Przejdź do treści
Moja książka
Okładka: Percy Jackson. Złodziej Pioruna, Rick Riordan

Recenzja

Percy Jackson. Złodziej Pioruna - recenzja, od ilu lat i dla kogo

Rick Riordan

Ten od Liceum

★ 7/10
Ocena ogólna - co to znaczy?

Jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów. To moja ocena z tego momentu życia. Ta sama książka za rok albo za pięć lat może trafić do ciebie mocniej albo słabiej - i to normalne. Jak oceniam

🧠 Koneser - co to znaczy?

Dla wymagających: liczy się nietuzinkowa fabuła, zwroty akcji i dobrze napisani bohaterowie. Jak oceniam

5/10
💖 Relaksator - co to znaczy?

Dla tych, którzy chcą się po prostu wciągnąć. Sztampa i płascy bohaterowie nie przeszkadzają. Jak oceniam

9/10
🌶️ Pikanteria - co to znaczy?

Jak dosłowne są sceny intymne: 0-2 najwyżej pocałunki, 3-5 zasygnalizowane, 6-10 opisane wprost. To opis, nie ocena. Jak oceniam

1/10
Wiek - co to znaczy?

Mój próg, nie oznaczenie wydawcy. Liczą się sceny intymne, ale też przemoc, używki i ciężar tematu. Jak oceniam

10+

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Motywy

  • fantasy młodzieżowe
  • mitologia grecka
  • półbogowie
  • wyprawa przez Amerykę
  • przyjaźń
  • humor

Sięgnij, jeśli

  • lubisz przygody z potworami, misją i paczką przyjaciół, w których co rozdział coś wybucha
  • chcesz poznać mitologię grecką bez ziewania - Meduza, Minotaur i Cerber przedstawią się sami
  • szukasz książki dla dziesięcio-, dwunastolatka, który twierdzi, że nie lubi czytać

Odpuść, jeśli

  • masz dość historii o wybrańcu, który nagle odkrywa, że jest kimś wyjątkowym
  • oczekujesz złożonych bohaterów i fabuły, która nie układa się w schemat: przystanek, potwór, ucieczka
  • nie bawią Cię dowcipy, które celują raczej w dwunastolatka niż w dorosłego

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

5/10
  • Mitologia na nowo. Riordan nie streszcza mitów, tylko przenosi je do współczesnej Ameryki: Lotofagowie prowadzą kasyno w Vegas, Prokrustes sprzedaje łóżka wodne, a wejście do Podziemia mieści się w studiu nagraniowym w Hollywood. Pomysłowe i często zabawne.
  • Przepowiednia, która działa. Zdrada zapowiedziana przez Wyrocznię wraca dopiero na ostatnich stronach i trafia dokładnie tam, gdzie powinna. To jedyny zwrot, który mnie zaskoczył, a przy tym jest porządnie przygotowany.
  • Wybraniec według instrukcji. Chłopak z kłopotami w szkole odkrywa, że jest synem boga, trafia do magicznego obozu, dostaje mentora, wredną rywalkę i bystrą przyjaciółkę. Kto przeczytał trochę fantasy dla młodzieży, zna te klocki na pamięć.
  • Potwór na każdym przystanku. Druga połowa jedzie według rozkładu: nowe miasto, przebrany potwór albo bóg, walka, ucieczka, następne miasto. Pomysły są różne, ale konstrukcja powtarza się jak rozkład jazdy, a moc wody budzi się zawsze w ostatniej sekundzie.
  • Czarne charaktery grubą kreską. Gabe to karykatura ojczyma, a bogowie są raczej kapryśni niż ciekawi. Najwięcej warstw ma Luke, tylko że dostaje na to kilka scen.

💖 Dla relaksatorów

9/10
  • Humor. Tytuły rozdziałów w stylu „Jak przez przypadek wyparowałem nauczycielkę matematyki”, Dionizos skazany na dietetyczną colę, Erynie, które po kolei muszą skorzystać z toalety, i Meduza jako miła Ciocia Em. Rozbawiło mnie to nie raz.
  • Tempo. Rozdziały bez dłużyzn, termin, który tyka, i co kilkadziesiąt stron nowy potwór. Nie ma kiedy się nudzić.
  • Paczka przyjaciół. Percy, Annabeth i Grover docinają sobie bez przerwy, ale gdy robi się groźnie, każde ratuje pozostałych. Annabethowe „Glonomóżdżku” wchodzi do słownika po jednym rozdziale.
  • Mitologia bez wkuwania. Po lekturze dziecko będzie wiedziało, kim są Meduza, Chimera czy Prokrustes, i nawet nie zauważy, że się czegoś nauczyło.
  • Trochę przewidywalnie. Plecak podarowany przez boga wojny budzi podejrzenia czytelnika dużo wcześniej niż bohaterów. Relaksatorowi to raczej nie zepsuje zabawy.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

6

Misja z tykającym terminem jest prosta i skuteczna, a podróż przez Amerykę co chwilę zmienia scenografię: Brama Zachodu w St. Louis, opuszczony park wodny w Denver, kasyno w Vegas, Podziemie pod Hollywood. Druga połowa jedzie jednak według stałego rozkładu: miasto, potwór, ucieczka. Ratuje ją finał z kilkoma zwrotami, z których ostatni naprawdę zaskakuje.

