O czym jest „Warcross”?

W skrócie

„Warcross” Marie Lu to pierwszy tom młodzieżowej serii science fiction o świecie, w którym niemal wszyscy żyją podłączeni do Neurołącza, a gra Warcross ma więcej fanów niż jakikolwiek sport. Osiemnastoletnia Emika Chen, hakerka i łowczyni nagród z Nowego Jorku, ma na koncie 13 dolarów i trzy dni na spłatę zaległego czynszu. W desperacji włamuje się do meczu otwarcia mistrzostw, żeby ukraść cenny dopalacz, i nagle widzą ją setki milionów widzów.

Zamiast pozwu dostaje telefon od Hideo Tanaki, twórcy gry i swojego dawnego idola. Hideo spłaca jej długi, ściąga ją prywatnym samolotem do Tokio i składa propozycję: Emika ma jako dzika karta zagrać w mistrzostwach i od środka namierzyć hakera o pseudonimie Zero, który grozi całemu turniejowi. Nagroda wynosi dziesięć milionów dolarów.

Emika trafia do drużyny Phoenix Riders, tropi Zero w Mrocznym Świecie, czyli podziemiu Warcrossa, i coraz bardziej zbliża się do Hideo. Im bliżej jest celu, tym trudniej jej powiedzieć, kto w tej grze stoi po czyjej stronie.

⚠️Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.

Etapy fabuły

1. 1

   Łowy na Manhattanie

   Emika Chen ma osiemnaście lat, tęczowe włosy, tatuaże na lewym ramieniu i elektryczną deskorolkę, która pamięta lepsze czasy. Na drzwiach kawalerki na Bronksie, dzielonej ze współlokatorką Keirą, wisi nakaz eksmisji: Emika zalega z czynszem 3450 dolarów, a na koncie ma 13. Zarabia jako łowczyni nagród, bo policja nie nadąża ścigać przestępców i płaci obywatelom za zatrzymania. Po pościgu na deskorolce łapie poszukiwanego hazardzistę Martina Hamera, ale nagrodę zgarnia inny łowca, który zgłosił się pierwszy. Matka zostawiła ją, kiedy była mała, a ojciec, malarz i artysta związany z modą, zmarł, gdy miała jedenaście lat, i zostawił długi hazardowe. Emika trafiła do sierocińca, a z odrętwienia wyciągnęło ją programowanie i fascynacja Hideo Tanaką, który w wieku trzynastu lat wymyślił Neurołącze i grę Warcross. Kiedyś włamała się do telefonów uczniów, którzy rozsyłali nagie zdjęcie jej koleżanki Annie Pattridge, i upubliczniła ich dane. Skończyło się wydaleniem ze szkoły, czterema miesiącami poprawczaka i dwuletnim zakazem korzystania z komputera.

2. 2

   Kradzież na oczach świata

   Wieczorem Emika ogląda z Keirą mecz otwarcia mistrzostw Warcrossa w Tokio, zalogowana na starym, zhakowanym koncie. Gwiazdy turnieju, wśród nich Asher Wing, Jena MacNeil i Max Martin, walczą o artefakt drużyny Penna Wachowskiego, a Emika wykorzystuje znalezioną wcześniej lukę i kradnie rzadki dopalacz Nagła Śmierć, wart tysiące dolarów. Nagle staje się widzialna dla graczy i milionów widzów, a mecz zostaje przerwany. Rano jej nazwisko jest najczęściej wyszukiwanym hasłem na świecie, pod blokiem stoją kamery, a w telefonie czeka ponad osiemdziesiąt wiadomości z tego samego numeru. Kiedy wreszcie oddzwania, słyszy Hideo Tanakę. Hideo informuje ją, że jej długi zostały spłacone, i zaprasza ją do Tokio, bo ma dla niej pracę.

3. 3

   Zlecenie od Hideo

   Prywatny samolot Henka Games zabiera Emikę do Tokio, a czynsz za mieszkanie, w którym zostaje Keira, jest opłacony do końca przyszłego roku. W siedzibie firmy Emika dostaje trzy zasady: żadnych zdjęć, umowa o poufności i żadnych pytań o rodzinę Hideo. Sam Hideo, dwudziestojednoletni miliarder ze srebrnym pasemkiem we włosach i strupami na knykciach, jest chłodny i oszczędny w słowach. Wręcza jej prototyp soczewek kontaktowych, nowej generacji Neurołącza, i pokazuje kod meczu otwarcia. Emika w kilka chwil znajduje w nim to, nad czym jego inżynierowie siedzieli tydzień: ślady hakera o pseudonimie Zero, który wykradał dane widzów i mógł wyłączyć cały poziom. Hideo podejrzewa, że Zero jest jednym z zawodników, więc chce ukryć Emikę na widoku, jako dziką kartę w mistrzostwach. Za złapanie hakera oferuje dziesięć milionów dolarów.

