Przejdź do treści
Półka Moje książki
Okładka: Losing Hope, Colleen Hoover

Streszczenie

O czym jest „Losing Hope”?

Colleen Hoover

Opracował Ten od Liceum

  • new adult, romans, obyczajowa
  • 354 strony
  • od 18 lat

Tropy w książce

  • Szkoła i liceum

Motywy

  • romans new adult
  • perspektywa Holdera
  • listy do zmarłej siostry
  • żałoba po samobójstwie
  • tajemnica z dzieciństwa
  • sceny 18+

W skrócie

„Losing Hope” Colleen Hoover to drugi tom dylogii Hopeless i ta sama historia, którą w pierwszym tomie opowiadała Sky, tym razem widziana oczami Deana Holdera. Zaczyna się ponad rok wcześniej: siedemnastoletni Holder zmusza chłopaka swojej siostry bliźniaczki Les do zerwania z nią, a dobę później znajduje ją martwą. W notesie, który Les dostała kiedyś z myślą o terapii, zaczyna pisać do niej listy. Gdy po roku spędzonym u ojca w Austin wraca do domu, w sklepie spotyka dziewczynę z oczami Hope, przyjaciółki z dzieciństwa, która zaginęła trzynaście lat temu. Tyle że dziewczyna ma na imię Sky i w ogóle go nie poznaje.

Narratorem jest Holder, który opowiada w czasie teraźniejszym, a między rozdziałami wplecione są jego listy do Les, oznaczone w numeracji połówkami i trzema czwartymi. Obok scen znanych z „Hopeless” są nowe: bójka w szkole i areszt, rok u ojca, przyjaźń z wygadanym Danielem, sojusz z Breckinem i list, który Les zostawiła w swoim notesie, a którego brat długo nie chce przeczytać.

Znasz tę książkę? Oceń ją

Oceny czytelników

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.

Etapy fabuły

  1. 1

    Les

    Holder ma siedemnaście lat, kiedy na imprezie u Jaxona przyłapuje Graysona, chłopaka swojej siostry bliźniaczki Lesslie, na obmacywaniu innej dziewczyny. Przyciska go do ściany, każe mu zadzwonić do Les i zerwać, a potem dwa razy uderza go w szczękę. Les przepłakuje noc, a w sobotni wieczór Holder wraca z biegania, wchodzi do jej pokoju i znajduje ją martwą, z pustą buteleczką po tabletkach w dłoni. Kiedy matka, Beth, wysyła go po ubrania do trumny, Holder trafia na skórzany notes, który Les dostała od ojca z polecenia terapeuty. Pierwsza strona jest pusta, więc zaczyna w nim pisać listy do siostry, podpisane jednym inicjałem. Z Austin przyjeżdża ojciec z żoną Pamelą; to jedyny człowiek, który wciąż mówi do niego „Dean”. Kilka dni po śmierci Les wpada Amy, najlepsza przyjaciółka siostry, po zdjęcia z jej pokoju. Płaczą razem i lądują w łóżku, choć Amy ma chłopaka, Thomasa. Potem umawiają się, że nic się nie stało, a Holder proponuje półżartem: „Zwalmy to na Les”.

  2. 2

    Rok w Austin

    Po dwóch tygodniach Holder wraca do szkoły, gdzie wszyscy szepczą, że to on doprowadził siostrę do samobójstwa, bo kazał Graysonowi z nią zerwać. Panu Mulliganowi, który wypomina mu zaległą pracę zaliczeniową, mówi, że Les mogła się zabić tylko raz. Jego najlepszy kumpel Daniel wskakuje w stołówce na stoliki i po kolei wytyka palcem plotkarzy. Kiedy jednak chłopak oglądający nagranie tej sceny nazywa Les żałosną, Holder katuje go przy szafkach. Spędza trzy godziny w areszcie, matka, prawniczka, wpłaca kaucję, a sąd przyznaje jej rację, że syn potrzebuje innego otoczenia. Holder zamieszkuje u ojca w Austin, w mieście, z którego przed laty zniknęła Hope. Tam kończy osiemnaście lat, dostaje od ojca samochód i robi sobie na przedramieniu tatuaż „Hopeless”, od przezwiska, które jako dziecko wymyślił dla Les i Hope. Po awanturze o dziewczynę przyłapaną nago na sofie macochy uderza ojca i wraca do matki. Na pierwszej imprezie po powrocie słyszy, jak Grayson i Jaxon obgadują jakąś Sky; Daniel, żeby dopiec Graysonowi, zmyśla, że z nią spał, czym ściąga na siebie gniew swojej byłej dziewczyny, Val. Pierwszego dnia ostatniej klasy Holder biega rano na szkolnej bieżni, ale zamiast iść na lekcje, wraca do domu i postanawia rzucić szkołę.

