Przejdź do treści
Półka Moje książki
Okładka: Popiół za popiół, Jenny Han, Siobhan Vivian

Recenzja

Popiół za popiół - recenzja, od ilu lat i dla kogo

Jenny Han, Siobhan Vivian Wszystkie książki autorki →

Ten od Liceum

★ 6/10
Ocena ogólna - co to znaczy?

Jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów. To moja ocena z tego momentu życia. Ta sama książka za rok albo za pięć lat może trafić do ciebie mocniej albo słabiej - i to normalne. Jak oceniam

🧠 Koneser - co to znaczy?

Dla wymagających: liczy się nietuzinkowa fabuła, zwroty akcji i dobrze napisani bohaterowie. Jak oceniam

5/10
💖 Relaksator - co to znaczy?

Dla tych, którzy chcą się po prostu wciągnąć. Sztampa i płascy bohaterowie nie przeszkadzają. Jak oceniam

7/10
🌶️ Pikanteria - co to znaczy?

Jak dosłowne są sceny intymne: 0-2 najwyżej pocałunki, 3-5 zasygnalizowane, 6-10 opisane wprost. To opis, nie ocena. Jak oceniam

4/10
Wiek - co to znaczy?

Mój próg, nie oznaczenie wydawcy. Liczą się sceny intymne, ale też przemoc, używki i ciężar tematu. Jak oceniam

16+

Tropy w książce

  • Szkoła i liceum

Motywy

  • young adult
  • thriller z duchami
  • zemsta
  • nękanie w szkole
  • żałoba
  • zakazany romans
  • finał trylogii

Sięgnij, jeśli

  • znasz dwa pierwsze tomy i musisz się dowiedzieć, jak kończy się pakt Lillii, Kat i Mary
  • lubisz młodzieżówki, w których walentynkowe róże i studniówka sąsiadują z nawiedzonym domem i zaklęciami ze starych ksiąg
  • cenisz historie, w których przyjaźń dziewczyn waży tyle co romans, a ofiara i sprawca nie są narysowani jednym kolorem

Odpuść, jeśli

  • nie czytałeś „Bólu za ból” i „Ognia za ogień”, bo bez nich połowa emocji przepadnie
  • temat samobójstwa i samookaleczenia jest ci teraz zbyt bliski, a finał pokazuje go bez znieczulenia
  • irytuje cię, gdy chłopak, który kiedyś dręczył koleżankę, dostaje rozdziały romantycznego bohatera

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

5/10
  • Mary od środka. Rozdziały ducha są najmocniejszą częścią książki. Dziewczyna, która przez dwa tomy była cichą ofiarą, z każdą wizytą w cudzych snach robi się groźniejsza, a autorki każą jej jednocześnie współczuć i się jej bać. Scena na szkolnym basenie, w której Mary ogląda życie Reeve’a jego oczami, od pijanego ojca po wspinaczkę na latarnię, to najlepszy fragment tomu.
  • Puenta, która coś znaczy. Zemsta nie przynosi tu ulgi. Mary dopina swego i nie czuje nic, a potem rozumie: „Sama to sobie zrobiłam. Nikt mnie do tego nie zmusił.” W młodzieżówce, która przez trzy tomy grała motywem odwetu, to odważne odwrócenie i jedyny morał, jaki miał tu sens.
  • Kat. Pyskata, wulgarna i zabawna, a pod spodem dziewczyna po stracie matki, która uczy się odpuszczać. Godzi się z Ash, ratuje studniówkę przed cenami bostońskiego klubu i pali list z Oberlin, żeby ochronić przyjaciółkę. Jej rozdziały czyta się z największą przyjemnością.
  • Walentynki zamiast ducha. Przez długie rozdziały ważniejsze od nawiedzonego domu są róże po pięć dolarów, tort z cukierni dla rodziny chłopaka i fochy przy szkolnym stoliku. Napięcie wraca falami, a między nimi trwa zwykła licealna obyczajówka.
  • Magia z instrukcją. Każdą nową zdolność Mary poprzedza cytat z ksiąg ciotki Bette, a zaraz potem scena, która ją ilustruje. Zaklęcie wiążące to dratwa, sól i spalony list, które działają dokładnie tak długo, jak potrzebuje tego fabuła.
  • Epilog na skróty. Losy Reeve’a, Kat i Aleksa autorki załatwiają w kilku akapitach, a związek Lillii z Aleksem w paru zdaniach na promie. Po tak długim rozbiegu finał zasługiwał na więcej miejsca.

