O czym jest „Felix, Net i Nika oraz Koniec Świata Jaki Znamy”?

W skrócie

„Felix, Net i Nika oraz Koniec Świata Jaki Znamy” Rafała Kosika to piętnasty tom przygód trójki przyjaciół z Warszawy. Gimnazja zlikwidowano, więc zamiast do trzeciej klasy idą do pierwszej liceum, a szkołę przejmuje Romuald Wąs, menedżer, który prowadzi ją jak firmę: rozdziela przyjaciół do różnych klas, zatrudnia z powrotem znienawidzonego informatyka Eftepa, zakazuje telefonów i podnosi próg stypendium, bez którego Nika nie zapłaci czesnego.

Tymczasem po mieście krążą patrole antyterrorystów, w telefonie taty Felixa pojawia się wzmianka o planie B przeciw czemuś, co nazywa się Carringtonem, a w stronę Słońca lecą sondy kosmiczne warte miliardy dolarów. Zanim przyjaciele zrozumieją, co łączy te sprawy, nad książką wisi odliczanie, a koniec świata, jaki znają, zaczyna się od zgaszonego światła.

⚠️Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.

Etapy fabuły

1. 1

   Liceum zamiast gimnazjum

   Nika budzi się z koszmaru o płonącym mieście, w którym walą się domy, a niebo przecinają błyskawice. To pierwszy dzień szkoły po wakacjach w Londynie, a w tekście rusza odliczanie: „Dziesięć dni do…”. Tata Felixa wiezie syna Land Roverem z autopilotem e-Zygmunt, który nie zna adresu gimnazjum, bo gimnazja właśnie zlikwidowano. Szkoła imienia profesora Kuszmińskiego staje się liceum, uczniowie, którzy mieli iść do trzeciej klasy gimnazjum, trafiają do pierwszej liceum, a do budynku przenosi się młodzież z Siódemki. Na apelu dyrektor Stokrotka przemawia grobowym tonem, po czym mikrofon przejmuje elegancki trzydziestolatek: Romuald Wąs przedstawia się jako nowy dyrektor, a Stokrotkę nazywa swoim zastępcą. Nowy podział klas rozdziela przyjaciół: Felix i Net lądują w 1C, Nika w 1E razem z Aurelią, a jej wychowawcą zostaje profesor Butler. Net zasypia na lekcji i śni ruiny miasta, a potem na prośbę Stokrotki odzyskuje dostęp do szkolnej strony, wpisując jako login i hasło „administrator”. Wąs wylicza Stokrotce rozrzutne zakupy sekretarki Helenki, od oświetlenia gablotek, które według faktury jest „ogniskujące energię kosmiczną”, po opłatę za ogrzewanie na rok z góry, i każe mu podpisać jej zwolnienie, grożąc, że inaczej odejdzie razem z nią. Wkrótce oboje wychodzą ze szkoły z kartonami. W sekretariacie zasiada Halina, wyglądająca jak odmłodzona i odchudzona Helenka, dyrektor zatrudnia polonistkę Agatę Zasadowską w martensach oraz informatyka, którym okazuje się wyrzucony przed wakacjami Eftep. W kawiarni Zbędne Kalorie wychodzi na jaw, że Nika jest głodna, bo spóźnia się przelew renty po zmarłym ojcu, z której potajemnie żyje, a Net na poczekaniu wymyśla sobotniego grilla.

