Tropy w książce
- Dystopia
- Przybrana rodzina
Motywy
- prequel Więźnia Labiryntu
- dzieciństwo Thomasa
- eksperymenty na dzieciach
- Czystka i przemoc
- finał prowadzący do Pudła
W skrócie
„Kod gorączki” Jamesa Dashnera to drugi prequel serii Więzień Labiryntu, wydany po trylogii i „Rozkazie zagłady”, choć w kolejności wydarzeń prowadzi prosto do pierwszego tomu. Świat wciąż liże rany po rozbłyskach słonecznych, a Pożoga zamienia ludzi w Poparzeńców. Niespełna pięcioletni Stephen, którego matka sama oddała w ręce DRESZCZu, dostaje w ośrodku na północy nowe imię: Thomas. Ma je przyjąć, czy mu się to podoba, czy nie.
Przez kolejne lata Thomas żyje między badaniami krwi, lekcjami logiki i zamkniętymi drzwiami, za którymi mieszka dziewczynka z pokoju 31K. Kiedy wreszcie poznaje Teresę, a potem Newta, Alby’ego i Minho, dorośli pokazują mu podziemną grotę, w której ma powstać Labirynt, i proszą, żeby pomógł go zbudować. Książka obejmuje ponad dziesięć lat jego życia, od pierwszych dni w ośrodku aż do chwili, gdy sam trafia do Labiryntu.
Znasz tę książkę? Oceń ją
Oceny czytelników
Twoja ocena w skali 1-10
Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.
Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.
Etapy fabuły
- 1
Śnieg i nowe imię
Prolog należy do Newta. W upalnych miesiącach po rozbłyskach słonecznych chłopiec, jego o dwa lata młodsza siostra Lizzy i rodzice ukrywają się w piwnicy, a pewnego ranka ku zdumieniu wszystkich zaczyna padać śnieg. Do domu wdzierają się elegancko ubrani nieznajomi, którzy przyszli po dziewczynkę, Elizabeth. Ojciec strzela, kobieta z grupy zabija oboje rodziców, a jeden z mężczyzn decyduje, że chłopca też zabiorą, bo przyda się do grupy kontrolnej. Potem akcja przenosi się do ośrodka badawczego na północy. Stephen nie ma jeszcze pięciu lat. Jego ojciec oszalał z powodu Pożogi, a matka sama poprosiła, żeby syna zabrano. Ludzie w zielonych kombinezonach od dwóch dni każą mu odpowiadać na imię Thomas. Kiedy chłopiec się upiera, Randall Spilker wszczepia mu w szyję stymulator bólu i powtarza pytanie o imię tak długo, aż Stephen odpowiada właściwie i sam zaczyna myśleć o sobie jako o Thomasie. Odtąd jego życie to pobieranie krwi, skany mózgu, historia u pana Glanville’a, który tłumaczy, czym były OZIK i Kryzysowa Koalicja Ocalałych, oraz łamigłówki pani Denton, przekonanej, że trzeba poznać problem lepiej niż jego rozwiązanie.
- 2
DRESZCZ, implant i Teresa
Kilkuletni Thomas nie ma kontaktu z żadnym dzieckiem. Dziewczynkę z sąsiedniego pokoju 31K, Teresę, widuje tylko przez ułamek sekundy w drzwiach. W Boże Narodzenie przyjmuje go kanclerz Kevin Anderson, rozwija skrót DRESZCZ (Departament Rozwoju Eksperymentów. Strefa Zamknięta: Czas Zagłady) i wyjaśnia, że strefą zagłady nazywają mózg, w którym Pożoga sieje największe spustoszenie, a ośrodek chce ją zmapować u odpornych i opracować lek. Opiekę nad chłopcem przejmuje doktor Paige, jedyna osoba, przy której czuje się bezpiecznie. Wkrótce psych, doktor Leavitt, prowadzi go na oddział, z którego ucieka chłopiec z obandażowaną głową, Minho, krzycząc, że wsadzają im coś do głów, a za zasłoną leży jasnowłosy Newt. Gdy pielęgniarze wloką korytarzem Teresę, Thomas rzuca się jej na pomoc i ląduje na podłodze, a ona woła, że kiedyś będą więksi. Po zabiegu ma w głowie implant. Na pierwszym oficjalnym spotkaniu z dziewięcioletnią Teresą dręczy go silne déjà vu, ale zostają przyjaciółmi. Teresa pyta psycha o „inicjator zatarcia” i o dzieci, które podobno nie przeżyły wszczepienia, a w głowie wyczuwa coś w rodzaju przełącznika. Anderson, doktor Paige, Katie McVoy i szef ochrony Julio Ramirez zwożą ich windą głęboko pod ziemię i pokazują ogromną kawernę ze szkieletem muru. Mają tu powstać dwa labirynty, a Thomas, Teresa oraz dwoje innych zdolnych dzieci, Aris i Rachel, pomogą je zbudować.
