Przejdź do treści
Moja książka
Okładka: Clone, Aleksandra Negrońska

Recenzja

Clone - recenzja, od ilu lat i dla kogo

Aleksandra Negrońska Wszystkie książki autorki →

Ten od Liceum

★ 5/10
Ocena ogólna - co to znaczy?

Jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów. To moja ocena z tego momentu życia. Ta sama książka za rok albo za pięć lat może trafić do ciebie mocniej albo słabiej - i to normalne. Jak oceniam

🧠 Koneser - co to znaczy?

Dla wymagających: liczy się nietuzinkowa fabuła, zwroty akcji i dobrze napisani bohaterowie. Jak oceniam

3/10
💖 Relaksator - co to znaczy?

Dla tych, którzy chcą się po prostu wciągnąć. Sztampa i płascy bohaterowie nie przeszkadzają. Jak oceniam

7/10
🌶️ Pikanteria - co to znaczy?

Jak dosłowne są sceny intymne: 0-2 najwyżej pocałunki, 3-5 zasygnalizowane, 6-10 opisane wprost. To opis, nie ocena. Jak oceniam

2/10
Wiek - co to znaczy?

Mój próg, nie oznaczenie wydawcy. Liczą się sceny intymne, ale też przemoc, używki i ciężar tematu. Jak oceniam

16+

Tropy w książce

Motywy

  • romans new adult
  • studia prawnicze w Anglii
  • bliźniaczki
  • bogaty chłopak w garniturze
  • od nienawiści do miłości
  • imprezy i alkohol
  • polska autorka

Sięgnij, jeśli

  • lubisz romanse, w których zimny bogacz w garniturze mięknie tylko przy jednej dziewczynie i przy młodszym bracie
  • chcesz długiej historii od nienawiści do miłości, z przezwiskami, sushi o północy i McDonald's jako formą wyznania uczuć
  • podobała ci się seria Friends tej autorki i masz ochotę na nową paczkę bogatych dzieciaków, tym razem na studiach

Odpuść, jeśli

  • zazdrość, wyzwiska i popchnięcie w kłótni odbierasz jako czerwoną flagę, a nie dowód wielkiego uczucia
  • wolisz, kiedy fabuła na prawie sześciuset stronach idzie naprzód, zamiast robić kolejne okrążenie od kłótni do przytulania
  • przekleństwa w ustach każdej postaci i finał urwany w drzwiach psują ci całą lekturę

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

3/10
  • Zayden w wersji deluxe. Przewodniczący parlamentu, prezes koła, geniusz prawa, bokser, malarz, właściciel kierowcy i prywatnego samolotu, z tatuażami, martwą siostrą, ojcem-tyranem i bratem do uratowania. To nie jest bohater, to lista życzeń z forum fanek bad boyów, złożona w jednego człowieka w garniturze.
  • Pętla zamiast fabuły. Rosie wpisuje do pamiętnika, że go nienawidzi, potem skreśla, potem wpisuje z powrotem. Kłótnia, foch, przytulenie, McDonald's i od nowa. Intryga z ojcem rusza się skokami, zawsze wtedy, gdy autorka sobie o niej przypomni.
  • Toksyczność w romantycznym papierku. Zayden nazywa Rosie suką, wyrzuca z koła chłopaka, który powiedział o nim przy niej coś krytycznego, a w pijackiej kłótni odpycha ją tak, że ląduje na tomografii. Książka podaje to jako dowód, że mu zależy, a ściąganie na egzaminie jako romantyczny gest.
  • Logika na zwolnieniu lekarskim. Pierwszoroczna studentka bez rekrutacji zostaje wiceprezesem, jeden z najlepszych prawników w Anglii stawia współpracę z nią jako warunek, rektora da się przekupić w jedną noc, a Taylor Williams z Anglii wyciąga człowieka z amerykańskiego więzienia przed świętami.
  • Bliźniaczka jako lustro. Najciekawsze jest to, co obiecuje tytuł: Rosie całe życie porównuje się z Lily i jest pewna, że każdy w końcu wybierze tę drugą. Kiedy autorka odkłada romans i pisze o tym kompleksie albo o Devonie, wychowywanym na małego dorosłego, robi się prawdziwie.

