Przejdź do treści
Moja książka
Okładka: It Ends with Us, Colleen Hoover

Recenzja

It Ends with Us - recenzja, od ilu lat i dla kogo

Colleen Hoover

Ten od Liceum

★ 6/10

Ocena ogólna - jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów.

🧠 Koneser
4/10
💖 Relaksator
7/10
🌶️ Pikanteria
7/10
Wiek
18+

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki.

Sięgnij, jeśli

  • chcesz historii, która zaczyna się jak romans, a potem uczciwie pokazuje, jak wygląda przemoc w związku
  • lubisz bohaterkę, z której wyborami można się kłócić, ale nie da się ich zbyć jednym zdaniem
  • szukasz książki, po której zostaje temat do długiej rozmowy, a nie tylko odłożona zakładka

Odpuść, jeśli

  • przemoc domowa, także seksualna, to dla Ciebie teraz zbyt ciężki temat
  • drażni Cię prosty styl i „nagie prawdy” powtarzane tak często, że chciałoby się je czymś przykryć
  • szukasz lekkiego romansu albo typowego YA - to obyczajówka dla dorosłych

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

4/10
  • Psychologia przemocy bez uproszczeń. Najmocniejsza strona książki. Hoover pokazuje od środka, jak działa mechanizm usprawiedliwiania: przeprosiny, czułość, „to był wypadek”. Czułem dyskomfort, bo w pierwszej połowie sam dałem się kupić Ryle’owi. I o to chodziło.
  • Dwie osie czasu, które grają razem. Pamiętniki pisane do Ellen DeGeneres to nie ozdobnik. Historia piętnastoletniej Lily, jej ojca i Atlasa jest lustrem dla teraźniejszości i to ona daje całości ciężar.
  • Styl bez fajerwerków. Język jest prosty, miejscami płaski, a „naga prawda” i „po prostu płyń dalej” wracają tak często, że w pewnym momencie zacząłem je liczyć zamiast czytać. Robotę robi tu temat, nie proza.
  • Atlas jak z pomnika. Wrażliwy, zaradny, świetny kucharz i zawsze zjawia się w porę. Brakowało mi tylko, żeby w wolnej chwili zdejmował koty z drzew. Przy tak niejednoznacznym Ryle’u wypada jak postać z bajki, a nie żywy człowiek.
  • Zbiegi okoliczności. Lily przypadkiem zatrudnia siostrę faceta z dachu i przypadkiem trafia do restauracji Atlasa. Boston w tej książce ma chyba z pięciu mieszkańców. Bez tych przypadków konstrukcja by się nie złożyła i to widać.

💖 Dla relaksatorów

7/10
  • Wciąga od pierwszej sceny. Rozmowa na dachu, flirt, kwiaciarnia z mrocznym pomysłem. Pierwsza połowa czyta się jak dobry romans i trudno ją odłożyć.
  • Ogromne emocje. Pamiętniki z Atlasem chwytają za gardło, a druga część potrafi wbić w fotel. Chusteczki warto mieć pod ręką i lepiej więcej niż jedną paczkę.
  • Ciepłe postacie drugoplanowe. Allysa i Marshall w jednoczęściowych piżamach rozładowują napięcie i dają chwilę oddechu. Bez nich byłoby naprawdę duszno.
  • Ciężar zamiast relaksu. Jeśli sięgasz po romans na odprężenie, możesz się przeliczyć. Druga połowa nie jest przyjemną lekturą i nie udaje, że jest.
  • Dosłowne sceny erotyczne. Jest ich kilka i są opisane wprost. Komuś, kto szuka książki dla młodszej młodzieży, to przeszkodzi.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

6

Konstrukcja jest sprytna: pierwsza połowa celowo udaje romans, żeby czytelnik zakochał się w Ryle’u razem z Lily. Potem fabuła zaczyna boleć i to jest jej największa wartość. Minusem są zbiegi okoliczności i dość przewidywalny trójkąt z Atlasem - tu szklana kula nie jest potrzebna.

