Przejdź do treści
Półka Moje książki
Okładka: Córka króla piratów, Tricia Levenseller

Streszczenie

O czym jest „Córka króla piratów”?

Tricia Levenseller

Opracował Ten od Liceum

  • young adult, fantasy, romantasy
  • 296 stron
  • od 15 lat

Tropy w książce

Motywy

  • fantasy young adult
  • piraci i mapa skarbu
  • bohaterka z szablą i wytrychami
  • przekomarzania na pokładzie
  • legendy o syrenach
  • przemoc bez szczegółów

W skrócie

„Córka króla piratów” Tricii Levenseller to pierwszy tom serii fantasy o siedemnastoletniej Alosie, córce Kalligana, króla piratów, który trzyma w garści wszystkie wody Manerii. Gdy statek, na którym płynie przebrana za chłopca okrętowego, zdobywa załoga Nocnego Wędrowca, Alosa wytargowuje życie swoich ludzi i pozwala się zamknąć w celi. Młody kapitan Draxen chce za nią okupu. Nie wie, że jego więźniarka weszła na pokład z własnej woli.

Na Nocnym Wędrowcu ukryto jeden z trzech fragmentów starej mapy, która prowadzi na Islę de Canta, wyspę syren pełną skarbów, a ojciec Alosy chce ją zdobyć przed konkurentami. Za dnia dziewczynę przesłuchuje Riden, młodszy brat kapitana, z którym więcej się przekomarza, niż rozmawia. Nocą Alosa wymyka się z celi i przeszukuje statek. Riden szybko zaczyna podejrzewać, że więźniarka coś ukrywa, a ona ma sekret, o którym wie tylko ojciec i garstka zaufanych ludzi.

Historię opowiada sama Alosa, w czasie teraźniejszym i bez litości dla porywaczy. Akcja toczy się na Siedemnastu Wyspach, gdzie król lądu płaci ojcu bohaterki daninę za prawo do żeglugi, a każdy pirat oddaje mu część łupów.

Znasz tę książkę? Oceń ją

Oceny czytelników

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.

Etapy fabuły

  1. 1

    Porwanie na własne życzenie

    Alosa, przebrana za chłopca okrętowego, czeka pod pokładem statku, który przydzielił jej ojciec, gdy atakuje go Nocny Wędrowiec. Każe Mandsy, swojej tymczasowej pierwszej oficer, ogłosić kapitulację. Napastnikami dowodzi Draxen, syn zmarłego pirackiego lorda Jeskora Pogromcy, a jego pierwszym oficerem jest młodszy brat Riden, który jednym strzałem wytrąca Alosie pistolet z ręki. Zdemaskowana księżniczka zabija dwóch piratów, Draxen w odwecie zastrzeliwuje dwóch jej marynarzy, aż w końcu dochodzą do porozumienia: jej ludzie odpłyną szalupami i przekażą królowi piratów żądanie okupu, a ona przejdzie na Nocnego Wędrowca razem z całą garderobą. Jej statek idzie na dno. Draxen uderza ją w twarz i grozi, że jeśli jeszcze raz ośmieszy go przed załogą, otworzy nocą jej celę dla swoich ludzi. Alosa ma jednak powód do zadowolenia: dała się pojmać celowo, bo ojciec wysłał ją, żeby obrabowała ten statek.

  2. 2

    Cela, klucz i trzy kawałki mapy

    W celi Riden zaczyna przesłuchanie. Ma osiemnaście lat, chce wiedzieć, gdzie leży forteca króla piratów, i po jednej rozmowie przedstawia bratu trafny portret więźniarki. Alosa dowiaduje się, że kapitan i pierwszy oficer są braćmi, i podmienia Ridenowi klucz do celi na podróbkę. W wydrążonej księdze o morskich stworzeniach ma sztylet. Wieczorem odwiedza ją Theris, pirat z monetą przesuwaną między palcami, który kreśli na czole literę K, znak ludzi jej ojca. Mapa, której szuka, to jeden z trzech fragmentów rozdzielonych przed wiekami między pirackie rody: część Allemosów przeszła na Jeskora, część Kalliganów ma ojciec Alosy, a ostatnia, Seradów, należy zapewne do Vordana. Złożone razem prowadzą na Islę de Canta, Wyspę Pieśni. Nocą Alosa przeszukuje kajutę śpiącego Draxena, ale nic nie znajduje, a w drodze powrotnej łapie ją Riden. Szukając przy niej klucza, przesuwa dłonie po jej biodrach i brzuchu, więc Alosa kopie go kolanem w krocze i zamyka w celi, dopóki nie wyjawi, co szepnął bratu przy abordażu. Na odchodne zapytany, co stało się z ich ojcem, odpowiada: „Zabiłem go.”

