Tropy w książce
- Twisty i nieoczywiste rozwiązania
- Zagadka i kryminał
Motywy
- przygodowa science fiction
- nawiedzony dom
- zagadka z poszlakami
- ferie w Sudetach
- humor
- zaskakujący finał
- polski autor
Sięgnij, jeśli
- lubisz domy, w których coś skrzypi po nocy, ale wolisz, żeby straszyło z humorem i bez krwi
- chcesz zagadki, w której każdy dziwny drobiazg, od skuwki pióra po kalendarz z 1963 roku, na końcu trafia na swoje miejsce
- znasz poprzednie tomy i ciekawi cię, co zrobią Felix, Net i Nika z dala od Warszawy i bez pomocy dorosłych
Odpuść, jeśli
- liczysz na tempo od startu, bo tutaj pierwsze dni ferii to głównie deszcz, scrabble i wzajemne oskarżenia
- irytują cię dorośli opiekunowie, którzy nie zauważyliby pożaru, dopóki nie zabrakłoby deseru
- potrzebujesz wyjaśnienia każdej zagadki, łącznie z tym, kto i po co podrzucał literę „Q”
Dlaczego taka ocena
🧠 Dla koneserów
7/10- Zagadka z poszlak. Kosik rozsypuje wskazówki od pierwszego wieczoru: stół, który co dzień ma inną szerokość, skuwka pióra, która przestaje pasować, okno, którego przybywa na zdjęciach, kalendarz zatrzymany w czerwcu 1963 roku. Felix mierzy, notuje i myli się jak prawdziwy badacz, a czytelnik może zgadywać razem z nim.
- Finał, który się opłaca. Rozwiązanie spina tropy, które wyglądały na ozdobniki, a drobiazg z pierwszego rozdziału okazuje się kluczem do ratunku. Takiego domknięcia nie powstydziłby się porządny kryminał, a Nika wychodzi z niego obronną ręką dzięki własnemu sprytowi.
- Groza z motywem. Dom, który rośnie i kurczy się jak żywy, cmentarz zjeżdżający lawiną błota i schody krążące w powietrzu robią wrażenie, a czarny charakter dostał powód, który da się zrozumieć: ból, a nie żądzę władzy. Dzięki temu finałowa rozmowa przy świecach jest straszniejsza niż wszystkie trzaski stropu.
- Nika ma rację. Najciekawszy konflikt rozgrywa się w samej trójce. Nika od początku czuje, że coś jest nie tak, chłopcy chcą dowodów, a gdy Felix w końcu przyznaje, że fakty trzeba brać pod uwagę także wtedy, gdy nie pasują do teorii, jest już późno.
- Za dużo wejść, za mało wyjść. Tajna organizacja Kingi, zleceniodawca Olimpijczyków, artefakt Reginy, eliksir Laury i ukryty szpieg dostają efektowne wejścia, a porządne zakończenie mało który. Kinga do końca mówi jak ulotka, a Regina po wielkich zapowiedziach znika z finału.
- Odkładanie na jutro. Przez kilka dni bohaterowie powtarzają, że nie ładują się w kłopoty, decyzję przesuwają na wieczór, potem na kolejny dzień, a Kleofas w każdej scenie oskarża kogoś nowego. Na 457 stronach część tego dreptania można było spokojnie wyciąć.
- Pojedynek na skróty. Rozmowę z obcą inteligencją rozstrzyga sztuczka, którą zna każdy programista, i to trochę za łatwo jak na przeciwnika starszego od ludzkości. Litera „Q” zostaje bez wyjaśnienia, a autor zbywa ją jednym zdaniem.
💖 Dla relaksatorów
7/10- Śmiech w grobowej ciszy. Net nie traci formy nawet w jaskini: łóżko dla węża, półprzewodnik oprowadzający po zamku, sweter pruty jak nić Ariadny. Weterynarz w roli lekarza i opiekunka łykająca miętówki zamiast leków na nerwy dokładają swoje.