Bohaterowie i relacje

6

Lily jest wiarygodna w swoich wahaniach, a Ryle niepokojąco złożony, co jest dużym osiągnięciem. Atlas jest za to tak idealny, że chwilami zastanawiałem się, czy nie wyszedł prosto z katalogu „wymarzony chłopak”. Część drugoplanowych postaci, jak Lucy czy Devin, pełni głównie funkcję w fabule.

Styl pisania i atmosfera

5

Pióro proste, szybkie, bez ambicji literackich. Powtarzane motywy („naga prawda”, „po prostu płyń dalej”) raz działają, a raz brzmią jak napis na kubku. Atmosfera trzyma, ale to zasługa tematu, nie języka.

Rozrywka i wartość

8

Wartość jest tu wysoka. Książka zmusza do myślenia, dlaczego tak trudno odejść od kogoś, kto krzywdzi, i nie zrzuca winy na ofiarę. Rozrywką w lekkim sensie nie jest, ale zostaje w głowie na długo.

Krótko o książce, bez spoilerów

  • romans obyczajowy
  • przemoc domowa
  • pierwsza miłość
  • trudna relacja z matką
  • Boston
  • dla dorosłych

Lily Bloom poznaje na dachu bostońskiego apartamentowca neurochirurga Ryle’a, a z jej przeszłości wraca Atlas - chłopak, którego kochała jako piętnastolatka. Książka zaczyna się jak romans, a zamienia w rozmowę o przemocy domowej i to temat niesie ją na plecach, bo proza tylko grzecznie idzie obok.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Nie ma czegoś takiego jak źli ludzie. Po prostu wszyscy czasami robimy złe rzeczy.”It Ends with Us, Colleen Hoover

Poruszane motywy

Colleen Hoover pisze o miłości, która zaczyna boleć, i o tym, jak dzieciństwo w domu pełnym przemocy ustawia nam poprzeczkę na dorosłe życie. Lily przez lata obiecywała sobie, że nigdy nie będzie taka jak matka, która nie odeszła od agresywnego męża. Książka sprawdza tę obietnicę i robi to bez moralizowania, za to z dużą dozą empatii dla ludzi, którym trudno odejść. Szkoda tylko, że tak ważny temat dostał tak zwyczajne pióro i kilka zbiegów okoliczności, które trzymają konstrukcję w całości. Główne elementy historii: Przemoc domowa - od pierwszych sygnałów po mechanizm przeprosin i drugich szans. Powielane schematy - Lily boi się, że staje się swoją matką, a pamiętniki pokazują, skąd ten lęk. Pierwsza miłość - Atlas, bezdomny chłopak zza płotu, i więź, która nie wygasła po latach. Rodzina - trudna relacja z matką i bliska przyjaźń z Allysą, siostrą Ryle’a. Marzenia i niezależność - kwiaciarnia, która ma być odważna i bezkompromisowa, tak jak jej właścicielka chciałaby być.

Pytania i odpowiedzi

Czy to bardziej young adult czy new adult?

Żadne z nich w czystej postaci. To powieść obyczajowa z wątkiem romantycznym dla dorosłych, główna bohaterka ma 23 lata. Młodzieżowe są tylko fragmenty pamiętnika, w których Lily ma piętnaście lat.

Czy trzeba znać inne części, żeby czytać?

Nie. To pierwszy tom i zamknięta historia. Kontynuacja nosi tytuł „It Starts with Us” i warto po nią sięgnąć dopiero po tej części.

Od ilu lat jest ta książka?

Proponowałbym od 18 lat. Są tu dość dosłowne sceny erotyczne, a przemoc domowa, także seksualna, jest opisana bez znieczulenia.

Dla kogo przeznaczona jest ta książka?

Dla dorosłych czytelników, którzy szukają emocjonalnej obyczajówki z ważnym tematem, a nie lekkiego romansu na poprawę humoru. Kto liczy na wyrafinowaną prozę, też się rozczaruje - tu temat wygrywa z warsztatem. Na końcu wydania jest posłowie autorki (ze spoilerami) i lista miejsc, w których można szukać pomocy.

Co czytać dalej