Tropy w książce
- Gbur i promyczek
- Przybrana rodzina
- Romantasy
Motywy
- paranormal romance
- wilkołaki
- przeznaczona para
- zakazana miłość
- sceny 18+
W skrócie
„Mate” Ali Hazelwood to drugi tom cyklu „Bride”, tym razem poświęcony Serenie Paris, najlepszej przyjaciółce wampirzycy Misery z pierwszej części. Była dziennikarka „The Herald” wie już, że jest pierwszą znaną hybrydą człowieka i wilkołaka, a po telewizyjnym wywiadzie, w którym powiedziała o tym całemu światu, ktoś z Rady Wampirów wyznaczył za nią wysoką nagrodę. Serena od dwóch miesięcy ukrywa się w leśnym domku na terytorium watahy północno-zachodniej, nie potrafi się przemienić i skrywa tajemnicę, o której nie wie nawet Misery.
Kiedy w środku nocy dopada ją wampir, z opresji ratuje ją Koen Alexander, Alfa najgroźniejszej watahy na kontynencie. Kilka miesięcy wcześniej oznajmił jej, że jest jego partnerką, i zaraz dodał, że poza biologią wcale mu na niej nie zależy. Serena wymyśla plan: zostanie na północy jako przynęta, żeby łowcy nagród nie zaczęli szukać drugiej hybrydy, siedmioletniej Any, siostry Lowe’a. Koen zabiera ją do swojego domu w Azylu, a tam okazuje się, że Alfa ma ważny powód, by trzymać się od niej z daleka, a w okolicy znów dają o sobie znać ludzie, których wataha uważała za przeszłość.
Narratorką jest Serena, która opowiada w czasie teraźniejszym. Rozdziały otwierają krótkie wstawki z perspektywy Koena, a część z nich to retrospekcje z poprzednich miesięcy.
Znasz tę książkę? Oceń ją
Oceny czytelników
Twoja ocena w skali 1-10
Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.
Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.
Etapy fabuły
- 1
Wampir w lesie i Alfa
W listopadową noc wampir włamuje się do domku w lesie, w którym Serena od dwóch miesięcy mieszka sama. Bosa, w samej bluzce, ucieka przez las, a jej ciało odmawia przemiany w wilka. Napastnik chce ją dostarczyć za nagrodę wyznaczoną przez kogoś z Rady Wampirów. Zjawia się Koen Alexander, Alfa stada północno-zachodniego, udaje, że przystaje na propozycję „Bubka”, i podpowiada Serenie, żeby użyła kamienia, który trzyma w dłoni. Potem zabija wampira i zabiera ją do kryjówki. Retrospekcje uzupełniają przeszłość: cztery i pół miesiąca wcześniej, w domu Lowe’a, Koen oznajmił jej, że jest jego partnerką, ale chodzi wyłącznie o biologię i seks, a na jej nieporadną propozycję kawy odparł, że w ogóle go nie obchodzi. Dwa i pół miesiąca wcześniej Serena udzieliła wywiadu na żywo, uzgodnionego z gubernator Maddie Garcią i Lowe’em: winą za swoje dzieciństwo obarczyła zmarłego w więzieniu byłego gubernatora Davenporta i zaprzeczyła istnieniu drugiej hybrydy, żeby chronić Anę. Na antenie genetyk ogłosił, że hybrydy są najpewniej bezpłodne. Agentowi Secret Service, który obraził ją w holu, Koen rozciął szponami przedramię.
- 2
Przynęta i wyrok
W kryjówce Serena poznaje przybocznych Koena: ciepłą Amandę, sztywnego miłośnika formularzy Jormę i flirciarza Saula. Podczas wideorozmowy z Lowe’em, Misery, Alexem i Aną dowiaduje się, że nagrodę wyznaczył któryś z radnych sprzeciwiających się sojuszowi z wilkołakami (Owen podejrzewa Selamio albo Rossa), a Alex zarejestrował jej telefon satelitarny pod inicjałami. Serena proponuje, że zostanie na północy jako przynęta. Koen wymusza na niej wyznanie, że od miesięcy nie potrafi się przemieniać, a ona, żeby nie musiał mówić o tym Lowe’owi, przechodzi pod opiekę północnego zachodu. Nocą dopada ją gorączka, wymioty i ból, z którym radzi sobie w lodowatej wannie. Retrospekcja odsłania prawdę: dwa miesiące wcześniej doktor Henshaw rozpoznał u niej CSD, wyniszczającą chorobę wilkołaków wywołaną wyrzutami kortyzolu, i dał jej od trzech do sześciu miesięcy życia. Serena odmówiła opieki paliatywnej, nie powiedziała nic Misery, napisała listy pożegnalne i odizolowała się od bliskich, bo pewnej nocy obudziła się w pokoju Any, nie pamiętając, jak się tam znalazła.
