Przejdź do treści
Półka Moje książki
Okładka: Unique, Aleksandra Negrońska

Recenzja

Unique - recenzja, od ilu lat i dla kogo

Aleksandra Negrońska Wszystkie książki autorki →

Ten od Liceum

★ 4/10
Ocena ogólna - co to znaczy?

Jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów. To moja ocena z tego momentu życia. Ta sama książka za rok albo za pięć lat może trafić do ciebie mocniej albo słabiej - i to normalne. Jak oceniam

🧠 Koneser - co to znaczy?

Dla wymagających: liczy się nietuzinkowa fabuła, zwroty akcji i dobrze napisani bohaterowie. Jak oceniam

3/10
💖 Relaksator - co to znaczy?

Dla tych, którzy chcą się po prostu wciągnąć. Sztampa i płascy bohaterowie nie przeszkadzają. Jak oceniam

6/10
🌶️ Pikanteria - co to znaczy?

Jak dosłowne są sceny intymne: 0-2 najwyżej pocałunki, 3-5 zasygnalizowane, 6-10 opisane wprost. To opis, nie ocena. Jak oceniam

5/10
Wiek - co to znaczy?

Mój próg, nie oznaczenie wydawcy. Liczą się sceny intymne, ale też przemoc, używki i ciężar tematu. Jak oceniam

16+

Tropy w książce

Motywy

  • romans new adult
  • finał serii
  • studia prawnicze w Leeds
  • ojciec przestępca
  • terapia i zdrowie psychiczne
  • paczka przyjaciół
  • polska autorka

Sięgnij, jeśli

  • przeczytałeś trzy poprzednie tomy i chcesz zobaczyć, jak kończy się historia Rosie, Zaydena i Devona
  • lubisz, gdy romans zamiast kolejnego rozstania kończy się terapią, przeprosinami i epilogiem z dzieckiem
  • bawią cię domowe katastrofy: wybuchający keczup przy kuratorce, mewa kradnąca kebaba i żart o buldogu opowiadany przy każdej okazji

Odpuść, jeśli

  • chcesz, żeby zagadkę śmierci Taylora Williamsa rozwiązali bohaterowie, a nie matka w jednej rozmowie przy herbacie
  • chłopak, który każe przyjacielowi chodzić za dziewczyną do toalety, budzi w tobie niepokój
  • brakuje ci cierpliwości do kilkunastu rozdziałów urodzin, zakupów i cudzych oświadczyn po zakończeniu głównej intrygi

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

3/10
  • Sprawa ojca zamknięta za kulisami. Przez blisko trzysta stron Taylor Williams straszy Rosie, nasyła na nią samochody i stawia synowi ultimatum. Potem umiera między rozdziałami, prokuratura uznaje samobójstwo, a całe wyjaśnienie podaje matka przy herbacie. Bohaterowie niczego nie odkrywają, dostają gotową odpowiedź.
  • Po intrydze zostają wakacje. Gdy groźba znika, książka zmienia się w kronikę: urodziny Marka, mercedes w prezencie, nauka jazdy na rowerze, poprawianie CV, wizyta w Starbucksie, w którym pracowała Rosie, i cudze oświadczyny. Sympatyczne sceny bez żadnej stawki, a takich rozdziałów zostaje jeszcze sporo.
  • Zemsta podana jako czułość. Zayden nasyła kontrolę skarbową na chłopaka, który upokorzył Rosie w podstawówce, i każe mu ją przeprosić, a książka traktuje to jak uroczy żart. Prawnik, który rozwiązuje prywatne urazy urzędem, to temat na rozmowę o granicach, a tutaj służy za puentę.
  • Sześciu narratorów, jeden głos. Rosie, Zayden, Xander, Raiden, Elliot i Charlie przeklinają, przewracają oczami i przecierają twarz dłonią dokładnie tak samo. Bez imienia w nagłówku rozdziału trudno zgadnąć, kto akurat mówi.
  • Devon. Jedenastolatek, który interpretuje „Oskara i panią Różę”, kłamie o zadaniu z hiszpańskiego, tłumaczy kuratorce, że wybity ząb „to już wina ławki”, i ma wyrzuty sumienia, że życzył ojcu śmierci. Jego bunt i żałoba są napisane z wyczuciem, którego brakuje dorosłym.
  • Rosie wybiera własną drogę. Odejście z kancelarii, w której wszystko załatwiał jej chłopak, to najdojrzalsza decyzja bohaterki w całej serii, a epilog, w którym wygrywa z Zaydenem w sądzie, daje jej satysfakcjonującą puentę.

