O czym jest „Love, Theoretically”?

W skrócie

„Love, Theoretically” Ali Hazelwood to romans new adult osadzony w świecie bostońskiej fizyki. Elsie Hannaway ma 27 lat, doktorat z fizyki teoretycznej i trzy umowy kontraktowe na trzech uczelniach, a żeby spłacić kredyt studencki, dorabia w aplikacji Faux jako udawana dziewczyna do wynajęcia. Jej ulubiony klient, Greg Smith, od pół roku przedstawia ją rodzinie jako swoją partnerkę. Gdy Elsie dostaje szansę na wymarzoną posadę na MIT, okazuje się, że w komisji siedzi starszy brat Grega, Jack, czyli słynny eksperymentalista Jonathan Smith-Turner, którego cała jej dziedzina ma za wroga.

Jack wie, że Elsie kłamie, ale nie wie, w czym. Elsie wie, kim jest Jack, i nienawidzi go od czasów szkoły. Między złośliwościami, rekrutacją, cukrzycą, z którą Elsie żyje od dzieciństwa, i rodziną, dla której zawsze musi być wygodna, rodzi się coś, czego żadne z nich nie planowało. W tle wraca dawna akademicka afera, a mentor Elsie ma na jej przyszłość własne plany.

Narracja jest pierwszoosobowa, w czasie teraźniejszym, wyłącznie z perspektywy Elsie. Na jednej z imprez pojawiają się gościnnie Adam i Olive, bohaterowie „The Love Hypothesis”.

⚠️Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.

Etapy fabuły

1. 1

   Udawana dziewczyna na urodzinach babci

   Elsie Hannaway, 27-letnia fizyczka teoretyczna, dziesięć miesięcy temu obroniła doktorat na Uniwersytecie Northeastern, a dziś uczy kontraktowo na UMassie, w Emersonie i na Uniwersytecie Bostońskim, bez ubezpieczenia zdrowotnego, choć od dziesiątego roku życia choruje na cukrzycę typu 1 i nosi pompę insulinową. Dorabia w aplikacji Faux jako udawana dziewczyna, z jasną zasadą: wszystko poza seksem. Najchętniej pracuje dla Grega Smitha, którego matka, Caroline, ma obsesję na punkcie życia uczuciowego syna. Na 90. urodzinach babci Millicent, gdzie rodzina bierze Elsie za bibliotekarkę z działu dziecięcego, pojawia się starszy brat Grega, Jack: wielki, małomówny i podejrzliwy. Elsie od pół roku ma go za nauczyciela wuefu. Grają w go, Jack wypytuje ją o sprawę Woodacre, a Elsie blefuje. Dopiero w aucie Greg wyjaśnia, że to jego czterodniowy wyjazd medytacyjny bez kontaktu ze światem.

2. 2

   Rozmowa o pracę i wróg z „Annałów”

   Dr Monica Salt, szefowa Wydziału Fizyki MIT, informuje Elsie, że w rekrutacji na posadę dzieloną między wydział a Instytut Fizyki zostało dwoje kandydatów. Cece, współlokatorka Elsie, lingwistka z Harvardu i właścicielka jeża Beni, ubiera ją na kolację w czerwoną sukienkę. Monica wyjaśnia polityczne tło: przed laty słynny eksperymentalista Jonathan Smith-Turner opublikował w „Annałach Fizyki Teoretycznej” zmyślony artykuł-parodię. Teoretycy zostali ośmieszeni, a redaktor naczelny, Christophe Laurendeau, promotor i mentor Elsie, stracił stanowisko. Smith-Turner kieruje dziś Instytutem i ma własnego kandydata. Na kolacji w restauracji Miel okazuje się, że to Jack. Udaje, że jej nie zna, a potem idzie za nią do męskiej toalety i oskarża ją, że okłamuje Grega. Gdy ktoś wchodzi, chowa ją w kabinie. Elsie słyszy dwóch członków komisji, Pereirę i Crowleya, którzy podważają jej dorobek, bo jest młoda i ładna. Wypowiada Jackowi wojnę. Laurendeau najpierw każe jej się wycofać, a potem uznaje, że wygrana z kandydatem Smitha-Turnera byłaby okazją do zemsty.

