Przejdź do treści
Półka Moje książki
Okładka: Mate, Ali Hazelwood

Recenzja

Mate - recenzja, od ilu lat i dla kogo

Ali Hazelwood Wszystkie książki autorki →

Ten od Liceum

★ 5/10
Ocena ogólna - co to znaczy?

Jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów. To moja ocena z tego momentu życia. Ta sama książka za rok albo za pięć lat może trafić do ciebie mocniej albo słabiej - i to normalne. Jak oceniam

🧠 Koneser - co to znaczy?

Dla wymagających: liczy się nietuzinkowa fabuła, zwroty akcji i dobrze napisani bohaterowie. Jak oceniam

3/10
💖 Relaksator - co to znaczy?

Dla tych, którzy chcą się po prostu wciągnąć. Sztampa i płascy bohaterowie nie przeszkadzają. Jak oceniam

6/10
🌶️ Pikanteria - co to znaczy?

Jak dosłowne są sceny intymne: 0-2 najwyżej pocałunki, 3-5 zasygnalizowane, 6-10 opisane wprost. To opis, nie ocena. Jak oceniam

10/10
Wiek - co to znaczy?

Mój próg, nie oznaczenie wydawcy. Liczą się sceny intymne, ale też przemoc, używki i ciężar tematu. Jak oceniam

18+

Tropy w książce

Motywy

  • paranormal romance
  • wilkołaki
  • przeznaczona para
  • zakazana miłość
  • sceny 18+

Sięgnij, jeśli

  • „Bride” zostawiło cię z apetytem na historię Sereny i Koena, a jego epilog zadziałał jak zwiastun
  • lubisz zrzędliwego Alfę, który warczy na cały świat, a jednej kobiecie kupuje różowy nóż w kształcie pingwina
  • motyw przeznaczonej pary, gniazda i rui działa na ciebie, a długie, dosłowne sceny 18+ uważasz za zaletę

Odpuść, jeśli

  • słowa „pęk”, „gruczoł” i „gniazdo” wywołują u ciebie raczej śmiech niż rumieniec
  • liczysz na intrygę z sektą, a nie na kilka rozdziałów, w których fabuła czeka pod drzwiami sypialni
  • irytuje cię konflikt nie do przejścia, który w finale znika po jednym zebraniu

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

3/10
  • Głos Sereny. Sierota, która czarnym humorem przykrywa przekonanie, że umiera, to najmocniejszy punkt książki. Bohaterka pisze listy pożegnalne, wylicza na palcach, co ją spotkało w ostatnim roku, a gdy się dowiaduje, że jednak pożyje, prosi o postój w sklepie, bo potrzebuje kremu z filtrem. Ta jedna scena mówi o niej więcej niż wszystkie wyznania miłosne.
  • Choroba widoczna z daleka. Tajemnicza przypadłość zaczęła się dzień po poznaniu Alfy, bohaterce śni się spocona skóra, a jego koszule lądują w jej łóżku. Każdy, kto zna gatunek, zgadnie, co jej dolega, na długo przed wizytą u położnej.
  • Sekta z kartonu. Wybrani mają proroka, ciotkę z herbatką i ceremonialny tusz, ale realnym zagrożeniem stają się dopiero wtedy, gdy fabuła potrzebuje finału. Irene wykłada swoje zamiary przy stole, a bitwa z kultem mieści się w jednym rozdziale.
  • Dramat rozwiązany jednym zdaniem. Przysięga celibatu, śmierć rodziców Koena i wiadomość, że to on zabił matkę Sereny, mogłyby udźwignąć prawdziwą tragedię. Tymczasem ciężar zabójstwa rozpuszcza się w „Zrobiłbym to samo ponownie”, a zakaz znika, bo zgromadzenie po prostu go unieważnia.
  • Kłamstwa jako silnik. Serena ukrywa chorobę przed wszystkimi, Koen powtarza, że nie jest zainteresowany, choć każdy przyboczny widzi, że jest. Połowa napięcia bierze się z tego, że bohaterowie nie powiedzą sobie oczywistej rzeczy.

💖 Dla relaksatorów

6/10
  • Zrzęda i żartownisia. Koen obrzuca otoczenie wyzwiskami jak marynarz, a do Sereny mówi „drapieżniczko” i ten kontrast działa. Ich przepychanki w aucie albo przy goleniu brody bywają zabawniejsze niż sceny, które mają być romantyczne.
  • Wataha jak rodzina. Amanda, Saul, Jorma zakochany w Excelu i przyboczni wpadający na naleśniki robią z domu Alfy miejsce, do którego chce się wracać. Ich spór o wilkołaki w kosmosie to jeden z najlepszych przerywników.
  • Gorąco do czerwoności. Hazelwood nie oszczędza czytelnika: ruja trwa cztery dni i kilka rozdziałów, z gniazdem z poduszek, gruczołami zapachowymi i wilkołaczą anatomią. Komu po pierwszym tomie było mało, dostanie więcej i mocniej.
  • Misery, Ana i Lowe. Starzy znajomi wracają w esemesach i wideorozmowach, a szpitalna rozmowa przyjaciółek, zakończona obcinaniem paznokci u stóp, wzrusza bardziej niż niejedno wyznanie Alfy.
  • Środek w kapciach. Zakupy, gotowanie dla przybocznych, krzyżówki i lekcje gry na pianinie są urocze, ale trwają tak długo, że wampiry i sekta na kilkanaście rozdziałów prawie znikają z pola widzenia.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

4

Nagroda za hybrydę i choroba Sereny prowadzą prosto do rui, a sekta Wybranych wychodzi z cienia głównie po to, żeby finał miał z kim walczyć. Zwrot z pochodzeniem bohaterki robi wrażenie przez jedną scenę, potem wszystko rozwiązuje się szybciej, niż zostało zawiązane, z zebraniem zgromadzenia w roli wróżki chrzestnej.