- 3
Nocne wyprawy i jama Poparzeńców
Tej samej nocy Thomas odkrywa, że drzwi jego pokoju się otwierają, a pod nimi stoi Newt. Zabiera jego i Teresę do zakurzonego pomieszczenia gospodarczego w piwnicy, gdzie czekają Minho i Alby z Grupy A. Paczka zwiedza po nocach ośrodek: kadzie, w których pod parą porusza się coś z mackami, salę z dziwnymi maskami nad łóżkami i poddasze nad barakiem Grupy B, w której są same dziewczyny. Tam Newt pokazuje śpiącą siostrę. Kiedyś miała na imię Lizzy, teraz nazywa się Sonya, a on musi udawać, że jej nie zna. Wyprawa na zewnątrz, do lasu nad oceanem, kończy się w świetle reflektorów. Randall, który zdążył awansować, oznajmia, że Newt nie jest odporny, a resztę każe zaprowadzić do jamy Poparzeńców w tunelu pod budynkiem. Zza prętów wyciągają się do dzieci setki rąk, a na ścieżce czeka chory mężczyzna z tablicą, na której wypisał „DRESZCZ jest dobry”. To John Michael, założyciel Kryzysowej Koalicji Ocalałych. W ataku szału dusi Minho, potem na kolanach błaga dzieci o lek. Randall wyjmuje pistolet, bo chory sam prosił, by skrócić jego cierpienia. Strażniczka zapowiada, że przyjaciele długo się nie zobaczą.
- 4
Telepatia, Chuck i Bóldożerca
Kilka miesięcy później w głowie Thomasa zaczyna bzyczeć: Teresa nauczyła się przemawiać do niego przez implant i odtąd uczy go odpowiadać. Gdy rozpracowuje system kamer, przyjaciele znów spotykają się w nocy. Na korytarzu znajdują zapłakanego, pulchnego siedmio-, ośmiolatka, któremu kazano przyjąć imię Charles, a Thomas od razu przechrzcza go na Chucka. Minho nie wierzy w dobre intencje DRESZCZu i razem z Gallym, który pracuje przy ogrodzie i instalacjach na zewnątrz, szykuje ucieczkę do kuzyna Gally’ego w Kanadzie. Plan wychodzi na jaw. Randall, Leavitt i Ramirez budzą Thomasa przed świtem i w centrali ochrony każą mu patrzeć, jak przypięty do krzesła Minho spotyka Bóldożercę, biomechanicznego stwora z piłami i szczypcami, przygotowywanego dla Labiryntu. Telepatia nagle przestaje działać, a piła zatrzymuje się dopiero przy czole chłopaka. Randall zapewnia, że nikt nie zamierzał zrobić Minho krzywdy, i dodaje, że tę samą lekcję zobaczą na żywo Teresa, Aris i Rachel. Minho wychodzi z niej złamany, a Gally z rozbitym nosem, bo Minho uznał, że to on ich wydał.
