O czym jest „Onyx Storm. Onyksowa burza”?

W skrócie

„Onyx Storm. Onyksowa burza” to trzeci tom cyklu Empireum Rebecci Yarros, który zaczyna się tej samej nocy, w której skończyła się bitwa o Basgiath z „Iron Flame”. Generała Sorrengail nie żyje, Xaden Riorson zaczerpnął mocy z ziemi i ma wokół źrenic czerwone obwódki, a Violet obiecuje sobie, że znajdzie dla niego lekarstwo, nawet jeśli będzie musiała złamać prawo. Bariery Aretii mogą paść w ciągu pół roku, a ratunkiem jest siódma rasa smoków, z której pochodzi Andarna.

Senarium wciela Violet do grupy zadaniowej, która ma odnaleźć irydy. Trop prowadzi poza Kontynent, na wyspy, gdzie nie działa magia, każdy władca ustala własną cenę, a goście z Navarry nie są mile widziani. W Basgiacie rządzi tymczasem generał Aetos, veniny palą kolejne miasta Poromielu, a srebrnowłosa Theophanie bardzo chce dostać Violet w swoje ręce.

Książka ma prolog i 66 rozdziałów. Prawie wszystkie opowiada Violet w pierwszej osobie i czasie teraźniejszym, a w finale głos dostają także Rhiannon, Imogen i Xaden.

⚠️Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.

Etapy fabuły

1. 1

   Noc po bitwie o Basgiath

   Tej samej nocy, w której zginęła generała Lilith Sorrengail, Violet idzie tunelami pod kwadrantem za zamaskowanym Xadenem Riorsonem. Żeby ją ocalić i zabić mędrca, Xaden zaczerpnął mocy z ziemi, a wokół jego źrenic widać delikatne czerwone obwódki. Gdyby ktoś je zauważył, zostałby aresztowany i najpewniej stracony. Andarna wyznaje, że w bitwie spaliła veninkę, czego nikt wcześniej nie dokonał, a Violet podsłuchuje uwięzionego Jacka Barlowe'a, który wie o przemianie Xadena i drwi, że „ci na górze” chcą jej jako smyczy na niego. Violet przysięga sobie, że znajdzie lekarstwo każdą możliwą ścieżką. Dwa tygodnie później w Basgiacie trwają rozmowy pokojowe z Poromielem, a veniny przebrane za skrybów wysysają rannych w izbie chorych i próbują odbić Jacka. Violet zabija dwoje z nich, srebrnowłosa veninka z wyblakłym tatuażem na czole znika, a resztę kładzie Xaden. Przyznaje potem, że wyczuwa veninów tak, jak oni wyczuwają jego.

2. 2

   Plan B, zdrada stanu i Samara

   Senarium przydziela Violet do grupy zadaniowej, która ma odnaleźć siódmą rasę smoków, bo do rozpalenia kamienia barierowego Aretii potrzebny jest smok z rasy Andarny, a według Miry bariery padną za pół roku. Dowodzi kapitan Grady i to on wybiera skład. Senarium odrzuca wniosek o przyjęcie lotników do kwadrantu, choć Violet obiecała Tecarusowi, że zostaną, w zamian za dostęp do jego biblioteki. Nocą Violet, Mira, Brennan, Ridoc, Rhiannon, Imogen, Bodhi, Quinn, Maren i Sawyer o kulach, bez nogi straconej w bitwie, przerabiają runy kamienia barierowego tak, by lotnicy mogli używać pomniejszej magii. Rano pułkownik Aetos, świeżo awansowany na generała i komendanta Basgiathu, oskarża Violet o zdradę stanu i wyrzeka się syna, Daina. Okazuje się, że podpisane rano ułaskawienie obejmuje także tę noc, królowa Maraya oferuje swoją bibliotekę, a Xaden odzyskuje tytuł księcia całego Tyrrendoru i miejsce w Senarium. Aetos mści się, wysyłając drużynę na front do Samary. Tam, wbrew oficerom, lecą bronić wioski Newhall, w której mieszka rodzina Maren. Tornado ciska Tairnem o zbocze, a z odsieczą zjawia się Garrick, który ukrywał drugą moc: pokonuje dystans w mgnieniu oka. Srebrnowłosa veninka przedstawia się jako Theophanie, przyznaje, że zabiła rodziców Maren, i chce zostać nauczycielką Violet zamiast Berwyna. Andarna przypomina sobie nazwę swojej rasy: „Jestem irydem skorpiogonem.” Xaden ogłasza siedmioletnich braci Maren obywatelami Tyrrendoru, a Aetos wprowadza się do dawnej kwatery Sorrengailów.