💖 Dla relaksatorów

7/10
  • Chemia na przezwiskach. Rosa, Rosie, Rosanno, Zay - cała relacja stoi na przekomarzaniu i to działa. Zayden w garniturze nad burgerem z McDonald's i Rosie, która w ramach układu zakazuje mu na tydzień garniturów i koszul, to sceny, dla których ten gatunek istnieje.
  • Xander i jego sos. Przyrodni brat, który nigdy nie robił zakupów, zachwyca się pieczarkami w Tesco i dzwoni w trakcie wykładu z pytaniem o filety z kurczaka, to najzabawniejsza postać w książce. Jedno „Mój sos ma grudki” mówi o nim więcej niż niejeden rozdział o Zaydenie.
  • Paczka i Devon. Charlie z lekami na wszystko i lizakami od babci, Raiden w swetrach robionych na drutach i dziewięcioletni Devon, który w McDonald's prosi o talerze i sztućce. Te postacie dają książce ciepło.
  • Bajka o bogatych. Prywatny samolot do Chicago, wino z 1994 roku do pizzy, sushi master w salonie, kolczyki-stokrotki i anonimowo wyposażony warsztat taty. Fantazja podana bez cienia skrępowania.
  • Objętość. 576 stron to sporo jak na romans, w którym przez długie fragmenty powtarza się ta sama kłótnia w nowych dekoracjach. Cliffhanger w drzwiach każe sięgnąć po kolejny tom, ale też pokazuje, że prawie nic tu nie domknięto.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

4

Szkielet ma potencjał: bliźniaczki rozdzielone rozwodem, ojciec-prawnik, który fabrykuje oskarżenia, plan zemsty i dysk z dowodami. Intryga posuwa się jednak kilkoma szarpnięciami, a pomiędzy nimi ciągnie się cykl imprez, kaców, kłótni i godzenia się w łóżku. Logikę autorka traktuje elastycznie, a finał to dawny chłopak w drzwiach i napis o końcu części.

Bohaterowie i relacje

5

Rosie jest pyskata, ma poczucie humoru i kompleks wobec siostry, który brzmi prawdziwie, choć jej deklaracje zmieniają się z dnia na dzień. Zayden to komplet cech romansowego bohatera, a jego zazdrość i wybuchy złości tekst przedstawia jako dowód miłości. Ratują to Xander, Charlie i Devon, bo Lily zmienia nastawienie do siostry z każdą sceną.

Styl pisania i atmosfera

4

Narracja jest potoczna i chwilami zabawna, z ironicznymi puentami na jedno słowo, ale wulgaryzmy sypią się także w scenach, które miały być romantyczne. Bohaterowie bez przerwy przewracają oczami, a zamiast imion często dostajemy etykiety: brunet, szatyn, blondyn. Cytaty z „W garniturach” z przypisami mają robić z Zaydena intelektualistę, a robią z niego fana seriali.

Rozrywka i wartość

6

Dla kogoś, kto lubi długie romanse o bogatych studentach, to porządna porcja rozrywki: dużo humoru, wyraźna chemia i Xander, za którego dałbym osobny punkt. Z wartością jest słabiej, bo ciężkie tematy, od samobójstwa siostry po przemoc wobec dziecka, służą głównie za tło dla romansu.

