Moja książka
Tropy w książce
Motywy
- romans new adult
- druga szansa
- była dziewczyna w roli opiekunki
- studia prawnicze w Leeds
- zdrowie psychiczne
- przekleństwa w każdej kwestii
- polska autorka
Sięgnij, jeśli
- znasz „Clone” i „Different” i chcesz wiedzieć, czy Rosie i Zayden przetrwają rok na dwóch kontynentach
- lubisz romanse z zazdrością, byłymi w tle i paczką przyjaciół, w której każdy ma swoją dramę
- chcesz polskiego new adult z humorem bohaterki i dziesięciolatkiem, który kradnie każdą scenę
Odpuść, jeśli
- przeszkadza ci, gdy ta sama kłótnia o byłą wraca przez kilkaset stron
- chcesz, żeby wylewanie komuś coli do zlewu i zamykanie kluczy w sejfie ktoś w książce nazwał kontrolą
- nie lubisz wulgaryzmów w ustach każdego narratora i zakończeń urwanych na cliffhangerze
Dlaczego taka ocena
🧠 Dla koneserów
2/10- Jedna kłótnia na całą książkę. Rosie jest zazdrosna o Francescę, Zayden tłumaczy, że chodzi o Devona, godzą się w łóżku albo w kuchni, a dwa rozdziały dalej wszystko od nowa. Zmieniają się tylko dekoracje: spa, kino, McDonald’s, galeria handlowa, karaoke.
- Złoczyńczyni na pół etatu. Francesca raz jest wyrachowaną manipulatorką, raz zagubioną dziewczyną bez przyjaciół, a truskawkowa margarita do końca zostaje słowem przeciw słowu. Z tej niejednoznaczności dałoby się zrobić coś ciekawego, a autorka używa jej głównie po to, żeby paczka miała o co się kłócić.
- Troska z sejfem. Zayden wylewa Rosie colę do zlewu, zamyka jej klucze w sejfie, żeby nie wyszła w trakcie kłótni, i kupuje sukienki, których odmówiła. Książka podaje to jako dowód miłości, ja widziałem w tym kontrolę w garniturze Valentino.
- Sześciu narratorów, jeden głos. Rosie, Zayden, Raiden, Xander, Elliot i Naya dostają swoje rozdziały, ale przeklinają tak samo i tak samo przewracają oczami. Bez imienia w nagłówku trudno zgadnąć, kto akurat opowiada.
- Devon. Dziesięciolatek, który w brudnopisie na sprawdzianie pisze, że nauczycielka hiszpańskiego jest głupia, a w restauracji zamawia gofry bez truskawek, gdyby Rosie chciała spróbować, to najlepiej napisana postać tego tomu. Jego bunt ma przyczyny i skutki, czego o dorosłych bohaterach nie da się powiedzieć.
💖 Dla relaksatorów
6/10- Humor Rosie. Żart o buldogu, który przegrywa wyścig z chartami, przesłuchanie Zaydena, czy kochałby ją jako dżdżownicę, i „Francie srancie” robią dla tempa więcej niż połowa dramatów.
- Zayden do schrupania. Lodowaty prawnik, który topnieje przy jednej dziewczynie, przynosi niezapominajki, nosi połówkę serduszka na szyi i śpiewa na karaoke, bo rok temu to obiecał. Na fanki tego typu działa bez pudła.
- Paczka i poboczne pary. Elliot z ADHD i jego randka z Sophią w Disneylandzie, Naya ze strachem przed odrzutem nerki, Xander płaczący nad siatką kiwi zamiast ziemniaków. Jest komu kibicować, kiedy główna para znów się kłóci.
- Cliffhanger. Taylor Williams na wolności w ostatnim akapicie gwarantuje, że po kolejną część sięga się choćby z ciekawości.
- Długość. 578 stron to sporo jak na fabułę, która stoi w miejscu, dopóki Francesca nie wymyśli czegoś nowego. Nawet fan gatunku zacznie tu przerzucać kartki po kilka naraz.
Cztery warstwy książki
Fabuła i rozwój akcji
Szkielet to jedno pytanie: czy Rosie i Zayden przetrwają Francescę. Autorka dokłada atrakcje - wstrząs anafilaktyczny Devona, truskawkową margaritę, anemię, ugodę Taylora Williamsa, pranie pieniędzy przez rodziców - ale większość z nich robi za przerywnik między kolejnymi rundami tej samej rozmowy. Najmocniejsze wątki, czyli powrót ojca Zaydena i sekret Jaspera i Sheeny, wybuchają na samym końcu jako haczyk na następną część.
Bohaterowie i relacje
Devon jest świetny, Elliot z ADHD napisany z dużą czułością, a Naya w swoim strachu przed odrzutem przeszczepu brzmi prawdziwie. Rosie bywa zabawna, a jej anemia i terapia są potraktowane serio, ale emocje skaczą jej od płaczu do „dojadę makaroniarę” co rozdział. Zayden to mieszanka czułego opiekuna i kontrolującego chłopaka, a Francesca, Gabby i Julia zmieniają charakter zależnie od tego, czego akurat potrzebuje fabuła.
Styl pisania i atmosfera
Dialogi są żywe i potoczne, ale „kurwa” pada u każdego narratora tak często, że przestaje cokolwiek znaczyć. Formuły się powtarzają: bohaterowie bez przerwy przewracają oczami, przecierają twarz dłonią, a zamiast imion dostajemy szatyna, bruneta i blondynkę. Włoskie wstawki brzmią ładnie, dopóki nie zorientujesz się, że służą głównie za tajny język do kłótni o Rosie.