3. 3

   Księga ojca i Anka

   Xaden i Violet ustalają, że do czasu znalezienia lekarstwa wolno im tylko się całować. Jack w celi zdradza, że mistrzowie i mędrcy veninów mają moce więzi, a lekarstwa nie ma, bo, jak mówi, „my nie chcemy zostać uleczeni”. Xaden zostaje profesorem, co według Kodeksu powinno zakończyć ich związek, ale Aetos odmawia im zwolnienia. Kapitan Grady chce szukać irydów na północy, Violet ciągnie na południe, na wyspę Deverelli. Dain wykrada z dawnej kwatery Sorrengailów zaszyfrowaną księgę ojca Violet. Hasłem okazuje się AIMSIR, imię smoczycy matki, a w środku czeka list: Violet ma przez Cordyn polecieć na Deverelli, odszukać handlarkę Narelle Anselm i ufać tylko Mirze. Do Basgiathu przybywa książę Halden, następca tronu i były chłopak Violet, z listem od Tecarusa. Król Deverelli, Courtlyn, przyjmie tylko arystokratów i tylko w zamian za ameliański cytryn, który leży w opuszczonym mieście Anka za barierami. Wyprawa do Anki kończy się katastrofą: przerażona kadetka Aura Beinhaven bierze wychodzącego z budynku Grady'ego za wroga i pali go żywcem, a chwilę później wiwerna przebija Aurę szponem i porywa jej ciało. Cytryn jest pęknięty i bezużyteczny, a obok leży liścik od Theophanie podpisany „T.”. Senarium chce odebrać Violet misję, ona drze rozkazy i sama wybiera skład: Xaden, Mira, Ridoc, Dain znający krovlański, Cat, jej kuzyn Drake Cordella i Halden ze strażą.

4. 4

   Deverelli

   Po nocy w pałacu Tecarusa w Cordynie smoki lecą dobę nad oceanem. Przy wybrzeżu Deverelli magia znika, więzi się rwą i tylko Violet nadal słyszy Tairna i Andarnę. W stolicy, Matyasie, drużyna odnajduje dziewięćdziesięciotrzyletnią Narelle, która każe Violet odpowiedzieć na trzy pytania. Violet tłumaczy, że w krovlańskim szyku „ogonopióra” to w rzeczywistości piórogony, czyli smoki, i dostaje sześć zabezpieczonych ksiąg ojca. Na wyspie bez magii Xaden nie boi się utraty kontroli, więc kończą z celibatem. Tymczasem król Courtlyn IV więzi Haldena. Na uczcie przebija mu dłoń sztyletem, a panterom podaje na tacy głowę kapitany Winshire, strażniczki Haldena, przyłapanej w skarbcu z listą przedmiotów spisaną ręką księcia. Courtlyn każe zabić wszystkich poza Tecarusem. W walce Xaden czerpie moc ze stopu w przewodzie Violet, skręca karki dwunastu strażnikom, a w jego oczach znów pojawia się czerwień. Violet zasłania go przed resztą, blefuje, że ma moc mimo braku magii, a niewidzialna Andarna trzyma w zębach ulubioną panterę króla. Ceną za ułaskawienie Xadena, uwolnienie Haldena i bazę na wyspie jest skorupa jaja Andarny, a Halden dostaje zakaz powrotu na Deverelli. Po powrocie do Basgiathu drugoroczna kadetka w trakcie sparingu wysysa magię z ziemi i zmienia się w venina, a profesor Carr zabija ją na oczach wszystkich. Violet ogłasza, że tym razem nie wrócą, dopóki nie znajdą rasy Andarny.

