Tropy w książce

Od wrogów do kochanków
Romantasy

Motywy

romantasy young adult
finał trylogii
dworskie intrygi i wojna
klątwa i przepowiednia
jedna scena 16+
mroczny klimat

Sięgnij, jeśli

masz za sobą „Złego króla” i od sceny na plaży czekasz, aż Jude rozliczy się z Cardanem za wygnanie
chcesz, żeby romans, który przez dwa tomy jechał na nienawiści, wreszcie dostał wyznania i wspólne noce
lubisz finały, w których przepowiednia z prologu spełnia się co do słowa, ale zupełnie inaczej, niż zakładasz

Odpuść, jeśli

liczysz na intrygę tak precyzyjną jak w drugim tomie, bo tutaj kilka węzłów przecina magia, której wcześniej nie było widać
lodówka pełna elfich głów i miecz wbity w brzuch bohaterki to nie twój klimat
wolisz romans w tle, a tu Jude i Cardan zabierają intrygom sporo miejsca

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

7/10

Przepowiednia domknięta. Prolog z dnia narodzin Cardana stawia dwa warunki: z nim nadejdzie rozpad tronu, a wielki władca powstanie tylko z przelanej krwi. Holly Black realizuje oba zdania dosłownie, w scenach, których się nie spodziewałem. Złamanie Korony Krwi gołymi rękami to najlepszy ruch Cardana w całej trylogii.
Jude gra do końca. Plan z uzdą to czysta Jude: przechytrzyć tego, kto chciał przechytrzyć ją, i zawiązać na rzemieniu cudze włosy. A potem i tak wybrać drogę, której nie uczył jej ani Madok, ani Dain. Tak wygląda zakończenie drogi bohaterki, a fabuła tylko za nim nadąża.
Rodzina na pierwszym planie. Najmocniejsze sceny tomu rozgrywają się w śnieżnym obozie: Jude udaje Taryn przy kolacji z ojcem, który chwali córkę za zabicie męża, a potem staje z nim do pojedynku w lesie. Wyrok dla Madoka jest mądrzejszy od zemsty, na którą się szykowałem.
Taryn wychodzi z cienia. Bliźniaczka, która w dwóch tomach była głównie problemem, dostaje własną zbrodnię, własną tajemnicę i rolę w finale. Rozmowy sióstr mają ciężar, którego wcześniej brakowało.
Ziemia jako dżoker. Ziemia leczy Jude, budzi Karakana, a w kluczowej chwili pod ręką jest miecz, który tnie wszystko, pożyczony od króla poznanego kilka scen wcześniej. Każdy z tych elementów da się obronić, razem wyglądają jak skrót, na który autorka „Złego króla” by sobie nie pozwoliła.
Złoczyńcy z zapowiedzi. Pani Nore i pan Jarel są groźni głównie dlatego, że inni tak o nich mówią. Grimsen ginie w jednym akapicie, Asha znika ze sceny, a wojna z Madokiem rozstrzyga się bez bitwy, którą książka obiecywała od pierwszego rozdziału.

💖 Dla relaksatorów

9/10

Wreszcie razem. Pocałunki, wspólne noce i Cardan, który mówi, że jego serce jest żałosnym, pomarszczonym strzępem, ale należy do niej. Po dwóch tomach napięcia ten tom wypłaca wszystko z odsetkami.
Cardan w formie. Król, który przyjeżdża po żonę przebrany za szpiega, wypytuje Taryn o automaty z lodami i poprawia papierową koronę tak, żeby siedziała krzywo. Jego riposty robią połowę przyjemności z lektury.
Tempo. Od walki na dachu w Maine po starcie nad morzem fabuła nie bierze wolnego: przebieranki, porwanie, ucieczka, rokowania, klątwa. Każdy rozdział przestawia coś na planszy.
Grima Mog. Emerytowana generał z lodówką pełną szczątków, która przegrywa z Jude na dachu i od tej chwili staje się jej najbardziej niepokojącą sojuszniczką. Kradnie każdą scenę, w której się pojawia.
Epilog z pizzą. Papierowe korony, tort z żelkowymi wężami i toast za przebiegłe plany to nagroda za trzy tomy nerwów. Ciepło, ale bez przesłodzenia.
Ciemno i krwawo. Rana zapchana ziemią i zszywana w śniegu, wysuszony na skórę kowal, ścięta głowa. Jeśli przychodzisz wyłącznie po romans, część scen może cię zaskoczyć.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

Start i środek to najlepsze, co ta trylogia ma: Jude udająca Taryn najpierw przed Cardanem, potem przed Madokiem i Orianą, z nożem w rękawie i rękawiczkami na okaleczonej dłoni. Pod koniec autorka zaczyna jednak oszczędzać: magia ziemi rozwiązuje kilka problemów naraz, wojna gaśnie bez wielkiej bitwy, a klątwa, choć zapowiedziana w prologu, pęka w jednej scenie. Poprzednie tomy stały na intrydze, ten stawia na gest.

Bohaterowie i relacje

Jude kończy trylogię jako ktoś, kto umie wybrać inaczej niż ludzie, którzy ją wychowali, i to najlepsza nagroda dla czytelnika. Cardan z błazna i potwora wyrasta na króla, który wie, ile kosztuje korona. Madok, Taryn, Vivi i Oriana dostają pełne, sprzeczne emocje, a Grima Mog to świetny nabytek. Punkt w dół za Nore, Jarela i Ashę, którzy mają więcej zapowiedzi niż scen.