💖 Dla relaksatorów

7/10
  • Trzy głosy. Lillia, Kat i Mary opowiadają na zmianę, każda innym tonem, a rozdziały zwykle kończą się czymś, co popycha akcję. Nawet scena na stołówce ma podskórne napięcie, bo czytelnik wie, kto może się przyglądać.
  • Zakazany romans. Lillia i Reeve ukrywają się przed przyjaciółmi, siostrą i pamięcią Rennie. Jest nocna wizyta pod domem chłopaka, róża, która wszystko zdradza, naszyjnik z opalem i kolacja, na której Reeve podbija ojca Lillii znajomością koreańskich zwyczajów przy sake.
  • Dreszcz w małych dawkach. Spłoszony koń, łódź roztrzaskana o skały, telewizor, który sam zmienia kanały, i sny, z których bohater budzi się bez tchu. Najbardziej niepokoi świadomość, że Mary może stać tuż obok.
  • Przyjaźń na pożegnanie liceum. Pojednanie Lillii z Ash, Kat na jachcie z chórzystami i przymierzanie sukienek na studniówkę w pokoju Lillii dają oddech między mrocznymi scenami.
  • Ciężki bagaż. To nie jest lektura dla odprężenia. Samobójstwo, krwawa scena samookaleczenia, chłopak pijący na umór w samotności i śmierć psa zostawiają ciężkie wrażenie, a romans każe na długo zapomnieć, kim Reeve był dla Mary.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

5

Pomysł na finał jest mocny: duch, który odkrywa w sobie siłę, i dwie dziewczyny rozdarte między lojalnością wobec zmarłej przyjaciółki a życiem chłopaka. Przez długie rozdziały historia stoi jednak w miejscu i krąży wokół sekretnych spotkań, walentynkowych róż i komitetu studniówkowego, a potem wszystko dzieje się naraz: zaklęcie, prom, skok do oceanu i pożar. Epilog streszcza kilka lat w paru akapitach.

Bohaterowie i relacje

7

Kat dojrzewa na oczach czytelnika i ma najlepsze dialogi, Mary przechodzi drogę od ofiary do upiora i z powrotem, a Reeve, który rozsypuje się po plotce, jest ciekawszy niż w roli szkolnego króla. Lillia potrafi męczyć wiecznym poczuciem winy i ucieczkami od trudnych rozmów, Alex służy głównie za chłopaka, który czeka, a dorośli, poza mamą Lillii i ojcem Kat, stoją w tle.

Styl pisania i atmosfera

6

Trzy narratorki brzmią różnie: Lillia grzecznie i z wyrzutami sumienia, Kat wulgarnie i z humorem, Mary chłodno, z wtrąconymi fragmentami ksiąg o duchach. Sceny w snach i na basenie mają klimat. Słabiej wypadają dialogi zakochanych, które zbyt często brzmią jak z kartki walentynkowej.

Rozrywka i wartość

6

Czytałem z zaangażowaniem, ciekaw, jak autorki zamkną historię Mary. Wartość ma jej finałowe olśnienie i zdanie z epilogu o tym, że życie jest długie. Mam jednak kłopot z tym, że droga do tej puenty prowadzi przez scenę samookaleczenia pokazaną z bliska i przez romans, który na długo każe zapomnieć, co Reeve zrobił Mary.

