Tropy w książce
- Dystopia
- Od wrogów do kochanków
- Przybrana rodzina
Motywy
- drugi tom serii Dotknij mnie
- nadprzyrodzone zdolności
- trójkąt miłosny
- kwiecisty styl
- gorące sceny bez seksu
W skrócie
„Odkryj mnie” Tahereh Mafi to drugi tom serii „Dotknij mnie”, dystopii young adult o dziewczynie, której dotyk zabija. Siedemnastoletnia Juliette od dwóch tygodni mieszka piętnaście metrów pod ziemią, w Punkcie Omega, kryjówce ludzi z nadprzyrodzonymi zdolnościami, którą prowadzi Castle. Ma się szkolić do wojny z Przywróceniem, ale nie potrafi złamać nawet metalowej rury, matki odciągają przed nią dzieci z korytarza, a Adam, jedyny chłopak, który mógł jej dotykać bez szkody, wyraźnie coś przed nią ukrywa.
Kiedy Castle wreszcie wykłada karty, okazuje się, że to, co Juliette uważała za dar od losu, kosztuje Adama zdrowie. Bohaterka musi wybierać między miłością a bezpieczeństwem najbliższych, uczyć się od Kenjiego, jak panować nad mocą, która potrafi rozłupać podłogę, i stanąć do walki, w której stawką jest życie cywilów z Sektora 45 i porwanych przyjaciół. A gdzieś nad ich głowami wciąż krąży Warner, chłopak, który ją więził i który nie zamierza z niej zrezygnować.
Znasz tę książkę? Oceń ją
Oceny czytelników
Twoja ocena w skali 1-10
Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.
Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.
Etapy fabuły
- 1
Pod ziemią
Juliette spędziła w Punkcie Omega dwa tygodnie i nie zrobiła żadnych postępów. Castle, przywódca ruchu oporu, który przesuwa przedmioty siłą woli, tłumaczy, że zdolności to Energia, którą trzeba okiełznać, a ona całe dni siedzi w sali szkoleniowej nad stosem cegieł. Ludzie się jej boją, a ona unika nawet współlokatorek, bliźniaczek uzdrowicielek Soni i Sary. Castle przydziela jej więc Kenjiego, który potrafi stawać się niewidzialny i przy śniadaniu wita ją zwiniętymi skarpetkami rzuconymi w plecy. Z Adamem, który mieszka z Kenjim i młodszym bratem Jamesem, Juliette widuje się ukradkiem, ale chłopak jest wyczerpany, nie sypia i nie chce mówić o testach, którym poddaje go Castle. Kiedy Juliette siłą zmusza Kenjiego, żeby zaprowadził ją do ukrytych laboratoriów, widzi Adama przypiętego pasami do noszy i krzyczącego z bólu. Wściekła i przekonana, że to jej wina, uderza pięścią w podłogę. Ziemia pęka, tunele omal się nie walą, a ona traci przytomność na trzy dni. Po przebudzeniu słyszy od Kenjiego, że musi przestać udawać, że nie jest niebezpieczna, i obiecuje, że wchodzi w walkę bez zastrzeżeń.
- 2
Dotyk, który boli
Castle wyjaśnia, czego się dowiedział: Adam potrafi wyłączać cudze zdolności. Jego dar działa jak mechanizm obronny, który włącza się sam przy zagrożeniu i podnosi mu temperaturę ciała, dlatego jego skóra zawsze wydawała się Juliette tak gorąca. Przy niej Adam czuje się jednak bezpieczny, a im bliżej są, tym słabiej się broni, więc jej dotyk zaczyna mu sprawiać ból. Juliette chce od razu zerwać, ale Adam przekonuje ją, że każdy związek wymaga pracy. Kończy się na pocałunkach na łóżku, w trakcie których bohaterka czuje przypływ znajomej, groźnej siły. Odskakuje, lecz Adam i tak trafia do skrzydła medycznego, a ona postanawia wyciąć go ze swojego życia. W samotności coraz częściej myśli o Warnerze, który, o czym nikt w Punkcie Omega nie wie, również może jej dotykać.
- 3
Pierwsza misja
Kenji zabiera Juliette na odprawę ludzi, którzy wychodzą na powierzchnię. Poznaje Winstona, nieprzespanego wynalazcę w okularach, który zaprojektował jej kombinezon, Brendana z prądem w żyłach, Lily z fotograficzną pamięcią, Emory’ego i Iana. Słyszy, że Warner z ręką na temblaku co noc krąży z żołnierzami coraz bliżej kryjówki. Potem w przebraniu cywila i z fałszywym dowodem rusza z grupą do osiedli, metalowych bloków stojących na wysypisku śmieci. Tam widzi Warnera i zamiast uciekać, zostaje, żeby sprawdzić, co zrobi z bezpańskim psem. Warner karmi go i okrywa własną kurtką. Kiedy dostrzega Juliette, ratuje ją Kenji, który przenosi na nią swoją niewidzialność. W drodze wyznaje, że pilnuje jej od początku na polecenie Castle’a, i wygarnia jej, że użala się nad sobą, zamiast zacząć o sobie decydować. Wyprawa kończy się wyniesieniem zapasów z podziemnego magazynu władzy, a nazajutrz Juliette siada w jadalni przy stoliku nowych kolegów.