Rozrywka i wartość
Rozrywki jest więcej, niż sugerują powyższe oceny: akcja nie stoi, Devon i Elliot bawią, a cliffhanger z Taylorem robi swoje. Z wartością skromniej. Zdrowie psychiczne i psychoterapia dostają kilka dobrych scen, ale związek, w którym chłopak zamyka dziewczynie klucze w sejfie, zostaje podany jako szczęśliwe zakończenie kłótni.
Krótko o książce, bez spoilerów
Rosie wraca do Anglii na prawo i staż w kancelarii, a w mieszkaniu Zaydena czeka Włoszka, która opiekuje się jego bratem, wygląda jak Rosie i, tak się składa, jest jego dziewczyną. Na tym jednym konflikcie autorka buduje 578 stron i zaskakująco mało poza nim.
Chcesz poznać fabułę etap po etapie?StreszczenieCytat, który zapadł mi w pamięć
„Gdy ranił, to ranił najmocniej na świecie, ale gdy uszczęśliwiał, to także najmocniej na świecie.”Identical, Aleksandra Negrońska
Poruszane motywy
Aleksandra Negrońska opowiada w „Identical” o zaufaniu, które trzeba odbudować po roku nieporozumień, i o tym, jak trudno być razem, kiedy jedno ma na głowie dziecko, a drugie własne zdrowie. Rosie wraca do Anglii wyczerpana opieką nad cudzą rodziną, z anemią i stanami lękowymi, o których nikomu nie mówi. Zayden w wieku dwudziestu trzech lat wychowuje brata, pracuje w kancelarii, studiuje i prowadzi koło naukowe, a nad wszystkim wisi wyjście z więzienia ojca, którego sam tam wsadził. Romans jest na pierwszym planie, ale sporo miejsca dostają też przyjaciele i ich własne kryzysy. Główne elementy historii: Druga szansa - Rosie i Zayden składają od nowa relację, którą zniszczyły pozowane zdjęcie, cudzy filmik i brak szczerości. Była w roli opiekunki - Francesca Pagani zajmuje się Devonem, mieszka z Zaydenem i do końca pozostaje źródłem konfliktów. Wychowanie brata - Devon testuje granice, bije się w szkole i celowo naraża się na alergię, żeby zatrzymać opiekunkę. Zdrowie - anemia, astma i zaburzenia lękowo-depresyjne Rosie, ADHD Elliota, przeszczep nerki Nayi i jej strach przed ciążą. Przyjaźń i lojalność - paczka dzieli się na tych, którzy wierzą Rosie, i tych, którzy bronią Franceski. Grzechy rodziców - Taylor Williams wychodzi na wolność, a jego ugoda z prokuraturą uderza w Jaspera, Sheenę i rodziców Raidena. Praca i studia - staż w kancelarii Wallance & Spencer, konferencja prawa podatkowego i studencki parlament.
Pytania i odpowiedzi
Czy można czytać „Identical” bez znajomości poprzednich tomów?
Lepiej nie. To trzeci tom serii Students, po „Clone” i „Different”, i od pierwszych akapitów nawiązuje do nich: do procesu Taylora Williamsa, roku Rosie w Chicago i rozstania z Zaydenem. Z cyklem Friends tej samej autorki seria się nie łączy, to osobny świat i inni bohaterowie. Książka urywa się na cliffhangerze z dopiskiem „KONIEC CZĘŚCI III”, więc wątek ojca Zaydena zostaje otwarty.
Ile stron liczy książka?
578 stron w wydaniu NieZwykłe z 2023 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.
Od ilu lat jest ta książka?
Szesnastolatek da radę, młodszym bym jej nie dawał. Jest jedna dość dosłowna scena seksu, przekleństwa w niemal każdej kwestii, upijanie się do nieprzytomności, jointy, wstrząs anafilaktyczny i anemia bohaterki. W tle pojawiają się próba samobójcza siostry Graysona i samobójstwo siostry Zaydena, a Rosie słyszy diagnozę zaburzeń lękowo-depresyjnych. Jeśli któryś z tych tematów dotyczy ciebie, porozmawiaj z dorosłym, któremu ufasz, albo zadzwoń pod bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.
Dla kogo przeznaczona jest ta książka?
Dla relaksatorów od 16 lat, którzy przeczytali „Clone” i „Different” i chcą wiedzieć, jak Rosie i Zayden poradzą sobie z Francescą, Devonem i własnymi demonami. Kto lubi polskie romanse new adult z paczką przyjaciół, zazdrością i pyskatą bohaterką, będzie zadowolony. Konesera zainteresuje głównie Devon i końcowy cliffhanger, bo reszta to powtórka jednej kłótni.
A Ty? Znasz tę książkę?
Oceny czytelników
Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.
Twoja ocena w skali 1-10
Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.
Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.
Co czytać dalej
Clone
Aleksandra Negrońska
Ten sam cykl.
★ 5/10🧠 3💖 7🌶️ 216+
Czytaj recenzję
Different
Aleksandra Negrońska
Ten sam cykl.
★ 4/10🧠 3💖 6🌶️ 618+
Czytaj recenzję
Charlie
Stephen Chbosky
Podobny klimat, ale wyraźnie lepiej napisana.
★ 9/10🧠 8💖 6🌶️ 315+
Czytaj recenzję