Krótko o książce, bez spoilerów

Finał trylogii Ból za ból: po tragicznym sylwestrze Lillia zakochuje się w chłopaku, na którym miała się mścić, Kat odlicza dni do wyjazdu na studia, a na wyspie Jar ktoś pilnuje, żeby zemsta nie została niedokończona. Młodzieżowy thriller z duchami i szkolnym dramatem, który pod romansem i studniówką opowiada o nękaniu i samobójstwie.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Życie jest długie, jeśli tylko nie będziemy go skracać.”Popiół za popiół, Jenny Han i Siobhan Vivian

Poruszane motywy

Jenny Han i Siobhan Vivian zamykają trylogię o zemście pytaniem, które w poprzednich tomach wisiało w powietrzu: komu właściwie odwet przynosi ulgę? Mary latami wierzyła, że jej śmierć ukarze Reeve’a, a teraz, jako duch uwięziony na wyspie, chce dokończyć dzieła i nie oszczędza nawet przyjaciółek. Lillia i Kat, które razem z nią planowały zemstę, po śmierci Rennie wiedzą już, ile ona kosztuje. Książka mówi poważnie o tym, jak nękanie zostawia ślad w ofierze i w sprawcy, i o tym, że samobójstwo nie jest karą dla innych, tylko końcem własnego życia. Główne elementy historii: Zemsta - pakt zawarty na łodzi Kat, który Mary egzekwuje bez litości. Nękanie i jego skutki - Kruszyna z promu, chłopak, który ją dręczył, i plotka, która po latach odwraca role. Żałoba - po Rennie, po mamie Kat, po psie i po dawnych przyjaźniach. Wina i przebaczenie - Lillia, która kiedyś podała Reeve’owi narkotyki, a teraz go kocha, i Reeve, który latami uciekał przed tym, co zrobił. Przyjaźń - Lillia i Kat, które mają już tylko siebie, oraz pojednania z Ash i Aleksem. Wyjazd z wyspy - Boston College, Oberlin, Graydon i pytanie, czy przeszłość da się zostawić na przystani. Duchy i zaklęcia - księgi ciotki Bette, sny, do których można wejść, i sól sypana na progi.

Pytania i odpowiedzi

Czy „Popiół za popiół” można czytać bez znajomości poprzednich tomów?

Odradzam. To trzeci i ostatni tom trylogii Ból za ból: najpierw „Ból za ból”, potem „Ogień za ogień”, na końcu „Popiół za popiół”. Akcja rusza od pogrzebu Rennie, a autorki zakładają, że znasz pakt Lillii, Kat i Mary, wydarzenia z jesiennego balu i to, co łączyło Mary z Reeve’em. Przypomnień jest niewiele, więc bez dwóch pierwszych tomów finał straci większość siły.

Ile stron ma książka?

373 strony w wydaniu Wydawnictwa JK z 2017 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.

Od ilu lat jest ta książka?

Daję próg 16+, bo osią całej historii jest samobójstwo nastolatki nękanej przez kolegę, a w finale duch zmusza bohatera do zranienia się nożem i ta scena jest krwawa. Jest też scena pierwszego razu pokazana z bliska, choć bez anatomicznych szczegółów, sporo alkoholu i papierosów, przekleństwa, okrutna śmierć psa i wspomnienie napaści seksualnej z przeszłości bohaterki. Autorki traktują te tematy poważnie, a epilog mówi wprost, że życie warto przeżyć do końca. Jeśli myśli o samobójstwie albo samookaleczeniu dotyczą ciebie lub kogoś bliskiego, porozmawiaj z zaufanym dorosłym albo zadzwoń pod bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.

Dla kogo jest ta książka?

Dla czytelników, którzy przeszli przez dwa pierwsze tomy i chcą zamknąć historię Lillii, Kat i Mary. Relaksatorom spodoba się mieszanka szkolnego romansu, studniówki i nawiedzonego domu, koneserom rozdziały Mary i odważna puenta, choć środek wystawi ich cierpliwość na próbę. Jeśli lubisz „13 powodów” albo „Jedno z nas kłamie”, odnajdziesz tu podobne pytania o winę, plotkę i szkolną okrutność.

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Co czytać dalej

Zrób test: co czytać dalej