Przejdź do treści
Półka Moje książki
Okładka: Syn Neptuna, Rick Riordan

Streszczenie

O czym jest „Syn Neptuna”?

Rick Riordan

Opracował Ten od Liceum

  • fantasy, fantasy młodzieżowe, powieść przygodowa
  • 480 stron
  • od 10 lat

Tropy w książce

  • Od zera do bohatera
  • Przybrana rodzina

Motywy

  • fantasy młodzieżowe
  • mitologia rzymska i grecka
  • rzymski legion półbogów
  • wyprawa na Alaskę
  • bohater bez pamięci
  • przyjaźń
  • humor

W skrócie

„Syn Neptuna” Ricka Riordana to drugi tom cyklu „Olimpijscy herosi”. Percy Jackson budzi się bez pamięci w ruinach Wilczego Domu, przez kilka tygodni uczy się przetrwania u wilczycy Lupy, a potem ucieka przed gorgonami, których nie da się zabić. Pamięta tylko imię dziewczyny: Annabeth. Trafia do Obozu Jupiter pod Berkeley, gdzie nastolatki w rzymskich zbrojach służą w Dwunastym Legionie, lary wołają na niego „Grek”, a dziecko Neptuna uchodzi za zły omen.

Od kiedy Tanatos, bóg śmierci, siedzi w łańcuchach, potwory odradzają się z pyłu, a na obóz idzie armia giganta. Mars wysyła na Alaskę, do krainy poza władzą bogów, trójkę wyrzutków z Piątej Kohorty: Percy’ego, Franka Zhanga, niezdarnego łucznika, którego życie zależy od nadpalonego patyka, i Hazel Levesque, córkę Plutona, która urodziła się przed wojną i nie powinna żyć. Mają cztery dni, żeby uwolnić Śmierć i wrócić przed Świętem Fortuny.

Znasz tę książkę? Oceń ją

Oceny czytelników

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.

Etapy fabuły

  1. 1

    Syn Neptuna w Obozie Jupiter

    Percy Jackson od mniej więcej dwóch miesięcy nie pamięta niczego poza swoim imieniem i twarzą dziewczyny o imieniu Annabeth. Obudził się w ruinach spalonego dworu w lasach Sonomy, z mieczem Orkanem, który zamienia się w długopis, i rzemieniem z glinianymi paciorkami na szyi. Wilczyca Lupa nauczyła go walczyć i wysłała na południe. Od trzech dni ścigają go gorgony w kamizelkach Galerii Wyprzedaży: łagodna Steno, która częstuje go pierożkami z serem doprawionymi własną krwią, i wściekła Euryale. Siostry Meduzy rozsypują się w proch i zaraz się odradzają, a jego nie mogą zranić, bo ktoś kiedyś wykąpał go w Styksie. Percy zjeżdża ze wzgórza na srebrnej tacy i ląduje przy wejściu do tunelu pod Berkeley, którego pilnują Hazel i Frank w rzymskich zbrojach. W krzakach siedzi stara hipiska June i stawia go przed wyborem: może uciec nad ocean i żyć spokojnie albo zanieść ją do obozu i stracić nietykalność. Percy niesie staruszkę przez autostradę, tunel i rzekę Mały Tyber, która zmywa z niego piętno Achillesa, a gdy gorgony porywają z wody Franka, podnosi rzekę olbrzymimi wodnymi rękami i topi potwory. Frank chowa do kieszeni dwie gliniane fiolki, które po nich zostały. Staruszka okazuje się Junoną: ogłasza Rzymianom, że przyprowadziła syna Neptuna, że zbliża się Święto Fortuny i że trzeba będzie wyzwolić Śmierć. Pretor Reyna twierdzi, że nie zna Percy’ego, ale on widzi, że kłamie. Obóz Jupiter to rzymski fort z pięcioma kohortami, łaźnią, słoniem Hannibalem w kamizelce kuloodpornej i larami, duchami przodków, które wołają na Percy’ego „Graecus”, czyli Grek. Reyna przesłuchuje go przy metalowych chartach, które wyczuwają kłamstwo, i mówi, że drugi pretor, Jason Grace, syn Jupitera, zaginął w październiku, a nowego wybiorą 24 czerwca. Hazel pokazuje Percy’emu szopę Neptuna z trzema spleśniałymi jabłkami, bo Rzymianie boją się morza, a ostatnie dziecko Neptuna w legionie podobno wywołało trzęsienie ziemi w San Francisco w 1906 roku. Percy zostawia ojcu czerstwy precel. Augur Oktawian, który wróży z wypatroszonych pluszaków, rozpruwa pluszową pandę Percy’ego, przyjmuje go do legionu, a potem szantażuje Hazel plotkami o niej, żeby poparła jego kandydaturę na pretora. Na posadzce świątyni Percy odczytuje Przepowiednię Siedmiorga i czuje, że ją zna. Przy świątyni Plutona czeka brat Hazel, Nico di Angelo, który na widok Percy’ego wpada w panikę i udaje, że go nie zna.