- Straszno, ale bez koszmarów. Nietoperze wylatujące spod skóry niedźwiedzia, krzyki w nocy, drzwi wyrastające w szafie i cmentarz w lesie. Groza działa, a prawie każde przerażenie kończy się żartem.
- Felix w akcji. Hol ze sznurka do bielizny, przekładnia z bloczków, latarnia z reflektorów autokaru, telefon podpięty na słupie. Felix rozwiązuje problemy tym, co leży w garażu, i za każdym razem wygląda to przekonująco.
- Pierwsze zauroczenia. Felix czerwieni się przy Laurze, a Net zazdrości Nice każdego rozmówcy, choć sam wskakuje do łóżka gotki. Lekko i zabawnie, bez przesłaniania zagadki.
- Rozbieg. Zanim zrobi się groźnie, mijają dni oskarżeń o sabotaż, przemoczonych wycieczek i partii scrabble. Kto nie lubi powolnego budowania napięcia, zacznie przewracać kartki na skróty.
Cztery warstwy książki
Fabuła i rozwój akcji
Konstrukcja zagadki to najmocniejsza strona tomu: poszlaki leżą na wierzchu, a finał zbiera je w całość i jeszcze dokłada zaskoczenie. Tempo siada jednak w pierwszych dniach ferii, a kilka pobocznych historii, z tajną organizacją Kingi na czele, kończy się wzruszeniem ramion.
Bohaterowie i relacje
Nika dostaje dużo do grania: samotność, której nie może nikomu wyznać, przeczucia lekceważone przez przyjaciół i odwagę w scenie, w której nikt jej nie pomoże. Nieśmiały przy Laurze Felix to miła odmiana. Reszta feriowiczów to raczej galeria typów niż ludzie, a Leopoldyna ma mocny motyw, ale mało czasu na scenie.
Styl pisania i atmosfera
Kosik świetnie buduje nastrój domu, który żyje: trzeszczy, rośnie i przestawia meble, kiedy nikt nie patrzy. Groza i humor przeplatają się płynnie, a rozmowy przyjaciół mają rytm dobrej komedii. Słabiej wypada kilka żartów o tuszy, które się zestarzały.
Rozrywka i wartość
Sporo śmiechu, sporo dreszczy i finał, po którym chce się wrócić do pierwszego rozdziału. Zadowolenie obniża rozwlekły początek i poczucie, że kilka zapowiedzianych tajemnic odłożono na później.
Krótko o książce, bez spoilerów
Ferie w leśnym pensjonacie miały być dla trójki przyjaciół urlopem od kłopotów, ale stół co dzień ma tu inną szerokość, w szafie rosną drzwi, a obraz w jadalni maluje się sam. Kosik robi z tego porządnie skrojoną zagadkę, tylko zanim ją rozkręci, każe bohaterom kilka dni odkładać decyzję na jutro.
Chcesz poznać fabułę etap po etapie?StreszczenieCytat, który zapadł mi w pamięć
„Naukowe podejście nie polega na ignorowaniu faktów.”Felix, Net i Nika oraz Trzecia Kuzynka, Rafał Kosik
Poruszane motywy
Rafał Kosik wysyła tym razem trójkę przyjaciół tam, gdzie miało być nudno, i robi z ferii opowieść o domu, który żyje własnym życiem. Bohaterowie obiecują sobie, że nie wpakują się w żadne kłopoty, a potem przez kilka dni udają, że nie widzą, jak stół zmienia szerokość, a obraz maluje się sam. Najwięcej widzi Nika, której nikt nie chce słuchać, i to ona płaci za tę zwłokę. W tle autor pisze o samotności, starości i bólu, który potrafi zrobić z człowieka potwora, a także o grupie, która zawsze musi mieć kozła ofiarnego. Główne elementy historii: Pensjonat Trzy Kuzynki - dom wrośnięty w zbocze, w którym trzeszczą stropy, rosną drzwi i przybywa okien. Kuzynki - identyczne gospodynie, które pokazują gościom tylko dwie twarze, choć mieszkają we trzy. Krzywa Wieś - opuszczona w 1963 roku wieś z domami, jakich nie zbudowałby żaden cieśla. Obraz w jadalni - płótno, które z szarej mgły zamienia się w portret pensjonatu i podpowiada więcej niż dorośli. Madonna z Wielkim Regałem - przecięty na pół obraz Hansa von Klopenburga, za którym jeżdżą złodzieje, marzyciele i poszukiwacze eliksirów. Sabotażysta - ktoś, kto rwie liny i opony, podczas gdy grupa szuka winnych wśród swoich. Feriowicze - gotka, mitomanka, przemądrzalec, dresiarze i konkurencyjna trójka, z których prawie każdy przyjechał po coś innego. Maszyna Życzeń - siła ukryta głęboko pod domem, o której nikt nie wie, czym właściwie jest.
