Przejdź do treści
Półka Moje książki
Okładka: Zagubiony heros, Rick Riordan

Recenzja

Zagubiony heros - recenzja, od ilu lat i dla kogo

Rick Riordan

Ten od Liceum

★ 7/10
Ocena ogólna - co to znaczy?

Jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów. To moja ocena z tego momentu życia. Ta sama książka za rok albo za pięć lat może trafić do ciebie mocniej albo słabiej - i to normalne. Jak oceniam

🧠 Koneser - co to znaczy?

Dla wymagających: liczy się nietuzinkowa fabuła, zwroty akcji i dobrze napisani bohaterowie. Jak oceniam

6/10
💖 Relaksator - co to znaczy?

Dla tych, którzy chcą się po prostu wciągnąć. Sztampa i płascy bohaterowie nie przeszkadzają. Jak oceniam

8/10
🌶️ Pikanteria - co to znaczy?

Jak dosłowne są sceny intymne: 0-2 najwyżej pocałunki, 3-5 zasygnalizowane, 6-10 opisane wprost. To opis, nie ocena. Jak oceniam

1/10
Wiek - co to znaczy?

Mój próg, nie oznaczenie wydawcy. Liczą się sceny intymne, ale też przemoc, używki i ciężar tematu. Jak oceniam

10+

Tropy w książce

  • Przybrana rodzina

Motywy

  • fantasy młodzieżowe
  • mitologia grecka i rzymska
  • półbogowie
  • bohater bez pamięci
  • wyprawa przez Amerykę
  • przyjaźń
  • humor

Sięgnij, jeśli

  • przeczytałeś pięć tomów o Percym i chcesz wiedzieć, co dzieje się w Obozie Herosów po wojnie z tytanami
  • lubisz drużynę, w której każdy ma swój sekret, a żarty nie milkną nawet przy dziesięciometrowym olbrzymie
  • szukasz grubej przygody dla jedenasto-, trzynastolatka, który połknął już Percy'ego i chce więcej

Odpuść, jeśli

  • liczysz na zwartą historię, bo na ponad pięciuset stronach bohaterowie co chwilę trafiają do kolejnego gospodarza, który okazuje się wrogiem
  • nie znasz jeszcze serii o Percym, a nie chcesz poznać jej zakończenia z drugiej ręki
  • irytuje cię, gdy bogowie i złoczyńcy w snach i monologach tłumaczą, o co w tym wszystkim chodzi

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

6/10
  • Grecy kontra Rzymianie. Najlepszy pomysł książki. Riordan bierze świat, który znamy z pięciu tomów, i dokleja mu drugą, rzymską twarz: bogów, którzy zmieniają imiona i charakter, łacinę, której Jason nie powinien znać, tatuaż SPQR i wilczycę Lupę. Wskazówki są rozsiane od pierwszego rozdziału, a ostatnie zdanie ustawia całą serię na nowo.
  • Trzy ciężary zamiast jednego. Każdy z narratorów dźwiga coś poważnego: Jason nie wie, kim jest, Piper ma wybrać między ojcem a przyjaciółmi, a Leo od lat obwinia się o śmierć matki. Najlepiej wychodzi to u Leona, który żartuje, żeby nie płakać, i ta maska pęka w dobrych miejscach.
  • Mity z drugim dnem. Medea przekonuje, że to ona jest ofiarą, Midas przyznaje, że niczego się nie nauczył, a Hera, bogini rodziny, sama zażądała, żeby dwulatka oddano wilkom. Bogowie znów wypadają tu niewiele lepiej niż potwory.
  • Gospodarz, pułapka, ucieczka. Boreasz, Medea, Midas, Eol: kolejni gospodarze witają bohaterów uprzejmie, a potem chcą ich zamrozić, pozłocić albo zrzucić w przepaść. Po trzecim takim przystanku wiedziałem, jak skończy się czwarty.
  • Wykład zamiast odkrycia. Informacje przychodzą głównie w snach i monologach: Hera, Lupa, Hefajstos, Afrodyta, Chione - każde tłumaczy fabułę po kawałku, a mit o Gai i sierpie Kronosa pada dwa razy z rzędu. Do tego bohaterów zbyt często ratuje ktoś z zewnątrz: piorun w chwili modlitwy, Łowczynie, gdy gaśnie ostatni płomień, wybuch bogini, który zmiata wszystkie potwory naraz.

