. Rhys przez całe życie pilnuje innych, bo kiedyś nie zdołał nikogo obronić, i nie wierzy, że chłopak z biednego domu ma prawo do księżniczki. Pod spodem są całkiem poważne tematy: przemoc w dzieciństwie, wojenna trauma i żałoba, tyle że przykryte grubą warstwą bajki o rycerzu, który wszystko naprawi, oraz przekonaniem, że zazdrość to najlepszy dowód miłości. Główne elementy historii: Księżniczka i ochroniarz - zakazany romans podopiecznej z pracownikiem, rozpisany na cztery lata i dwa kontynenty. Korona i obowiązek - abdykacja brata, lekcje królowania i strach przed rolą, której Bridget nigdy nie chciała. Prawo i polityka - ustawa o małżeństwach królewskich, marszałek parlamentu i walka o opinię publiczną. Trauma i poczucie winy - matka, która biła Rhysa, wojsko, PTSD i Bridget obwiniająca się o śmierć rodziców. Zazdrość i zaborczość - bohater, który rywali straszy, a uczucie wyraża słowami „Jesteś moja”. Rodzina - dziadek-król, brat, który wybrał miłość zamiast tronu, i przyjaciółki z pierwszego tomu serii.
Pytania i odpowiedzi
Czy można czytać „Gry” bez znajomości „Miłości”?
Da się, bo historia Bridget i Rhysa jest zamknięta i ma własny początek i koniec. Sama autorka w uwadze na początku książki radzi jednak najpierw przeczytać pierwszy tom, choć pisze, że nie jest to konieczne: pierwsza część „Gier” toczy się równolegle z epilogiem „Miłości”, a ważne wydarzenie z tomu 1 dostajemy tu tylko w skrócie. Ava, Alex, Jules i Stella pojawiają się na drugim planie.
Ile stron ma książka „Gry”?
500 stron w wydaniu Czwartej Strony z 2023 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.
Od ilu lat jest ta książka?
Moim zdaniem od 18 lat. Sceny seksu są długie i bardzo dosłowne, z elementami dominacji, a przekleństw jest mnóstwo. W tle są też przemoc wobec dziecka i uzależnienie w przeszłości bohatera, PTSD po wojsku, strzelanina i żałoba po rodzicach.
Dla kogo przeznaczona jest ta książka?
Dla dorosłych fanów serii Twisted i romansów z zakazaną miłością, którzy chcą slow burnu, bajkowej scenerii i dużo pikanterii, a nie przeszkadza im zaborczy bohater. Koneser może liczyć na sympatyczną bohaterkę i kilka mocnych scen z przeszłości Rhysa, ale fabuła to zestaw tropów, a finał rozwiązuje problemy zbyt wygodnie, żeby go zaskoczyć.
Co czytać dalej
Kłamstwa. Seria Twisted
Ana Huang
Czwarty tom Twisted, w którym Bridget i Rhys wracają na drugim planie.
★ 3/10🧠 2💖 6🌶️ 918+
Czytaj recenzję
Miłość. Seria Twisted
Ana Huang
Pierwszy tom serii, od którego autorka radzi zacząć, z obsesyjnym miliarderem zamiast ochroniarza.
★ 4/10🧠 1💖 6🌶️ 918+
Czytaj recenzję
Nienawiść. Seria Twisted
Ana Huang
Ten sam cykl.
★ 4/10🧠 2💖 7🌶️ 1018+
Czytaj recenzję