Tropy w książce
- Romantasy
- Szkoła i liceum
Motywy
- paranormal romance
- wampir i licealistka
- deszczowe Forks
- zakazana miłość
- obsesyjna troska
- wampiry wegetarianie
- finał z tropicielem
W skrócie
„Zmierzch” Stephenie Meyer to pierwszy tom sagi o miłości śmiertelniczki i wampira. Siedemnastoletnia Isabella Swan, która woli, żeby mówić do niej Bella, przeprowadza się z rozgrzanego słońcem Phoenix do Forks, najbardziej deszczowego miasteczka w stanie Waszyngton. Mieszka tam jej ojciec Charlie, komendant miejscowej policji, a Bella przyjeżdża do niego z własnej woli, żeby jej matka Renee mogła jeździć z nowym mężem, baseballistą Philem. W nowej szkole od pierwszego dnia ma powodzenie u chłopaków, ale ją samą intryguje tylko jeden: Edward Cullen, nieziemsko piękny i chorobliwie blady, który na biologii patrzy na nią tak, jakby chciał ją zabić.
Edward na tydzień znika ze szkoły, a potem zachowuje się, jakby nic się nie stało. Kiedy na oblodzonym parkingu ratuje Bellę przed rozpędzonym vanem w sposób, który przeczy prawom fizyki, dziewczyna zaczyna zbierać dowody: złote oczy, które z czasem ciemnieją, lodowata skóra, nadludzka siła i rodzeństwo, które nigdy nic nie je. Odpowiedź, którą w końcu poznaje, wcale jej nie odstrasza. Edward musi za to pogodzić się z tym, że zapach krwi Belli działa na niego mocniej niż cokolwiek przez blisko dziewięćdziesiąt lat.
Powieść ma prolog, 24 rozdziały i epilog, a całą historię opowiada Bella.
Znasz tę książkę? Oceń ją
Oceny czytelników
Twoja ocena w skali 1-10
Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.
Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.
Etapy fabuły
- 1
Nowa w Forks
Bella przylatuje do Port Angeles, skąd Charlie zabiera ją radiowozem do Forks. W prezencie powitalnym dostaje starą czerwoną furgonetkę kupioną od Billy'ego Blacka z rezerwatu La Push. W szkole, do której chodzi raptem 358 uczniów, szybko otacza ją grupka chętnych do pomocy: uczynny Eric, gadatliwa Jessica, nieśmiała Angela i jasnowłosy Mike Newton, który przypomina Belli golden retrievera. W stołówce Bella widzi piątkę adoptowanych dzieci doktora Carlisle'a Cullena i jego żony: Edwarda, Emmetta i Alice Cullenów oraz bliźnięta Rosalie i Jaspera Hale'ów. Są bladzi, nieludzko piękni, mają sińce pod oczami i nie tkną jedzenia. Na biologii u pana Bannera jedyne wolne miejsce jest obok Edwarda. Chłopak odsuwa się, jakby Bella śmierdziała, przez całą lekcję zaciska pięść i nie oddycha, a po dzwonku wybiega z klasy. Po lekcjach Bella słyszy, jak w sekretariacie próbuje przenieść się do innej grupy. Potem przez tydzień nie pojawia się w szkole. Wraca z pierwszym śniegiem, uprzejmie się przedstawia, przy preparatach z korzenia cebuli muska dłoń Belli lodowatymi palcami i wypytuje ją, dlaczego zamieniła słońce na deszcz. Bella zauważa, że jego oczy, wcześniej czarne jak węgiel, są teraz złote.
- 2
Van na parkingu
Na oblodzonym parkingu granatowy van Tylera Crowleya wpada w poślizg i sunie prosto na Bellę. Edward, który przed chwilą stał cztery auta dalej, w ułamku sekundy odpycha ją na bok, zatrzymuje samochód gołymi rękami i zostawia w karoserii wgniecenia w kształcie swoich dłoni. W szpitalu bada Bellę doktor Cullen, a Edward każe jej mówić wszystkim, że stał tuż obok. Kiedy na korytarzu Bella domaga się wyjaśnień, słyszy tylko: „Uratowałem ci życie. Starczy.” Przez kolejne tygodnie Edward ją ignoruje, choć siedzą w jednej ławce, a Bella co noc śni o nim. Zbliża się bal na powitanie wiosny, na który zapraszają dziewczyny. Jessica idzie z Mikiem, a Bella, nagabywana kolejno przez Mike'a, Erica i Tylera, wymawia się wyjazdem do Seattle. Edward swoim volvo blokuje wyjazd z parkingu, żeby Tyler zdążył zadać swoje pytanie, i śmieje się z miny Belli. Nazajutrz proponuje, że zawiezie ją do Seattle, bo ma dość udawania, że jej nie widzi, choć wciąż powtarza, że powinna trzymać się od niego z daleka.
