Tropy w książce
- Romantasy
- Szkoła i liceum
Motywy
- paranormal romance
- wampir i licealistka
- deszczowe Forks
- zakazana miłość
- obsesyjna troska
- wampiry wegetarianie
- finał z tropicielem
Sięgnij, jeśli
- lubisz romanse, w których cała stawka mieści się w jednym zdaniu: on ją kocha i jednocześnie chce ją zabić
- chcesz deszczowego klimatu, mchu na wszystkim i chłopaka, który w słońcu mieni się, jakby obsypano go diamentami
- lubisz, gdy obok romansu jest rodzina z tajemnicami, a w finale zaczyna się prawdziwe polowanie
Odpuść, jeśli
- chłopak, który bez twojej wiedzy co noc patrzy, jak śpisz, to dla ciebie sygnał alarmowy, a nie dowód uczucia
- oczekujesz, że intryga ruszy, zanim minie trzy czwarte książki
- po dziesiątym marmurowym torsie i aksamitnym głosie masz ochotę rzucić książką o ścianę
Dlaczego taka ocena
🧠 Dla koneserów
3/10- Pragnienie jako romans. Najmocniejszy pomysł książki to romans, w którym miłość i zagrożenie są jednym i tym samym: Edward pragnie Belli i jej krwi naraz. Scena na polanie, w której łamie konar i pyta: „Czyż nie jestem najdoskonalszym drapieżnikiem na świecie?”, robi wrażenie. Historie Cullenów, od pastorskiego syna, który polował na wampiry, po Alice zamkniętą w zakładzie dla obłąkanych, to materiał na ciekawszą powieść niż ta, którą dostaliśmy.
- Fabuła w poczekalni. Właściwa intryga, czyli tropiciel James, pojawia się pod koniec siedemnastego rozdziału z dwudziestu czterech. Wcześniej są głównie rozmowy w stołówce, w samochodzie i w pokoju Belli, a jeden cały dzień w jedenastym rozdziale to quiz o ulubiony kolor, płytę i kamień szlachetny. Zagadkę, kim jest Edward, Bella rozwiązuje przez siedem rozdziałów, choć blada skóra, złote oczy i nietknięte tace w stołówce podsuwają odpowiedź od razu.
- Bella i posąg. Bella opisuje siebie słowami „Jestem zupełnie przeciętna, nijaka” i autorka niewiele robi, żeby ją z tego wyprowadzić. Poza Edwardem nie ma pasji ani planów, a o znajomych z Forks myśli w końcu tak: „Jessica, Mike, szkoła - to wszystko było takie nierealne, takie błahe”. Edward to z kolei anioł, grecki bóg i marmurowy posąg w jednym, któremu autorka dała jedną prawdziwą wadę: może cię zjeść.
- Kontrola przebrana za troskę. Edward śledzi Bellę do Port Angeles, przez myśli Jessiki sprawdza, co Bella o nim mówi, i od tygodni nocą siedzi w jej pokoju, bo, jak tłumaczy: „Co innego pozostaje do roboty po nocy?”. Ciągnie ją za kurtkę do auta, wywozi wbrew jej woli, a w szpitalu przyznaje, że gdyby znał jej plan, „Nie puściłbym”. Bella czasem się złości, ale fabuła za każdym razem przyznaje mu rację, a ona sama notuje, że „pochlebiało mi jego zainteresowanie”. To zachowania kontrolujące i żadna kołysanka skomponowana na fortepian tego nie zmienia.
💖 Dla relaksatorów
7/10- Dreszcz przy każdym dotyku. Meyer gra zakazanym dotykiem do upadłego. Pierwszy pocałunek kończy się tym, że Edward musi odsunąć Bellę, żeby jej nie zabić, a noc, w której leży obok niej i nuci kołysankę, ma więcej napięcia niż niejedna scena łóżkowa w romansach dla dorosłych. Seksu tu nie ma i nie jest potrzebny.
- Forks i mecz w burzy. Deszcz, mech, zielone światło w lesie i biały dom Cullenów nad rzeką tworzą klimat, do którego chce się wracać. Najlepsza scena całej książki to baseball w czasie burzy: wampiry czekają na grzmoty, żeby nikt nie usłyszał huku ich uderzeń, a Esme sędziuje, bo jej dzieci oszukują.
- Finał z tropicielem. Kiedy na polanie pojawia się James, tempo rośnie z rozdziału na rozdział. Ucieczka przez lotnisko, telefon z głosem matki i sala z lustrami nie pozwalają odetchnąć, a pomysł z domowym nagraniem wideo to najbardziej przewrotny moment całości.