💖 Dla relaksatorów

6/10
  • Humor domowy. Keczup na suficie w chwili wejścia kuratorki, Rosie zamawiająca w drogiej restauracji zestaw dziecięcy z nuggetsami, mewa odlatująca z jej kebabem i Zayden, który bierze kubek „Daddy” ojca Rosie za jej kolejny żart. Tu częściej się człowiek śmieje, niż wzdycha.
  • Zayden mięknie. Lodowaty prawnik płacze przy szpitalnym łóżku, maluje farbami z roczną Carlą, uczy Rosie jeździć na rowerze i sam idzie na terapię. Kto kibicował tej parze od „Clone”, dostanie przemianę, na którą czekał trzy tomy.
  • Paczka z kamienicy. Xander ratuje Rosie życie, Naya zostaje powierniczką Zaydena, a scena, w której cała grupa kłamie rektorowi, żeby ochronić przyjaciela, to najcieplejszy moment serii.
  • Szczęśliwe zakończenie. Po urwanym zakończeniu „Identical” epilog i trzy dodatki domykają wszystko: wspólną kancelarię, zaręczyny, dziecko i przyszłość Devona. Żadnych niedomówień.
  • Długość. 617 stron to za dużo na historię, której główny konflikt kończy się mniej więcej w połowie. W Chicago fabuła staje, a rozdziały o urodzinach i cudzych oświadczynach ciągną się jak przyjęcie u dalszej rodziny.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

3

Zawiązanie jest mocne: ojciec Zaydena na wolności, mclaren pod kamienicą, potrącenie Rosie i śledztwo po jego śmierci. Wszystko to rozwiązuje się jednak bez udziału bohaterów, przez przedawkowanie, decyzję prokuratury i opowieść matki, a potem książka zamienia się w pamiętnik z wakacji. Jest kilka mocnych scen (szpital, rektor, prawda o Lizzy), tyle że nie składają się w oś.

Bohaterowie i relacje

5

Devon dorasta na oczach czytelnika: pyskuje, kłamie, czyta lektury za trzy lata do przodu i boi się, że to on zabił ojca życzeniem. Zayden pierwszy raz pokazuje strach i zgadza się na terapię, a Naya i Charlie dostają prawdziwy konflikt. Rosie jest zabawna, ale na prawie każdą wiadomość reaguje płaczem, a Florence, Theodor czy matka Zaydena zmieniają się zależnie od potrzeb fabuły.

Styl pisania i atmosfera

3

Dialogi są żywe i potoczne, ale każdy narrator przeklina, przewraca oczami i przeciera twarz dłonią tak samo, Zayden regularnie wtrąca swoje „Rozkosznie”, a Rosie dopisuje „Sugar Zaddy” po każdym miłym geście. Zdarzają się celne zdania o żałobie i lęku, tylko że giną między opisami ubrań, posiłków i paznokci.

Rozrywka i wartość

6

Rozrywki jest sporo: domowy humor, ciepłe sceny z paczką, przemiana Zaydena i epilog, w którym Rosie wygrywa z nim w sądzie. Z wartością lepiej niż w poprzednim tomie, bo terapia przestaje być wstydem, a ktoś w końcu mówi głośno, że pilnowanie z troski też jest kontrolą. Psuje to tylko przekonanie, że na każdy problem znajomych najlepszy jest straszący list od prawnika.