  3. 3

    Dziewczyna ze sklepu

    W sklepie, gdzie kupuje ciastka na kolację, przy której zamierza oznajmić matce, że kończy z nauką, Holder dostrzega w sąsiedniej kolejce dziewczynę z oczami Hope. Wybiega za nią na parking, przytrzymuje drzwi jej auta i prosi o imię. Dziewczyna odpowiada, że ma chłopaka, w końcu podtyka mu prawo jazdy: Linden Sky Davis. Holder przeprasza, odchodzi i wali pięścią w maskę obcego samochodu. Jeszcze tego popołudnia, po bezskutecznym szukaniu jej w internecie, wraca z biegania i zastaje Sky opartą o jego skrzynkę na listy. Recytuje jej dane z prawa jazdy, zauważa śliwę pod okiem, która przypomina mu siniaki widziane kiedyś na rękach Les, i odprowadza ją biegiem do domu, gdzie Sky mdleje na podjeździe. Wnosi ją do środka, poznaje jej matkę, Karen, i proponuje, że przez tydzień będzie biegał z jej córką o wpół do siódmej rano. Daniel obiecuje rozpytać o Sky, jeśli Holder przyjdzie choć na jeden dzień do szkoły. Wieczorem Holder pisze do Les, że znalazł Hope, a zarazem jej nie znalazł: „Właściwie to nie chcę, żeby to była Hope.”

  4. 4

    Ciastka, spaghetti i gwiazdy na suficie

    Pierwsze wspólne bieganie kończy się kłótnią o rzucanie szkoły, a przy szafkach Sky mówi mu wprost, że uważa go za impulsywnego i nie zamierza iść z nim do łóżka. Zaraz potem obejmuje ją Grayson. Na parkingu Grayson ostrzega Holdera, że nie chce, „żeby kolejna laska, z którą kręcę, zabiła się przez ciebie”, ale Holder widzi, jak Sky odjeżdża, nawet nie oglądając się za rzekomym chłopakiem, i nie daje się sprowokować. Nocą śni mu się Les leżąca pod drzwiami spiżarni, która zamienia się w małą Hope i mówi głosem Sky: „Znalazłeś mnie”. Po kolejnej porannej sprzeczce zjawia się w piątek u Sky bez zapowiedzi. Karen wyjechała na weekend, Sky piecze ciastka, a Holder krzywi się nad mlekiem migdałowym, czyta komplementy, które codziennie przysyła jej przyjaciółka Six, i wpisuje sobie jej numer. W sypialni wyjaśnia, że rok spędził u ojca, a nie w poprawczaku, i nie wiedział, że pobity chłopak jest gejem. Sky wyznaje, że przy chłopakach nic nie czuje i on jest pierwszym, który ją pociąga. Zasypia, czytając mu na głos romans, a Holder zmywa mąkę z blatów, zawija ciastka w folię i przed wyjściem całuje śpiącą. W sobotę gotuje spaghetti, ale odmawia pocałunku, bo boi się, że dla Sky będzie tak samo obojętny jak pocałunki Graysona. W quizie kolacyjnym mówi jej o samobójstwie Les i nazywa siostrę najodważniejszą osobą, jaką znał, a od Sky dowiaduje się, że jest adoptowana i nie pamięta niczego sprzed Karen poza bransoletką. Wieczór kończy się pieszczotami w łóżku, a Holder dotrzymuje słowa i wychodzi bez prawdziwego pocałunku. Pod jej oknem przypomina sobie słowa, które jako dziecko powtarzał płaczącej Hope: „Niebo jest zawsze piękne”. W liście opisuje dzień w Disneylandzie, gdy jako ośmiolatek pobiegł za obcą dziewczynką wołającą „Dean!”, i wyjaśnia, dlaczego od tamtej pory nie znosi swojego imienia.