  2. 2

    Dziewczyna z 1941 roku

    Na dachu świątyni Nico przypomina Hazel, że dostała drugą szansę, a ona odpływa w przeszłość. 17 grudnia 1941 roku kończy trzynaście lat w Nowym Orleanie. W Akademii Świętej Agnieszki dla Kolorowych i Indian dzieci rzucają w nią kamieniami i wyzywają jej matkę od czarownic, a jedynym przyjacielem jest Sammy, chłopak ze stajni, który przynosi jej ciastko ze świeczką i całuje ją w policzek. Matka, Marie Levesque, zwana Królową Marią, sprzedaje amulety wudu, a klejnoty, które wyrastają z ziemi wokół Hazel, przynoszą nieszczęście każdemu, kto je weźmie. Wieczorem Hazel słyszy, jak matka w transie mówi obcym głosem o zatrutym dziecku, a na schodach spotyka bladego mężczyznę w czarnym garniturze, który przedstawia się jako Pluton, jej ojciec. Mówi, że potomek Neptuna kiedyś zdejmie z niej klątwę, i daje jej blok rysunkowy z kredkami. Matka wyrzuca boga z domu i zabiera córkę na Alaskę, choć Pluton ostrzega, że tam obie zginą. Nico ostrzega Hazel, że takie odloty w czasie walki mogą ją zabić. Na wieczornym apelu nikt nie może poręczyć za Percy’ego: Frank Zhang jest jeszcze na okresie próbnym, więc poręcza Hazel, a Percy trafia do Piątej Kohorty, pośmiewiska legionu. Przy kolacji z centurionem Dakotą, synem Bachusa uzależnionym od słodzonej oranżady w proszku, Hazel i Frank opowiadają, skąd ta zła sława: w latach osiemdziesiątych pretor Michael Varus poprowadził Piątą Kohortę na Alaskę, gdzie prawie wszyscy zginęli, a legion stracił złotego orła, który ciskał piorunami.

  3. 3

    Patyk w kieszeni, manewry i ojciec Franka

    Frank, który przyjechał z Vancouveru miesiąc wcześniej, nosi w kieszeni nadpalony kawałek drewna. Przed pogrzebem jego matki, kapitan Emily Zhang, która zginęła w Afganistanie, ratując żołnierzy pod ostrzałem, babcia powiedziała mu, że jego ojcem jest rzymski bóg. Tuż po narodzinach Franka przy kominku zjawiła się bogini w płaszczu z koziej skóry i zapowiedziała, że chłopiec umrze, gdy spłonie patyk leżący na skraju paleniska. Babcia wyrwała go z ognia i od tej pory rodzina go strzeże. Lar Witeliusz zdradza Frankowi, że w fiolkach z Tybru jest krew gorgon: jedna leczy, druga zabija, a nie da się ich odróżnić. Percy wie o nich i woli zachować lekarstwo dla kogoś, kto będzie go potrzebował, zamiast odzyskiwać pamięć. Wieczorem na manewrach Piąta Kohorta ma szturmować fortecę jako mięso armatnie. Hazel prowadzi przyjaciół starymi tunelami pod murami, Percy rozsadza armatki wodne, Frank wystrzeliwuje strzałę z liną, wchodzi pierwszy na mur, a Piąta, która przegrała dwanaście manewrów z rzędu, zdobywa sztandary na grzbiecie Hannibala. Radość psuje widok centurion Gwen, przebitej od tyłu włócznią z Pierwszej Kohorty, którą dowodzi Oktawian. Gwen umiera i po chwili otwiera oczy. Wtedy z ognia wychodzi Mars w mundurze kanadyjskiej armii: Tanatos, bóg śmierci, został zakuty w łańcuchy, więc umarli wracają, a potworów nie da się zabić. Bóg pisze przepowiednię długopisem, który przed chwilą był granatem: „Powędrujcie na Alaskę. Znajdźcie Tanatosa i uwolnijcie go”, i każe wrócić przed zachodem słońca 24 czerwca. Ogłasza, że Frank jest jego synem, daje mu włócznię z ostrzem z zęba smoka, której można użyć tylko trzy razy, i stawia go na czele wyprawy, z Percym jako obowiązkowym towarzyszem.