4. 4

   Draft i Phoenix Riders

   Na drafcie w Tokyo Dome Emika z poziomem 28 i bez miejsca w rankingu zostaje wybrana z pierwszym numerem przez Phoenix Riders, drużynę, która od lat ma kłopoty. Pod kopułą stadionu dostrzega rozmytą postać bez danych, a w jej kodzie znajduje oznaczenie DK0, jakie noszą dzikie karty. Zamieszkuje w strzeżonej willi drużyny w dzielnicy Mejiro z kapitanem Asherem Wingiem, który porusza się na wózku, łagodnym tarczownikiem Roshanem Ahmadim, pyskatą szachistką Hammie Jimenez i drugą dziką kartą, francuskim DJ-em Renem, czyli Renoirem Thomasem. W godzinę łamie zabezpieczenia drużynowego robota Wikkiego i dostaje się do maili i wspomnień zawodników wszystkich drużyn. Na imprezie otwarcia ściera się z gwiazdami Demon Brigade, Maxem Martinem i Tremaine’em Blackbourne’em, byłym kolegą Roshana z Riders, a Hideo szepcze jej, że wygląda olśniewająco. Tropy prowadzą do Rena: jako jedyny nie pojawił się na drafcie, a w jego usuniętym mailu z Mrocznego Świata widnieje DK0.

5. 5

   Trening i Kryjówka Piratów

   Asher ma miesiąc na wyszkolenie dzikich kart. Na treningu Hammie odbiera Emice zdobyty dopalacz i uczy ją, że w Warcrossie wygrywa drużyna, a nie samotny gracz. Hideo odszyfrowuje mail Rena: to zaproszenie na spotkanie w Kryjówce Piratów, nielegalnym kasynie w Mrocznym Świecie, gdzie obstawia się mecze, a w loterii zabójców śmierć sławnych ludzi. Przy okazji program szpiegowski Emiki otwiera jej fragment wspomnienia Hideo, w którym z zakrwawionymi bandażami na knykciach powala trenera serią ciosów. W Kryjówce pojawia się Zero w czarnej zbroi i nieprzezroczystym hełmie. Emika odkrywa, że stawiane przez niego dziwne kwoty to współrzędne pięćdziesięciu największych miast świata, a Ren odpowiada na parę wskazującą Tokio. W tle na chwilę rozbrzmiewa piosenka ze słowami „Naróbmy hałasu!”.

6. 6

   Kolacja, mecz i strzały

   Hideo zabiera Emikę na kolację do Rosella Osteria, restauracji na dachu wieżowca w Shibuyi, i wplata w jej nadgarstek algorytm nazwany Sidłami: wystarczy, że w trakcie meczu złapie Rena za rękę, a wyłączy jego zabezpieczenia. Emika opowiada o ojcu, Hideo pyta wprost, czy go lubi, a pocałunek przerywa ochroniarz z telefonem. W pierwszym meczu, na lodowym torze pełnym zamrożonych bestii, Phoenix Riders pokonują faworyzowaną Demon Brigade, a Emika łapie smoka na lasso i kieruje go na kapitankę rywali Jenę. Plik ściągnięty od Rena nosi nazwę proj_ice_HT1.0 i Emika rozumie, że Zero planuje zabić Hideo. Zaraz potem na stadionie gaśnie światło, a na balkonie VIP-ów padają dwa strzały. Dzięki jej ostrzeżeniu Hideo wychodzi bez szwanku, ranny zostaje jego ochroniarz, a oficjalnie mowa o spięciu w tranzystorze. Hideo odmawia wyjazdu z Tokio. Tej nocy Emika wymyka się z karaoke do jego willi. Hideo pokazuje jej nowe łącze, które pozwala czuć cudze emocje, i całują się, ale to on przerywa, bo nie chce wciągać jej w coś, czego nie było w umowie.