Krótko o książce, bez spoilerów

Taylor Williams wychodzi z więzienia, a Rosie i Zayden mają na głowie jego groźby, jedenastolatka do wychowania, studia i kancelarię. Finał serii Students zamyka historię pary, tylko że więcej stron poświęca wakacjom i cudzym oświadczynom niż sprawie ojca.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Na całym świecie mogą być miliony róż, ale to Ty jesteś moją jedyną unikatową Różą”Unique, Aleksandra Negrońska

Poruszane motywy

Aleksandra Negrońska zamyka w „Unique” serię Students historią o tym, co dzieje się po wygranej. Taylor Williams trafił do więzienia dzięki synowi, a teraz z niego wychodzi i Zayden, który od dziecka miał plan na każdą sytuację, nagle żadnego nie ma. Rosie studiuje, pracuje i pomaga wychowywać jego brata, ale szybko odkrywa, że troska chłopaka zamienia się w pilnowanie, a jej kariera w dodatek do jego nazwiska. Ostatni tom więcej niż poprzednie mówi o terapii, żałobie i o tym, że przyjaciele potrafią zastąpić rodzinę, choć sprawę kryminalną zamyka szybko i bez udziału bohaterów. Główne elementy historii: Powrót ojca - Taylor Williams nęka Rosie, stawia synowi ultimatum i umiera, zanim ktokolwiek go rozliczy. Kontrola i niezależność - Rosie odchodzi z kancelarii, w której wszystko załatwiał jej Zayden, i zaczyna od nowa w Sheffield. Terapia - psychoterapia Rosie, wizyty Nayi u psycholożki i decyzja Zaydena, żeby zacząć leczenie. Żałoba - samobójstwo Lizzy, które Zayden latami dusił w sobie, i prawda o jego przyczynie. Rodzeństwo - dwudziestotrzyletni Zayden wychowuje Devona z pomocą Rosie, przyjaciół i kuratorki. Przyjaźń - paczka z kamienicy ratuje Rosie życie i staje murem za Zaydenem przed rektorem. Przyszłość - oświadczyny, dziecko i wspólna kancelaria w epilogu i dodatkach.

Pytania i odpowiedzi

Czy „Unique” kończy historię Rosie i Zaydena?

Tak. To czwarty i ostatni tom serii Students, a kolejność czytania to „Clone”, „Different”, „Identical” i „Unique”. Akcja zaczyna się w dniu, w którym urwał się poprzedni tom, więc bez trzech wcześniejszych części trudno zrozumieć, kim są Taylor Williams, Francesca czy Grayson. Epilog przeskakuje kilka lat do przodu, a trzy dodatki domykają losy pary, Devona i przyjaciół. Z serią Friends tej samej autorki „Unique” się nie łączy, to osobny świat i inni bohaterowie.

Ile stron liczy książka?

„Unique” liczy 617 stron, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.

Od ilu lat jest ta książka?

Daję próg 16+, taki sam jak przy większości serii. Jest jedna dość dosłowna scena seksu na początku książki, przekleństwa w niemal każdej kwestii, alkohol i kokaina na imprezach, ciężki wypadek oraz przemoc ojca w retrospekcjach. Prolog pokazuje dzień, w którym trzynastoletni Zayden znajduje siostrę po samobójstwie, a później wraca temat śmierci jego ojca. Jeśli któryś z tych tematów dotyczy ciebie, porozmawiaj z dorosłym, któremu ufasz, albo zadzwoń pod bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.

Dla kogo przeznaczona jest ta książka?

Dla relaksatorów od 16 lat, którzy przeszli z Rosie i Zaydenem trzy poprzednie tomy i chcą szczęśliwego zakończenia z terapią, oświadczynami i epilogiem. Fani polskich romansów new adult z paczką przyjaciół i pyskatą bohaterką będą zadowoleni. Konesera może zatrzymać Devon i prawda o Lizzy, ale sama intryga kończy się zbyt łatwo, a ostatnia część to głównie wakacje.

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Co czytać dalej

Zrób test: co czytać dalej