  4. 4

    Senat, łódka „Pax” i wyspa w Zatoce Resurrection

    W nocy Percy śni o faunie Groverze i Annabeth, którzy go szukają, o twarzy śpiącej Gai ułożonej ze wzgórz i o złotym olbrzymie, który czeka na niego na lodzie. Na posiedzeniu senatu, do którego nie wolno wnosić broni przez granicę pilnowaną przez Terminusa, boga granic w postaci popiersia bez rąk, Frank zostaje centurionem na miejsce Gwen, która po dziesięciu latach służby odchodzi na studia. Hazel i Nico wyjaśniają, że Tanatosa więzi gigant Alkyoneus, syn Gai, którego nie można zabić na ziemi, gdzie się narodził. Oktawian przekonuje senat, żeby wyprawa nie dostała żadnej pomocy poza dostępem do rzymskiej floty w Alamedzie. Reyna na osobności mówi Percy’emu, że poznała go cztery lata temu na wyspie czarodziejki Kirke, którą on i Annabeth zniszczyli, proponuje mu po powrocie stanowisko pretora i coś więcej, a gdy Percy odpowiada, że ma dziewczynę, daje mu srebrny pierścień dla swojej siostry Hylli w Seattle. Na granicy Terminus ostrzega przed jakimś Polybotesem. Flota okazuje się zapuszczoną łódką „Pax”, którą Percy czyści i rozpędza siłą woli. Na morzu Hazel ma kolejny odlot. Przypomina sobie barak na palach w Seward, Głos, który nocami przemawiał przez jej matkę, płowego konia o czarnej grzywie, który chyba jadł złote bryłki, i noce w jaskini na bezimiennej wyspie, gdzie na rozkaz Gai wyciągała z ziemi ciało olbrzyma ze złota, srebra i ropy. W ostatnią noc matka, wolna od Głosu, wyznaje, że kiedyś zażądała od Plutona wszystkich bogactw ziemi i stąd klątwa córki. Gaja chce, żeby Marie dobrowolnie oddała życie i obudziła Alkyoneusa. Hazel nie zgadza się żyć za taką cenę: ściąga na jaskinię wszystkie bogactwa ojca i ginie razem z matką, gdy wyspa zapada się w morze.