- 3
Legenda o Zimnych Ludziach
Edward zaprasza Bellę do swojego stolika w stołówce i oznajmia, że skoro i tak skończy w piekle, może po drodze zaszaleć. Wyciąga z niej jedną z teorii na swój temat (radioaktywny pająk) i ostrzega, że może być czarnym charakterem, a nie bohaterem komiksu. Na biologii klasa oznacza grupy krwi. Bella, która mdleje od samego zapachu krwi, wychodzi wsparta na Mike'u, ale po drodze przejmuje ją Edward, zanosi do pielęgniarki, załatwia zwolnienie z WF-u i wbrew protestom odwozi ją do domu, ciągnąc ją za kurtkę do swojego volvo. Weekend spędza z Emmettem na Kozich Skałach, a Bella jedzie z kolegami na plażę w La Push. Przy ognisku z wyrzuconego przez morze drewna, które pali się na niebiesko, poznaje piętnastoletniego Jacoba Blacka, syna Billy'ego. Żeby dowiedzieć się, dlaczego Cullenowie mają zakaz wstępu do rezerwatu, flirtuje z nim na spacerze. Jacob opowiada legendy plemienia Quileute: o przodkach, którzy zmieniali się w wilki, i o Zimnych Ludziach, z którymi jego pradziadek zawarł pakt. Oni nie polują na ludzi i nie wchodzą na ziemie plemienia, a plemię nie zdradzi ich sekretu. Po nocnym koszmarze Bella szuka informacji w internecie, a potem na samotnym spacerze po lesie zestawia fakty i podejmuje decyzję: nawet jeśli Edward jest wampirem, chce z nim być.
- 4
Port Angeles
Gdy wraca słońce, Cullenowie znikają ze szkoły, a Bella jedzie z Jessicą i Angelą do Port Angeles po sukienki na bal. Szukając księgarni, gubi się w dzielnicy magazynów, gdzie osacza ją czterech mężczyzn. W ostatniej chwili wjeżdża między nich volvo Edwarda. Edward jest tak wściekły, że musi się uspokoić, zanim zaprowadzi Bellę na kolację do włoskiej knajpki, w której sam nic nie je. Przyznaje, że czyta ludziom w myślach, wszystkim poza nią, i że śledził ją do Port Angeles, a w myślach jednego z napastników zobaczył jej twarz. W drodze do domu, przy prędkości stu sześćdziesięciu kilometrów na godzinę, Bella opowiada mu o legendzie Quileutów. Edward nie zaprzecza: ma siedemnaście lat od dawna, nigdy nie śpi, słońce go nie spala, a jego rodzina pije krew zwierząt i nazywa siebie w żartach wegetarianami. Zaznacza jednak, że nadal są niebezpieczni, a on sam najbardziej dla niej. Prosi, żeby nie chodziła sama po lesie, bo nie jest jedyną groźną istotą w okolicy. Bella zasypia z trzema pewnikami: Edward jest wampirem, pragnie jej krwi, a ona jest w nim bezwarunkowo zakochana.