Pytania i odpowiedzi
Czy można czytać „Trzecią Kuzynkę” bez znajomości poprzednich tomów?
Zagadka pensjonatu jest nowa i zamyka się w tym tomie, ale akcja rusza dzień po wydarzeniach z „Orbitalnego Spisku” i jego drugiej części, „Małej Armii”. Bez wcześniejszych tomów trudniej będzie zrozumieć, kim jest Manfred, czym zajmuje się Instytut Badań Nadzwyczajnych i skąd wzięły się niezwykłe zdolności Niki, o których książka mówi półsłówkami. To siódmy tom serii, po dwuczęściowym „Orbitalnym Spisku”, a przed „Buntem Maszyn”. Seria liczy ponad dziesięć tomów i najlepiej czytać ją po kolei, od „Gangu Niewidzialnych Ludzi”.
Ile stron ma „Felix, Net i Nika oraz Trzecia Kuzynka”?
457 stron w wydaniu Powergraph z 2014 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.
Od ilu lat jest ta książka?
Daję próg 10+, jak całej serii, choć ten tom straszy mocniej niż poprzedni. Romans kończy się na pocałunkach, a przekleństwa na „Ja pierdykam”. Wrażliwszych czytelników może przestraszyć leśny cmentarz, który wciąga ludzi do grobów, i finał, w którym dorosła kobieta przemocą wmusza unieruchomionej dziewczynie tabletkę. Pojawia się też wzmianka o krawcu, który odebrał sobie życie, i o lekach na depresję. Jeśli takie tematy poruszą dziecko, warto porozmawiać z kimś dorosłym, a w trudnej chwili zadzwonić pod bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111. Dobrze też wyjaśnić, że wspinanie się na słupy i podłączanie do przewodów to nie zabawa.
Dla kogo jest ta książka?
Dla młodych fanów serii, którzy lubią zagadki, dom pełen trzasków i żarty Neta w najmniej odpowiednich momentach. Rodzic czytający razem z dzieckiem doceni finał, w którym liczą się odwaga i przyzwoitość. Wymagający czytelnik musi przetrzymać wolny początek i pogodzić się z tym, że kilka tajemnic zostaje otwartych.
A Ty? Znasz tę książkę?
Oceny czytelników
Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.
Twoja ocena w skali 1-10
Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.
Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.
Co czytać dalej
Felix, Net i Nika oraz Orbitalny Spisek 2. Mała Armia
Rafał Kosik
Poprzedni tom, po którego wydarzeniach przyjaciele wyjeżdżają na te ferie.
★ 7/10🧠 6💖 7🌶️ 110+
Czytaj recenzję
Felix, Net i Nika oraz Pułapka Nieśmiertelności
Rafał Kosik
Ten sam cykl.
★ 7/10🧠 7💖 7🌶️ 210+
Czytaj recenzję
Felix, Net i Nika oraz Teoretycznie Możliwa Katastrofa
Rafał Kosik
Ten sam cykl.
★ 7/10🧠 7💖 7🌶️ 110+
Czytaj recenzję