- 3
Azyl
Genetyczka Juno ustala, że ojciec Sereny był wilkołakiem, najpewniej z północnego zachodu, którego archiwa spłonęły dwadzieścia lat temu. Serena pamięta swoje życie dopiero od siódmego, ósmego roku życia. Najwcześniejsze strzępy wspomnień pochodzą z ludzkiego miasteczka Paris, gdzie jako mniej więcej sześciolatka przybłąkała się do opieki społecznej, a imię nadała jej pielęgniarka. Koen zabiera ją do Azylu, wilkołaczego miasta nad deltą rzeki, nazywanego przez ludzi Olimpią, i osadza w swoim domu z meblami własnej roboty i pianinem, które według niego jest tylko pamiątką rodzinną. Sam śpi na dworze w wilczej formie. Warunek, by zamieszkała sama, czyli sparing z Brenną, jego przyboczną i dawną dziewczyną, kończy się porażką Sereny. Na masce samochodu ktoś zostawia paczkę „Dla eksczłowieka” z kartką „Od twojej matki” i srebrnym naszyjnikiem w kształcie księżyca przeciętego śladami pazurów. Koen kupuje jej ubrania, różowy nóż sprężynowy w kształcie pingwina i każdą rzecz, na którą spojrzała w sklepie. Serena gotuje dla przybocznych, odpyskowuje młodemu Bodenowi, uczy Koena akordu C-dur, siedząc mu na kolanach, i słyszy od niego chłodne „Nie jestem zainteresowany”. Najstarszy przyboczny Mai melduje o jedenastu wampirach zatrzymanych w ciągu dwóch dni. Z esemesa od Misery Serena dowiaduje się, że Koen rządzi watahą od dwudziestu jeden lat, czyli od piętnastego roku życia.
- 4
Przysięga i Eva
Amanda zdradza, że Alfa północnego zachodu jest zobowiązany do celibatu. Kiedy poprzednia Alfa poprosiła o zwolnienie z przysięgi, gromady oderwały się od rdzenia watahy, a gdy miały wrócić, stado zaatakowano. Piętnastoletni Koen zjednoczył je na powrót i przyjął warunek zgromadzenia: celibat. Serena strzyże i goli Koena, gdy do domu wpadają członkowie zgromadzenia, Anneke, Xabier i Karolina, zaniepokojeni jego partnerką, a Anneke napomyka o podejrzeniach wobec niejakiego Constantine’a. Na farmie lekarzy Caine’ów leciwy pediatra Silas, który badał wszystkie dzieci na terytorium od sześćdziesięciu lat, nie rozpoznaje zapachu Sereny. Chwilę potem na klifie klęka przed nią nagi młody wilkołak, nazywa ją Evą, mówi o proroku i ostrzega Koena, że wkrótce odwiedzi go Constantine, po czym skacze z urwiska i ginie na skałach. Koen tłumaczy, że Constantine, przywódca sekty, dwadzieścia lat temu doprowadził do śmierci tysięcy wilkołaków i ludzi, a on sam wyrwał mu serce. W nocy gorączka wraca ze zdwojoną siłą: Serenie wysuwają się szpony, a oczy zmieniają kolor. Koen rozbija pięścią lustro i siedzi z nią w lodowatej wannie.
- 5
Nie choroba, tylko ruja
Serena wyznaje Koenowi diagnozę, a on oświadcza, że nie pozwoli jej umrzeć. Doktor Sem Caine potwierdza wyniki Henshawa. Misery relacjonuje, czego Lowe dowiedział się o sekcie: Constantine obiecywał ludziom przemianę w wilkołaki, a kobietom, że ich dzieci urodzą się wilkołakami. W kolejną noc gorączka zmienia się w pożądanie i Koen pomaga Serenie przetrwać ją, nie łamiąc przysięgi. Nazajutrz położna Layla, partnerka Sema, wyjaśnia, że lekarze przeoczyli wysoki poziom estrogenu: Serena nie umiera, tylko zbliża się do pierwszego estrusu, czyli rui, którą zwykle wywołuje bliskość partnera. Serena prosi o zastrzyk z progesteronu, żeby ruję zablokować, a w drodze do domu kupuje krem z filtrem. Wampiry próbują porwać ją dwoma oddziałami od północy, a Owen wskazuje jako zleceniodawczynię radną Selamio. Koen opowiada o rodzicach: matka była Alfą, ojciec muzykiem i jej partnerem, a sekta zwabiła matkę porwanym mężem i zabiła, po czym w serii ataków wybiła prawie wszystkich dorosłych w stadzie. Dla Koena przysięga jest gwarancją, że historia się nie powtórzy, więc Serena obiecuje, że weźmie zastrzyk i wyjedzie na południe.