  5. 5

    Duchy zbóż, Polybotes i bogini tęczy

    Przyjaciele wynoszą nieprzytomną Hazel na brzeg w Mendocino. Hazel przyznaje się do odlotów, a Frank sam zgaduje, że urodziła się w innych czasach i przyszła z Podziemia. Zaraz potem porywają ją karpoi, duchy zbóż o twarzach aniołków i zębach piranii. Hazel wyczarowuje pod sobą skałę z łupku, na której nic nie wyrośnie, i wyciąga z porywaczy, że wyspa w Zatoce Resurrection przepadła, a Alkyoneus obudził się dopiero w latach osiemdziesiątych. Frank i Percy rozbijają karpoi na płatki śniadaniowe. Ze skały cała trójka widzi armię idącą na Obóz Jupiter: sześciorękich ziemistych, centaury z byczymi rogami, cyklopów z wieżą oblężniczą i dziewięciometrowego Polybotesa, giganta urodzonego przeciw Neptunowi, z trójzębem, siecią i wężami we włosach. Cyklopka Mama Uszczelka odgraża się Leonowi, Jasonowi i Piper, więc Hazel nabiera nadziei, że Jason żyje. Percy na widok tej armii trzęsie się jak w gorączce. Gigant wyczuwa boga morza, ale idzie dalej, zostawiając trzy bazyliszki przy wiejskim sklepie otoczonym tęczą. To ekologiczna kooperatywa „Tęcza” bogini Iris, która przestała służyć bogom, czyta o buddyzmie i rzuca w potwory bezglutenowymi babeczkami. Iris leczy Percy’ego ziołową herbatą, Franka namawia, żeby żył po swojemu, i pokazuje mu w tęczy wspomnienie matki, która mówiła: „Możesz być, kim zechcesz”. Radzi mu, żeby powierzył patyk komuś bliskiemu, i wysyła ich do ślepego jasnowidza Fineasza w Portland, prosząc, żeby nie krzywdzili harpii, jej sióstr. Bazyliszki zniszczyły łuk Franka, więc Frank wbija w ziemię ząb smoka z włóczni i wychodzi z niej szkielet wojownika, któremu nadaje imię Szary. Szary zabija węże i zapada się z powrotem w ziemię. Orka, a potem para jesiotrów holują „Pax” na północ.

  6. 6

    Zakład w Portland i odlot we dwoje

    W Portland Fineasz, gruby ślepiec w szlafroku i różowych kapciach w kształcie królików, odgania kosą spalinową wygłodzone harpie od stolika z jedzeniem z barów na kółkach. Też jest synem Neptuna, wskrzesiła go Gaja, a w nagrodę harpie mogą jeść tylko z jego stołu i nie wolno im umrzeć. Z przyjemnością wygaduje cudze tajemnice: że Hazel powinna nie żyć, że życie Franka zależy od patyka i że przodkiem Franka był Argonauta Periklymenos. Za informację, gdzie jest Tanatos, żąda najszybszej z harpii, czerwonopiórej Elli. Ella okazuje się nerwową, bardzo mądrą istotą, która mieszka na dachu biblioteki i recytuje słowo w słowo wszystko, co przeczytała, od almanachów po przepowiednie. To ona podsuwa im słabość Fineasza: hazard. Percy proponuje ślepcowi zakład o krew gorgon. Obaj przysięgają na Styks, Fineasz zapisuje na serwetce kryjówkę giganta, wybiera fiolkę, obaj piją. Percy postawił na to, że Gaja, której jest potrzebny, nie da mu zginąć, i miał rację: z Fineasza zostają szlafrok i kapcie, a na serwetce dwa słowa: Lodowiec Hubbarda. Uwolnione harpie plądrują bary, a Ella postanawia płynąć z przyjaciółmi. W łodzi Hazel opowiada całą swoją historię, a gdy ściska Franka za rękę, oboje przenoszą się do jej wspomnień z Podziemia: przez Styks, przed trzech sędziów w złotych maskach, którzy chcą dać jej Elizjum, a matkę skazać na wieczną karę. Hazel nie zgadza się obciążyć matki, więc sędziowie dzielą winę i obie trafiają na Łąki Asfodelowe. Tam Frank oddaje Hazel patyk na przechowanie, bo jej ufa najbardziej, a po nią samą przychodzi Nico, który szukał w Podziemiu Bianki, swojej rodzonej siostry, i spóźnił się, bo ta zdążyła narodzić się na nowo. Gdy się budzą, Ella ogłasza, że odlotów już nie będzie.