- 4
Rozstanie i cegła w proch
Adam wychodzi ze skrzydła medycznego i prosi o rozmowę. W ciemnym tunelu błaga, żeby dała im szansę, ale Juliette mówi, że zawsze będzie go kochać, i zrywa, a jej ostatnie zdanie, „Chciałabym kochać cię mniej”, słyszy tłum pod jadalnią. Kenji nie pozwala jej długo płakać. Razem ustalają, że jej moc budzą silne emocje: rozpacz, strach, wściekłość i poczucie winy. Kenji opowiada, że niewidzialny stał się pierwszy raz w wieku dziewięciu lat, ze strachu, i każe jej przestać walczyć z samą sobą. Kiedy Juliette przestaje się blokować, cegła rozsypuje się w jej dłoni w czerwony pył. To odkrycie odbiera jej resztkę nadziei na powrót do Adama, bo teraz wie, że mogłaby go skrzywdzić nawet uściskiem dłoni. Kenji z zachwytem podchwytuje jej porównanie do mięsożernej rosiczki i zaczyna uczyć ją strzelania, a Brendan, który właśnie skończył dwadzieścia cztery lata, trochę za długo się do niej uśmiecha.
- 5
Dom przy Sycamore
W środku nocy Castle wzywa Juliette, Adama i Kenjiego: do Sektora 45 przyjechał ojciec Warnera, który rządzi całym kontynentem, a jego ludzie porwali Winstona, Brendana, Emory’ego i Iana. W plecaku znalezionym po porwaniu leżą połamane okulary Winstona i zakrwawione radio Brendana. Ojciec Warnera chce, żeby Juliette przyszła sama do domu przy Sycamore 1542, inaczej zabije zakładników. Juliette się zgadza, a Castle szykuje cały Punkt Omega do walki. Przed wyjściem bohaterka godzi się z dziesięcioletnim Jamesem, który był na nią zły, że nie powiedziała mu o zabitym chłopcu. Po drodze trójka mija jedyny zadbany dom w okolicy, bladoturkusowy, z kwiatami na ganku, a Juliette wydaje się, że w oknie poruszyła się firanka. W ruderze pod właściwym adresem czeka Anderson, przystojny mężczyzna po czterdziestce, który dusi ją przy ścianie i odbiera jej oba pistolety. Wyjaśnia, że Warner nigdy wcześniej o nic go nie prosił, a teraz błagał, żeby jej nie zabijał. Dlatego chce ją zabić na oczach syna, dla nauczki.
- 6
Ojciec
Anderson wciska synowi broń i każe mu zastrzelić Juliette. Warner, który ma na imię Aaron i nosi nazwisko matki, celuje w ojca. Anderson wykręca mu ranne ramię, uderza go w twarz i przyciska lufę do jego czoła. Wtedy Juliette łapie Andersona za gardło, odbiera mu pistolet, strzela mu w obie nogi i z przyjemnością mierzy w serce. Powstrzymuje ją Kenji, który razem z Adamem wszedł tylnymi drzwiami: zabicie przywódcy przed czasem oznaczałoby chaos. Kenji usypia Warnera strzykawką i zabiera go jako zakładnika, a Adam wynosi z kuchni pobitych Iana i Emory’ego. Nad nieprzytomnym Andersonem Adam klęka i mówi: „Ten człowiek jest moim ojcem”. Na zewnątrz pięćdziesięciu ludzi z Punktu Omega walczy z kilkuset żołnierzami, Castle wznieca tornado z gruzu, a Juliette uderza pięścią w ziemię i wywołuje trzęsienie, które pozwala wszystkim uciec przechwyconym czołgiem. W środku Adam opowiada, jak ojciec, który rzekomo nie żył, upijał się, rzucał w niego butelkami i obwiniał go o śmierć matki. Przyrodni brat, którego Adam nienawidzi, leży nieprzytomny na jego kolanach.