7. 7

   Sasuke i bomba

   Ren puszcza Emice swój nowy utwór z frazą z Kryjówki Piratów i daje do zrozumienia, że wie o jej śledztwie, a ona nabiera pewności, że Zero chce uderzyć w finale. Hideo zabiera ją do domu rodziców na rogatkach Tokio i do prywatnego onsenu, gdzie wyznaje, co się stało, gdy miał dziewięć lat: jego siedmioletni brat Sasuke zniknął bez śladu w parku podczas zabawy w szukanie plastikowych jajek. Hideo odtwarza to wspomnienie w dziesiątkach wersji, a srebrne pasmo pojawiło się w jego włosach po tej tragedii. Emika rozumie, że Warcross powstał dla Sasuke. W meczu z Cloud Knights w podwodnych ruinach Emika płynie za Renem i ląduje w szkarłatnej grocie, sam na sam z Zero. Haker proponuje jej pracę, bo każdy ma swoją cenę. Emika odmawia i grozi mu, a po powrocie do gry tkwi uwięziona w ruinach i w oczach widzów wygląda na sabotażystkę. Riders awansują w ostatniej milisekundzie, ale na telebimach pojawiają się zdjęcia, na których Hideo całuje Emikę przed swoją willą, a drużyna czuje się oszukana. Zero kasuje jej wszystkie zapisane wspomnienia z ojcem, a zaraz potem willę Riders rozsadza wybuch. Nikt nie ginie, ale z ozdoby choinkowej i obrazu ojca zostają szczątki. Hideo wycofuje z turnieju Emikę i Rena, który trafia do aresztu, zwalnia ją, przelewa jej dziesięć milionów dolarów i, choć całuje ją w szpitalu, prosi, żeby wyjechała.

8. 8

   Finał w Srebrnym Kręgu

   Tremaine, który okazuje się innym łowcą wynajętym przez Hideo, przynosi Emice drugą część pliku Rena. Z odtworzonego wspomnienia wynika, że utwór Rena, puszczony podczas finału, ma uruchomić wirusa ukrytego w artefaktach i zarazić wszystkich użytkowników Neurołącza naraz. Emika nie mówi nic Hideo, a prawdę wyjawia Hammie, Roshanowi i Asherowi. Za część nagrody kupuje w Mrocznym Świecie trzy nielegalne dopalacze, a koledzy, sterując botami ochrony, pomagają jej uciec. W finale z Andromedą Emika przejmuje awatara Brennara Lyonsa, który zastąpił ją w drużynie, i programem hakerskim odłącza artefakt Riders. Zero, ukryty pod awatarem kapitanki Andromedy Shahiry, próbuje jej przeszkodzić, ale Emika odbiera mu artefakt rywali i Riders wygrywają. W tym momencie przez wszystkich przebiega elektryczna iskra, a Zero wykrzykuje, że to ona aktywowała program, bo jego planem było powstrzymanie Hideo.

9. 9

   Prawda o Hideo i Zero

   W hotelu Hideo wyjawia Emice, co zaszło: koniec finału uruchomił ukrytą funkcję Neurołącza, która pozwala kontrolować umysły użytkowników. Darmowe soczewki ma niemal cały świat, a ich warstwa grubości atomu zostaje na oku nawet po zdjęciu. Na żywo pokazuje jej mężczyznę w Los Angeles, który rezygnuje z napadu na sklep, bo algorytm w ułamku sekundy gasi jego gniew. Hideo chce w ten sposób powstrzymywać przestępców, takich jak ten, który porwał Sasuke, a Zero, który próbował go zabić i wysadził willę, walczył właśnie z tym planem. Emika odpowiada, że nikt nie wybrał Hideo na strażnika cudzych myśli, zrywa łącze i zapowiada, że go powstrzyma. Wieczorem w domu na przedmieściach, gdzie ukrywa się drużyna, odtwarza z kolegami i Tremaine’em nagranie z finału, w którym na ułamek sekundy odsłoniło się prawdziwe konto Zero. Na zdjęciu widzi chłopaka w swoim wieku, podobnego do młodszego Hideo, podpisanego Sasuke Tanaka. Zero przysyła jej wiadomość, że jego oferta jest nadal aktualna, i zwraca skradzione wspomnienia o ojcu. Tremaine pyta, czy razem mają powstrzymać Hideo, czy Zero, a Emika nie wie, co wybrać.

Motywy i przesłanie

Technologia i kontrola

Neurołącze, które daje ludziom wirtualne światy, a w finale okazuje się narzędziem do sterowania ich umysłami.

Bezpieczeństwo czy wolność

Hideo chce algorytmem powstrzymywać przestępców, Emika pyta, kto dał mu do tego prawo.

Bieda i druga szansa

Od nakazu eksmisji i 13 dolarów na koncie do prywatnego samolotu i mistrzostw w Tokio.

Żałoba i poczucie winy

Zmarły ojciec Emiki, zaginiony brat Hideo i wspomnienia, których nie da się zmienić.

Drużyna

Phoenix Riders, przy których samotna łowczyni nagród uczy się prosić o pomoc.

Hakowanie i prywatność

Cudze maile i wspomnienia na wyciągnięcie ręki oraz Mroczny Świat, w którym dane ludzi wiszą na neonach.

Romans z idolem

Emika i chłopak, którego twarz znała z okładek czasopism.

To opracowanie jest streszczeniem książki „Warcross” (Marie Lu) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.