3. 3

   Trzy dni na MIT

   Elsie prowadzi wykład dla doktorantów, odpiera prowokacje zielonowłosego Cole’a i odbywa serię spotkań z kadrą. W gabinecie Jack mówi, że przeczytał wszystko, co napisała. Przyznaje, że artykuł do „Annałów” napisał jako siedemnastolatek, a potem wprost nazywa jej mechanizm: Elsie czyta ludzi i staje się taka, jakiej oczekują. Gdy pompa podaje za dużo insuliny, Jack przynosi jej słodki napój. Po wykładzie głównym okazuje się, że jego laboratorium chce wykorzystać jej model ciekłych kryształów. Na przyjęciu u Moniki syn szefowej wydziału, Austin Salt, rozpoznaje w Elsie dziewczynę z Faux, której kiedyś oferował pieniądze za seks, i obraża ją. Jack staje w jej obronie, a Pereira i Crowley nagle znikają z komisji. Elsie postanawia odejść z Faux.

4. 4

   Greg mówi prawdę, Jack też

   Greg wraca z Woodacre wcześniej z ropniem zęba i po zabiegu, odurzony lekami, wygaduje się przy Elsie i Jacku. Okazuje się, że jest na spektrum aroace, a Elsie wynajmował, żeby matka dała mu spokój. Jack wyrzuca sobie, że kiedy Greg był nastolatkiem i próbował mu się zwierzyć, zbył go. Elsie tłumaczy, że nigdy z Gregiem nie spała, a Jack przyznaje, że Caroline nie jest jego matką. Potem wyznaje coś jeszcze: zakochał się w Elsie przy pierwszym spotkaniu, ponad pół roku temu, przy planszy do go u babci. Przerywa mu nagi Greg z pytaniem o szparagi, a Elsie wychodzi oszołomiona.

5. 5

   George, śnieżyca i historia Grethe

   Posadę dostaje George, czyli Georgina Sepulveda, fizyczka z Harvardu, którą Elsie podziwia, a którą przez całą rekrutację brała za mężczyznę. W śnieżycy Elsie wybucha i obraża Jacka. Ten tłumaczy, że rekrutacja była prowadzona w złej wierze, bo zespół Wołkowa i tak by na nią nie zagłosował, a on sam wstrzymał się od głosu przez konflikt interesów. George jest jego przyjaciółką z doktoratu i ma żonę Dorę. Elsie nocuje u Jacka, znajduje w jego szufladzie polaroid z urodzin Millicent i zasypia z nim na kanapie. Rano Jack proponuje jej pracę w swoim zespole, ale Elsie odmawia. Millicent zdradza, że matka Jacka, Grethe Turner, była fizyczką teoretyczką i zmarła, gdy miał około roku, a macocha nigdy go nie pokochała. Gdy miał dziewięć lat, Caroline wykrzyczała mu, że nie jest jego matką. Monica oficjalnie odrzuca kandydaturę Elsie, a ta sama prosi Jacka, żeby ją gdzieś zabrał, choć on stawia warunek pełnej szczerości.

6. 6

   Pierwsza randka i oferta George

   Na imprezie u Sunny, inżynierki, Elsie poznaje przyjaciół Jacka, a wśród nich Adama, biologa ze Stanfordu, i jego narzeczoną Olive Smith. Olive zdradza, że w kwietniu potajemnie weźmie z Adamem ślub w Parku Narodowym Yosemite, i ostrzega Elsie, że promotorzy miewają ukryte cele. Przy kolacji w Miel Elsie opowiada Jackowi o J.J.: współlokatorze z college’u, z którym udawany związek zamienił się w prawdziwy, a ona dopasowała się do niego tak bardzo, że po rozstaniu straciła stypendium i mieszkanie. Z kryzysu wyciągnął ją Laurendeau. George zaprasza Elsie na lunch i proponuje jej trzyletni staż podoktorski w swoim laboratorium na MIT: badania nad ciekłymi kryształami, pierwsze autorstwo i ubezpieczenie zdrowotne. Gdy pada nazwisko Laurendeau, George wyraźnie się wycofuje.

