O czym jest „Nocne godziny”?

W skrócie

„Nocne godziny” Marty Bijan to mroczny thriller young adult z elementami gotyckiego horroru. Troje siedemnastoletnich aktorów z Polski - gwiazda seriali i Instagrama Zuzanna, debiutantka Natalia i syn słynnego chirurga Wiktor - dostaje role osieroconego rodzeństwa w filmie kręconym dla platformy streamingowej w nawiedzonym zamku w Szkocji. Od pierwszego wieczoru mówią do siebie imionami postaci: Salla, Lamia i Kail.

Reżyserka Faustyna zabiera im telefony, wyrzuca scenariusz do kosza, każe improwizować i budzi ich na zdjęcia o trzeciej nad ranem. Zamiast garderoby są zatęchłe suknie, zamiast prądu lampy naftowe, a za oknem stary cmentarz i jezioro, które miejscowi nazywają Jeziorem Śmierci. Z każdą nocą trudniej odróżnić, co jest sceną, a co dzieje się na serio, tym bardziej że każde z trojga przywiozło do Szkocji sekret z jednej przeklętej jesieni.

Narracja w czasie teraźniejszym przeplata perspektywy trojga bohaterów, ich dzienniki i długie retrospekcje, a prolog i epilog zapisane są jak fragmenty scenariusza.

⚠️Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.

Etapy fabuły

1. 1

   Trzy nowe imiona

   Zuzanna, Natalia i Wiktor, siedemnastolatkowie z Polski, dostają główne role w filmie „Nocne godziny”: mają zagrać rodzeństwo, które po śmierci rodziców zostaje samo w nawiedzonym zamku. Zdjęcia mają trwać dwa miesiące w mglistej Szkocji. Już pod zamkiem przechodzą na imiona postaci. Salla, najbardziej doświadczona z trójki, słucha podcastów kryminalnych, pali e-papierosa i wozi w torbie nóż myśliwski od dziadka. Lamia gra pierwszą rolę w życiu, choć udaje, że ma ich za sobą więcej, kocha cmentarze, zapisuje epitafia i nie je mięsa. Kail, syn znanego chirurga, ma nerwowy tik - bezwiednie mruga - kolekcjonuje świece i zapisuje w notatnikach zdania usłyszane od obcych ludzi. Salla przyznaje się do klaustrofobii, Kail do lęku przed ciemnością, a Lamia nie zdąży powiedzieć, że panicznie boi się wody.

2. 2

   Reżyserka w meloniku

   Odbiera ich Faustyna, nienaturalnie wysoka kobieta z rudymi lokami, w powłóczystej spódnicy i czarnym meloniku. Rano rzuca scenariusz na podłogę: będą improwizować. Zabiera telefony (rodzice podobno się zgodzili), zakazuje makijażu, prosi o ograniczenie kąpieli, nie daje harmonogramu, a ekipa to operator, dźwiękowiec i dwóch oświetleniowców. Zakazuje romansów, każe traktować się jak rodzeństwo i prowadzić dzienniki postaci. Obiecuje „najpiękniejszy horror na świecie”. Kail jest zachwycony, Lamia boi się, że skargi przekreślą jej marzenie, a Salla od pierwszego dnia uważa, że to łamanie wszelkich zasad pracy z nieletnimi. Nocami Lamia słyszy pukanie i widzi cienie przemykające pod drzwiami, a Kail znajduje w komnacie mokre ślady stóp dużo większych od swoich.

3. 3

   Wasi rodzice nie żyją

   Szóstej nocy Faustyna wyciąga ich z łóżek o trzeciej nad ranem i ze łzami w oczach mówi, że ich rodzice zginęli w wypadku. Dopiero gdy aktorzy są w szoku, okazuje się, że to była pierwsza scena. Salla namawia Lamię, żeby poprosiła o telefon do matki, i sama dzwoni do swojej, ale słyszy tylko, że nie ma się czym martwić. Kail godzinami gra na rozstrojonym fortepianie „Lacrimosę” Mozarta, a potem przy ukrytym mikrofonie opowiada, że marzył o śmierci ojca. Przy obfitej kolacji kucharka stawia na stole karafkę z czerwonym płynem: Lamia czuje w nim cynamonową herbatę, Salla krew, a Kail torfową whisky. Wieczór kończy się ostrą kłótnią Salli i Kaila o celebrytów i zazdrość.

4. 4

   Groby na cmentarzu

   Następnej nocy dostają łopaty i polecenie, żeby wykopali na cmentarzu doły tak głębokie, żeby się w nich zmieścili, a potem w nich spali. Salla odmawia i żąda telefonu. Faustyna pozwala jej zadzwonić do menedżerki, która każe jej się uspokoić i robić swoje, więc Salla obiecuje sobie, że przestanie przeszkadzać. Lamia mdleje z wycieńczenia, a po nocy w grobach cała trójka dostaje wysokiej gorączki. Kail idzie po pomoc do zachodniego skrzydła, gubi się w korytarzach kończących się ślepą ścianą, goni postać w białym kitlu i widzi, jak mruga do niego twarz z portretu.

