Aleksandra Negrońska - książki, od czego zacząć i która seria

Siedemnastoletnia Kendall trafia do londyńskiej willi przyszłego ojczyma, a w pakiecie dostaje wytatuowanego przyrodniego brata Nellsona i jego bogatą, pokręconą paczkę. Zakład o dziewczynę, bójka, wypadek i impreza goniąca imprezę, a próba samobójcza i samookaleczenie z przeszłości Harry'ego przemykają w jednej, dwóch scenach. Broni się Nellson, pyskaty i hojny brat, a całość urywa się cliffhangerem, więc bez dwójki ani rusz.

Akcja rusza tam, gdzie urwała się jedynka: Kendall coraz mniej je, Zane coraz częściej bierze, więc zawierają układ, którego żadne z nich nie traktuje poważniej niż do następnej imprezy. Zaburzenia odżywiania pokazano konkretnie, ale lekarstwem okazuje się chłopak, a finał wysyła bohaterkę do agencji modelek. Przedawkowanie jednego z przyjaciół to pierwszy moment w serii, w którym nałóg kosztuje coś więcej niż kaca.

Kilka lat później Nellson dowiaduje się, że ma prawie trzyletniego syna, a Kendall dostaje pierścionek w kabinie London Eye. Mały Willie rozbraja każdą scenę i każdy problem, a zdrada, pobicie Florence i nawrót uzależnienia Zane'a dostają po rozdziale i bukiecie białych róż. Ratuje tom zwrot z Evą i Harrym, którego nie przewidziałem.

Zaręczeni, z dzieckiem w drodze, a paczka wokół nich wciąż żyje jak na licealnej domówce. Awantury gasną w tym samym rozdziale, w którym wybuchły, i dopiero noc w Las Vegas, z wypadkiem, w którym ginie dziecko, daje historii ciężar. Wizyty Zane'a u psycholożki to najlepsze sceny tomu, a epilog rozdaje dzieci całej paczce jak cukierki.

Nowe pokolenie: siedemnastoletnia Lily, córka Kendall i Zane'a, zakochuje się w Williamie, synu Nellsona, z którym wychowywano ją jak kuzynkę, choć nie łączy ich krew. Zakaz istnieje więc głównie w ich głowach, a autorka odgrzewa zakład o dziewczynę z pierwszego tomu i spisuje wakacje w Dubaju jak kronikę kolonii. Najpikantniejszy tom Friends, z jedną sceną pierwszego razu opisaną wprost i zgodą zapisaną czarno na białym.

Lily i Will są już oficjalnie parą i przez ponad pięćset stron kłócą się z rodzicami, hejterami i przede wszystkim ze sobą, a wyzwiska, policzek i śledzenie lokalizacji mają uchodzić za wielką miłość. Wypadek przynosi wreszcie napięcie, ale zaraz potem działa jak gumka, która ściera wszystkie konflikty naraz. Najlepiej wypadają postacie z tła: Mike z problemem z narkotykami i Zane w roli ojca.

Rosie z Chicago przylatuje na studia prawnicze do Anglii, zamieszkuje z bliźniaczką, z którą nie rozmawiała osiem lat, i od razu podpada Zaydenowi Williamsowi, synowi słynnego prawnika. Zayden to komplet romansowych gadżetów w jednym garniturze, a fabuła krąży od kłótni przez foch do przytulania i nocnego McDonald's. Najlepsza Negrońska, jaką czytałem, dzięki chemii na przezwiskach, przyrodniemu bratu Xanderowi, który odkrywa zakupy w Tesco, i kompleksowi bliźniaczki, który brzmi prawdziwie.

Święta w Chicago, angielska paczka przylatująca prywatnym samolotem, były chłopak Rosie świeżo po wyjściu z więzienia i ojciec Zaydena, który szuka na nią haka. Przez kilkaset stron to kalendarz kręgli, karaoke i awantur o malinki, prawdziwa stawka pojawia się dopiero z aresztem na sali wykładowej, a fałszywe oskarżenia o gwałt służą fabule za rekwizyt. Bronią się dziewięcioletni Devon i poważnie pokazana przemoc w rodzinie, a dwie sceny seksu opisane wprost sprawiają, że to jedyna z przeczytanych książek autorki wyłącznie dla dorosłych.

Po przerwie w Chicago Rosie wraca do Leeds na studia i staż w kancelarii, a w mieszkaniu Zaydena zastaje Włoszkę Francescę: nianię jego brata i zarazem jego nową dziewczynę. Na tym jednym konflikcie stoi prawie sześćset stron, a wylewanie coli do zlewu i zamykanie kluczy w sejfie książka podaje jako troskę. Ratują ją Devon, Elliot z ADHD i poważnie potraktowane zdrowie psychiczne Rosie, a cliffhanger z ojcem Zaydena zostawia historię otwartą.