- 5
Labirynt gotowy
Thomas i Teresa pracują w kawernie przy iluzjach optycznych: dopracowują sztuczne niebo i ukrywają za obrazem właz, przez który do Labiryntu będą wchodzić Bóldożercy. Doktor Paige pęka w rozmowie i przyznaje, że część okrucieństw zaplanowali psychowie, żeby pobudzać strefę zagłady. Na zebraniu Komitetu Kancelaryjnego Thomas poznaje Arisa i Rachel, a potem razem z Teresą dołącza do Grupy A w stołówce. Dotrzymuje obietnicy i prowadzi Newta przez laboratorium Badań i Rozwoju, gdzie w świecącym zbiorniku rośnie coś z żyłami i jarzącymi się naroślami, do baraku Grupy B. Newt i Lizzy płaczą w szafie, a siostra przekonuje go, że DRESZCZ ich uratował. Anderson ogłasza, że z jamy zniknął jeden Poparzeniec, więc Próby skrócono z pięciu lat do dwóch. W przeddzień startu chłopcy czekający w kolejce do ostatnich badań wściekają się, że Thomas i Teresa nie wejdą z nimi do Labiryntu. Thomas chce wykrzyczeć, że jest po ich stronie, ale coś w jego głowie przejmuje kontrolę i obcym głosem przeprasza, mówiąc: „Nic nie mogę zrobić.” Nazajutrz w sali obserwacyjnej patrzy, jak czterdziestu chłopców bez wspomnień błąka się po Strefie, a Minho wspina się po bluszczu i rezygnuje kilka metrów pod szczytem muru.
- 6
Pierwsza śmierć w Strefie
Thomas spędza całe dni przed ekranami, a Chuck dostaje pozwolenie, żeby mu asystować. Co miesiąc do Pudła trafia nowy chłopak. Teresa przygotowuje Zarta, którego pielęgniarze zrzucają do metalowej skrzyni z drabiny, a na górze wita go George. Dzień później George wraca z Labiryntu użądlony. W skrzyni z zapasami było serum, które kucharz Siggy, nazywany Patelniakiem, wyrzucił razem z resztkami kiełbasy. Kiedy Nick wstrzykuje je koledze, George zrywa się z krzykiem o Bóldożercy i wbija palce w oczy innego chłopaka, a Alby zabija go zaostrzonym drzewcem. Doktor Paige wyjaśnia, że Bóldożercy wstrzykują zmutowany szczep wirusa, który atakuje także odpornych, serum nie jest jeszcze dopracowane, a śmierć George’a dała cenne pomiary. Potem Thomas ogląda, jak Minho i Newt rysują mapy, jak Alby przypomina sobie odgłos grzmotów, a Minho zostaje Opiekunem Zwiadowców. Poznaje też Bena, którego DRESZCZ zabrał zdrowym rodzicom w Denver, i widzi, jak Gally dla samej adrenaliny wychodzi poza wrota i zostaje użądlony.
- 7
Tablet i Czystka
Thomas kradnie z szuflady doktor Paige tablet. W niezabezpieczonych plikach znajduje prawdziwe imiona przyjaciół, notatkę, że jego pierwsze spotkanie z Teresą wymazano i podmieniono, bo poszło katastrofalnie, oraz memorandum Kryzysowej Koalicji Ocalałych podpisane przez Johna Michaela: wirus wypuszczono celowo. Teresa odpowiada, że przeszłość to przeszłość. W maju, wśród śniegu, z lasu wychodzi Randall, chory na Pożogę. Doktor Paige ustala, że kanclerz Anderson fałszował wyniki badań krwi, a dziewiętnaścioro wysoko postawionych pracowników jest zarażonych i ukrytych w Sektorze D. Ogłasza Czystkę i każe Thomasowi, Teresie, Arisowi i Rachel obejść sektor z plecakami pełnymi strzykawek z trucizną i broni, żeby nie narażać zdrowych strażników. Teresa zwierza się, że kiedyś nazywała się Deedee i widziała, jak Pożoga szalała w Karolinie Północnej. Thomas sam wbija igłę w szyję Andersona, który odgryzł sobie osiem palców i zdążył napisać, że są złymi ludźmi. W sali rekreacyjnej Teresa zastrzeliwuje chorego, który przygniata Thomasa, a Thomas strzela w głowę doktorowi Leavittowi, gdy ten dusi Teresę. Przed obiadem nie ma już w ośrodku żadnego zarażonego.