  5. 5

    Bransoletka Les

    W poniedziałek Holder poznaje Breckina, nowego przyjaciela Sky, a przy szafce krótko ją całuje. W stołówce zauważa na jej nadgarstku bransoletkę z połówką serca, jedną z dwóch, które zrobiła Les: tę dała Hope tuż przed porwaniem, drugą nosiła sama. Teraz już wie, że Sky to Hope. Wybiega ze stołówki, a przez noc zapisuje w notesie jednozdaniowe listy: czy powiedzieć matce, czy Karen, „A jeśli to właśnie Karen ją porwała?”. Rozumie, dlaczego w domu Sky nie ma internetu ani telefonu. Spisuje plusy i minusy wyznania prawdy: Sky w rzeczywistości ma siedemnaście lat, więc o jej losie zdecydowałby ojciec, a Karen trafiłaby do więzienia. Postanawia milczeć i zniknąć z jej życia, choć codziennie chodzi do szkoły, żeby choć z daleka ją zobaczyć. Breckin robi mu awanturę przy szafkach, a Holder odpowiada tylko, że cieszy się, że Sky ma takiego przyjaciela. Potem zanosi Breckinowi czytnik e-booków na urodziny Sky i prosi, żeby dał go jej jako swój prezent. Razem z Danielem gra u niego w Modern Warfare i słucha opowieści o tajemniczej dziewczynie ze schowka na szczotki, którą Daniel nazwał Kopciuszkiem. Obaj każą mu wrócić do Sky. Wieczorem Holder ciska notesem o ścianę i widzi, że otworzył się na stronach zapisanych ręką Les. List zaczyna się od słów „Kochany Holderze”. Zatrzaskuje notes, wybiega z domu i o północy biegnie do Sky.

  6. 6

    Zakochiwać się

    Holder wchodzi przez okno i kładzie się obok Sky. „Jestem na ciebie wściekła” - mówi ona, ale go nie wyrzuca, i dochodzi do ich pierwszego prawdziwego pocałunku. Rano, w dniu urodzin, które Sky obchodzi jako osiemnaste, Holder robi jej śniadanie. Sky pyta, od jak dawna bierze narkotyki, on wybucha śmiechem i tłumaczy, że odszedł, zanim zdążyła go pokochać, bo zawodzi wszystkich, którzy go kochają. Nie przeprasza, żeby nie musiała mu wybaczać, a ona podsuwa mu słowo, którego szukał: zakochiwać się. Holder postanawia, że nie przeczyta listu Les i nie będzie już pisał w jej notesie. Dwa tygodnie później, na kanapie w suterenie u Daniela, Sky mówi, że zakochuje się w nim, i zwraca się do niego „Deanie Holderze”. W liście do umarlaków, którzy nie są Les, Holder przyznaje, że od dzieciństwa kocha Hope, ale tej nocy zakochał się w Sky. Kupuje nowy notes. Gdy brat pobitego chłopaka prowokuje go w stołówce, Sky wyprowadza go na korytarz, a w samochodzie Holder w końcu się rozkleja i mówi, jak bardzo jest wściekły na siostrę, że to on musiał ją znaleźć. Po halloweenowej imprezie w kancelarii matki, wstawiony, wchodzi do Sky przez okno i nazywa ją przez sen Hope.

  7. 7

    Czy to ja jestem Hope?

    Następnego wieczoru Sky przychodzi do domu Holdera pod nieobecność jego matki. Mówi mu, że jest dziewicą, i sama chce się z nim kochać, ale gdy Holder sięga po prezerwatywę, zaczyna szlochać, odlicza coś szeptem, zwija się w kłębek, a po wszystkim nie wie, co zaszło. Szukając łazienki, zagląda do pokoju Les, którego od pogrzebu nikt nie ruszał, a na podłodze wciąż leżą jej dżinsy. Na zdjęciu bliźniaków z dzieciństwa rozpoznaje huśtawkę, studnię i zielony salon, pyta, czy matka Holdera ma na imię Beth, a potem, czy to ona jest Hope. Holder odpowiada: „Tak.” Na lotnisku opowiada jej, jak przyglądał się, gdy wsiadała do obcego samochodu. Sky zabrania mu nazywać się Hope, policzkuje go i okłada pięściami, a kiedy słyszy, że urodziła się w maju, a nie we wrześniu, i że bez wiedzy Karen to wszystko nie mogłoby się wydarzyć, każe się odwieźć do domu. Holder i tak wraca do niej nocą. Sky budzi się z koszmaru: przypomniała sobie, że w samochodzie siedziała Karen. Karen grozi policją, ale gdy córka wciska jej do ręki telefon i błaga, żeby dzwoniła, cofa się. Sky pakuje torbę i wychodzi z Holderem przez okno, a on wiezie ją nocą do Austin.