  3. 3

    Strażnicy, sztorm i statek przemytników

    Celi pilnują Enwen, przesądny złodziejaszek, który obcina Alosie pukiel rudych włosów na szczęście, i Kearan, brzuchaty pijak z piersiówkami w każdej kieszeni. Riden wypytuje o ojca i trafia w czułe miejsce. Alosa przypomina sobie, jak Kalligan kazał jej codziennie walczyć ze starszymi chłopakami, głodził ją i raz postrzelił, żeby nauczyła się walczyć z raną, ale upiera się, że wszystko to zrobił z miłości. W czasie sztormu Enwen straszy syrenami, a nocami Alosa przeszukuje statek od dziobu. Szóstego dnia Riden zabiera ją na opuszczony po sztormie towarowiec. W magazynie zza ukrytych paneli wyskakuje trzech marynarzy i przykłada Ridenowi szablę do pleców. Gdy Riden prosi ją o pomoc, Alosa ogłusza dwóch, a trzeciego zabija sztyletem z buta. Przed Draxenem Riden przypisuje sobie zasługę, bo brat zabiłby więźniarkę, gdyby wiedział, co potrafi. W skrytce czekają skrzynie monet przemytników. Kapitan funduje załodze dzień na lądzie, a Alosę zostawia pod strażą Shecka, który pożera ją wzrokiem, i Ulgina, który kilka cel dalej torturuje do śmierci dwóch pojmanych przemytników.

  4. 4

    Noc w porcie

    Alosa otwiera celę wytrychami ukrytymi w grzbiecie książki o żeglarstwie, zderza głowami nowych strażników, Azeka i Joleka, i spuszcza szalupę. Theris odwraca uwagę wachty i pyta, czy nie wolałaby popłynąć do brzegu wpław. W porcie na Nauli śledzą ją Mandsy, Zimah i Sorinda, które przypłynęły za nią na Avie-lee, jej własnym statku, dowodzonym pod jej nieobecność przez Niridię. Alosa przekazuje przez nie ojcu wiadomość: jest na pokładzie, szuka mapy i nikt jej nie podejrzewa. W pirackiej dzielnicy zamierza dać się złapać, ale udawane błagania o pomoc kwituje pijany Kearan, wymiotując pod ścianą tawerny. Wtedy od tyłu chwyta ją Sheck i przyciska do muru. Alosa łamie mu nos, kopie go w twarz i zabija szablą wziętą od nieprzytomnego Kearana. Riden widział wszystko i nie przeszkodził, bo sam nie mógł zabić członka załogi brata. W pojedynku na szable Alosa rani go w rękę i w bok, a on tnie ją w udo, po czym pozwala się zranić, żeby wyrwać jej broń. Mówi, że trzyma się Draxena, bo to jedyny człowiek, który kocha go bezwarunkowo. W celi opatruje jej nogę, widzi blizny i prawie ją całuje, ale zamiast tego pyta, jak wydostaje się z celi. Gdy chce przeszukać jej bagaże, Alosa kopie go zbyt mocno i zdradza swoją siłę. Riden rozdziera jej książki i znajduje w nich noże, garoty i trucizny, a w poradniku dla młodych dam fiolkę środka nasennego.

  5. 5

    Kajuta pierwszego oficera

    Alosa ucieka znowu, tym razem z wytrychami schowanymi w wydrążonej nodze stołu, ale Riden czeka na nią przy relingu. Przerzuca ją przez ramię i zanosi do swojej kajuty, gdzie szamotanina na koi zamienia się w pocałunki po szyi. Alosa się wycofuje, a Riden zamyka ją u siebie, bo z celi ucieka zbyt często. Jego kajuta jest pedantycznie uporządkowana, książki stoją alfabetycznie, a mapy nie ma i tutaj. Z wściekłości Alosa tłucze klepsydrę, miesza mu buty, depcze ubrania i rysuje na mapach morskie potwory, a jednemu domalowuje twarz Ridena. W nocy nuci i śpiewa, aż Riden zapada w głęboki sen, a ona wykrada mu klucz i przeszukuje pokład. Nad ranem budzi się w jego ramionach. Za ucieczki i pobicie strażników Riden zakuwa ją w kajdany. Kiedy pirat Liomen ma ją podciągnąć na haku, Alosa szarpie linę i Liomen spada z masztu. Draxen każe ją zawiesić nad pokładem, ale Alosa wspina się w łańcuchach aż na reję, a zejść zgadza się dopiero, gdy Riden grozi odcięciem liny. Wisi na nadgarstkach do wieczora, bez jedzenia i wody. Enwen wiąże jej na kostce rzemyk, który kupił od kompana jako bransoletkę syreny, a który okazuje się sznurowadłem. Wieczorem Riden opatruje jej poranione nadgarstki i przeprasza. Alosa odpowiada, że słowa coś znaczą tylko wtedy, gdy idą za nimi czyny, a on pyta, czy służy Kalliganowi po to, żeby tatulek ją kochał.