- Bella z ciętym językiem. Bywa zabawnie. Bella pyta, czy Edward zamieni się w nietoperza, w myślach nazywa Mike'a golden retrieverem, a swojej furgonetki broni ripostą: „Moja furgonetka mogłaby być babcią twojego volvo.”
- Środek do przewinięcia. Między Port Angeles a meczem baseballu książka zamienia się w ciąg rozmów, w których Edward jest piękny, Bella się rumieni, a on po raz kolejny ostrzega, że jest niebezpieczny. Po kilkudziesięciu takich stronach nawet wierny fan romansów zacznie przerzucać kartki.
Cztery warstwy książki
Fabuła i rozwój akcji
Początek ma dobry haczyk: chłopak patrzy na nową dziewczynę jak na wroga, znika na tydzień, a potem gołymi rękami zatrzymuje rozpędzonego vana. Dalej fabuła zwalnia do tempa rozmów w stołówce i samochodzie, a prawdziwe zagrożenie pojawia się, gdy do końca zostaje siedem rozdziałów. Finał z tropicielem jest sprawny i chwilami przewrotny, ale rozstrzyga się poza kadrem: Jamesa zabijają bracia Edwarda, kiedy Bella leży nieprzytomna.
Bohaterowie i relacje
Bella ma swoje momenty: bywa uszczypliwa, sama układa plan ucieczki i idzie na spotkanie z wampirem, żeby ratować matkę. Na co dzień jednak opisuje siebie jako nijaką niezdarę i odcina się od wszystkich poza Edwardem. Edward to zestaw ideałów z jedną cechą charakteru, czyli huśtawką od czułości do gniewu i z powrotem. Trzeba mu oddać, że pilnuje granic fizycznych i odmawia przemiany Belli, ale resztą jej życia zarządza jak ochroniarz z nadmiarem uprawnień. Najciekawsi są Cullenowie, zwłaszcza Carlisle i Rosalie, która zazdrości Belli śmiertelności, tyle że każde dostaje po kilka stron.
Styl pisania i atmosfera
Atmosferę Forks Meyer łapie świetnie: wieczny deszcz, mech na pniach, zielone światło w lesie i miasteczko, w którym nic się nie ukryje. Kłopot zaczyna się przy Edwardzie: aksamitny głos, marmurowa skóra, grecki bóg, anioł i zapierające dech spojrzenie wracają na okrągło, a Bella rumieni się i zapomina, jak się nazywa, tak regularnie, że można według tego nastawiać zegarek. Dialogi bywają za to dowcipne, zwłaszcza gdy Bella się przekomarza.
Rozrywka i wartość
Jako romans z dreszczykiem daje to, co obiecuje: napięcie, ciepło, deszczowy klimat i finał z prawdziwym zagrożeniem. Wartość obniża to, jak książka przedstawia związek: obsesja, kontrola i gotowość, by dla chłopaka zrezygnować ze wszystkiego, łącznie z ludzkim życiem, wyglądają tu na najwyższą formę miłości. Czytana z otwartymi oczami daje sporo przyjemności, jako poradnik uczuć się nie nadaje.
Krótko o książce, bez spoilerów
Siedemnastoletnia Bella przeprowadza się do najbardziej deszczowego miasteczka w Stanach i zakochuje w chłopaku o złotych oczach i lodowatej skórze, który z całych sił walczy z ochotą na jej krew. Pomysł na romans, w którym pragnienie i zagrożenie to jedno, jest świetny, tyle że przez dwie trzecie książki fabuła stoi w miejscu, a troska Edwarda za często zamienia się w nadzór.