- 5
Polana
Edward zaczyna wozić Bellę do szkoły i jadać z nią lunch, a przez myśli Jessiki podsłuchuje, jak Bella zwierza się koleżance ze swoich uczuć. Opowiada o polowaniach: Emmett woli niedźwiedzie grizzly, on sam pumy, a Bella nie może tego zobaczyć, bo podczas łowów wampiry dają się porwać zmysłom. Przez dwa dni zasypuje ją pytaniami o ulubiony kolor, płyty, książki, Arizonę i dawnych znajomych. Jedną z tych rozmów, w aucie pod domem Belli, przerywa wizyta Billy'ego i Jacoba. Billy rozpoznaje Edwarda, ale nic nie mówi Charliemu. W sobotę, gdy Charlie jest na rybach, a Bella okłamała wszystkich co do swoich planów, Edward prowadzi ją przez las na ukrytą polanę. W słońcu jego skóra iskrzy się, jakby obsypano ją diamentami. Kiedy Bella przysuwa się zbyt blisko, Edward odskakuje, łamie gruby konar i pokazuje, jak łatwo mógłby ją zabić. Wyznaje, że jej zapach działa na niego jak ulubiony gatunek heroiny na narkomana. Pierwszego dnia na biologii obmyślał, jak wywabić ją z klasy, potem uciekł na dwa dni na Alaskę, a po wypadku z vanem Rosalie, Emmett i Jasper uznali, że Bella stała się zagrożeniem dla rodziny. Mimo to Bella zostaje. Edward mówi o lwie, który zakochał się w jagnięciu, przenosi ją przez las na plecach i po raz pierwszy ją całuje.
- 6
Noc w pokoju Belli
Wracając furgonetką, Edward opowiada, że urodził się w Chicago w 1901 roku, a latem 1918 roku, gdy umierał na hiszpankę, ocalił go Carlisle. Wieczorem Bella dowiaduje się, że Edward od tygodni wchodzi do domu Charliego kluczem schowanym pod okapem i niemal każdej nocy patrzy, jak ona śpi. Zaczął przychodzić tej nocy, gdy Mike chciał iść z nią na bal, a kiedy usłyszał, jak przez sen wymawia jego imię, postanowił działać. Tym razem zostaje do rana: leży obok Belli, nuci kołysankę i tłumaczy, że fizyczna bliskość, jaką znają ludzie, raczej nie wchodzi w grę, bo mógłby ją niechcący zabić. Nazajutrz przedstawia ją rodzinie w białym domu w lesie. Esme i Carlisle witają ją serdecznie, Alice całuje ją w policzek, Jasper trzyma się z daleka, a Rosalie i Emmett w ogóle się nie pokazują. Edward gra na fortepianie kołysankę, którą skomponował dla Belli. Opowiada historię Carlisle'a, syna anglikańskiego pastora, który ponad trzysta lat temu tropił wampiry w Londynie, sam został ukąszony, a potem nauczył się żywić krwią zwierząt i został lekarzem. Przyznaje też, że jako młody wampir na kilka lat odszedł od Carlisle'a i zabijał ludzi, wybierając wyłącznie morderców. Alice przewiduje, że w okolicy pojawią się obce wampiry, i zaprasza Bellę na wieczorny mecz.
- 7
Mecz w czasie burzy
Pod domem Belli czekają Billy i Jacob. Billy wysyła syna po rzekomo zapomniane zdjęcie i ostrzega Bellę przed Cullenami, ale ona hardo odpowiada, że to nie jego sprawa. Wieczorem mówi Charliemu, że spotyka się z Edwardem, a Edward obiecuje komendantowi, że będzie przy nim bezpieczna. Cullenowie grają w baseball na polanie u stóp gór Olympic, bo tylko podczas burzy grzmoty zagłuszają huk ich uderzeń. W trakcie meczu zjawia się troje wędrownych wampirów o oczach koloru burgunda: Laurent, Victoria i James. Wiatr niesie zapach Belli, James przyczaja się do skoku, a Edward staje między nimi z warknięciem. Carlisle zaprasza przybyszów do domu, ale Edward czyta w myślach Jamesa, że to tropiciel, dla którego polowanie jest obsesją, i że wybrał Bellę na ofiarę. Wywozi ją jeepem na południe wbrew jej woli, a Emmett przytrzymuje jej ręce, dopóki Alice nie przyznaje Belli racji, że James zacznie od Charliego. Bella układa plan: w domu krzyczy na ojca, że nienawidzi Forks, powtarzając słowa, którymi przed laty pożegnała go Renee, i odjeżdża z Edwardem furgonetką, a James rusza ich śladem. U Cullenów Laurent ostrzega, że James jest nie do pokonania, i odchodzi do rodziny mieszkającej koło Denali. Esme zamienia się z Bellą ubraniami, żeby zmylić Victorię, Alice i Jasper wywożą Bellę do Phoenix, a Edward, Carlisle i Emmett ruszają za Jamesem.
