Przejdź do treści
Moja książka
Okładka: New Friends, Aleksandra Negrońska

Recenzja

New Friends - recenzja, od ilu lat i dla kogo

Aleksandra Negrońska

Ten od Liceum

★ 4/10
Ocena ogólna - co to znaczy?

Jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów. To moja ocena z tego momentu życia. Ta sama książka za rok albo za pięć lat może trafić do ciebie mocniej albo słabiej - i to normalne. Jak oceniam

🧠 Koneser - co to znaczy?

Dla wymagających: liczy się nietuzinkowa fabuła, zwroty akcji i dobrze napisani bohaterowie. Jak oceniam

2/10
💖 Relaksator - co to znaczy?

Dla tych, którzy chcą się po prostu wciągnąć. Sztampa i płascy bohaterowie nie przeszkadzają. Jak oceniam

6/10
🌶️ Pikanteria - co to znaczy?

Jak dosłowne są sceny intymne: 0-2 najwyżej pocałunki, 3-5 zasygnalizowane, 6-10 opisane wprost. To opis, nie ocena. Jak oceniam

5/10
Wiek - co to znaczy?

Mój próg, nie oznaczenie wydawcy. Liczą się sceny intymne, ale też przemoc, używki i ciężar tematu. Jak oceniam

16+

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Tropy w książce

  • Od przyjaźni do miłości
  • Szkoła i liceum

Motywy

  • romans young adult
  • zakazany romans
  • przyszywane kuzynostwo
  • dzieci sławnych rodziców
  • imprezy i używki
  • wakacje w Dubaju
  • polska autorka

Sięgnij, jeśli

  • znasz pierwsze tomy i chcesz zobaczyć, co wyrosło z dzieci Kendall, Zane'a, Nellsona i reszty paczki
  • lubisz romanse, w których każdy pocałunek trzeba ukrywać przed całą rodziną
  • bawi cię wielka, głośna rodzina na wakacjach w Dubaju, z turniejem drużyn, karaoke i kłótniami na plaży

Odpuść, jeśli

  • romans przyszywanego kuzynostwa budzi w tobie raczej zgrzyt niż motyle
  • nie chcesz czytać o nastolatkach biorących kokainę i dorosłych, dla których alkomat to zabawa towarzyska
  • wolisz jedną wyraźną oś fabuły niż ośmiu narratorów i dwadzieścia cztery osoby na jednym lotnisku

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

2/10
  • Zakład 2.0. W pierwszym tomie Nicolas zakładał się, że prześpi się z Kendall. Dwie dekady później kolega ze szkoły zakłada się o to samo w sprawie jej córki, a Zane sam to Lily przypomina, jakby autorka mrugała do czytelnika. Ja w tym mrugnięciu widzę po prostu ten sam numer w nowych dekoracjach.
  • Zakazany owoc bez zakazu. Lily mówi, że zakazany owoc kusi najbardziej, tylko że tu prawie nikt go nie zakazuje. Mike rzuca żarcik, Zane wpycha bluzkę córki głębiej pod łóżko, dwunastolatka negocjuje obóz w Australii. Cały dramat wokół kuzynostwa rozgrywa się głównie w głowach bohaterów.
  • Kronika kolonii. Spora część książki to wakacyjny protokół: drużyny w kolorowych koszulkach, punkty, karaoke, kółko i krzyżyk na plaży, teksty piosenek z tłumaczeniem. Fabuła, która ma znaczenie, mieści się w początku i w ostatnich rozdziałach.
  • Jeden głos na ośmiu. Narratorów jest ośmioro, od siedemnastolatki po jej ojca przed czterdziestką, i wszyscy mówią tym samym językiem: „kurewsko”, nerwowe przełykanie śliny, unoszenie brwi. Zamień imiona w nagłówkach rozdziałów, a nikt się nie zorientuje.
  • Używki bez ciężaru. Kokaina u szesnastolatka, tabletki w kształcie serduszek, alkomat na urodzinach jako numer kabaretowy. Will wygłasza wykład, dorośli się śmieją, konsekwencji brak.
  • Zane jako ojciec. Rozdział z jego perspektywy i ciche „Nic nie wiem i nie chcę wiedzieć” to najdojrzalsze momenty książki. Widać w nich, że autorka umie pisać ciepło i bez krzyku.

💖 Dla relaksatorów

6/10
  • Romans z sekretem. Pocałunki na balkonie, malinka, którą trzeba wytłumaczyć przy rodzinnym śniadaniu, i krąg wtajemniczonych, który rośnie z każdym rozdziałem. Kto lubi miłość ukrywaną przed wszystkimi, ma tu sporo materiału.
  • Rodzice z pierwszych tomów. Dawni bohaterowie są teraz wujkami i ciotkami: Nicolas organizuje turniej, Nellson rozbiera się na scenie do bokserek, Kendall wyciąga alkomat. Fani serii będą się szczerzyć do anegdot z ich młodości.
  • Humor. Kilka gagów działa: Lily, która myli guacamole z imieniem swojego psa, Polly nazywająca nauczyciela Boomerem, Zane przyłapany z Kendall na kuchennym blacie. Lżejsze sceny ratują tempo, gdy dramat zaczyna się dłużyć.
  • Finał z haczykiem. Ostatnie rozdziały wyraźnie przyspieszają, sekrety wychodzą na jaw jeden po drugim, a epilog z perspektywy Polly zostawia smutny haczyk na kolejny tom.
  • Tłum zamiast obsady. Dwadzieścia cztery osoby na wakacjach i imiona rzucane bez przedstawienia. Nawet relaksator zacznie w końcu rysować drzewo genealogiczne na marginesie.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

3

Prolog obiecuje tajemnicę bójki, która wyjaśnia się po niespełna stu stronach, a potem fabuła rozpływa się w imprezach i wakacjach. Schemat: Lily pije albo bierze, Will zabiera ją do siebie, rozmowa w łóżku, rano wykład, powtarza się dwa razy z rzędu. Finał na imprezie u Jake'a ma energię, ale oba wielkie zwroty biorą się z tego, że ktoś się przypadkiem wygadał.