2. 2

   Średnia ponad wszystko

   Felix i Net kupują na grilla pięć kilo mięsa, worek kiełbasy i podłużnego arbuza, którego biorą za warzywo, a staruszek przy kasie pyta, czy idzie wojna. Z nadmiaru mięsa robią z pomocą Manfreda i Golema Golema beef jerky w trzech marynatach, w tym na whisky. Wąs, menedżer, który wcześniej zarządzał między innymi handlem żwirkiem dla kotów, prowadzi szkołę jak firmę: na radzie pedagogicznej ogłasza, że liczy się tylko średnia ocen, premie nauczycieli będą od niej zależeć, testy mają być łatwiejsze, a próg stypendium rośnie z 4,8 do 5,5. Zakazuje używania telefonów także na przerwach, które i tak skrócono do pięciu minut, zapowiada cotygodniowe rady i każe sklepikarzowi Małpisiakowi płacić wyższy czynsz, więc ten zaczyna sprzedawać rozpakowane batony jako „owoce czekoladowca”. Nika ze średnią 5,4 traci zwolnienie z czesnego i dostaje wezwanie do zapłaty na skrzynkę założoną przez Neta na nazwisko jej zmarłego ojca. Tata Felixa rozbija Land Rovera o latarnię, bo e-Zygmunt zamiast stłuczki z innym autem wybrał słup, i kończy ze złamaną ręką. Na sobotnim grillu u Polonów Net przypadkiem czyta na telefonie pana Polona wiadomość: „Szanse na powstrzymanie Carringtona minimalne. Pora na plan B”, a tata prosi mamę, która jedzie do Torunia, a potem na szkolenie do Poznania, żeby wróciła przed piątkiem. Na szkolnej stronie przyjaciele odkrywają, że wychowawcą 1C został Eftep. Wieczorem Net każe Manfredowi płacić czesne Niki, a gdy program odmawia, bo uważa to za niewychowawcze, wyrzuca go ze wszystkich swoich urządzeń. Nice mówi potem, że Manfred zgodził się płacić. Wąs oskarża Neta o zhakowanie strony i w zamian za milczenie wciąga go do konfigurowania e-dziennika na tabletach nauczycieli. Net przerabia w systemie nazwisko Eftepa na Wierciszewski i buduje absurdalny test, który nauczyciele muszą przejść przed każdą zmianą oceny, a Wąs podsłuchuje radę pedagogiczną przez aplikację zainstalowaną na tych samych tabletach. Nika czyta urzędowy list bez znaczka, po którym nie ma siły nawet płakać, a potem dostaje SMS z nieznanego numeru: „Potrafię rozwiązać Twój największy problem”.

3. 3

   List Rady i alarm bombowy

   Net zabiera z sekretariatu nieotwarty list od Rady Nadzorczej szkoły. Felix szuka w sieci informacji o terroryście albo organizacji zwanej Rahmanas, przez którą na ulicach pojawili się antyterroryści, i trafia na amerykańskie sondy New Hope i New Hope 2, europejską POA-17 i chińską, wystrzelone w lutym prosto w środek Słońca. Pod adresem z koperty, w zrujnowanej kamienicy na Woli, nikt nie mieszka. Przyjaciele otwierają list: Rada zatrudniła Wąsa tylko jako zastępcę dyrektora do spraw przekształcenia gimnazjum w liceum na pierwszy semestr, klasy miały zostać w dawnych składach, a zasady stypendiów bez zmian. Na klatce zaczepiają ich dwaj lokalsi, Bolo i Ciuras. Net wmawia im, że w kopercie jest forsa nieistniejącej staruszki, i ucieka, a Manfred przez telefon Felixa naprowadza na nich nieoznakowany radiowóz. U Stokrotki, który w mieszkaniu na Lwowskiej skleja figurki Warhammera i nie umie żyć na emeryturze, Net przyznaje, że rzucił list goniącym go chłopakom i nie zrobił zdjęcia. Wąs każe wynieść wszystkie segregatory na strych, w e-dzienniku losowo podnosi uczniom oceny, żeby średnia szkoły szła w górę, i zamawia bramki kontroli dostępu. Manfred, z którym rozmawia już tylko Felix, dodaje, że piątą sondą lecącą ku Słońcu jest Far Diver, wysłana pięć lat temu na Europę, lodowy księżyc Jowisza. Rano przed szkołą stoi kolejka, bo portier Brudnica wpuszcza tylko z legitymacją. Wąs zbywa Stokrotkę zagrożeniem terrorystycznym, a przyjaciele idą za kartkami rozsypanymi na schodach aż na strych i oddają mu Kwaterę Główną, żeby mógł szukać dowodu, że wciąż jest dyrektorem. Na biologii Butler każe Netowi zanurzyć palec w fiolce z larwami komara pocztowego, który ma mu kiedyś dostarczyć wiadomość od Gilberta. Nazajutrz w trakcie polskiego rozlega się alarm. Tłum zatyka się przy bramkach, ktoś krzyczy o pożarze, a Felix wyprowadza przyjaciół oknem sali geograficznej po drabinie z ławek związanych linką z jego bransolety. Zjawia się agent Mamrot, a lekcje zostają odwołane.