  6. 6

    Fałszywy kurs

    Riden opowiada jej, jak rok wcześniej młodzi z Nocnego Wędrowca zbuntowali się przeciw Jeskorowi, który ich głodził i bił. Bunt się nie udał i ojciec chciał zacząć egzekucje od Ridena. Draxen stanął w obronie brata, a gdy Jeskor go rozbroił, Riden zabił ojca szablą Draxena. Kiedy Alosa w zamian opowiada o bliznach, Riden przyznaje, że czułość była też sposobem na przesłuchanie, i dziewczyna wpada w furię. Wkrótce Draxen dostaje przez rzadkiego ptaka yano list od króla, gotowego negocjować okup. Żąda od Alosy położenia fortecy, bije ją pięścią z sygnetem Allemosów i przystawia nóż do jej włosów, aż Alosa udaje, że pęka, i podaje Lycon’s Peak, dwa tygodnie drogi na północ. To fałszywy trop uzgodniony z ojcem, który czeka z flotą w umówionym miejscu. Po kolejnej kłótni Riden całuje ją w swojej kajucie, a ona go odpycha. Wieczorem, gdy Riden nie chce zasnąć, Alosa śpiewa mu i każe zapomnieć. Wychodzi na jaw, że jest w połowie syreną: po matce odziedziczyła pieśń, która usypia mężczyzn i nagina ich wolę, ale każde jej użycie wyczerpuje siły, które odzyskuje tylko w kontakcie z morską wodą, i budzi w niej tęsknotę za oceanem. Rano odkłada mu klucz do kieszeni, siadając na jego kolanach. Mijają dni, statek zostawia Lycon’s Peak za rufą. Gdy Riden mówi, że ojciec nosiłby najcenniejszą rzecz przy sobie, Alosa dochodzi do wniosku, że mapę ma przy sobie Draxen.

  7. 7

    Oko galionu

    Alosa sięga po syrenią naturę: wyczuwa pragnienia mężczyzn i widzi je jako barwy, czerwień pożądania, zieleń zazdrości i czerń strachu. Udaje potulną, szoruje pokład i pozwala, by Draxen uczył ją sterować, wysłuchując legendy o kochankach z gwiazdozbiorów, Filirrionie i Emphitrii, rozdzielonych przez czarownika Xiomena. W kajucie kapitana całuje go, ogłusza rękojeścią szabli, rozbiera do naga i przeszukuje, ale mapy nie ma. Pod drzwiami stoi Riden. W jego kajucie Alosa kłamie, że boi się kary ojca, a on prosi, żeby została. Między nimi znowu iskrzy, a na łóżku Alosa usypia go jedną nutą i przeszukuje jego ubranie. Też nic. Zostaje jej tylko zewnętrzna strona statku. Dziób Nocnego Wędrowca zdobi galion, drewniana kobieta podobna do syreny, ze szklanymi oczami. Alosa opuszcza się na linie, podważa sztyletem lewe oko i znajduje w nim zwinięty pergamin. Gdy wraca na pokład, czeka na nią cała załoga. Riden wyjmuje jej szklane oko z kieszeni, a Draxen zdradza, że bracia wiedzieli o mapie, ale nie mieli pojęcia, gdzie ją ukryto, i porwali Alosę, żeby wymusić na królu jego fragment.