Chcesz poznać fabułę etap po etapie?StreszczenieCytat, który zapadł mi w pamięć
„Lew zakochał się w jagnięciu.”Zmierzch, Stephenie Meyer
Poruszane motywy
Stephenie Meyer opowiada o pierwszej miłości jako o pragnieniu, które może zabić. Edward jest wampirem, którego najbardziej kusi krew dziewczyny, w której się zakochał, więc każdy dotyk, pocałunek i noc spędzona przy Belli jest dla niego próbą siły woli. Bella od początku wie, że chłopak może ją zabić, i uznaje, że nie ma to znaczenia. Wokół tej dwójki autorka buduje rodzinę Cullenów, wampirów, którzy żywią się krwią zwierząt, żeby pozostać jak najbardziej ludzcy, i świat, w którym ich przeciwieństwem są wędrowcy polujący na ludzi. Książka zostawia też pytanie bez odpowiedzi: czy siedemnastolatka ma prawo zrezygnować z ludzkiego życia dla chłopaka, którego zna od kilku miesięcy. Główne elementy historii: Zakazana miłość - wampir i licealistka, których łączy uczucie i jego pragnienie jej krwi. Samokontrola - wegetariańska dieta Cullenów i Edward, który uczy się być blisko Belli, nie robiąc jej krzywdy. Obsesja i kontrola - chłopak, który śledzi Bellę, bez jej wiedzy przesiaduje nocami w jej pokoju i decyduje za nią, a wszystko tłumaczy jej bezpieczeństwem. Rodzina - Charlie i Renee, przed którymi Bella ukrywa coraz więcej, oraz Cullenowie jako rodzina z wyboru, w której każde ma za sobą osobną tragedię. Inność - nowa dziewczyna w miasteczku, w którym wszyscy się znają, i wampiry, które od dziesięcioleci udają zwykłych ludzi. Legenda i pakt - opowieści plemienia Quileute o Zimnych Ludziach i przodkach zmieniających się w wilki. Śmiertelność - Bella, która chce zostać wampirem, i Edward, który za wszelką cenę chce jej tego oszczędzić.
Pytania i odpowiedzi
Czy „Zmierzch” to pierwszy tom sagi i w jakiej kolejności czytać pozostałe?
„Zmierzch” otwiera Sagę Zmierzch Stephenie Meyer. W wydaniu Wydawnictwa Dolnośląskiego kolejne części to „Księżyc w nowiu”, „Zaćmienie” i „Przed świtem” i w tej kolejności warto je czytać. Sprawa tropiciela Jamesa zamyka się w tym tomie, ale spór o to, czy Bella zostanie wampirem, kończy się remisem, który Edward sam nazywa impasem.
Ile stron liczy „Zmierzch”?
416 stron w wydaniu Wydawnictwa Dolnośląskiego, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania. Na powieść składają się prolog, 24 rozdziały i epilog.
Od ilu lat jest ta książka?
Polecam od 14 lat. Scen łóżkowych brak: są pocałunki, wspólne zasypianie w jednym łóżku i rozmowa, w której Edward tłumaczy, że fizyczna bliskość mogłaby Bellę zabić. Przemoc skupia się w finale, gdzie tropiciel łamie Belli nogę i gryzie ją w dłoń, a wcześniej czterech mężczyzn osacza ją w pustej dzielnicy. W historiach Cullenów są zabójstwa z przeszłości i dwie krótko opowiedziane próby samobójcze. Jeśli ten temat dotyczy ciebie: 116 111. Warto, żeby młodszy czytelnik wiedział, że śledzenie, nocne wizyty bez wiedzy dziewczyny i decydowanie za nią to kontrola, nawet jeśli książka nazywa to miłością.
Dla kogo przeznaczona jest ta książka?
Dla relaksatorów od 14 lat, którzy lubią romanse paranormalne, deszczowy klimat i napięcie między pragnieniem a strachem, a długie rozmowy zakochanych ich nie nużą. Kto czyta jak koneser, polubi rodzinę Cullenów i finał z tropicielem, ale przez resztę będzie zgrzytał zębami. Kto lubił „Obsydian”, rozpozna tu ten sam układ: nowa dziewczyna w małym miasteczku i przystojny chłopak z nadprzyrodzonym sekretem, który raz po raz ratuje jej życie.
A Ty? Znasz tę książkę?
Oceny czytelników
Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.
Twoja ocena w skali 1-10
Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.
Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.
Co czytać dalej
Obsydian
Jennifer L. Armentrout
Ten sam układ: nowa dziewczyna w małym miasteczku i nieziemsko przystojny chłopak z nadprzyrodzonym sekretem, który ją ratuje.
★ 5/10🧠 3💖 7🌶️ 416+
Czytaj recenzję
Miasto szkła
Cassandra Clare
Też: zakazana miłość, finał trylogii.
★ 7/10🧠 6💖 7🌶️ 214+
Czytaj recenzję
Miasto kości
Cassandra Clare
Młodzieżowy romans z wampirami, wilkołakami i ukrytym światem tuż obok zwykłego miasta.
★ 6/10🧠 5💖 7🌶️ 214+
Czytaj recenzję