  7. 7

    Amazonki z Seattle i dom babci w Vancouverze

    W Seattle „Pax” rozpada się przy nabrzeżu, a poszukiwania siostry Reyny kończą się w siedzibie firmy Amazon. Pod biurowcem kryje się podziemne królestwo Amazonek: magazyny, roboty, bojowe wózki widłowe i mężczyźni w obrożach, a w klatce Arion, nieśmiertelny koń, syn Neptuna i Ceres, ten sam płowy ogier, którego Hazel goniła na Alasce. Królowa Hylla chce zabić Percy’ego za zniszczenie wyspy Kirke, ale pierścień od Reyny ją powstrzymuje. Ma własny kłopot: Gaja wskrzesiła pierwszą królową Amazonek, Otrerę, która tej nocy, a potem każdej kolejnej, może wyzywać ją na pojedynek na śmierć. Hazel karmi Ariona złotem z ręki, a Hylla daje jej do zrozumienia, że nie będzie ścigać zbiegów. Hazel wyrywa przyjaciół z cel lawiną srebrnych bransoletek przyjaźni, zaprzęga Ariona do rydwanu i z Ellą na pokładzie przekraczają barierę dźwięku nad cieśniną Puget. Arion zostawia ich w lesie pod Vancouverem, a dom babci Franka okazuje się oblężony przez ludożercze olbrzymy lajstrygonów. Frank po raz drugi wzywa Szarego. Przy łóżku umierającej babci czeka Mars, widoczny tylko dla syna. Opowiada mu, jak potomek greckiego Argonauty, legionista Seneka Grakchus, trafił po klęsce pod Carrhae do niewoli, a potem do Chin, gdzie rzymscy jeńcy założyli miasto Li-Jien, i ostrzega, że słabością Percy’ego jest zbyt wielka lojalność wobec przyjaciół. Rano babcia tłumaczy wnukowi rodzinny dar: Periklymenos dostał od Posejdona umiejętność przemiany w każde żywe stworzenie. Pradziadka Shen Luna wyrzucono z legionu za trzęsienie ziemi w 1906 roku, którego nie spowodował, także dlatego, że był Chińczykiem. Ella recytuje po łacinie urywek z nadpalonej strony o koronie legionu i synu Neptuna, który „w toń pogrąży”, a przyjaciele rozumieją, że harpia zapamiętała zaginione Księgi Sybilli. Frank nie umie się przemienić, ale odstrzeliwuje przywódcę ogrów z karabinu na ziemniaki. Dom staje w płomieniach, Frank nie może dotrzeć do babci, a z okna na piętrze wylatuje wielki czarny ptak. Trójka ucieka cadillakiem na lądowisko, gdzie czeka samolot weterana legionu. Ella boi się samolotów i zostaje w lesie, a Percy we śnie prosi swojego brata, cyklopa Tysona, żeby ją znalazł i przyprowadził do Obozu Jupiter.

  8. 8

    Alaska i Lodowiec Hubbarda

    W samolocie Percy przypomina sobie Obóz Herosów i rozumie, że Junona zamieniła go z Jasonem, żeby pogodzić Greków z Rzymianami. W Anchorage, gdzie po lasach chodzą łagodne niebieskie olbrzymy, hiperborejczycy, nagrywa matce wiadomość na automatyczną sekretarkę. Pociąg do Seward wykolejają gryfony. Frank po raz trzeci wzywa Szarego, żeby bronił pasażerów, i traci włócznię, a przed stadem ratuje ich mroźny oddech hiperborejczyka, pod którego udami się chowają. Pod Seward Percy zapada się w bagno, muskeg, Hazel skacze za nim, a Frank wyciąga oboje łukiem. Pod ziemią Gaja kusi Hazel życiem w Nowym Orleanie z matką i Sammym i mówi, że porwała Nica. W ruinach jej starego domu, wśród pudeł z niewysłanymi kartkami z życzeniami, Percy rozpoznaje Sammy’ego na zdjęciu, choć nie wie skąd. Łodzią na lodowiec dotarliby nazajutrz rano, ale na wezwanie Hazel przybiega Arion, rozdeptuje gryfona i wnosi całą trójkę na czoło lodowca. Na szczycie stoi lodowa kopia Obozu Jupiter, trzy razy większa, pełna cieni poległych legionistów, a przed principiami tkwi w lodowych łańcuchach Tanatos, piękny jak skrzydlaty anioł. „Tylko ogień życia może stopić okowy śmierci”, mówi. Gdy Hazel na Arionie walczy ze złotym Alkyoneusem, Frank pali swój patyk i topi łańcuchy, a Percy odbiera chorążemu złotego orła legionu i odciąga od niego cienie. Z patyka zostaje niedopałek. Frank przemienia się w orła, potem w niedźwiedzia grizzly i powala giganta, a Percy wbija miecz w lód i zrywa całą krawędź lodowca razem z cieniami i samym sobą. Wolny Tanatos nie znajduje imienia Hazel na swojej liście, mówi Frankowi, że ma jeszcze trochę paliwa, a o Wrota Śmierci i Nica każe pytać w Rzymie. Arion ciągnie oszołomionego Alkyoneusa na linie po lodzie, aż za granicę Kanady, gdzie gigant przestaje być nieśmiertelny. Frank zmienia się w słonia, Hazel ścina olbrzyma, który rozsypuje się w drogie kamienie, i całuje Franka. Percy przeżył upadek. Wyławiają z zatoki broń z cesarskiego złota, ładują ją na rydwan i ruszają na południe.