5. 5

   Unnbriel i Hedotis

   Aaric ujawnia się bratu jako jeździec i zastępuje Haldena w roli przedstawiciela Navarry, a do drużyny dołączają medyk Trager i Maren. Na Unnbrielu, gdzie czci się boginię Dunne, o audiencji decyduje próba walki przy świątyni. Stara kapłanka robi Violet zagadkowe aluzje do jej srebrnych włosów, a dziesięcioletnia dziewczynka przy świątyni ma takie same końcówki warkocza. Violet walczy z wyższą o głowę Marlis, w szczycie gniewu przywołuje piorun bez magii i rozłupuje skalne trybuny. Marlis okazuje się królową. Irydów na wyspie nie ma, a armię Unnbriel da w zamian za dwanaście smoczych jaj, po dwa z każdej rasy, na co Violet się nie zgadza. Na Hedotisie gospodyni, Talia, okazuje się matką Xadena, która zniknęła w jego dziesiąte urodziny i ma teraz dwóch synów z członkiem triumwiratu Farisem. Kolacja jest ukrytym testem. Triumwirat proponuje Xadenowi kontrakt małżeński z Cat, Xaden odpowiada, że ożeni się tylko z Violet, a na deser podają jego ulubiony tort czekoladowy. Garrick zjada kawałek i przestaje oddychać. Violet ogłasza, że gospodarze też już umierają: ich napar zatruła, a swoim ludziom wcześniej podała odtrutkę. Garricka ratują figi, a Faris w zamian za antidotum zawiera z Tyrrendorem przymierze. Xaden w furii przykłada mu sztylet do gardła i Violet ledwie zdoła go powstrzymać.

6. 6

   Zehyllna i irydy

   Na Zehyllni magii jest dość, by więzi znów działały. Warunkiem rozmów jest przyjęcie bez skargi darów boga szczęścia Zihnala, losowanych z kart: Mira dostaje wino, Drake rudego kociaka, Violet czarny kompas, którego igła nie wskazuje północy, a Trager strzałę w serce. Ginie na miejscu, a za nim jego gryfica. Aaric wynegocjowuje wojsko dla Kontynentu, a drużyna pali ciała na bezludnej wysepce. Dalej okazuje się, że wysp są setki, i podczas poszukiwań pojawia się sześć irydów. Wyjaśniają, że Andarna była pozostawionym na Kontynencie obserwatorem, a ich rasa jest stworzona do pokoju. Nie żyją z ludźmi i nie wiążą się z nimi. Uznają, że to Violet oblała test, bo zrobiła z dziecka broń, a Andarna dała jej moc groźniejszą od piorunów. Mówią też, że lekarstwa na venin nie ma, bo czerpanie magii zabija duszę kawałek po kawałku. Andarnie zakazują wstępu na swoją wyspę i odlatują. Ridoc widzi czerwone oczy Xadena i wymusza na Violet całą prawdę oraz granicę: jeśli Xaden bez powodu zabije jeźdźca, skrzywdzi cywilów, przyjaciół albo ją, trzeba go zatrzymać. Xaden się zgadza. Po trzech i pół tygodnia wracają do Basgiathu, gdzie czeka wiadomość, że veniny zajęły Sunivę, a królowa Maraya nie żyje.

7. 7

   Senna wędrowniczka

   Po przesłuchaniach w Basgiacie król Tauri zakazuje karać drużynę, bo wrócił z nią Aaric. W Sunivie zginęło około 25 tysięcy ludzi, a ze zbrojowni zniknęły skrzynie sztyletów ze stopu, więc w szeregach jest zdrajca. Violet dręczą koszmary, w których mędrzec dusi ją nad Draithusem. Xaden liczy dni bez sięgania po moc. Tyrrendor otwiera granice dla uciekinierów z Poromielu, a Halden grozi wojną. U pierwszorocznego Lynxa objawia się moc władania cieniami, co Xaden odczytuje jako znak, że magia szykuje jego następcę. Sawyer z hakiem w protezie wsiada w końcu na Sliseaga. W Aretii Brennan przyznaje, że nie umie uleczyć Xadena, a ten, po siedemdziesięciu trzech dniach abstynencji, zostaje u Violet na noc. Rano okazuje się, że koszmary Violet to sny Xadena. Violet jest senną wędrowniczką, a to jej druga moc, otrzymana od Andarny. Potrafi wchodzić w cudze sny i wpływać na nie, a za taki dar w Navarze się zabija.