5. 5

   Kwarantanna

   Budzą się na pryczach w sali balowej. Postać w masce lekarza zarazy ogłasza, że nad zamkiem zawisło morowe powietrze i upuszczono im krew. Lamia znajduje w swojej wannie kry lodu, Salla wannę pełną czerwonej cieczy, a w notatniku Kaila Lamia trafia na strony zapisane cudzym, koślawym pismem. Dni choroby zbliżają całą trójkę: Lamia przyznaje, że chciałaby mieć takie rodzeństwo, a Kail przeprasza Sallę za wcześniejsze docinki. Przy bramie cmentarza całują się, łamiąc zakaz reżyserki. Wkrótce potem Faustyna wraca i zmusza Lamię do zjedzenia mięsnego gulaszu, rzucając przy tym aluzję do lodów z bakaliami. Lamia rozumie, że reżyserka czyta ich dzienniki.

6. 6

   Zabawa w chowanego

   Faustyna zarządza zabawę w chowanego po całym zamku, z zachodnim skrzydłem, lochami, jeziorem i cmentarzem włącznie. Salla trafia na schody do lochów pełne bladych postaci, które naraz się do niej uśmiechają, i ucieka z wrzaskiem. Kaila na cmentarzu otaczają kobiety powtarzające, jak zostały zamordowane, a on zna te zdania na pamięć. Do Lamii puka od środka postać z portretu. Kiedy dziewczyny znajdują Kaila, Salla szepcze mu, że muszą stąd uciekać. Zamiast tego siadają z Faustyną przy kominku, a ta wyciąga ich dzienniki i oznajmia, że ich lęki są zmyślone, a każde z nich ma na sumieniu czyjąś śmierć.

7. 7

   Trzy jesienie

   Salla jako prawie szesnastoletnia gwiazda tonęła w hejcie i zaczęła udostępniać zbiórki dla chorych dzieci. Matka chłopca, który zmarł, zanim Salla podała dalej jego zbiórkę, tygodniami wysyłała jej uśmiechnięte buźki, a w listopadzie dopadła ją w piwnicznej spiżarni podczas rodzinnego grilla i sama nadziała się na nóż, który dziewczyna trzymała w dłoni. Matka i menedżerka zatuszowały sprawę. Lamia jako czternastolatka zazdrościła kuzynce Eryce wszystkiego, łącznie z rolą w serialu. Po seansie „Zakochanego bez pamięci” poszły na zamarznięte jezioro, Eryka wpadła pod lód, a Lamia zamiast pomóc odczołgała się do brzegu, słysząc pukanie spod lodu. Kail jako piętnastolatek oślepł, a ojciec przeprowadził u niego nielegalny przeszczep gałek ocznych. Chłopak podsłuchał, że oczy należały do seryjnego mordercy. Od tamtej pory śnią mu się martwe kobiety, a tik wziął się ze strachu, że po zamknięciu oczu znów zobaczy ciemność.

8. 8

   To nie jest nasza krew

   Do zamku wpada policja. Okazuje się, że od dwóch tygodni cała trójka ma status zaginionych, a zamek, w którym miał powstać film, leży ponad sto kilometrów dalej. Prawdziwa reżyserka Faustyna to siwa kobieta w sportowej bluzie, której nigdy wcześniej nie widzieli na oczy. Przez cały czas byli w zamku sami: jedli stare kanapki i królika, którego złapał Kail, pili deszczówkę, a kostiumy znaleźli w szafach. Rozdział cofnięty o dwa tygodnie wyjaśnia resztę. Pierwszego wieczoru podjechała po nich rudowłosa statystka w meloniku, która za dużo o nich wiedziała - o ojcu Kaila, o jego oczach i o Eryce. W jej samochodzie Kail, widząc na drodze martwe kobiety ze snów, szarpnął kierownicą i auto uderzyło w drzewo. Statystka zginęła, a Lamia zaproponowała, żeby zakopać ją na cmentarzu przed zamkiem, a samochód zepchnąć do jeziora.

9. 9

   Zamek wie

   Salla w karetce zaczyna mówić. Policja odkopuje ciało statystki z płytkiego grobu między dwoma jeszcze płytszymi i znajduje trzy dzienniki. Aktorzy zgodnie twierdzą, że kręcili film z reżyserką Faustyną, a psycholożka mówi o zbiorowej halucynacji, choć narrator sugeruje, że zamek od wieków testuje każdego, kto w nim przebywa, i urządził im karę: najpiękniejszy horror na świecie. W epilogu osiemnastoletni Wiktor, sądzony jak dorosły, siedzi w więziennej celi. Współwięzień, którego głos zna z mediów, pyta, czemu nie wrzucili ciała do jeziora razem z autem. Rano już go nie ma, a w notatniku Kaila pojawia się nowy wpis, zrobiony cudzym charakterem pisma.

Motywy i przesłanie

Wina i wyparcie

Każde z trojga ma na sumieniu czyjąś śmierć i każde powtarza, że to był wypadek.

Aktorstwo jako ucieczka

Nowe imiona, dzienniki w trzeciej osobie i zmyślone lęki pozwalają nie być sobą.

Hejt i sława

Nastoletnia gwiazda, dla której każdy post to wyrok, i fanka, która zamienia się w prześladowczynię.

Zazdrość i ambicja

Marzenie o roli, dla którego bohaterka jest gotowa na wszystko.

Rodzice i tuszowanie

Dorośli, którzy zamiast prawdy wybierają ciche załatwienie sprawy.

Nawiedzony zamek

Miejsce, które obserwuje, testuje i wymierza karę.

To opracowanie jest streszczeniem książki „Nocne godziny” (Marta Bijan) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.