  9. 9

    Bitwa o Obóz Jupiter i „Argo II”

    Arion pokonuje drogę z Alaski do Zatoki San Francisco w cztery godziny, a Percy odzyskuje po drodze całą pamięć: wojnę z Kronosem, Chejrona, Grovera, Tysona i dwa miesiące z Annabeth. Bitwa o obóz już trwa, a pociski z wieży oblężniczej niszczą Nowy Rzym i kopułę Domu Senatu. Na gwizd Percy’ego zjawiają się Tyson z Ellą i piekielnym psem, Panią O’Leary, która ciągnie rydwan pełen cesarskiego złota. Tyson rozbija Mamę Uszczelkę, Piąta Kohorta dostaje nową broń, a gdy Percy unosi orła i woła imię legionu, z jego skrzydeł strzelają błyskawice i środek wrogiej armii zamienia się w popiół. Ze wzgórz zjeżdżają na wózkach widłowych Amazonki Hylli, która dwa razy pokonała Otrerę, i uderzają na potwory. Percy wabi Polybotesa za granicę miasta, gigant rozbija posąg Terminusa na trzy kawałki, a wtedy Percy wbija mu miecz w pierś i dobija go kamienną głową boga, bo gigantów mogą pokonać tylko bogowie i półbogowie razem. Legion niesie Percy’ego na tarczy i obwołuje go pretorem. Na uczcie w Święto Fortuny Oktawian wypala mu legionowy tatuaż i szepcze: „Mam nadzieję, że bolało”, a Franka i Hazel nazywa się zbawcami Rzymu. W nocy Junona tłumaczy Percy’emu we śnie, że uśpiła go na osiem miesięcy, żeby Jason zdążył zaufać Grekom, a teraz to on ma zjednoczyć siedmioro herosów, popłynąć do dawnej ojczyzny bogów i zamknąć Wrota Śmierci. Ostrzega, że najwięcej kłopotu sprawi im osoba Percy’emu najbliższa. Rano Frank znajduje na poduszce „Sztukę wojny” Sun Tzu z liścikiem od Marsa, a Ella przynosi zwój, na którym chłopak z kręconymi włosami przedstawia się jako Leo z okrętu „Argo II”. Hazel jest wstrząśnięta, bo Leo wygląda jak jej Sammy, Sammy Valdez. Na posiedzeniu senatu Percy przysięga na własne życie, że Grecy przybywają w pokoju, a Oktawian wzywa do ataku. Gdy nad Dom Senatu zniża się okręt z głową smoka i białą flagą, Reyna wstrzymuje legion, a Percy bierze Hazel i Franka pod ramię: „Chcę was przedstawić mojej drugiej rodzinie”.

Motywy i przesłanie

Tożsamość i pamięć
Percy bez wspomnień buduje siebie od nowa w obozie, który bierze go za wroga.
Druga szansa
Hazel wraca ze świata umarłych, żeby naprawić błąd, za który już raz zapłaciła życiem.
Rodzice i dziedzictwo
Matka-wróżka, ojciec bóg wojny, babcia, która nie pozwala płakać, i przodkowie, za których trzeba przepraszać.
Śmierć i jej sens
Wyprawa ma przywrócić umieranie, choć to może kosztować bohaterów to, co odzyskali.
Wyrzutki
Piąta Kohorta, syn Neptuna, córka Plutona i niezdarny łucznik udowadniają, że pech to łatka, a nie wyrok.
Grecy i Rzymianie
Dwa obozy półbogów, które muszą się zjednoczyć przeciw Gai.

To opracowanie jest streszczeniem książki „Syn Neptuna” (Rick Riordan) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.

Czy ta książka jest dla Ciebie?Ocenę i werdykt znajdziesz w recenzji.

Przeczytaj recenzję