Przejdź do treści
Moja książka
Okładka: Heartstopper. Tom 2, Alice Oseman

Recenzja

Heartstopper. Tom 2 - recenzja, od ilu lat i dla kogo

Alice Oseman

Ten od Liceum

★ 7/10
Ocena ogólna - co to znaczy?

Jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów. To moja ocena z tego momentu życia. Ta sama książka za rok albo za pięć lat może trafić do ciebie mocniej albo słabiej - i to normalne. Jak oceniam

🧠 Koneser - co to znaczy?

Dla wymagających: liczy się nietuzinkowa fabuła, zwroty akcji i dobrze napisani bohaterowie. Jak oceniam

6/10
💖 Relaksator - co to znaczy?

Dla tych, którzy chcą się po prostu wciągnąć. Sztampa i płascy bohaterowie nie przeszkadzają. Jak oceniam

9/10
🌶️ Pikanteria - co to znaczy?

Jak dosłowne są sceny intymne: 0-2 najwyżej pocałunki, 3-5 zasygnalizowane, 6-10 opisane wprost. To opis, nie ocena. Jak oceniam

2/10
Wiek - co to znaczy?

Mój próg, nie oznaczenie wydawcy. Liczą się sceny intymne, ale też przemoc, używki i ciężar tematu. Jak oceniam

13+

Tropy w książce

  • Od przyjaźni do miłości
  • Szkoła i liceum

Motywy

  • powieść graficzna
  • romans LGBTQ+
  • coming out
  • biseksualność
  • szkoła dla chłopców
  • homofobia
  • pierwszy związek

Sięgnij, jeśli

  • skończyłeś tom 1 i musisz wiedzieć, co Nick zrobi po wyjściu z tamtej sali
  • chcesz mądrej, łagodnej historii o coming oucie, w której nikt nie popędza bohatera
  • lubisz komiksy, w których pocałunek pod parasolem waży więcej niż dziesięć stron dialogów

Odpuść, jeśli

  • liczysz na intrygę i zwroty akcji, a tu największą zagadką jest to, kto z rodziny Springów następny przyłapie chłopaków
  • nie znosisz słodyczy podawanej łyżkami, z kwiatkami i serduszkami wokół co drugiego kadru
  • wolisz czarne charaktery, które mają w zanadrzu coś więcej niż złośliwy uśmieszek i jedno wyzwisko

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

6/10
  • Nick dostaje własną historię. W tomie 1 był głównie chłopakiem, w którym kocha się Charlie. Tu Oseman oddaje mu głos: kasowane o drugiej w nocy przeprosiny, łzy na łóżku Charliego, filmik z internetu o biseksualności i powolne oswajanie słowa, które tydzień wcześniej nic mu nie mówiło. To najlepiej rozpisany wątek serii.
  • Coming out bez fanfar. Wyznanie przy stole w domu Nelsonów, z psem pod ławką i sporem o wakacje na Minorce w tle, jest jednocześnie ciche, zabawne i wzruszające. Autorka nie robi z niego spektaklu, a jeden rozświetlony kadr z jednym zdaniem robi większe wrażenie niż niejeden wielki finał.
  • Szerszy świat. Wreszcie poznajemy przyjaciół Charliego. Tao dostaje motywację, która tłumaczy jego wrogość wobec Nicka, a Elle, Aled, Tara i Darcy wnoszą do historii coś więcej niż tło. Rozmowa w łazience kręgielni, którą Nick podsłuchuje przy barze z frytkami, to jedna z najlepszych scen tomu.
  • Schemat w pętli. Ukrywają się, ktoś prawie ich nakrywa, Nick panikuje i przeprasza, Charlie zapewnia, że nic się nie stało. I od nowa. Za trzecim razem wiedziałem, jak się skończy, zanim przewróciłem kartkę.
  • Harry z tektury. Główny antagonista ma piegi, nastroszone włosy i dokładnie jedną cechę: homofobię. Bójka przed kinem jest świetnie narysowana, ale przeciwnik Nicka to karykatura, z którą trudno się zmierzyć na serio.

💖 Dla relaksatorów

9/10
  • Słodycz w dużych dawkach. Pocałunek pod parasolem, fotobudka nad morzem, Nick wbiegający do wody i wykrzykujący na całą plażę, co czuje do Charliego. Jeśli tom 1 przytulał, ten trzyma w objęciach przez trzysta stron.
  • Humor. Mały Oliver, który wszystko widział i z miejsca to ogłasza, Tori wyrastająca znikąd ze słomką w ustach, mama Nicka z ripostą o tym, w którym roku się urodziła. Śmiałem się częściej niż przy większości komedii romantycznych z naszej półki.
  • Nellie. Brzmi jak żart, ale suczka Nicka to osobna atrakcja: wita, liże, śpi pod stołem w najważniejszej scenie i jedzie nad morze. Charlie przyznaje w SMS-ie, że spotyka się z Nickiem głównie dla niej, i trudno mu się dziwić.
  • Zamknięty łuk. Tym razem tom nie urywa się w pół zdania. Nick dochodzi do miejsca, w którym może powiedzieć bliskim, kim jest, a ostatnia scena daje satysfakcję i szeroki uśmiech.
  • Mało napięcia. Prawdziwe emocje przynosi właściwie tylko wieczór w kinie, reszta to spokojne, przyjemne dryfowanie. Kto potrzebuje stawki wyższej niż to, czy Tori coś zauważy, może ziewnąć.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

6

Tom obejmuje nieco ponad miesiąc, od niedzieli po urodzinach Harry'ego do wycieczki nad morze pod koniec maja, i trzyma się jednej osi: Nick musi zrozumieć, kim jest, zanim powie o tym światu. Kręgle, próba koncertu, kino i plaża ładnie wyznaczają kolejne kroki, a bójka z Harrym daje porządne szarpnięcie. Fabularnie to jednak prosta, przewidywalna linia z kilkoma niemal identycznymi scenami paniki, gdy ktoś może ich zobaczyć.