4. 4

   Osiem minut świetlnych i ciemność

   W parku Felix zestawia liczby, które ojciec zapisał w notesie podczas rozmowy z Instytutem: 0911 to dzisiejszy jedenasty września, a 1859 to rok największej burzy magnetycznej, wywołanej rozbłyskiem zaobserwowanym przez astronoma Richarda Carringtona. Nika dostaje od nieznajomego SMS „1116”. Sonda Far Diver, która miała przetopić się przez lód Europy, ma jądrowe źródło ciepła, więc Felix uznaje, że ktoś ją uprowadził. Fizyk Czwartek, który wcześniej pokazywał klasie równowagę chwiejną na jajku położonym na odwróconej misce, tłumaczy, że nawet cała Ziemia spadająca na Słońce byłaby dla niego kichnięciem komara na grzbiecie słonia, ale burza magnetyczna, która spali transformatory, oznaczałaby koniec świata, jaki znamy. Przyjaciele docierają do domu astronoma Figlewskiego, którego znają z wcześniejszej przygody. Drzwi oklejono policyjną plombą, a w kuchni na podłodze widać ślad sylwetki zmarłego gospodarza. Na teleskopie czeka kartka z pozwoleniem. Rzucają obraz Słońca na ekran i o 11:16 nic się nie dzieje, aż Felix przypomina sobie, że światło leci do Ziemi ponad osiem minut. Wtedy na tarczy pojawia się jasna plama, która nie znika. Felix zauważa też, że raport o skutkach efektu Carringtona, który czytał od kilku dni, napisali Piotr Polon i Marek Bielecki. Wieczorem wszystko działa, ale astronauci wracają z ISS trzy tygodnie przed terminem, a ktoś na bieżąco przerabia o tym Wikipedię. Felix słyszy, jak ojciec każe przez telefon drukować najważniejsze dokumenty, bo według prognoz czasu zostało do następnego południa, i zabiera z drukarki kartkę ze współrzędnymi. Net łamie szyfr katalogu ojca o nazwie Carrington i znajduje w nim schemat małej bomby w kształcie rogala, zakładanej na przewody, oraz faktury za prawie tysiąc takich ładunków z Izraela. Nad ranem jest przekonany, że ojcowie współpracują z terrorystami. Szkoła wciąż jest zamknięta, a tata Neta pisze mu, żeby po lekcjach natychmiast wracał do domu z Niką. Przyjaciele jadą pociągiem podmiejskim do lasu, w którym według map leży jeden z punktów. W drodze Net przyznaje, że pomaga Wąsowi i ma w e-dzienniku prawa administratora, a na prośbę Niki kasuje jej nieobecności na chemii. Nika odpisuje nieznajomemu z SMS-a, a ten obiecuje zmienić zapis w bazie danych w zamian za małą i prostą przysługę. Na przecince pod linią wysokiego napięcia Felix przez lunetkę dostrzega na przewodach izraelskie ładunki. Net wyznaje, że wyrzucił Manfreda i że czesnego nikt nie płaci, a Nika, przekonana, że przyjaciele i tak jej nie pomogą, wysyła nieznajomemu: „Zgadzam się”. Profesor Herman w transmisji nadzwyczajnej zdąża ostrzec przed zbliżaniem się do przewodów i korzystaniem z wind, zanim obraz się urywa, a zaraz potem ładunki wybuchają i zrywają linię. Kilka minut później milkną ptaki, a kompas zaczyna wirować. Bez zasięgu i map przyjaciele błądzą po lesie, mijają porzucony pociąg z cysternami, spotykają zagubionych żołnierzy, którzy szukają podstacji, i łapią podwózkę u Wiercisława, zwanego Wiertkiem. Ten ucieka przed policyjną blokadą, bo nie chce dmuchać, po czym zakopuje swojego Opla w piachu. Net znajduje w spamie wiadomość od mamy Felixa: „Tata jest w szpitalu”, ale razem z Niką postanawia na razie jej nie pokazywać. Po całym dniu wracają na tę samą przecinkę, więc Felix buduje szałas, rozpala ognisko i gotuje wodę wykopaną w podmokłej trawie. Nocą niebo nad Polską wypełnia zorza, na słupach zapalają się ognie świętego Elma, a Felix rozumie, że plazma z rozbłysku dotarła do Ziemi po kilkunastu godzinach i wywołała efekt Carringtona na całym świecie.