- 8
Newt, Pogorzelisko i Randall
Thomas tonie w wyrzutach sumienia. Z nagrań żukolców składa historię Newta: przyjaciel odwiedził cmentarz w Strefie, wszedł do Labiryntu, wspiął się po bluszczu, powiedział do kamery, że ma nadzieję, że patrzący dobrze się bawią, i puścił się muru. Przeżył, ale odtąd kuleje. Po ośrodku krąży memorandum podpisane imieniem Thomasa, w którym bierze on na siebie Czystkę i ogłasza Avę Paige nową kanclerz, oraz pożegnalny list Andersona, którego według Teresy kanclerz nie mógł napisać. Paige przyznaje, że wysłała wiadomość z jego konta bez pytania. Chuck trafia do Labiryntu po pożegnalnym śniadaniu z zimnym boczkiem. Thomas leci górolotem z pilotem Jorge i pielęgniarką Brendą na Pogorzelisko, gdzie mają badać miasto pełne Poparzeńców, i od Brendy słyszy, że następni trafią tam jego przyjaciele. To Faza Druga. Wraca Płaskim Przenosem do nowego budynku niedaleko siedziby DRESZCZu. W drodze przez las Randall, który dawno przekroczył Granicę, przebija gałęzią szyję strażnika, a Thomas zatłukuje go kolbą elektromiotacza.
- 9
Herbata i Zatarcie
Thomas mówi Teresie, że leku nigdy nie będzie, i przedstawia plan: wejść do Labiryntu bez Zatarcia, zdobyć kody do zbrojowni, wyłączyć Bóldożerców i wyprowadzić Streferów, a potem Grupę B, do miasteczka na Alasce. Teresa po kilkunastu godzinach się zgadza i sama przekonuje doktor Paige. Ustalają, że Thomas pójdzie pierwszy, Teresa dzień później, a Aris i Rachel do Grupy B, wszyscy z pamięcią. Ostatnią noc Thomas i Teresa przegadują, przysięgają sobie na mały palec i do rana leżą przytuleni. Rano doktor Paige podaje mu herbatę pachnącą jagodami. Gdy narkotyk zaczyna działać, wyznaje, że to ona zaraziła Andersona i jego współpracowników, bo chcieli zamknąć program po Próbach Labiryntu, i każe przygotować chłopca do zabiegu. Pod maską do Zatarcia Thomas patrzy, jak jego wspomnienia pękają niczym bańki mydlane, a potem otwiera oczy w zimnej, zakurzonej ciemności. Epilog to dwa memoranda. Z pierwszego wynika, że do wysłania bez pamięci przygotowano Thomasa i Rachel, a Teresa i Aris, ostatecznie wybrani kandydaci, zachowają wspomnienia jako lojalni łącznicy DRESZCZu. W drugim Teresa żegna się z pracownikami i zapowiada, że przed wejściem do Pudła napisze sobie na ręce trzy słowa, które zobaczyła kiedyś przy jamie Poparzeńców.
Motywy i przesłanie
- Dzieciństwo w laboratorium
- Chłopiec, któremu odebrano imię, dorasta wśród badań, łamigłówek i dorosłych, którzy zawsze coś ukrywają.
- Cel uświęca środki
- DRESZCZ powtarza, że każda okrutna Zmienna przybliża lek, a Thomas coraz mniej w to wierzy.
- Przyjaźń z piwnicy
- Newt, Alby, Minho, Teresa i Chuck to jedyna rodzina, jaką Thomas ma w ośrodku.
- Współwina
- Thomas buduje Labirynt dla przyjaciół i bierze udział w Czystce, a potem nie umie z tym żyć.
- Pamięć i tożsamość
- Nadane imiona, podmienione wspomnienia i Zatarcie, które odbiera ludziom przeszłość.
- Lojalność i zdrada
- Teresa i doktor Paige, którym Thomas ufa najbardziej, mają własne plany.
To opracowanie jest streszczeniem książki „Kod gorączki” (James Dashner) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.
Czy ta książka jest dla Ciebie?Ocenę i werdykt znajdziesz w recenzji.
Przeczytaj recenzję