Name: Recenzja: True Friends 2 - Aleksandra Negrońska
Item: True Friends 2
Rating: 4
Author: Ten od Liceum

Tropy w książce

Przybrana rodzina

Motywy

romans new adult
ciąża i ojcostwo
paczka przyjaciół
drama i zdrady
wypadek i poczucie winy
finał dylogii
polska autorka

Sięgnij, jeśli

czytałeś poprzednie tomy i chcesz zobaczyć Zane'a i Kendall na ślubnym kobiercu, z wózkiem i z psem
lubisz książki o paczce przyjaciół, w których każdy dostaje własne rozdziały i własny happy end
bawią cię trzylatki z niewyparzonym językiem i ojcowie, którzy dopiero uczą się nimi być

Odpuść, jeśli

męczą cię kłótnie, które wybuchają i gasną w obrębie jednego rozdziału
nie chcesz czytać o śmierci dziecka w wypadku, napastowaniu i narkotykach w codziennym obiegu
wulgaryzmy jako znaki przestankowe i papieros na każdą okazję odbierają ci przyjemność z lektury

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

3/10

Fabuła na raty. Fabuła to najpierw ciąg awantur o to, kto z kim był w łazience, przeplatany przyjęciami dla trzylatka i świętami u kolejnych rodzin. Każdy konflikt kończy się w tym samym rozdziale: monolog, przeprosiny, pocałunek, następna scena. Napięcie ma tu żywotność musującej tabletki.
Wypadek jako zwrot akcji. Śmierć dziecka w Vegas to jedyny moment, w którym książka nabiera ciężaru, i trzeba przyznać, że wina Zane'a nie znika po jednym rozdziale. Tyle że wszystko ustawiono pod wygodne rozgrzeszenie: dziewczynka bez pasów, ojciec za szybko, nagranie z kamery, matka, która sama przychodzi wybaczyć.
Shane bez konsekwencji. Napastowanie Kendall w samochodzie, które poprzedza wypadek, autorka pisze serio i dobrze, że tak. Potem jednak sprawca budzi się bez pamięci, ochrona wyprasza Nellsona ze szpitala i wątek po prostu wyparowuje.
Bohaterowie od etykiety. Zane raz jest „czarnowłosy”, raz brunetem, Javad na jednej stronie robi za „starszego Rossa”, a wszyscy narratorzy, od Florence po Logana, mówią tym samym głosem i tymi samymi przekleństwami. Ośmioro narratorów i ani jednego, którego poznałbym bez podpisu nad rozdziałem.
Terapia na serio. Wizyta Zane'a u psycholożki, ataki paniki w garażu i rozmowa o ojcu to najlepsze sceny w książce. Pomoc specjalisty pokazano jako coś normalnego, a nie dowód słabości.

💖 Dla relaksatorów

6/10

Finał z kokardką. Kto przeszedł z Zane'em i Kendall przez poprzednie tomy, dostaje wszystko: ciążę, ślub, córkę, bliźniaki, salony tatuażu i propozycję od Victoria's Secret. Epilog rozdaje dzieci całej paczce jak cukierki na urodzinach.
Willie i Nicolas. Trzylatek, który pyta Kendall „Czemu zjadłaś kuzyna?”, uczy się słowa „szmaciura” i bije się w obronie Lily, to najlepszy komik w książce. Nicolas robiący na drutach szalik dla „Rossa Juniora” i oświadczający się przez psa nie zostaje daleko w tyle.
Drama non stop. Bójka na świątecznym spotkaniu, romans przyjaciół, zgubiony pierścionek, wypadek, woreczek z prochami. Rozdziały są krótkie, perspektywy się zmieniają, a nuda nie ma kiedy wejść.
Ciepło ekipy. Pod całym tym krzykiem jest paczka, która zawsze przyjeżdża na czas: Javad, który wyrzuca narkotyki, Nellson z prawnikiem w Vegas, Harry, który przyznaje się do winy, żeby ratować przyjaciela.
Długość i powtórki. Ponad czterysta stron, z czego dobry kawał to te same kłótnie w nowych dekoracjach i papieros na balkonie jako odpowiedź na każde pytanie. Nawet fan może poczuć, że ta seria mogłaby być o tom krótsza.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

Szkielet to saga obyczajowa: romans w łazience, bójka, pojednanie, święta, kolejne pojednanie. Dopiero wypadek w Vegas daje historii kierunek i stawkę, ale nawet ten wątek kończy się ugodą, przebaczeniem i nagraniem z kamery, które zdejmuje z Zane'a winę, zanim zdąży to zrobić sumienie. Wątek Shane'a znika bez śladu, a epilog zamyka wszystko tak szczelnie, że nie zostaje ani jedno pytanie.

Bohaterowie i relacje

Zane wreszcie dostaje coś więcej niż urok złego chłopca: lęk przed ojcostwem, poczucie winy, ataki paniki i odwagę, żeby pójść na terapię. Nellson i Willie bawią, Nicolas ma swoje pięć minut. Reszta to zestaw par do rozdania w epilogu, a Kendall znów głównie płacze, przeprasza i wychodzi trzaskając drzwiami.

