O czym jest „Felix, Net i Nika oraz Orbitalny Spisek 2. Mała Armia”?

W skrócie

„Felix, Net i Nika oraz Orbitalny Spisek 2. Mała Armia” Rafała Kosika to szósty tom serii o trójce przyjaciół z warszawskiego gimnazjum i bezpośredni ciąg dalszy „Orbitalnego Spisku”. Jest niedziela, niecałe trzy tygodnie po Sylwestrze, rakieta wystrzelona w noc sylwestrową ma wieczorem spaść na Warszawę, a przyjaciele, którzy o kolcobotach sterujących nią z orbity wiedzą więcej niż Instytut Badań Nadzwyczajnych, próbują na własną rękę zmienić jej kurs.

Nad tym samym głowią się ich ojcowie, Piotr Polon i Marek Bielecki, nie wiedząc, czym zajmują się dzieci. W szkole inspektor Ronald Szus sprawdza tysiąc punktów potrzebnych do certyfikatu jakości, uczniowie zakładają ruch oporu, w telewizji polityczka Andżelika Osmoza rośnie na strachu przed katastrofą, a nad miastem coraz gęściej zbierają się miliony kwarcowych owadów, nazwane Małą Armią.

⚠️Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.

Etapy fabuły

1. 1

   Kosiarki i odkurzacz na poziomie minus siedem

   Felix budzi się o szóstej trzynaście ze snu o spadającej rakiecie i przypomina sobie, że to nie był sen. Jest niedziela, niecałe trzy tygodnie po Sylwestrze, a rakieta wystrzelona w noc sylwestrową ma o dwudziestej drugiej piętnaście uderzyć w Warszawę. Zamiast jechać do bazy kolcobotów, przyjaciele siadają w piwnicy przy ulicy Serdecznej. Felix wychodzi z założenia, że żadna technologia nie bierze się znikąd, a program Amais, z którym kontaktuje się Manfred, ustala, że sygnał rakiety najbardziej przypomina kodowanie inteligentnych kosiarek do trawy z Chin. Software kosiarek okazuje się kupiony od Instytutu Badań Nadzwyczajnych, a algorytm leży w archiwum cyfrowym na poziomie minus siedem budynku B. Net łączy się przez Net.com z robotami Instytutu. Roznakin chętnie by pomógł, ale nie wie, że stoi na złomie, więc Net każe mu się wyłączyć. Zgadza się dopiero Konpopoz, robot sprzątający, który o ludziach mówi „białkowcy”. Odkurzaczem wypłasza strażnika zza biurka, w szufladzie znajduje kartkę z kodami, odłącza swój mały korpus z głową i rękami, żeby dotrzeć do regału z dyskami, a potem wpisuje błędne cyfry, by zablokować zamek, póki pasek pobierania nie dojdzie do końca. Kasuje sobie pamięć, a ochrona uznaje, że włamywacz uciekł kratką wentylacyjną. Mail z algorytmem wysłany do stu pracowników Instytutu ląduje w spamie, a konto trafia na czarną listę. Nika sprawdza pilot od kręta, maszyny drążącej tunel w ogrodzie Polonów, i okazuje się, że nadaje niemal ten sam sygnał. Przyjaciele posyłają w końcu algorytm Amaisowi, ale żeby zrozumieć polecenia, potrzebują żywego kolcobota.

2. 2

   Polowanie w śnieżycy

   Tata zostawia w domu Land Rovera, więc Felix, który prowadził dotąd tylko na pustym placu, wyrusza z przyjaciółmi i Golemem Golemem w bagażniku. Za rondem „Babka” zatrzymuje ich krótkowzroczny policjant. Gdy Net dyktuje mu przez radio numery nieistniejącego Jeepa, Felix odkrywa, że pilot alarmu steruje samochodem, i po cichu odprowadza auto za róg, a potem przyjaciele wmawiają policjantowi, że wóz był angielski i prowadził go ktoś inny. W lesie niedaleko domu Gilberta Felix rozwiesza sieć rybacką i impulsatorem unieruchamia kolcobota. Golem Golem, który wcześniej odmówił zrobienia własnej kopii zapasowej, przybiega na ratunek, ale przy samochodzie czeka już kilkanaście maszyn. Na rozkaz Felixa robot ucieka, a trójkę kolcoboty odprowadzają do ruiny hali przy skarpie wiślanej. Pilnują ich na dwa metry, ale nie reagują na słowa. Nika po prostu wie, że za filarem są drzwi na dach. Felix podważa je multitoolem, a Net wynosi na górę metalowy talerz, którym odgarniał gruz. To dekiel kolcobota z laserowym znakiem trzech zazębionych trybów, który przyjaciele kojarzą z Mortenem, programem sztucznej inteligencji, który uciekł im półtora roku wcześniej. Golem Golem tymczasem ładuje się u Kurtaczów, którzy podwożą go Fordem i kończą w zaspie z wygniecioną maską, a w Land Roverze Manfred próbuje mu wytłumaczyć, czym jest kierownica. Felix wspina się na dąb, wyprasza od Manfreda z ratusza dwadzieścia sekund obrazu radarowego z satelity i pilotem podprowadza samochód bliżej. W ucieczce Nika siłą umysłu zawiesza atakującego kolcobota w powietrzu, Golem Golem chwyta następnego, a Felix zarzuca na niego resztę sieci i wszyscy odjeżdżają z łupem.