💖 Dla relaksatorów

8/10
  • Humor. Trener Hedge, satyr, który chce bić wszystko, co się rusza, i zjada plastikowe kubki, Leo wyciągający z magicznego pasa miętówki zamiast broni, cyklopka, która nie zje półbogów bez salsy, i pan wiatrów prowadzący prognozę pogody pod dyktando kłócących się bogów. Uśmiałem się nie raz.
  • Leo. Najlepiej napisany z trójki: sierota z rodzin zastępczych, który buduje smoka z rupieci, a w finale dostaje swoje wielkie sceny. Pożegnanie z Festusem chwyta za gardło.
  • Ciągle w drodze. Quebec, Detroit, Chicago, Omaha, Pikes Peak, Kalifornia - na każdym przystanku nowa scenografia i nowy potwór z mitów, a na koniec dwie bitwy: z olbrzymem na Mount Diablo i z królem gigantów w ruinach Wilczego Domu.
  • Znajome kąty. Annabeth, Chejron, Rachel i Clarisse są na miejscu, a zaginiony Percy wisi nad całą książką. Fan serii poczuje się jak u siebie.
  • Za długo. 514 stron to o dobre sto za dużo. Każde z trójki raz za razem prawie wyznaje swój sekret i znów się wycofuje, a Jason i Piper bez końca zastanawiają się, czy ich związek był prawdziwy.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

6

Pomysł jest mocny: porwana bogini, termin w dniu przesilenia i bohater bez pamięci, którego przeszłość okazuje się kluczem do całej serii. Środek to jednak wyprawa złożona z przystanków według jednego wzoru, a sceny zbyt często rozwiązuje ktoś z zewnątrz. Ostatnie zdanie ratuje dużo, bo każe spojrzeć na całość inaczej.

Bohaterowie i relacje

8

Trzech narratorów i każdy ma własny ciężar: amnezję, szantaż, poczucie winy. Leo i Piper wypadają świetnie, a rozmowa Piper z ojcem po Mount Diablo to jedna z najcieplejszych scen całego uniwersum. Jason jest bledszy, bo do samego finału nie wie, kim jest, a Drew i Chione to złośnice bez niuansu.

Styl pisania i atmosfera

7

Lekko, z humorem i z dobrym wyczuciem, kiedy żart ma przykryć ból. Narracja w trzeciej osobie, na zmianę z trzech punktów widzenia, daje więcej oddechu niż monolog Percy'ego, ale traci jego pyskaty głos. Akcję zatrzymują sny i wykłady, w których bogowie tłumaczą, co się dzieje.

Rozrywka i wartość

7

Bawi, wciąga i daje solidny powód, żeby sięgnąć po kolejny tom. Dziesięciolatek, który połknął Percy'ego, będzie zachwycony. Dorosłemu dłuży się środek, bo tom jest wyraźnie grubszy od każdej części o Percym, a historia nie potrzebuje aż tylu przystanków.

Krótko o książce, bez spoilerów

Jason budzi się w szkolnym autobusie bez pamięci, obok dziewczyny, której nie zna, i ma cztery dni, żeby uwolnić z więzienia królową bogów. Riordan otwiera nowy cykl trójką narratorów i świetnym pomysłem na grecko-rzymski świat, tylko po drodze znów jedzie według rozkładu: przystanek, gościnny potwór, ucieczka.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Śnieg może być piękny, ale jest zimny i w końcu zamienia się w błoto.”Zagubiony heros, Rick Riordan