Styl pisania i atmosfera

Narracja w pierwszej osobie i czasie teraźniejszym wciąż działa, a humor Jude jest ostrzejszy niż wcześniej: rachunek za czynsz, rower z dziurawą dętką i negocjacje z pukiem w tweedowej marynarce to świetny kontrapunkt dla dworskiej grozy. Sny Jude i baśń o wężu opowiadana przez Heather budują klimat. Słabiej wypada monolog wewnętrzny, który przy każdym zakręcie od nowa waży, czy Cardanowi można ufać.

Rozrywka i wartość

Ten tom trylogii najlepiej sprawdza się jako czysta przyjemność: romans wreszcie dostaje swoje sceny, akcja nie zwalnia, a epilog zostawia z uśmiechem. Odejmuję punkt za pośpiech w finale, ale zamknąłem książkę zadowolony, a przy zakończeniach serii to wcale nie jest regułą.

Krótko o książce, bez spoilerów

Jude miała zostać królową niczego na wygnaniu w Maine, a wraca do Elfhame w sukni siostry, prosto na wojnę, którą jej przybrany ojciec szykuje przeciw Cardanowi. Finał trylogii jest najbardziej romantyczny z trzech tomów i zaskakująco rodzinny.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Korona nie czyni króla.”Królowa niczego, Holly Black

Poruszane motywy

Holly Black zamyka trylogię pytaniem, które wisiało nad nią od pierwszego tomu: kim jest Jude, kiedy ma już władzę i nie musi o nią walczyć zza cudzego tronu. Wygnanie odbiera jej wszystko poza tytułem, którego nikt nie traktuje poważnie, i stąd tytuł książki. Powrót do Elfhame zmusza ją do rozliczenia się z ojcem, który zamordował jej rodziców, z siostrą, która ją zdradziła, i z królem, którego kocha, choć wciąż się go boi. Główne elementy historii: Władza i jej koszt - Jude może rządzić strachem i uzdą albo zaryzykować wszystko, co zdobyła. Przepowiednia - słowa astrologa z dnia narodzin Cardana spełniają się co do joty, tylko inaczej, niż wszyscy zakładali. Rodzina - Madok jako ojciec i wróg, Taryn jako zdrajczyni i sojuszniczka, Vivi i Dąb jako jedyny dom, jaki Jude ma. Jude i Cardan - od nieufności i strachu do wyznania, z pytaniem, czy można kochać kogoś, kogo się boisz. Wojna o tron - Madok i Zębaty Dwór przeciwko Najwyższemu Dworowi, rokowania, zdrady i sojusz z morzem. Dwa światy - Maine z czynszem, pizzą i rowerem z dziurawą dętką kontra Elfhame z biesiadami i truciznami, a Jude nie pasuje w pełni do żadnego z nich.

Pytania i odpowiedzi

Czy można czytać „Królową niczego” bez znajomości poprzednich tomów?

Nie radzę. To trzeci tom i finał trylogii, która zaczyna się od „Okrutnego księcia”, a ciągnie przez „Złego króla”, więc najlepiej czytać ją po tych dwóch częściach. Akcja rusza po wygnaniu Jude i zakłada, że wiesz, kim są Madok, Taryn, Duch i Dąb oraz dlaczego Jude jest królową tylko z nazwy. Zakończenie zamyka główne wątki trylogii. Po polsku ukazała się też ilustrowana nowelka „Dlaczego król elfów nie znosił baśni” z Cardanem w roli głównej, ale to dodatek do serii, a nie kolejny tom.

Ile stron liczy książka?

376 stron w wydaniu Jaguara z 2020 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.

Od ilu lat jest ta książka?

Daję próg 16+, rok wyżej niż przy dwóch pierwszych tomach. Powód pierwszy: scena seksu Jude i Cardana, krótka i bez anatomicznych szczegółów, ale z nagością i wyraźnym erotycznym napięciem. Powód drugi: przemoc, od lodówki z odciętymi głowami elfów, przez miecz wbity w brzuch bohaterki, po ścięcie i rany szyte w śniegu. W jednej scenie uwięziony bohater prosi Jude, by pomogła mu umrzeć, a ona odmawia. Dojrzały piętnastolatek po „Złym królu” da sobie radę. Jeśli któraś z cięższych scen długo nie daje ci spokoju, porozmawiaj z zaufanym dorosłym albo zadzwoń pod bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.

Dla kogo przeznaczona jest ta książka?

Dla wszystkich, którzy przeszli z Jude i Cardanem przez dwa poprzednie tomy i chcą wiedzieć, jak to się skończy. Miłośnicy romansu mają tu najwięcej radości w całej trylogii, a fani dworskich gier dostają przepowiednię domkniętą z rozmachem, choć sama intryga jest mniej misterna niż w „Złym królu”.

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Co czytać dalej

Zły król Holly Black Poprzedni tom, którego finał na plaży jest punktem wyjścia „Królowej niczego”. ★ 8/10🧠 8💖 8🌶️ 415+ Czytaj recenzję

Okrutny książę Holly Black Początek trylogii, w którym Jude i Cardan jeszcze szczerze się nienawidzą. ★ 7/10🧠 7💖 7🌶️ 215+ Czytaj recenzję

Bezsilna Lauren Roberts Też: enemies to lovers. ★ 5/10🧠 3💖 8🌶️ 215+ Czytaj recenzję

Nic z tego nie pasuje? Zrób test „Co teraz przeczytać?” - 8 pytań i trzy książki dopasowane do ciebie.