Styl pisania i atmosfera

Rozmowy mają tempo, tyle że wulgaryzm służy tu za przecinek, nawet w scenach czułych. Narracja kręci się wokół tych samych gestów: wywracania oczami, przecierania twarzy dłońmi, uśmiechu pod nosem. Etykiety zamiast imion potrafią pomylić, kto akurat mówi, a śmierć dziecka i wybór tortu ze świnką Peppą dostają od autorki identyczną temperaturę.

Rozrywka i wartość

Dla fanów serii to satysfakcjonujący finał: dużo humoru z Williem, ciepła paczki i happy end z naddatkiem. Plus za poważne potraktowanie terapii i za to, że kryzys psychiczny bohatera nie mija sam. Wartość obniża to, że narkotyki i alkohol są tu tłem codzienności, a napaść na bohaterkę kończy się niczym.

Krótko o książce, bez spoilerów

Zane i Kendall są zaręczeni, czekają na dziecko i mają wreszcie dorosłe życie, tyle że cała paczka wokół nich wciąż zachowuje się jak na licealnej imprezie. Finał dylogii True Friends, w którym jedna noc w Las Vegas robi więcej niż poprzednie dwieście stron awantur.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Ojcem powinno się być, a nie bywać.”True Friends 2, Aleksandra Negrońska

Poruszane motywy

Aleksandra Negrońska zaczyna od pytania, kiedy człowiek naprawdę staje się dorosły, i odpowiada w prologu ustami Zane'a: wtedy, gdy ma zostać ojcem. Cała książka kręci się wokół tej myśli. Zane boi się, że powtórzy błędy własnego ojca, Nellson uczy się, że ojcem się jest, a nie bywa, Harry ucieka w pracę i kokainę, a wszyscy razem sprawdzają, ile może wytrzymać przyjaźń, w której każdy ma coś do ukrycia. Wypadek w Las Vegas zmienia tę obyczajówkę w opowieść o winie, traumie i o tym, że prośba o pomoc specjalisty nie jest wstydem. Główne elementy historii: Ojcostwo - Zane, Nellson i Harry na różne sposoby mierzą się z ojcami, których nie chcą naśladować. Zaufanie - podejrzenia, romans Harry'ego z Evą i woreczek z prochami, przez który Kendall przestaje wierzyć narzeczonemu. Wina i trauma - śmierć pięcioletniej dziewczynki, ugoda, bezsenność i ataki paniki. Uzależnienia - dawne branie Zane'a, kokaina Harry'ego i alkohol obecny niemal w każdej scenie. Terapia - psycholog i psychiatra jako realna pomoc. Przyjaźń jak rodzina - paczka, która kłóci się do krwi, a w epilogu spędza wakacje z gromadą dzieci.

Pytania i odpowiedzi

Czy „True Friends 2” można czytać bez znajomości poprzednich tomów?

Lepiej nie. To czwarty z ośmiu tomów serii Friends i druga część historii Zane'a i Kendall, rozpoczętej w „True Friends”. Książka zakłada, że znasz paczkę z „Bad Friends” i ich wspólną przeszłość. Historię Zane'a i Kendall ten tom zamyka (z epilogiem kilka lat później), a seria idzie dalej w „New Friends” i „Lost Friends”.

Ile stron liczy książka?

403 strony w wydaniu NieZwykłe z 2023 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.

Od ilu lat jest ta książka?

Dla nastolatków od 16 lat. Scen erotycznych opisanych wprost tu nie ma, za to są alkohol, trawka i kokaina, przekleństwa w większości kwestii, bójki, napastowanie bohaterki, wypadek, w którym ginie dziecko, a także ataki paniki i kryzys psychiczny bohatera. Jeśli coś z tego dotyczy ciebie, porozmawiaj z dorosłym, któremu ufasz, albo zadzwoń pod bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.

Dla kogo przeznaczona jest ta książka?

Dla relaksatorów od 16 lat, którzy przeczytali poprzednie tomy i chcą wiedzieć, jak skończy się historia Zane'a i Kendall: z dramą, humorem i epilogiem pełnym dzieci. Czytelnik spragniony zaskakującej fabuły i bohaterów z różnymi głosami szybko zobaczy, że to nie jego półka.

Co czytać dalej

Bad Friends Aleksandra Negrońska Pierwszy tom serii Friends, w którym Kendall poznaje Zane'a i całą paczkę. ★ 4/10🧠 2💖 6🌶️ 316+ Czytaj recenzję

True Friends Aleksandra Negrońska Ten sam cykl. ★ 4/10🧠 3💖 6🌶️ 316+ Czytaj recenzję

Charlie Stephen Chbosky Podobny klimat, ale wyraźnie lepiej napisana. ★ 9/10🧠 8💖 6🌶️ 315+ Czytaj recenzję