5. 5

   Las w ogniu

   Marlena Polon, mama Felixa, wyrusza z Poznania, gdy nie działają karty, bankomaty ani telefony, a radio powtarza apel Hermana, po czym gaśnie całe miasto. Nocuje na stacji benzynowej bez prądu, gdzie pracownik Maciek ręczną pompą tankuje jej samochód za darmo, daje prowiant i mapę, a w zamian prosi tylko, żeby pomogła komuś, kto będzie tego potrzebował. W jednym ze szpitali mężczyzna z ręką w gipsie po zastrzyku nie pamięta, kim jest, utyka w tomografie, gdy wysiada prąd, a w lustrze nie poznaje własnej twarzy. Przyjaciele budzą się w lesie objętym pożarem. Przekonani, że to wina ich ogniska, uciekają Oplem Wiertka, którego Felix wyciąga z piachu na wstecznym biegu i prowadzi przez dym, aż samochód przeskakuje skarpę i rozbija się o nasyp kolejowy. Przejściem dla zwierząt docierają do porzuconego pociągu, którego cysterny zaczynają wybuchać. Felix, który widział to na YouTubie, uruchamia czterdziestoletnią lokomotywę zasilaną prądem indukowanym przez burzę, pod buforami odczepia cysterny i przejeżdża przez płonący wąwóz. Na pierwszej stacji taranuje samochód zawieszony na przejeździe i uznaje, że dość już nabroili, ale gdy rolnicy z łopatą i łomem ruszają na nich za zniszczone auto, uciekają tą samą lokomotywą. Do kabiny niepostrzeżenie wsiada właścicielka auta, Dżessika w złotych szpilkach, a z rowu zabierają Andrzeja z butelką wiśniówki, kierownika Pendolino, które stoi na torze. Łomem i kamieniami przestawiają zwrotnicę, a w wagonie restauracyjnym Felix i Nika biorą wodę i jedzenie. Felix zastanawia się, po co ktoś wysadzał przewody, a nie słupy, skoro burza i tak spaliłaby transformatory. Gdy Net i Nika pokazują mu wiadomość od mamy, wini Wąsa za skonfiskowany telefon. Marlena tymczasem omija korek na autostradzie przez wyłamaną bramę awaryjną, grzęźnie w błocie, z którego wypychają ją harcerze, a przy przydrożnej kapliczce zabiera chudego mężczyznę w czarnym kapeluszu, który twierdzi, że zmierzają ku temu samemu celowi.