- 8
Sala z lustrami
W hotelu przy lotnisku w Phoenix Alice i Jasper pilnują Belli i nie wychodzą na słońce. Alice wyjaśnia jej, jak powstaje wampir: jad przez kilka dni zmienia ciało ukąszonego, który cały ten czas cierpi. Ma też wizje: James czeka w długiej sali z lustrami, a wcześniej ogląda coś na wideo w ciemnym pokoju. Bella rozpoznaje w szkicach Alice szkołę tańca, do której chodziła jako dziecko, a potem salon w domu matki. Przez telefon Edward mówi, że James wymknął im się pod Vancouver i wsiadł do samolotu, a potem razem z Carlisle'em i Emmettem leci po Bellę. Zanim wylądują, dzwoni telefon: Bella słyszy przerażony głos matki, a potem Jamesa, który każe jej zgubić opiekunów i przyjść sama, jeśli Renee ma przeżyć. Bella pisze pożegnalny list do Edwarda, na lotnisku wymyka się Jasperowi drugim wyjściem z toalety, autobusem hotelowym i taksówką jedzie do domu matki, a stamtąd biegnie do szkoły tańca. Matki tam nie ma, a jej głos pochodzi ze starego domowego nagrania wideo. James opowiada, że jedyną ofiarą, która mu się kiedyś wymknęła, była Alice, zamknięta w zakładzie dla obłąkanych i przemieniona przez wampira, który chciał ją ocalić. Nagrywa wszystko kamerą dla Edwarda, rzuca Bellą o lustra, łamie jej nogę i gryzie ją w dłoń. Bella traci przytomność.
- 9
Impas
Na ratunek przybywają Edward, Carlisle, Emmett, Jasper i Alice. Emmett i Jasper zabijają Jamesa, Carlisle opatruje Bellę, a jej dłoń pali jak ogień, bo jad już się rozchodzi. Alice uważa, że Edward musi ją przemienić, ale Carlisle podsuwa inne wyjście: Edward wysysa jad z rany i choć smak krwi Belli jest dla niego torturą, potrafi przestać. Bella budzi się w szpitalu ze złamaną nogą, czterema złamanymi żebrami i pękniętą czaszką. Dla Renee Cullenowie przygotowali wersję o upadku ze schodów i przez okno hotelu. Matka chce zabrać Bellę do Jacksonville, gdzie Phil dostał kontrakt, ale Bella woli zostać w Forks. Edward przyznaje, że gdyby wyjechała, trzymałby się od niej z daleka, żeby więcej jej nie narażać, a potem odmawia, gdy Bella domaga się, by zrobił z niej wampira. Alice widziała ją przemienioną, ale Edward nie zamierza do tego dopuścić. W epilogu Bella, z nogą w gipsie, daje się wystroić Alice i dopiero w samochodzie odkrywa, że Edward wiezie ją na bal absolwentów. Jacob przychodzi tam za dwadzieścia dolarów od Billy'ego, żeby przekazać jego prośbę: niech Bella zerwie z Edwardem. Na ławce przed salą Bella przyznaje, że liczyła na coś innego, na to, że Edward wreszcie ją przemieni. On wybiera dla niej ludzkie życie, ona wieczność z nim, i spór zostaje nierozstrzygnięty.
Motywy i przesłanie
- Zakazana miłość
- Wampir, którego najbardziej kusi krew dziewczyny, w której się zakochał.
- Samokontrola
- Wegetariańska dieta Cullenów i Edward, który co dzień uczy się być blisko Belli i jej nie skrzywdzić.
- Obsesja i kontrola
- Śledzenie, nocne wizyty w pokoju Belli i decyzje podejmowane za nią w imię jej bezpieczeństwa.
- Inność
- Nowa dziewczyna w miasteczku, w którym wszyscy się znają, i rodzina, która od dziesięcioleci udaje zwykłych ludzi.
- Rodzina
- Charlie i Renee, przed którymi Bella ukrywa coraz więcej, oraz Cullenowie jako rodzina z wyboru.
- Śmiertelność i wieczność
- Dziewczyna, która chce zostać wampirem, i chłopak, który nie chce jej odebrać ludzkiego życia.
To opracowanie jest streszczeniem książki „Zmierzch” (Stephenie Meyer) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.
Czy ta książka jest dla Ciebie?Ocenę i werdykt znajdziesz w recenzji.
Przeczytaj recenzję