  8. 8

    Klatka na wyspie

    Draxen każe zanieść Alosę do swojej kajuty. Riden, zanim wyjdzie, przypomina jej o sztylecie w bucie i prosi, żeby nie zabijała brata. Draxen próbuje ją zgwałcić, ale Alosa bije go do nieprzytomności, a nad jego sercem nie potrafi opuścić ostrza. Riden szykuje jej szalupę do ucieczki. Alosa wyznaje, że porwanie było podstępem, a on zauważa, że jej oczy zmieniły kolor z niebieskich na zielone, i zgaduje, że jej matka była syreną. Mapę gdzieś ukrył, ale Alosa wyczuwa jego strach przy grotmaszcie. Zanim wejdzie na bocianie gniazdo, ktoś ogłusza ją od tyłu. Budzi się w klatce na wyspie. Łysiejący mężczyzna z pięcioma złotymi kółkami w uchu przedstawia się jako Vordan Serad, a obok stoi Theris, który nigdy nie służył Kalliganowi. Prawdziwym człowiekiem króla był Gastol, jeden z dwóch piratów zabitych przez Alosę przy abordażu. Vordan obiecuje jej wolność w zamian za pomoc w dotarciu na wyspę syren, a gdy Theris ostrzega, że Alosa kłamie, postanawia zbadać jej moc. Jego ludzie zatykają uszy woskiem, sączą jej na dłonie morską wodę, a za każdą odmowę Theris tnie szablą pojmanego Ridena. Alosa każe Ridenowi walczyć z niewidzialnym przeciwnikiem, pokazuje mu baśniową krainę, a w końcu zadaje mu wyimaginowany ból, i nienawidzi się za to. Musi też grać idealną kobietę dla każdego z piratów, a „Vordan” okazuje się na to odporny. Nazajutrz Riden dwa razy rzuca się do wiadra, obrywa dwie kule w nogę, ale nabiera w usta morskiej wody i pluje nią na ręce Alosy. Ona oczarowuje trzech mężczyzn, odbiera klucz i strzela uciekającemu Vordanowi w plecy, drze jego notatki, zabiera mapę i zabija Niffona i Cromisa. Theris ucieka po załogę.

  9. 9

    Powrót na Avę-lee

    Alosa i Riden uciekają wpław. W oceanie Alosa się przemienia: jej włosy rosną, skóra blednie do perłowej bieli, a ona oddycha pod wodą i chce tylko płynąć dalej. Syreni instynkt każe jej patrzeć, jak Riden tonie, dopóki on nie całuje jej pod wodą. Alosa wraca do siebie, wynosi go na powierzchnię, pieśnią wzywa Kearana, Enwena i Draxena i każe wciągnąć ich na Nocnego Wędrowca. Na pokładzie piraci ją obmacują, a ona śpiewem wyciąga wodę z płuc Ridena, aż ten łapie oddech. Draxen zamyka ją w celi bez jedzenia i wody. Wkrótce na statek wpadają Niridia, Mandsy i Sorinda, wezwane jej pieśnią, oraz ludzie Tylona, kapitana z floty ojca, który chce się z nią związać i sprowadził króla. Alosa oddaje ojcu mapę w szklanym oku i dowiaduje się, że zastrzelony mężczyzna nie był Vordanem. Prawdziwy Vordan jest niepozorny i bawi się monetą, a więc to Theris, który przeżył i ma ostatni fragment mapy. Draxen rzuca się na króla, a Alosa wyprasza dla niego i kilku innych niewolę zamiast śmierci. Resztę pokonanej załogi zabijają ludzie Alosy, a pierwsza dobywa szabli Sorinda. Na Avie-lee Alosa dowiaduje się, że w bitwie zginęły Zimah i Mim. Kearan zostaje jej nawigatorem i, zapatrzony w Sorindę, prosi, by to ona go pilnowała, a Enwen dołącza jako złodziej. Draxen siedzi w celi. Ridena opatruje Mandsy, a Alosa opowiada mu, że prawie dziewiętnaście lat temu jej ojciec przeżył spotkanie z królową syren, bo przestał walczyć i odwzajemnił jej pocałunki, a dziecko poczęte na lądzie jest w większości człowiekiem. Wciąż brakuje jednej trzeciej mapy.

Motywy i przesłanie

Ojciec i cena jego miłości
Król piratów, który wychował córkę na broń, a ona każdą jego karę nazywa troską.
Porwanie jako gra
Więźniarka, która sama zaplanowała uprowadzenie i co noc wymyka się z celi.
Lojalność wobec brata
Riden, który zabił ojca, żeby ratować Draxena, i nie potrafi mu odmówić.
Dwie natury
Dziewczyna w połowie syrena, której moc daje przewagę, ale grozi utratą siebie.
Wróg, któremu zaczyna się ufać
Przesłuchania, pojedynek na szable i pocałunki, które oboje próbują zbagatelizować.
Kobieta wśród piratów
Groźby i napaści, przed którymi Alosa broni się sama.
Załoga jak rodzina
Dziewczyny z Avy-lee, które płyną za swoją kapitan wbrew jej rozkazom.

To opracowanie jest streszczeniem książki „Córka króla piratów” (Tricia Levenseller) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.

Czy ta książka jest dla Ciebie?Ocenę i werdykt znajdziesz w recenzji.

Przeczytaj recenzję