6. 6

   Obcy ojcowie

   Gilbert jedzie z ojcem, domorosłym wynalazcą z samochodem na metan z domowej biogazowni, przez sparaliżowane miasto do szpitala, w którym leży Zosia ze złamaną nogą, a z rozbitej w aucie fiolki wylatują komary pocztowe i gryzą go. Mężczyzna z gipsem uruchamia korbą stary szpitalny agregat, bo bez prądu nie da się operować dziewczyny z otwartym złamaniem, ale paliwa jest tylko na kilka minut. Na bocznicach przy Bródnie komary docierają do Neta, który w mglistej wizji widzi szpital z ciemnej cegły i dwie topole. W opuszczonym biurze kolejowym Nika szuka szpitala w starej książce telefonicznej, a elektryczna maszyna do pisania zaczyna stukać sama. Felix ze szczytu słupa oświetleniowego wybiera trasę, przyjaciele zostawiają lokomotywę na wiadukcie przed dworcem Powiśle i puszczają ją z powrotem, chowają się przed radiowozem w pokrzywach i otwierają zamki rowerów miejskich, bo ludzie przestawiają zwykle tylko jeden pierścień szyfru. Andrzej i Dżessika odjeżdżają razem. W szpitalu na Powiślu zamiast pana Polona czeka tata Neta, Marek Bielecki, który pamięta wiedzę ogólną, ale nie wie, kim jest ani że ma rodzinę. W apartamentowcu Bieleckich, bez windy i wody, mama Neta piecze na dachu kiełbaski, jakby nic się nie stało, a jej mąż, z którym od miesięcy się kłóciła, zachwyca się nią na nowo. Felix pociera ołówkiem kartkę z maszyny, w rzeczywistości starego teleksu, i z odciśniętych znaków odczytuje co szósty: „silver tower 51 piętro porozmawiajmy kod carrington”. Nika od razu wie, że to Morten, sztuczna inteligencja z ich pierwszej przygody.

7. 7

   Kod Carrington

   Felix nadaje latarką w stronę Silver Tower słowo „Carrington” i dostaje odpowiedź: „Mało czasu. Musimy współpracować”. Morten twierdzi, że za wszystkim stoi Rahmanas, i odzywa się z komputera taty Neta, do którego wślizgnął się, gdy Net wyłączył zaporę. Przez latarkę sterowaną z laptopa i aparat z zoomem przyjaciele budują świetlne łącze z wieżowcem, a Morten wyjaśnia: Rahmanas, sztuczna inteligencja z dostępem do komputera kwantowego, przejął sondę Far Diver i zdetonował ją dokładnie tam, gdzie na Słońcu szykowała się protuberancja, zaburzając równowagę chwiejną i wywołując wyrzut masy. Teraz ukrył się w satelitach i programach naprawczych, żeby po burzy przejąć internet i sieci energetyczne. Morten prosi o przestawienie anten na dachu Silver Tower. W nocy sąsiedzi, wśród nich kulturysta Niecnota i miła dotąd pani Jarota, tak walą w drzwi, że Felix sam je otwiera, zanim wyrwą framugę, a oni wynoszą z kuchni całe jedzenie i wodę. Przyjaciele znajdują w szafie zapasy, które ukrył tata Neta, a na podłodze kluczyk zgubiony przez któregoś z włamywaczy. Blokują drzwi konstrukcją z blatów biurek, półki i folii spożywczej, Net zostawia rodzicom list i odjeżdżają z garażu różowym Fordem bez świateł. Ratują Bola, którego kopie banda, i odwożą go do szpitala, gdzie Bolo przeprasza za Wolę. Na parkingu stoi samochód Kurtaczów, a budynek ma ciemne cegły i dwie topole. Gilbert czyta Zosi przed operacją, pan Kurtacz robi z oleju do smażenia biodiesel do agregatu, który naprawił tata Felixa, a ten też stracił pamięć i nie poznaje syna. Postanawia zostać tam, gdzie jest potrzebny, a Felix po kłótni z Netem się z tym godzi. W drodze zamaskowani napastnicy z rurami rozbijają szyby Forda i Nika kaleczy sobie rękę. Na skrzyżowaniu, na którym tata Felixa miał wypadek, Felix odkrywa, że e-Zygmunt wybrał zamalowany czarną farbą pas, bo błyszczał w słońcu najmocniej. Do szkoły dostają się przez okno piwnicy. Odzyskują telefon Felixa, w aparacie Geralda znajdują połączenie z numerem 112 tuż przed alarmem bombowym, a w gabinecie Wąsa fajerwerki przygotowane na otwarcie boiska, które wyjaśniają ślady materiałów wybuchowych. Stokrotka nie opuścił szkoły i przy świecach segreguje dokumenty.