- 6
Ciotka Irene
W gabinecie Layli Serenę obezwładniają członkowie sekty, a pomaga im Jess, dziecko Wybranych wychowane przez rodzinę z watahy, która wcześniej wykradła jej kartę medyczną i podrzuciła naszyjnik. Serena budzi się w domu nad stawem przy północnej granicy, u Irene, siostry Constantine’a. Irene pokazuje zdjęcia Fiony, ludzkiej matki Sereny, i oznajmia, że jej ojcem był Constantine, a ona sama, nazywana w sekcie Evą, była jego „promyczkiem”. Szesnastoletnia Nele maluje Serenę ceremonialnym zielonym tuszem przed rują, a Irene podsuwa list Fiony, która chciała oddać zamkniętą w sobie córeczkę w bezpieczne ręce. Koen zjawia się związany i zakrwawiony. Irene ujawnia, że Fiona zginęła dzień po napisaniu listu, a Koen przyznaje, że jeśli była przy Constantinie, to on ją zabił, i że pamięta dziewczynkę ukrytą w szafie, którą zaniósł do opieki społecznej. Irene wciska Serenie do ręki nóż, a ona przecina sznur na rękach Koena. Przez okna wpadają wilki z watahy, Irene ucieka, a Serena zasłania przerażoną Nele i jej rodzinę.
- 7
Cztery dni
Na zastrzyk jest za późno: Layla daje Serenie tylko pigułki antykoncepcyjne i obiecuje, że nikomu nie powie, gdzie Alfa spędzi najbliższe dni. Serena pokazuje Koenowi gniazdo z poduszek i jego ubrań, a on całuje ją pierwszy raz. Ruja trwa cztery dni i Koen zostaje z nią przez cały czas, ale odmawia rytualnego ugryzienia w kark, bo po jej wyjeździe tylko by to wszystko utrudniło. Czwartego dnia Serena znów potrafi się przemienić i mówi Koenowi, że go kocha. Owen przejmuje kontrolę nad Radą Wampirów i nagroda za hybrydy znika. Koen oświadcza, że zrezygnuje z bycia Alfą, ale Serena odmawia: jeśli porzuci dla niej watahę, ona z nim nie zostanie. Nele zdradza, że sekta gromadzi broń, uczy członków strzelać, a za dwa dni wypadają urodziny proroka.
- 8
Przynęta po raz drugi
Serena przekonuje przybocznych do planu: da się porwać przy domu, w którym urodził się Constantine, z nadajnikiem GPS wszczepionym w ramię, żeby Irene ściągnęła wszystkich Wybranych w zasadzkę, którą wataha obróci przeciwko nim. Koen zakazuje, a ona odpowiada, że nie ma nad nią władzy, bo ją kocha. Przy pożegnaniu całuje ją na oczach Anneke. Irene wycina Serenie nadajnik i wszczepia go siostrze Nele, a przy Serenie zostawia tylko dwóch ludzkich strażników. Serena wykorzystuje to, że kult nie wie o jej odzyskanej przemianie: w formie kremowobiałej wilczycy powala strażników i biegnie śladem sekty na pole bitwy w płonącym lesie. Ratuje Pawła przed obcym wilkiem, a Koen wynosi z ognia nieprzytomną siostrę Nele. Gdy naga Irene mierzy do Koena ze strzelby, Serena rzuca się na nią i pada strzał.
- 9
Ugryzienie
Serena budzi się w szpitalu w Azylu po czterech dniach. Postrzał okazał się niegroźny, ale przy skoku na Irene uderzyła się w głowę. Koen zabił Irene, członkowie sekty zostali pojmani albo zginęli, a nikt z watahy nie stracił życia. Przy łóżku czuwa Misery, wpada Ana z żabą, a przyjaciółki wreszcie mówią sobie, czego się boją. Serena postanawia zostać na północnym zachodzie, nawet bez Koena. Zgromadzenie, przekonane jej odwagą, unieważnia przysięgę celibatu, a Koen zostaje Alfą i może być z Sereną, która w końcu przyznaje, że i on jest jej partnerem. W epilogu, opowiedzianym z perspektywy Koena ponad sześć tygodni później, Serena mieszka w jego domu, pracuje zdalnie dla Karoliny, a Iskierek, pół pies, pół wilk, nosi obrożę z imieniem. Po powrocie Koena z trzydniowego wyjazdu Serena gryzie go pod żuchwą, a potem prosi, żeby i on ją ugryzł. Rytualne ugryzienie w kark pieczętuje ich związek.
Motywy i przesłanie
- Przeznaczona para
- Więź, zapach, gniazdo, ruja i ugryzienie jako wilkołacza wersja miłości.
- Obowiązek i uczucie
- Przysięga celibatu Alfy i pytanie, czy przywódca może kogoś kochać bez szkody dla watahy.
- Pochodzenie
- Sierota bez wspomnień odkrywa, kim byli jej rodzice i co łączy ich z Koenem.
- Przyjaźń
- Serena i Misery, siostry z wyboru, które chronią się nawzajem, także kłamstwem.
- Sekta
- Wybrani, prorok Constantine i manipulacja, która trzyma ludzi w strachu przez pokolenia.
- Rodzina z wyboru
- Dom Koena pełen przybocznych i Nele, która uczy się życia poza kultem.
- Śmiertelność
- Serena przekonana, że umiera, pisze listy pożegnalne i odsuwa się od bliskich.
To opracowanie jest streszczeniem książki „Mate” (Ali Hazelwood) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.
Czy ta książka jest dla Ciebie?Ocenę i werdykt znajdziesz w recenzji.
Przeczytaj recenzję