  8. 8

    Austin

    Na hotelowym dziedzińcu Holder wraca do dnia, w którym jako sześciolatek powiedział o odjeżdżającym samochodzie mamie, a ona go zbyła. Opowiada, jak schował się przed ojcem Hope, policjantem z bronią, i jak ten krzyczał na komisariacie, że gdyby chłopiec od razu coś powiedział, dziewczynkę dałoby się odnaleźć. Sky upiera się, żeby pojechać pod swój dawny dom, wchodzi do środka i demoluje swój dziecięcy pokój; Holder ją wynosi i wraca posprzątać. Wieczorem okazuje się, że przypomniała sobie, co robił jej ojciec, i błaga Holdera o seks, żeby ojciec nie był jedynym mężczyzną, który jej dotykał. Holder ulega, ale w trakcie przerywa, bo czuje się tak, jakby ją wykorzystywał, i rozbija sobie dłoń o ceglaną ścianę hotelu. Wraca, wyznaje, że ją kocha, i tym razem kochają się czule; Sky mówi mu, że Hope też go kochała. Nazajutrz pod domem ojca Sky wyskakuje z samochodu. Ojciec poznaje ją („Księżniczka?”), Holder wykopuje mu z ręki krótkofalówkę i zmusza go, by oba pistolety zostawił na schodach ganku. W salonie ojciec przyznaje się do krzywdy wyrządzonej młodszej siostrze i jeszcze jednej dziewczynce po zniknięciu Hope, a potem kiwa głową w stronę domu, w którym mieszkali Holder i Les. Holder rusza na niego, ojciec wyciąga ukryty pistolet, zgłasza przez radio martwego policjanta pod własnym adresem i strzela do siebie na ich oczach. Uciekają, zanim przyjadą radiowozy. W hotelu Holder zmywa z Sky krew, zabrania jej przepraszać za to, co spotkało Les, i oboje szukają u siebie nawzajem pocieszenia.

  9. 9

    List Les

    Sky wraca do Karen, która okazuje się siostrą jej ojca i jego wcześniejszą ofiarą; Holder pisze Les, że żałuje, iż Karen nie porwała także jej. Wysyła ojcu przeprosiny i zapowiada się z dziewczyną na Święto Dziękczynienia, a potem w końcu czyta list siostry. Les zdejmuje z brata winę za Hope: „To, że Hope wsiadła do tego samochodu, było najlepszą rzeczą, jaka mogła się jej przydarzyć.” Kilka tygodni po porwaniu ojciec Hope zwabił ją do domu pod pretekstem ulotek i wykorzystywał latami. Gdy jako dziewięcio- albo dziesięciolatka powiedziała o tym matce, sprawa trafiła do sądu, ale policjant przekonał wszystkich, że dziewczynka się na nim mści, i uniknął kary, a matka wyprowadziła się z dziećmi z Austin. Trzy lata przed śmiercią Les razem z matką rozpoznały Hope w restauracji. Na parkingu kobieta, z którą była, błagała je, żeby nie oddawały dziewczynki ojcu, a matka Les odpowiedziała: „Ja też zrobiłabym wszystko, żeby ochronić swoją córkę.” Les pisze, że jest zmęczona i że brat nie zawinił jej śmiercią. Holder jedzie do matki do kancelarii, dowiaduje się, że wiedziała o wszystkim, i mówi jej, że Hope to Sky. Matka wita Sky ze łzami i we trójkę opróżniają pokój Les. W łóżku Sky wyznaje, że imię wybrała sobie u Karen, myśląc o nim i o niebie, a on prosi, żeby od tej pory mówiła do niego Dean. W ostatnim liście, na miesiąc przed wyjazdem do college'u, w którym Sky już się uczy, Holder pisze, że jego rodzice ją pokochali, że pogodził się z odejściem siostry, i podpisuje się jako Dean.

Motywy i przesłanie

Żałoba po samobójstwie
Brat, który pisze do zmarłej siostry i nie wie, czy bardziej za nią tęskni, czy jest na nią wściekły.
Poczucie winy
Trzynaście lat obwiniania się o to, że sześciolatek nie zatrzymał przyjaciółki.
Odnaleziona przyjaciółka
Hope, która mieszka cztery kilometry dalej jako Sky i nie pamięta ani Holdera, ani Les.
Krzywda w rodzinie
Ojciec Hope, który skrzywdził trzy dziewczynki, i dorośli, którzy nie umieli go powstrzymać.
Prawda czy milczenie
Holder waży, czy powiedzieć Sky, kim jest, i każda z tych decyzji ma swoją cenę.
Przyjaźń
Daniel i Breckin, którzy nie znają całej prawdy, a i tak stają po stronie Holdera.

To opracowanie jest streszczeniem książki „Losing Hope” (Colleen Hoover) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.

Czy ta książka jest dla Ciebie?Ocenę i werdykt znajdziesz w recenzji.

Przeczytaj recenzję