7. 7

   Zmierzch, szczerość i weekend u Jacka

   Matka Elsie znowu żąda, by córka gasiła awanturę między bliźniakami Lance’em i Lucasem, którzy od lat walczą o tę samą kobietę. Jack zabiera Elsie do siebie i puszcza jej „Zmierzch”, jej ulubiony film, którego nigdy z nikim nie oglądała. Nie pozwala jej powtarzać starego schematu zadowalania partnera i pyta wprost, czego ona chce. Tak dochodzi do pierwszej intymnej sceny. Po kolacji u Grega Jack przyznaje, że myśli o wspólnym mieszkaniu. Weekend spędzają w łóżku i przed telewizorem. Elsie pierwszy raz pozwala komuś patrzeć, jak wymienia pompę insulinową. Jack opowiada o Grethe, Szwedce, która po jego narodzinach nie wróciła do nauki. Elsie postanawia przyjąć ofertę George.

8. 8

   Laurendeau był celem

   Na comiesięcznej imprezie u George Elsie wygrywa turniej ekspresowego go i podsłuchuje pijaną Andreę, koleżankę Jacka, która drwi z teoretyczki u jego boku. Wieczorem Jack proponuje Elsie i Cece przeprowadzkę do siebie. Elsie wraca do sprawy artykułu, a Jack wyznaje prawdę: napisał go jako siedemnastolatek, żeby zniszczyć Laurendeau. Laurendeau był głównym współpracownikiem jego matki i to przez niego Grethe nie mogła wrócić do pracy po porodzie. Jack przeczytał o tym w jej dziennikach, a skargi na Northeastern mu nie przyjęto, bo nie był poszkodowanym. Twierdzi, że Laurendeau tak samo izoluje i kontroluje Elsie. Ona zarzuca mu, że kłamał, choć wymagał od niej szczerości, i że nigdy nie przeprosił teoretyków, po czym każe mu wyjść.

9. 9

   Jestem Elsie

   Po tygodniu milczenia Elsie jedzie do Laurendeau. Mentor zakazuje jej przyjęcia oferty i wychodzi na jaw, że ukrywał przed nią propozycje pracy od eksperymentalistów. Gdy nazywa ją niemądrą, upartą dziewczyną i gardzi pamięcią Grethe Turner, Elsie wychodzi, prosząc, by przestał przekręcać jej imię. Nowy dziekan, Bernard Greenberg, wszczyna wobec Laurendeau postępowanie. Elsie przyjmuje ofertę George i mówi Cece, że nie znosi jej ambitnego kina i kocha „Zmierzch”. Cece obrzuca ją kostkami cheddara, potem się rozkleja, a na koniec obie przedstawiają się sobie od nowa. Jack publikuje w „Annałach” list otwarty, w którym przyznaje, że artykuł był zemstą, i przeprasza teoretyków. Elsie biegnie na MIT i na korytarzu, przy całej kadrze, mówi mu, że przyjęła posadę i że go nie cierpi, co w ich języku znaczy coś zupełnie innego. Jack wyznaje jej miłość i przeprasza za kłamstwo. W epilogu, osiem miesięcy później, Elsie chodzi na terapię opłacaną z nowego ubezpieczenia, jej wspólny artykuł z George przyjęto do „Nature Physics”, a Cece jest z Kirkiem. Na urodziny Jacka Elsie zatapia jego model Zderzacza Hadronów w wiśniowej galaretce i zostawia mu liścik, że jest już z nim w tym samym miejscu ich drogi.

Motywy i przesłanie

Udawany związek

Elsie zarabia jako dziewczyna do wynajęcia, a jej klient Greg ma własny powód, by udawać.

Rywalizacja akademicka

Posada na MIT, uprzedzona komisja i wojna teoretyków z eksperymentalistami.

Toksyczny mentor

Laurendeau, który kontroluje karierę Elsie, a ona długo bierze to za opiekę.

Maski i szczerość

Bohaterka, która dla każdego gra inną wersję siebie, uczy się mówić, czego chce.

Choroba i życie na kontrakcie

Cukrzyca typu 1, pompa insulinowa i brak ubezpieczenia zdrowotnego.

Rodzina

Wymagająca matka i bracia Elsie oraz Jack wychowany przez nieczułą macochę.

Przyjaźń

Cece i jeż Benia jako najstabilniejszy punkt w życiu Elsie.

To opracowanie jest streszczeniem książki „Love, Theoretically” (Ali Hazelwood) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.