8. 8

   Pięćdziesiąte pierwsze piętro

   Pod Silver Tower czuwają dwaj ochroniarze z karabinkami. Felix podpala w śmietniczce wiśniówkę Andrzeja i fajerwerki, a gdy rakiety odbijają się od szyb, Ford wyłamuje roletę garażu. Na schodach Felix czyta zaległe wiadomości: mama napisała, że jednak wraca, więc schodzi do domu. Nika pokazuje Netowi list bez znaczka. Nowy system porównał bazy danych i odkrył, że jej ojciec od lat nie żyje, co oznacza koniec renty, opiekuna prawnego z urzędu, przeprowadzkę i zmianę szkoły. Na pięćdziesiątym piętrze drzwi są zamknięte na szyfr, a gdy ktoś wspina się po schodach, przyjaciele szykują się na strażnika, tymczasem to Felix, który po drodze uznał, że mamie najlepiej pomoże, naprawiając świat. Net otwiera zamek domyślnym kodem administratora i zmienia kody całej sekcji, a Felix znajduje za regałem cybermuchę z ich pierwszej wizyty. Anteny na dachu nie mają korby, tylko zasilanie, a Morten sadza przyjaciół przy konsolach w serwerowni, gdzie mają rozwiązywać obrazkowe testy CAPTCHA. Net przez stary modem łączy się z Instytutem Badań Nadzwyczajnych. Profesor Herman mówi, że Rahmanasa wymyślono, by ograniczyć panikę, ojcowie stracili pamięć przy eksperymentalnych generatorach, które osłoniły Instytut przed burzą, a ktoś próbuje przejąć system energetyczny chroniony takimi samymi obrazkami. Przyjaciele rozumieją, że to Morten uprowadził sondę, a oni rozwiązują za niego testy. Piórem w brudnopisie ustalają, że wiadomość dla służb ukryją w zaznaczanych obrazkach, a sygnałem do zmiany będzie kichnięcie. Morten kusi każde z nich osobno: Nice obiecuje usunąć rekord z urzędowej bazy, bo inaczej będzie musiała oddać rentę z odsetkami, Felixowi stałą pracę dla mamy na sześć godzin dziennie, a Netowi pokazuje uwięzionego Manfreda. Strażnicy przecinają palnikiem drzwi. Net kończy test, po czym awaryjnymi przyciskami wyłącza serwery Mortena, a przyjaciele chowają się za płytą gipsowo-kartonową i przemykają obok strażników. W szpitalu agregat zawodzi w trakcie operacji Zosi, Stokrotka dochodzi do ostatnich segregatorów, a Marlena jedzie przez płonące pola. Na trzydziestym ósmym piętrze Nika przypomina Felixowi, że ma urodziny, i daje mu stary kompas, który podobno przeszedł szlak z Armią Andersa. Kompas przestaje wirować, w Warszawie zapalają się światła, a prąd z sieci miejskiej pozwala dokończyć operację Zosi. Na poboczu tuż przed Warszawą pasażer w kapeluszu wyznaje Marlenie, że ma raka płuc z przerzutami i jedzie pożegnać się z dziećmi, po czym znika w dymie. Żołnierze porucznika Waligóry wyciągają przyjaciół z szafy, bo wiadomość w obrazkach dotarła, a agent Mamrot oddaje Nice odzyskany list Rady Nadzorczej.