Bohaterowie i relacje

7

Nick wyrasta na pełnokrwistego bohatera: zagubionego, czułego, czasem tchórzliwego i bardzo ludzkiego. Charlie ma swoje lęki, a Tao wreszcie przestaje być tylko zrzędą. Elle, Aled, Tara i Darcy są sympatyczni, choć ledwie naszkicowani. Na minus Harry i jego ekipa, czyli homofobia bez twarzy, oraz mama Nicka, której jest w tomie mało - choć kiedy już się pojawia, kradnie scenę.

Styl pisania i atmosfera

8

Czarno-szara kreska, spadające liście jako przejścia między scenami, kwiatki i iskierki przy każdym pocałunku. Oseman znów najlepiej opowiada milczeniem: całe strony bez dymków przy pocałunku w pokoju Charliego, kadry potłuczone jak szkło przy bójce, rozświetlona plansza przy wyznaniu mamie. Dialogi brzmią naturalnie, z przekleństwami tam, gdzie nastolatki by ich użyły.

Rozrywka i wartość

8

Czytałem z uśmiechem przyklejonym do twarzy, a scena przy stole w domu Nelsonów rozkleiła mnie bardziej, niż chciałbym przyznać. To komiks, który można dać nastolatkowi zmagającemu się z pytaniem o własną orientację - mówi wprost, że nie trzeba znać odpowiedzi od razu i nikt nie ma prawa jej wymuszać. Dodatki z pamiętnikami i krótkim komiksem o Tarze i Darcy to miły bonus.

Krótko o książce, bez spoilerów

Nick odwzajemnia pocałunek Charliego, ale zanim powie o nich komukolwiek, musi zrozumieć, kim jest - a w szkole pełnej plotkarzy to wcale nie takie proste. Tom 2 jest cieplejszy i odważniejszy od pierwszego, choć fabularnych niespodzianek dalej tu nie uświadczysz.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Poruszane motywy

Drugi tom „Heartstopper” to opowieść o tym, co dzieje się po pierwszym pocałunku, kiedy jedna osoba wie o sobie wszystko, a druga dopiero zaczyna zadawać sobie pytania. Alice Oseman pokazuje coming out jako proces, a nie jedno zdanie wypowiedziane przy kolacji: z kasowanymi wiadomościami, nocnym czytaniem w internecie, paniką na widok przypadkowych przechodniów i ulgą, gdy pierwsza bliska osoba reaguje życzliwie. Obok tego toczy się historia przyjaźni wystawionej na próbę - Tao nie ufa Nickowi, koledzy Nicka nie akceptują Charliego - i rodziny, która okazuje się bezpiecznym miejscem. Główne elementy historii: Coming out - Nick, który najpierw mówi o sobie Charliemu, potem Tarze, a na końcu mamie. Biseksualność - słowo, które Nick długo przymierza do siebie, zanim uzna, że do niego pasuje. Związek w tajemnicy - pocałunki w szatni, za kartą menu i pod parasolem, zawsze z okiem na to, czy nikt nie patrzy. Homofobia - zaczepki Harry'ego, wyzwiska przed kinem i bójka, po której Nick zrywa z dawnymi kolegami. Przyjaźń - Tao, który pamięta, jak Charlie bał się chodzić do szkoły, oraz Elle, Aled, Tara i Darcy, którzy pokazują, że można być sobą. Zgoda i granice - Nick, który pyta, czy nie posuwa się za daleko, i boi się, że ukrywając Charliego, krzywdzi go tak jak kiedyś Ben. Rodzina - Oliver, Tori i mama Nicka, czyli trzy różne reakcje na tę samą tajemnicę.

Pytania i odpowiedzi

Czy „Heartstopper. Tom 2” można czytać bez tomu 1?

Lepiej nie. To bezpośrednia kontynuacja - akcja rusza wieczorem tego samego dnia, w którym skończył się tom 1, czyli tuż po pocałunku na urodzinach Harry'ego. Tom zamyka ważny etap w historii Nicka, ale opowieść biegnie dalej: po polsku Wydawnictwo Jaguar wydało już sześć tomów serii.

Ile stron liczy komiks?

320 stron w wydaniu Jaguara z 2022 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania. Sporo z nich to kadry bez słów, więc lektura idzie błyskawicznie.

Od ilu lat jest ten komiks?

Trzynastolatek spokojnie da radę. Erotyki nie ma - najdalej idą pocałunki, przytulanie i siedzenie na kolanach w fotobudce. Są za to przekleństwa, homofobiczne wyzwiska i bójka przed kinem, w której Nick obrywa w twarz; wydawca uprzedza o tym na stronie redakcyjnej. Wszystko pokazane bez dosłowności, ale warto, żeby młodszy czytelnik miał z kim o tych scenach porozmawiać.

Dla kogo przeznaczona jest ta książka?

Dla wszystkich, którzy pokochali tom 1, dla relaksatorów spragnionych ciepłej, bezpiecznej historii miłosnej i dla nastolatków, którzy dopiero układają sobie w głowie, kim są. Konesera ujmie portret Nicka i opowiadanie obrazem, choć fabularnych zaskoczeń nie dostanie. To także dobry wybór dla widzów serialu, którzy chcą sięgnąć do źródła.

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Co czytać dalej

Nic z tego nie pasuje? Zrób test „Co teraz przeczytać?” - 8 pytań i trzy książki dopasowane do ciebie.