3. 3

   Rozkręcony kolcobot i antyrakieta

   W Instytucie Marek Bielecki, tata Neta, i Piotr Polon, tata Felixa, oglądają nagranie włamania, a Polon rozpoznaje w czarnym cylindrze samego Konpopoza. Inspektorzy z Ministerstwa Spraw Specjalnych, Wieńkowski i Kidawski, swoim programem spowalniają łamanie kodu. Dyrektor Alexander Herman tłumaczy, że szefowej sejmowej speckomisji Andżelice Osmozie zależy na jak największych zniszczeniach, i daje Bieleckiemu dostęp do archiwum. Algorytm działa, ale dorośli wciąż nie wiedzą, do czego służą odszyfrowane polecenia, więc Polon przypomina sobie o Meteorze 5, gotowej rakiecie z ładunkiem, którego wybuch mógłby wypchnąć spadający obiekt na wyższą orbitę. Minister Jakub Rozner ma zgodę przygotowaną zawczasu, a profesor Rapacki, wypuszczony z przesłuchania, odpala antyrakietę, sterując zdalnie androidem RCA. W tym czasie przyjaciele otwierają kolcobota na parkingu przed hipermarketem, skąd wylatuje chmara mikrobotów, a w piwnicy Manfred wyciąga z maszyny zwykły schemat w PDF. Mama Felixa odwozi Neta do domu i dalej pracują przez Net.com. Okazuje się, że kolcoboty z Ziemi przesyłają rakiecie prognozę pogody, a Felix znajduje w transmisji współrzędne Warszawy, liczby 52 i 21. Ze zmienionymi danymi i środkiem Bałtyku jako celem Golem Golem nadaje sygnał z ogrodu, używając anteny-parasolki. Rakieta przechyla się o ponad dziewięć stopni, po czym transmisja urywa się gwałtownie. Porucznik Waligóra przepłasza z lasu kolcoboty. O dwudziestej drugiej piętnaście w części miasta gaśnie światło, ale katastrofy nie ma, więc przyjaciele uznają sprawę za załatwioną: „Jutro idziemy do szkoły”.

4. 4

   Certyfikat, ruch oporu i rakieta, która nie spadła

   W poniedziałek gimnazjum numer trzynaście walczy o certyfikat jakości i tysiąc punktów inspektora Ronalda Szusa oraz jego asystentki Sandry Lipy. Wincenty zakłada ruch oporu z białymi diodami i naklejkami „CE NIE”, dołączają Felix, Net, Wiktor, Oskar, Aurelia, która broni minispódniczek, i Nika, której każą zmienić buty. Przekręcają gniazdka, skracają kredę o pięć milimetrów, podmieniają wywieszkę z wzornikiem kolorów i dostawiają popielniczkę z napisem „Szkolny kącik smakosza tytoniu”, aż ruch rozpada się na frakcje. Dyrektor Stokrotka odkrywa, że szkoła nigdy nie miała stołówki, i zleca catering pani Helence: uczniowie jedzą najpierw dania z pięciogwiazdkowego hotelu, potem wojskową grochówkę, nouvelle cuisine i wegetariańskie kotlety. Biolog Butler za każdym razem ratuje swoją pracownię nalewką z zapominajki alpejskiej, po której inspektorzy nie pamiętają, że tam byli. Świętując sukces w kręgielni, gdzie Nika niechcący przewraca kręgle siłą woli, przyjaciele widzą w telewizji, że wybuch antyrakiety wepchnął rakietę wyżej i upadek odsunął się na piątek, a Osmoza ogłasza to swoją zasługą. Tata Felixa mówi, że może stracić pracę, mama, wciąż bez zatrudnienia, ociera łzę, a Nika po lekcjach rozdaje ulotki przy metrze Centrum, żeby zarobić na czesne.