Bohaterowie i relacje

6

Serena ma charakter: pyskata, krucha, przyzwyczajona do kłamania dla dobra innych. Koen to zrzęda z dobrze uzasadnioną raną po rodzicach, choć jego „Nie jestem zainteresowany” służy głównie podtrzymaniu dramy. Przyboczni są sympatyczną gromadą, za to Irene to złoczyńczyni z jedną cechą, fanatyzmem podanym z herbatką.

Styl pisania i atmosfera

5

Humor Sereny trzyma poziom, a krótkie wstawki z głowy Koena na początku rozdziałów zgrabnie budują napięcie. Sceny łóżkowe toną jednak w powtórkach: te same gruczoły, ten sam pęk, ta sama „zmora”, a słownictwo z gniazdami i rują po kilkudziesięciu stronach częściej śmieszy, niż rozgrzewa.

Rozrywka i wartość

6

Fani pierwszego tomu dostaną to, po co przyszli: Serenę w głównej roli, szczęśliwe zakończenie i bardzo dużo pikanterii. Jako romans paranormalny działa, jako historia o sekcie i pochodzeniu wypada wyraźnie słabiej niż „Bride”.

Krótko o książce, bez spoilerów

Serena Paris, przyjaciółka Misery z „Bride”, ma na karku wampiry polujące na nagrodę za hybrydę, a za opiekuna Alfę, który ogłosił, że jest jego partnerką, i zaraz dodał, że poza biologią nic go to nie obchodzi. Hazelwood podkręca pikanterię do końca skali, a intrygę traktuje jak przerwę między wizytami w sypialni.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Nazwałem cię partnerką, to prawda. Ale nigdy nie powiedziałem, że cię kocham.”Mate, Ali Hazelwood

Poruszane motywy

Ali Hazelwood oddaje głos Serenie, która w „Bride” była powodem całej intrygi, i robi z niej bohaterkę przekonaną, że zostało jej kilka miesięcy życia. Pod romansem z Alfą, któremu przysięga zabrania kogokolwiek pokochać, leży opowieść o sierocie bez wspomnień, która odkrywa, skąd pochodzi, i o watasze, w której dwadzieścia lat temu zginęli prawie wszyscy dorośli, a nastolatki musiały z dnia na dzień przejąć dowodzenie. Autorka pyta, czy przywódca może mieć serce bez szkody dla innych i czy dziecko odpowiada za zbrodnie rodziców, tyle że odpowiedzi udziela szybko i bardzo romansowo. Główne elementy historii: Przeznaczona para - więź, zapach, gniazdo i ruja, czyli wilkołacza biologia jako silnik romansu. Przysięga celibatu - prawo, które ma uchronić watahę przed powtórką tragedii sprzed lat. Pochodzenie - Serena dowiaduje się, kim byli jej rodzice i co ich łączy z Koenem. Sekta Wybranych - prorok, obietnica przemiany ludzi w wilkołaki i członkowie traktowani jak żywe tarcze. Przyjaźń - Serena i Misery, siostry z wyboru, które oszczędzają sobie złych wiadomości, dopóki nie zrozumieją, że to też rani. Rodzina z wyboru - przyboczni Koena, Nele i dom, w którym zawsze ktoś czeka na obiad.

Pytania i odpowiedzi

Czy „Mate” można czytać bez znajomości „Bride”?

Można, ale lepiej nie. Kolejność jest taka: 1. „Bride”, czyli historia Misery i Lowe’a, 2. „Mate”, w którym główną bohaterką jest Serena, a jej partnerem Koen Alexander. Drugi tom krótko przypomina, kim są Misery, Lowe i Ana, ale przy okazji zdradza rozwiązanie pierwszego, łącznie z tajemnicą samej Sereny.

Ile stron liczy „Mate”?

480 stron w wydaniu Muzy z 2025 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania. W środku są prolog, 39 rozdziałów i epilog.

Od ilu lat jest ta książka?

Daję 18+, tak jak przy pierwszym tomie, i tym razem nie ma tu nawet o czym dyskutować. Sceny erotyczne zajmują kilka rozdziałów i są opisane bardzo dosłownie, wulgaryzmów jest mnóstwo, a w tle są zabójstwa, porwania, bitwa w płonącym lesie i samobójstwo młodego członka sekty. Jeśli któryś z tych tematów dotyka cię osobiście, porozmawiaj z kimś dorosłym, a w kryzysie zadzwoń pod bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.

Dla kogo przeznaczona jest ta książka?

Dla dorosłych relaksatorów, którzy polubili Serenę w „Bride” i chcą dla niej szczęśliwego zakończenia, a w romansie paranormalnym szukają zrzędliwego Alfy, więzi partnerskiej i bardzo dużej pikanterii. Wymagający czytelnik dostanie wyrazistą narratorkę i świetną scenę przyjaźni, ale intryga z sektą jest za cienka, żeby udźwignąć prawie pięćset stron.

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Co czytać dalej

Zrób test: co czytać dalej