Bohaterowie i relacje

4

Lily jest pyskata i ciepła wobec ojca, ale z czasem głównie płacze, co sama podsumowuje zdaniem: „Przez ostatnie miesiące płakałam więcej niż noworodek”. William to wykładowca psychologii z pięściami: Brehm, Freud, Eros i Tanatos, a zaraz potem bójka. Najwięcej głębi dostaje Jake, czyli chłopak od zakładu, a najlepiej wypadają Zane i Polly. Reszta to tłum, w którym dorośli zachowują się jak ich dzieci.

Styl pisania i atmosfera

3

Język jest potoczny i szybki, a słownik przekleństw wspólny dla trzech pokoleń. Narracja wciąż przenosi wzrok, przełyka ślinę i zamiast imion używa etykiet w rodzaju „blondyn” i „szatynka”. Do tego dochodzą wykłady z podręcznika psychologii i całe zwrotki piosenek wklejone w środek sceny.

Rozrywka i wartość

6

Dla fanów serii to sprawna rozrywka: romans z sekretem, Dubaj, rodzinny chaos i zakończenie, po którym chce się sprawdzić, co dalej. Z wartością słabiej, bo używki i przemoc są tu głównie tłem do żartów. Plus za scenę pierwszego razu, w której zgoda jest zapisana czarno na białym.

Krótko o książce, bez spoilerów

Siedemnastoletnia Lily, córka bohaterów pierwszych tomów, zakochuje się w Williamie, którego od dziecka nazywa kuzynem, choć nie łączy ich ani kropla krwi. Nowe pokolenie, stare nawyki: sekret goni sekret, impreza goni imprezę, a dorośli na prawie wszystko machają ręką.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Może nie byliśmy tradycyjną rodziną, a nieco patologiczną”New Friends, Aleksandra Negrońska

Poruszane motywy

Aleksandra Negrońska przekazuje pałeczkę dzieciom bohaterów pierwszych tomów i opowiada o dorastaniu w rodzinie, w której wszyscy są sławni, bogaci i odrobinę zbyt wyluzowani. Lily ma kochających rodziców, karierę modelki i dom pełen ludzi, a mimo to coraz bardziej się wyniszcza: pracuje ponad siły, odchudza się, pije i ucieka w imprezy. William ma być dla niej oparciem i głosem rozsądku, ale sam więcej mówi o psychologii, niż potrafi wprowadzić w życie. Nad wszystkim wisi pytanie, czy uczucie między ludźmi wychowanymi jak kuzynostwo jest czymś złym, skoro nie łączy ich ani jeden gen, i czy rodzina to więzy krwi, czy wspólne wakacje, święta i sekrety. Główne elementy historii: Zakazany romans - Lily i William, przyszywane kuzynostwo, które ukrywa związek przed rodzicami i mediami. Zakład - Jake Jordan i jego koledzy, którzy założyli się o Lily, oraz ludzie, którzy o tym wiedzieli. Szantaż - Mike Torres, który wykorzystał cudzy sekret, żeby zostać kapitanem drużyny. Wielka rodzina - Rossowie, Howardowie, Torresowie i Thomsonowie na wspólnych wakacjach w Dubaju. Sława i praca - nastoletnia modelka na pokazach w Londynie i Paryżu, kontrakty, fani i paparazzi. Używki - alkohol, marihuana i kokaina na imprezach, przyjmowane bez większych konsekwencji. Przyjaźń - Cassie, Jake i Polly, czyli relacje, które trzeba odbudować po kłamstwach.

Pytania i odpowiedzi

Czy można czytać „New Friends” bez znajomości poprzednich tomów?

Można, z zastrzeżeniami. To piąty tom serii Friends, ale zaczyna historię nowego pokolenia: główna oś, czyli Lily, William, zakład i szkolne sekrety, jest zrozumiała bez tomów 1-4, a pokrewieństwo bohaterów autorka wyjaśnia. Kłopot jest z tłumem rodziców i ich dzieci, który wchodzi bez przedstawienia, i z anegdotami z młodości dorosłych. Książka zdradza też, jak ułożyło się życie bohaterów pierwszych tomów, więc kto chce przeczytać całą serię, niech zacznie od „Bad Friends”. Historia urywa się dopiskiem „KONIEC CZĘŚCI V”, a ciąg dalszy przynosi „New Friends 2”.

Ile stron liczy książka?

473 strony w wydaniu NieZwykłe z 2023 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.

Od ilu lat jest ta książka?

Szesnastolatek spokojnie da radę, młodszym bym jej nie dawał. Jest jedna dość dosłowna scena pierwszego razu i kilka wzmianek o seksie, ale bardziej niż erotyka liczy się reszta: niepełnoletni piją na każdej imprezie, palą marihuanę, biorą tabletki i kokainę, bohaterowie biją się do krwi, a przekleństwa padają w niemal każdej kwestii. A dorośli traktują to wszystko raczej z przymrużeniem oka.

Dla kogo przeznaczona jest ta książka?

Dla relaksatorów od 16 lat, którzy znają pierwsze tomy serii albo lubią polskie młodzieżówki o bogatych dzieciakach, imprezach i romansie ukrywanym przed rodziną. Na przemyślaną fabułę i bohaterów mówiących własnym głosem nie ma tu co liczyć.

Co czytać dalej