Poruszane motywy

Rick Riordan otwiera nowy cykl historią o dzieciach, które nie wiedzą, kim są, bo dorośli postanowili to za nie. Jasonowi pamięć zabrała bogini, Piper dorastała przy ojcu, który grał każdą rolę poza własną, a Leo całe życie ucieka przed pożarem, za który się obwinia. Pod przygodą z potworami kryje się pytanie, czy można zaufać przyjaźni, która zaczęła się od fałszywych wspomnień, i czy dziecko może naprawić to, co zepsuli jego rodzice. Bogowie znów są kapryśni i zajęci sobą, a Zeus zamyka Olimp i każe półbogom radzić sobie samym. Główne elementy historii: Wyprawa - cztery dni na uwolnienie Hery przed zimowym przesileniem. Tożsamość - Jason bez pamięci i znaki, że pochodzi z zupełnie innego świata. Rodzina - porwany ojciec Piper, matka, która oddała Jasona, i bogowie patrzący na swoje dzieci z daleka. Poczucie winy - Leo i śmierć matki, Piper i szantaż, który ma z niej zrobić zdrajczynię. Przyjaźń - trójka, która z przypadkowej drużyny staje się prawdziwą. Grecy i Rzymianie - dwie twarze bogów i dwa obozy półbogów, które nie wiedzą o sobie nawzajem. Gaja - śpiąca Ziemia, której słudzy próbują ją obudzić.

Pytania i odpowiedzi

Czy można zacząć od „Zagubionego herosa” bez znajomości Percy'ego Jacksona?

Da się, bo trójka narratorów to nowicjusze i wszystko trzeba im tłumaczyć od zera: Mgłę, domki, uznanie przez boskiego rodzica, a nawet przebieg wojny z tytanami. Książka zdradza jednak zakończenie serii o Percym, a Annabeth, Thalia, Rachel czy pamięć o poległych z obozu mają pełną siłę dopiero po pięciu tomach. Najlepiej czytać po kolei: najpierw „Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy” („Złodziej Pioruna”, „Morze Potworów”, „Klątwa Tytana”, „Bitwa w Labiryncie”, „Ostatni Olimpijczyk”), a potem „Olimpijscy herosi”: „Zagubiony heros”, „Syn Neptuna”, „Znak Ateny”, „Dom Hadesa” i „Krew Olimpu”. Zakończenie zostawia kilka wątków otwartych i prowadzi prosto do kolejnego tomu.

Ile stron ma „Zagubiony heros”?

514 stron w wydaniu Galerii Książki z 2011 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.

Od ilu lat jest ta książka?

Zostaję przy progu serii o Percym, czyli 10+. Erotyki nie ma, Jason i Piper nie całują się ani razu poza snem, a potwory rozsypują się w pył. Kilka spraw może jednak poruszyć młodszego czytelnika: Leo obwinia się o śmierć matki w pożarze, ojciec Piper jest zakładnikiem olbrzyma, a matka Jasona oddała dwuletniego syna na żądanie bogini. Przy tych wątkach dobrze mieć obok dorosłego do rozmowy.

Dla kogo jest ta książka?

Dla czytelników mniej więcej od 10 do 14 lat, którzy skończyli Percy'ego i chcą wrócić do Obozu Herosów, oraz dla dorosłych relaksatorów, którym nie przeszkadza przygoda rozpisana na wiele przystanków. Konesera ucieszy grecko-rzymski pomysł na świat i dobrze napisany Leo, ale sama wyprawa rzadko zbacza ze znanej trasy.

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Co czytać dalej

Percy Jackson. Ostatni Olimpijczyk Rick Riordan Tom, po którym zaczyna się ta historia - bez niego połowa obozowych postaci to tylko imiona. ★ 8/10🧠 7💖 9🌶️ 210+ Czytaj recenzję Percy Jackson. Bitwa w Labiryncie Rick Riordan Też Rick Riordan. ★ 8/10🧠 6💖 9🌶️ 110+ Czytaj recenzję Percy Jackson. Klątwa Tytana Rick Riordan Też Rick Riordan. ★ 8/10🧠 6💖 9🌶️ 110+ Czytaj recenzję
Zrób test: co czytać dalej