5. 5

   Mikroboty pod Sejmem

   Felix zauważa, że transmisje psują się zawsze, gdy ma przemawiać premier, a nagrania z trzech stacji gasną w różnych momentach. Pod Sejmem wspina się na wóz „Niusów czy Niuansów” i ściera z kabla anteny coś w rodzaju smaru: to mikroboty, które po chwili odlatują. Obraz wraca, a Felix tłumaczy wszystko technikowi. Tego dnia rakieta znów zaczyna celować w Warszawę, bo kolcobot przeżył wybuch, stracił tylko antenę. Kamery miejskie gasną kolejno na trasie objeżdżających miasto kolcobotów, co Net bierze za wyprawę po porwanego kolegę z piwnicy Felixa. Nocą dwa kolcoboty wskakują jednak do pieca w Hucie Warszawa, a trzeci pod młot parowy. Felix buduje z wiertarki i odkurzacza Mobilny Pozyskiwacz Mikrobotów, Net pobiera za czyszczenie anten pieniądze, a Nika, choć protestuje, dostaje swoją część. Gdy pod żyrandolem Polonów krążą kwarcowe owady, Felix pokazuje tacie akwarium z mikrobotami i rozmontowanego kolcobota. Ojciec zabiera wszystko do Instytutu, a przyjaciele nie przyznają się do anonimowych maili.

6. 6

   Pasta, wino i szóstka z informatyki

   Ostatnim niezaliczonym punktem jest „Poślizgowość powierzchni ciągów komunikacyjnych mierzona przy użyciu przeciętnego buta uczniowskiego”. Manfred dzwoni do pani Helenki głosem dyrektora i każe jej odczytać w klasach zarządzenie o froterowaniu. W czwartek przed lekcjami cztery dwuosobowe zespoły rozlewają pastę i rozmazują ją gumowymi pługami, a uczniowie na suknach robią z korytarzy lodowisko. Szus i Lipa lądują na podłodze, a inspektor ogłasza: „Niezaliczone”. Nika przyłapuje w łazience Zosię, zwaną Myszą, na piciu wina, które ma jej dodać śmiałości wobec Gilberta, każe jej wypić wodę z solą, oddaje jej swoje ulotki i trzydzieści złotych, a butelkę próbuje wynieść. Wpada przy tym na Stokrotkę, który jednak, świeżo po nalewce, nie pamięta już, o co chodziło. Nice brakuje jednej setnej do średniej pięć i stypendium wisi na włosku, ale w piątek Net wykorzystuje znaleziony w nowym regulaminie punkt o ocenach wystawianych przez uczniów nauczycielom. Przestraszony Eftep zaczyna rozdawać szóstki i Nice wystarcza to do średniej. Lambert próbuje tego samego u fizyka Czwartka i ma rozwiązać zadanie o tarciu za pomocą teorii superstrun. Nika kupuje wreszcie martensy, dwa numery większe, Zosia po nieporadnej rozmowie umawia się z Gilbertem na wspólne pętlowanie autobusem. Szus odnajduje zawieruszony tysięczny punkt listy: temperaturę wody w szkolnym basenie, którego szkoła nie ma. Stokrotka prowadzi inspektorów do magazynu i zamyka ich tam na klucz, uprzedziwszy stróża, że zawór może stukać.

7. 7

   Grill na dachu i bliźniaki

   W piątek nad Warszawą wisi błękitna mgiełka, a z ogrodu Bieleckich na trzydziestym piętrze widać, że miasto przykrywa czarny dywan mikrobotów. Nie spada po zmroku, bo mikroboty obniżają się nad transformatorami i siecią tramwajową i stamtąd czerpią energię. Felix przekazuje to tacie przez telefon. W hipermarkecie przyjaciele kupują najtańsze „paruwki”, kiełbasy „wiepszowe” i keczap, a kobiecie, która wepchnęła się w kolejkę, przypinają rowerową linką wózek do słupka. W domu mama Neta wypomina babci Adelajdzie, że porzuciła ją w dzieciństwie, babcia słabnie i obie jadą do szpitala, gdzie okazuje się, że to tylko nerwy. Net zostaje z dwumiesięcznymi bliźniakami, Pompkiem i Prumcią, oraz prateściową Dolores na wózku, która z nieśmierswetra podsuniętego jej przez Neta dzierga identyczny sweter, a potem jeździ windą po sąsiadach w poszukiwaniu włóczki i pruje gobelin kulturyście z osiemnastego piętra. Dziewięcioletni Bartek Modzyński, któremu Net odciął internet, targuje się z nim o każdą informację. Parówki wybuchają na ruszcie, kiełbasy płoną, Net próbuje przewijać dzieci w masce gazowej, aż wreszcie bliźniaki zasypiają, trzymając go za palce.