8. 8

   Bitwa o Aretię i odejście Andarny

   Na Aretię spada horda wiwern, a Xaden jako książę dowodzi obroną. Aaric nalega, by Violet broniła świątyni Dunne za murami. Tairn rozszarpuje wiwerny w ciemności, ale kość z wiwerniego skrzydła wbija mu się w udo, a Rhiannon wyciąga ją mocą. Przed świątynią staje Theophanie. Wysoka kapłanka nazywa ją heretyczką, a Violet rozumie, że Theophanie była kiedyś kapłanką Dunne z Unnbrielu. Theophanie nagle wpada w panikę i ucieka, a wiwerny spadają, bo kamień barierowy Aretii zapłonął. Rozpalił go iryd Leothan, krewny Andarny. Proponuje jej powrót do domu i wyjaśnia, że więź z Violet stworzyła ona sama, bo tylko iryd to potrafi. Żeby odejść, musi ją zerwać. Violet mówi Andarnie, że chce, by żyła, nawet jeśli nie z nią, i więź znika. Violet ma atak paniki, a Tairn osłania ją skrzydłem i każe oddychać.

9. 9

   Draithus i onyksowa burza

   Violet przez trzy dni nie wstaje z łóżka, aż z frontu przylatuje Mira. W kłótni rodzeństwa wychodzi na jaw, że ojciec jako niemowlę zabrał Violet na Unnbriel, by poświęcić ją Dunne, a Xaden sam mówi Mirze, że jest veninem. Wkrótce Theophanie porywa Mirę i żąda w zamian Violet i „brata” Xadena, czyli Jacka Barlowe'a, który ma tego samego mędrca. Pod Draithusem Theophanie podrzyna Mirze gardło, a Brennan ratuje ją dzięki mocy przelanej przez Sloane. Violet walczy z Theophanie, która okazuje się poskramiaczką burzy, nie piorunów. W bitwie o Draithus rozdziały opowiadają też Rhiannon i Imogen. Imogen odkrywa drugą moc, a Quinn umiera jej w ramionach od veninowego sztyletu. Aaric okazuje się prawdziwym jasnowidzem: przysłał Violet marmurowy sztylet ze świątyni Dunne. Ciemność spowija pole bitwy, bo Xaden, wezwany przez mędrca Berwyna, któremu komendant Panchek sprzedał drużynę, świadomie przemienia się do końca, żeby ocalić Sgaeyl i miasto. Wtedy wraca Andarna, a Violet wbija marmurowy sztylet w serce Theophanie i traci przytomność. Ocknięcie przychodzi o trzeciej w nocy w Aretii: na palcu ma pierścień ze szmaragdem z aretiańskiego sztyletu, w kieszeni błogosławieństwo kapłanki Dunne dla jej małżeństwa z Xadenem i dopisek jego ręką: „Nie szukaj mnie. Teraz należy do ciebie.” Xaden zniknął, Garrick jest wśród zaginionych, w dolinie zamordowano jeźdźców i smoki, ginie sześć jaj, a wszyscy obwiniają Riorsona. Violet niczego nie pamięta z ostatnich dwunastu godzin, a Imogen mówi jej tylko, że zrobiła to, o co Violet ją prosiła.

Motywy i przesłanie

Uzależnienie od mocy

Liczenie dni bez sięgania po magię i pytanie, kiedy ukochany przestaje być sobą.

Wyprawa na wyspy

Cztery królestwa bez magii, każde z innym władcą, prawem i ceną za pomoc.

Siódma rasa

Poszukiwanie irydów i prawda o tym, kim jest Andarna.

Przywództwo i strata

Decyzje dowódczyni, za które płacą życiem członkowie drużyny.

Rodzina

Matka Xadena, rodzeństwo Sorrengailów i tajemnica srebrnych włosów Violet.

Wojna i polityka

Senarium, uchodźcy z Poromielu i miasta padające jedno po drugim.

Drużyna

Przyjaciele, którzy lecą za Violet na koniec świata.

To opracowanie jest streszczeniem książki „Onyx Storm. Onyksowa burza” (Rebecca Yarros) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.