Krótko o książce, bez spoilerów

Rosie z Chicago przylatuje na studia do Anglii, zamieszkuje z bliźniaczką, do której nie odzywała się osiem lat, i z jej przyrodnim bratem od szampana, a już pierwszego dnia podpada Zaydenowi Williamsowi, którego boi się cała uczelnia. Przez 576 stron kłócą się, godzą i kłócą od nowa, a pamiętnik z Barbie ledwo nadąża z aktualizacją, kogo Rosie akurat nienawidzi.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Nie mów więcej, że nigdy nie dorównasz. Już dawno to zrobiłaś.”Clone, Aleksandra Negrońska

Poruszane motywy

Aleksandra Negrońska zaczyna nową serię od pytania, które dla bliźniaczki jest codziennością: co, jeśli wszyscy wokół zawsze wybiorą tę drugą? Rosie przez osiem lat udawała jedynaczkę, a teraz mieszka z siostrą, która wygląda jak ona, lepiej się ubiera i zna wszystkich na kampusie. Do tego dochodzi romans z chłopakiem, z którym Lily wcześniej sypiała, i rodzina Williamsów, w której pieniądze, szantaż i żałoba po zmarłej córce zatruwają wszystko. Autorka miesza lekki humor studenckiej paczki z bardzo ciężkimi tematami, ale te drugie częściej napędzają romans, niż dostają własną przestrzeń. Główne elementy historii: Bliźniaczki - Rosie i Lily uczą się od nowa być siostrami, a tytułowy klon to lęk Rosie, że zawsze będzie tylko kopią. Romans - od kłótni na schodach przez układ w kole naukowym po pocałunek z wyzwania i wiele nocy bez deklaracji. Rodzina Williamsów - ojciec szantażysta, chłodna matka, samobójstwo Elizabeth i Devon, którego starszy brat chce wyrwać z domu. Przyszywane rodzeństwo - Xander, który z wroga staje się najbliższym sojusznikiem Rosie. Przyjaźń - Charlie, Raiden, Shawn i Gabby jako paczka z jednej kamienicy. Przeszłość - Grayson, były chłopak z Chicago, który wraca w najgorszym momencie. Pieniądze i władza - studenci, którzy kupują sobie oceny, rektorów i prywatne samoloty.

Pytania i odpowiedzi

Czy „Clone” trzeba czytać po serii Friends?

Nie. „Clone” to pierwszy tom serii Students, która po polsku ma trzy tomy: „Clone”, „Different” i „Identical”. To osobny świat: nie wraca nikt z Friends, ani Kendall, ani Zane, ani Nellson, a akcja toczy się na studiach w Anglii. Z Friends łączy go autorka, wydawnictwo i klimat bogatych dzieciaków na imprezach. Tom kończy się cliffhangerem i dopiskiem „KONIEC CZĘŚCI I”, więc ciąg dalszy jest w „Different”.

Ile stron liczy książka?

576 stron w wydaniu NieZwykłe z 2022 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania. W środku są prolog, 31 rozdziałów i epilog.

Od ilu lat jest ta książka?

Szesnastolatek da radę, młodszym bym jej nie dawał. Scen seksu nie ma, ale alkohol leje się niemal w każdym rozdziale, są wzmianki o narkotykach, przekleństwa w większości dialogów, popchnięcia w kłótniach, ojciec, który bije dziecko, wspomnienie manipulacji piętnastolatki przez starszego chłopaka i samobójstwo siostry jednego z bohaterów. Jeśli któryś z tych tematów dotyczy ciebie, porozmawiaj z dorosłym, któremu ufasz, albo zadzwoń pod bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.

Dla kogo przeznaczona jest ta książka?

Dla relaksatorów od 16 lat, którzy lubią długie romanse o bogatych studentach, przekomarzanie zamiast scen łóżkowych i bohatera, który wszystkich straszy, a mięknie przy jednej dziewczynie. Fani Friends dostaną znajomy styl w nowych dekoracjach. Czytelnicy, którzy oczekują logicznej intrygi i zdrowych relacji, będą zgrzytać zębami.

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Co czytać dalej

Nic z tego nie pasuje? Zrób test „Co teraz przeczytać?” - 8 pytań i trzy książki dopasowane do ciebie.