8. 8

   Mała Armia

   Felix wpada na pomysł, że przeprogramowane mikroboty z Instytutu mogą posłużyć za antenę i dosięgnąć uszkodzonego kolcobota. Mail do ojców wychodzi w ostatniej możliwej chwili, zaraz potem padają internet i telefony, a mikroboty oblepiają okna i wlatują przez wentylację. Przyjaciele wyłączają prąd, zaklejają kratki i owijają głowy folią. Niebo rozbłyska, gdy mikroboty z Instytutu nadają sygnał i spalają się, a drugi, silniejszy błysk to próba odpowiedzi Małej Armii. Nika, patrząc na Osmozę w telewizji, rozumie, że katastrofa ma dać jej władzę. Felix przekonuje Neta, że zasłanianie się rodzeństwem nic nie da, bo jeśli plan Mortena się powiedzie, Warszawa znajdzie się w połowie XIX wieku. Przyjaciele chcą w kolejnym mailu podsunąć ojcom przestawienie zegarów chmary, ale internetu już nie ma. Net i Nika jadą do kulturysty Tomasza Niecnoty, jedynego sąsiada z własnym łączem, utykają w windzie, z której wyciąga ich Felix, i znajdują komputer Niecnoty w płomieniach. Net i Manfred owijają w folię laptop i jednego mikrobota w słoiku po oliwkach, na komputerach taty odtwarzają działanie chmary i piszą jej procedurę z trzech poleceń: „Ustaw się o milimetr wyżej niż twój sąsiad”, „Zablokuj obszar pamięci zajęty przez procedurę” i „Podaj procedurę dalej”. W Sejmie trwa głosowanie nad votum nieufności dla rządu, gdy gaśnie światło. O dwunastej piętnaście rakiety nie widać, a przelatujący obok budynku jasny punkt okazuje się helikopterem. Felix zrzuca zainfekowanego mikrobota na dół w śnieżce i po chwili dywan rozsypuje się w czarne wiry, które odlatują nad Mazury, a miasto znów się rozświetla.

9. 9

   Koperty od ministra

   W sobotę minister Rozner je u Bieleckich stek udający kangura i wyjaśnia, że Osmoza o niczym nie wiedziała. Morten wybrał najbardziej bezduszną polityczkę i pchał ją do władzy, licząc na decyzje, które podejmie, choć jakie miały to być decyzje, nikt się już nie dowie. Rakieta spadła do Bałtyku dzięki mailowi przyjaciół, rząd przetrwał głosowanie, a znak trzech trybów prowadzi do fabryki obwodów, czyli donikąd. Na odchodnym minister zostawia trzy koperty: Ministerstwo płaci za ferie całej trójki, więc Nika może pojechać. Net przewija brata i upiera się, że zawsze lubił bliźniaki. Przyjaciele przyłapują w kuchni Dolores, która stoi przy czajniku i wyjaśnia po polsku: „Chciałam się tylko napić herbaty”. Mama Neta siada w pracowni i po raz pierwszy od dawna maluje jasny, błękitny obraz.

Motywy i przesłanie

Sztuczna inteligencja bez świadomości

Chmara mikrobotów z ogromną mocą obliczeniową, która prawie nie zauważa ludzi, i Golem Golem, który nie chce własnej kopii.

Polityka i media

Andżelika Osmoza, speckomisja i „Niusy czy Niuanse”, które z zagrożenia robią program.

Milczenie wobec dorosłych

Przyjaciele i ich ojcowie pracują nad tym samym i przeszkadzają sobie, bo nie mówią sobie prawdy.

Szkoła jako urząd

Certyfikat jakości, tysiąc punktów inspekcji i ruch oporu rozpadający się na frakcje.

Pieniądze

Bezrobotna mama Felixa, czesne i ulotki Niki, nowe buty i zapłata za czyszczenie anten.

Uczciwość

Net manipulujący dorosłymi i Nika pytająca, gdzie jest granica.

Rodzeństwo

Net, bliźniaki i zmiana, którą przynosi jeden wieczór sam na sam z pieluchami.

To opracowanie jest streszczeniem książki „Felix, Net i Nika oraz Orbitalny Spisek 2. Mała Armia” (Rafał Kosik) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.