- 7
Więzień z notatnikiem
Castle dziękuje Juliette za odwagę i powierza jej przesłuchiwanie Warnera, przekonany, że ten nie może jej dotknąć. Warner ma jej dziennik z izolatki i recytuje z niego fragmenty z pamięci. Przeprasza za pocałunek, po którym go postrzeliła, i twierdzi, że ojciec nawet nie zauważy jego zniknięcia. Kiedy widzi ją w objęciach Adama, mówi Castle’owi, że może jej dotykać. Juliette musi to przyznać, a Castle uznaje, że Warner również ma dar i należy mu się schronienie. Na plecach śpiącego chłopaka bohaterka widzi gęste blizny i wytatuowane słowo „ZAPŁONĄĆ”. W kolejnych rozmowach Warner pokazuje cytat z Szekspira wytatuowany na brzuchu, nie chce mówić o nefrytowej obrączce, opowiada o książkach, które czytał, decydując, które zniszczyć, i wyznaje, że prowokował ją celowo, żeby stała się silniejsza. Na koniec przekazuje wiadomość: za dwa dni ojciec każe zaatakować cywilów, a Winston i Brendan siedzą w podziemiach kwatery głównej Sektora 45. W tym czasie James rozcina dłoń o cegłę, a rana goi się na oczach Kenjiego i Juliette.
- 8
Azyl i noc przed bitwą
Na zebraniu przed akcją tłum domaga się śmierci Warnera, a Castle ogłasza, że chłopak poprosił o azyl i że może dotykać Juliette tak jak Adam. Adam czuje się zdradzony. Na korytarzu bracia rzucają się na siebie, Juliette bez rękawiczek staje między nimi, a Kenji, który próbuje ich rozdzielić, pada nieprzytomny. Warner wyjaśnia jej w tunelu, że to jego sprawka: wyczuwa ludzkie emocje, a dotykając kogoś, potrafi przejąć cudzą moc i przelać ją dalej. Na próbę bierze jej dłoń i zanurza rękę w kamiennej podłodze. Zapowiada, że odejdzie. Nocą przychodzi do jej pokoju i prosi, żeby uciekła razem z nim. Dochodzi między nimi do namiętnej sceny, którą Juliette przerywa, gdy Warner prosi, żeby mówiła mu Aaron, bo w tej samej sekundzie myśli o Adamie. Kłócą się, Juliette zarzuca mu, że nie ma dla siebie litości, a on się żegna i znika z Punktu Omega.
- 9
Dom w kolorze turkusu
Rano wszyscy winią Castle’a za ucieczkę Warnera. Kenji, ledwie trzymając się na nogach, idzie z Adamem i Juliette do osiedli. W deszczu trafiają na pluton egzekucyjny, przed którym w szeregu stoi dwadzieścia siedem osób, także dzieci. Jeden mężczyzna ginie, resztę udaje się uratować. Na polu pełnym ciał żołnierze powalają Juliette, a choć łamie jednemu wszystkie kości ręki, ogłuszają ją i zawożą czołgiem do bladoturkusowego domu. Mieszka w nim chora matka Warnera, a Anderson, wsparty na lasce, urządził tam punkt dowodzenia. Sugeruje, że syn musiał sobie zasłużyć na rządy w sektorze w sposób, o którym woli milczeć, i proponuje Juliette zdradę Punktu Omega. Ona bierze na siebie całą akcję w ruderze, żeby chronić Adama i Kenjiego. Anderson kazał też porwać Sonię i Sarę, żeby uleczyły mu nogi. Na oczach syna strzela Juliette w pierś. Warner przechwytuje moc bliźniaczek i przelewa ją w umierającą dziewczynę. Juliette budzi się nocą w łóżku z jego dzieciństwa, obok śpiącego Warnera. Anderson myśli, że nie żyje, o losie Adama, Kenjiego, Winstona i Brendana nic nie wiadomo, a bohaterka postanawia, że rękawiczki zostawi w domu.
Motywy i przesłanie
- Akceptacja siebie
- Juliette całe życie przepraszała za to, kim jest, i dopiero uczy się traktować swoją moc jak siłę.
- Miłość, która boli
- Związek z Adamem, w którym każde zbliżenie może go zabić.
- Trójkąt miłosny
- Czułość Adama i Warner, który zna jej najskrytsze myśli z dziennika.
- Ojcowie i przemoc
- Dorośli, którzy biją, poniżają i uczą synów zabijać.
- Przyjaźń
- Kenji, bliźniaczki, James i ekipa z wypraw jako pierwsi przyjaciele w życiu bohaterki.
- Władza i bunt
- Przywrócenie rozstrzeliwuje cywilów, a ruch oporu musi zdecydować, kogo wolno zabić.
- Druga szansa
- Pytanie, czy chłopak z krwią na rękach może się jeszcze zmienić.
To opracowanie jest streszczeniem książki „Odkryj mnie” (Tahereh Mafi) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.
Czy ta książka jest dla Ciebie?Ocenę i werdykt znajdziesz w recenzji.
Przeczytaj recenzję