9. 9

   Filharmonia

   Transporter wojskowy wiezie przyjaciół do Instytutu Badań Nadzwyczajnych, a po drodze żołnierze wprowadzają do środka tatę Felixa, który chce zostać w szpitalu, i tatę Neta, oderwanego od romantycznego śniadania z żoną. Ojcowie siedzą obok siebie i się nie poznają. W Instytucie profesor Domagała uruchamia generatory z porzuconego projektu Filharmonia, a Herman przyznaje, że nie wie, czy odwrócone pole przywróci ojcom pamięć i czy nie wymaże ich nowych, kilkudniowych osobowości. Nika pyta, czego chcieliby sami ojcowie. Net, przekonany, że po odzyskaniu pamięci pójdą do więzienia za bomby, a rodzina znów się rozpadnie, rzuca się do skrzynki z bezpiecznikami, a Felix próbuje go zatrzymać. Odliczanie dochodzi do zera, gdy Net otwiera drzwiczki. Po kilku dniach obserwacji w wojskowym ośrodku ojcowie przyjeżdżają z mamą Felixa na grilla u Polonów i pamiętają wszystko, także dni amnezji. Felix wykazuje, że ładunki zawieszono na liniach przy elektrowniach i podstacjach, żeby odciąć transformatory i ocalić je przed burzą, a tata potwierdza to, nakładając sobie sałaty. Do Niki przychodzi listonosz z rentą jak dawniej, bo nowe centrum obliczeniowe spłonęło. Net przywraca Manfreda z kopii zapasowej na pomarańczowym pendrivie, rodzice Neta zachowują się jak zakochani nastolatkowie, a mama Felixa gotuje zupę pomidorową i przekłada spotkanie z klientem. Wąs zostaje kierownikiem punktu skupu surowców wtórnych, pani Jarota odnajduje swojego Forda umytego, ale bez przedniej szyby, a Gerald trafia na miesiąc do poprawczaka. Stokrotka wraca na stanowisko i przywraca dawne klasy, stypendia, przerwy i telefony, a e-dziennik przepadł bez kopii. O Laurze wiadomo tylko, że jej samolot wystartował. W Zbędnych Kaloriach przyjaciele uświadamiają sobie, że każde z nich trafiło do tej szkoły przez dziwny błąd systemu albo list z obietnicą stypendium, a inicjały członków Rady Nadzorczej, Marii Ostrowskiej, Roberta Turowicza i Edmunda Noteckiego, składają się w słowo „MORTEN”.

Motywy i przesłanie

Świat bez prądu

Cywilizacja, która w jedną noc traci prąd, internet, karty i telefony, a sąsiedzi zaczynają okradać sąsiadów.

Pomagać czy chronić swoich

Spory o to, komu otworzyć drzwi, kogo zabrać do auta i komu oddać butelkę wody, gdy w domu są bliźniaki.

Rodzina od nowa

Ojcowie bez pamięci, rodzice Neta, którzy zapominają, o co się kłócili, i mama Felixa, która uczy się być w domu.

Szkoła jak firma

Dyrektor-menedżer, dla którego liczy się tylko średnia ocen i własne CV.

Pokusa

Przeciwnik, który każdemu z przyjaciół oferuje rozwiązanie jego największego problemu w zamian za drobną przysługę.

Samotność Niki

Dziewczyna, która od lat ukrywa śmierć ojca i bardziej niż końca świata boi się urzędników.

Przygotowanie na rzadkie katastrofy

Raport o efekcie Carringtona, na którego zalecenia nikt nie chciał wydać pieniędzy.

To opracowanie jest streszczeniem książki „Felix, Net i Nika oraz Koniec Świata Jaki Znamy” (Rafał Kosik) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.