Bohaterowie i relacje

7

Percy to świetny narrator: pyskaty, lojalny i zabawnie nieporadny, a jego dysleksja i ADHD są atutem, nie problemem. Annabeth i Grover są równie ważni jak on, a historia Thalii dodaje im głębi. Słabiej wypadają czarne charaktery: Gabe to chodząca karykatura, a bogowie bywają bardziej kapryśni niż ciekawi.

Styl pisania i atmosfera

7

Lekki, gawędziarski styl z porównaniami dwunastolatka, który próbuje zrobić wrażenie na kumplach. Mitologia jest wpleciona w tekst tak naturalnie, że nie czuć lekcji. Czasem akcję zatrzymują jednak wykłady Chejrona i Annabeth o tym, jak działa ten świat.

Rozrywka i wartość

8

Czyta się jednym tchem i to jest dokładnie ta książka, którą dałbym dziesięciolatkowi, który twierdzi, że nie lubi czytać. Humor działa także na dorosłego, a wzruszenia, jak wybór w pałacu Hadesa czy rozmowa z mamą na koniec, są podane bez przesady. Plus za to, że po lekturze ma się ochotę sięgnąć po mity.

Krótko o książce, bez spoilerów

Dwunastoletni Percy dowiaduje się, że jest synem Posejdona, i ma dziesięć dni, żeby przejechać całą Amerykę, odzyskać skradziony piorun Zeusa i zapobiec wojnie bogów. Mitologia grecka w wersji z autobusem, kasynem w Vegas i Meduzą sprzedającą krasnale ogrodowe - schemat wybrańca jak z podręcznika, ale podany z takim humorem, że trudno się nie uśmiechać.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Nie muszę szukać kłopotów. One zazwyczaj same mnie znajdują.”Percy Jackson. Złodziej Pioruna, Rick Riordan

Poruszane motywy

Rick Riordan opowiada o chłopaku, który całe życie słyszał, że jest problemem, a nagle dowiaduje się, że właśnie to, co przeszkadzało mu w szkole, czyni go herosem. Pod przygodą z potworami kryje się historia o rodzinie: o mamie, która dla bezpieczeństwa syna wytrzymuje z okropnym mężem, i o ojcu, który nie może się do syna przyznać. Bogowie są tu kapryśni i małostkowi jak skłócona rodzina przy świątecznym stole, a za ich kłótnie płacą dzieci. Główne elementy historii: Misja - dziesięć dni na odzyskanie pioruna Zeusa i powstrzymanie wojny bogów. Rodzina - Percy walczy o mamę i czeka na znak od ojca, który rzadko się odzywa. Przyjaźń - Percy, Annabeth i Grover uczą się sobie ufać mimo różnic i rywalizacji ich boskich rodziców. Inność jako siła - dysleksja i ADHD okazują się cechami herosa. Mitologia we współczesności - potwory i bogowie przebrani za zwyczajnych Amerykanów, od turystki z pieskiem po sprzedawcę łóżek wodnych. Zdrada - przepowiednia od początku ostrzega, że zawiedzie ktoś bliski. Wybór - w Podziemiu Percy musi zdecydować, czy ratuje mamę, czy świat.

Pytania i odpowiedzi

Czy „Złodziej Pioruna” to pierwszy tom serii?

Tak. To pierwszy z pięciu tomów serii „Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy” i od niego trzeba zacząć. Główna misja zamyka się w tym tomie, ale kilka wątków zostaje otwartych, a kolejna część to „Morze Potworów”.

Ile stron ma „Percy Jackson. Złodziej Pioruna”?

358 stron w wydaniu Galerii Książki z 2022 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.

Od ilu lat jest ta książka?

Moim zdaniem od 10 lat. Nie ma tu żadnych scen erotycznych, a walki z potworami są podane z humorem. Kilka momentów może jednak poruszyć młodszego czytelnika: pozorna śmierć mamy bohatera, wizyta w krainie umarłych i ojczym, który, jak się okazuje, bije mamę Percy'ego.

Dla kogo jest ta książka?

Dla dzieci i młodzieży mniej więcej od 10 do 14 lat, które lubią przygody, potwory i humor, oraz dla dorosłych relaksatorów, którzy chcą się po prostu dobrze bawić. Konesera przekona pomysłowe przeniesienie mitów do współczesnej Ameryki, ale fabuła rzadko zbacza ze znanego schematu.

Co czytać dalej