Moja książka
Sięgnij, jeśli
- czytałeś „Układ” i chcesz wiedzieć, co kryje się za żartami Logana
- lubisz romanse z drugą szansą i bohatera, który płaszczy się długo, wytrwale i z poczuciem humoru
- szukasz new adult, w którym poza seksem jest też poważny i dobrze opisany wątek rodzinny
Odpuść, jeśli
- masz dość scen łóżkowych, które co kilka rozdziałów zatrzymują fabułę na dobrych parę stron
- oczekujesz, że duży problem bohatera rozwiąże sam bohater, a nie zrządzenie losu w ostatnim rozdziale
- drażni Cię romans, w którym od pierwszej strony wiadomo, jak się skończy, i nic po drodze tego nie zmienia
Dlaczego taka ocena
🧠 Dla koneserów
2/10- Mini plus. Wątek ojca alkoholika to najlepsze strony książki. Logan, który myje i przebiera nieprzytomnego ojca, a chwilę później broni go przed oceną dziewczyny, jest napisany z uwagą i bez taniego moralizowania. Szkoda tylko, że autorka trzyma ten wątek głównie na zapleczu, a na scenie stawia łóżko.
- Fabuła na liście zadań. Pierwsza połowa ma konflikt, druga ma checklistę: wiersz, kolaż, serca z origami, buduarowe zdjęcie i poręczenie od gwiazdy NHL. Odhaczanie kolejnych punktów to nie jest rozwój akcji, tylko inwentaryzacja.
- Konflikt w trybie ekspresowym. Najpoważniejsza kłótnia pary bierze się z jednego zdania Logana po fatalnym wieczorze, trwa jeden rozdział i kończy się jednym telefonem do radia. Zanim zdążyłem się zmartwić, już było po wszystkim.
- Finał bez udziału bohatera. Problem, który przez całą książkę wisi nad Loganem jak wyrok, rozwiązuje się w jednej rozmowie przy kuchennym stole, a decyzja zapada poza nim. Odwyk to poważna sprawa i zasługiwał na więcej miejsca niż rola wygodnego wyłącznika fabuły.
- Drugi plan z jednej cechy. Ramona to zazdrość w szpilkach, Piper to plotka w szpilkach, a Morris to najmilszy rywal świata, który po jednej nocy przy konsoli zostaje najlepszym kumplem konkurenta. Jedynym naprawdę żywym człowiekiem z drugiego planu jest ojciec Grace.
💖 Dla relaksatorów
6/10- Humor. Ted Bundy jako odpowiedź Grace na wszystko, mafijna „rodzina” Lorris z gry Mob Boss i radiowy duet Pace i Evelyn, czyli dwie osoby, którym poradnik życiowy powierzono chyba za karę. Parsknąłem kilka razy.
- Płaszczenie się w dobrym stylu. Logan pisze fatalny wiersz, rymuje rzeczy, których rymować się nie da, i pozuje w bokserkach na aksamitnym szezlongu. Głupie? Bardzo. Urocze? Niestety też.
- Znajome twarze. Garrett, Hannah, Dean i Tucker kręcą się w tle, a ojciec Grace i jej mama na Skypie dokładają sporo ciepła. Kto polubił hokejowy dom z „Układu”, dostanie go tu w dużej dawce.
- Tempo. Krótkie rozdziały, dwie perspektywy i ciągle coś się dzieje. Czyta się w dwa, trzy wieczory.
- Seks na autopilocie. Scen łóżkowych jest dużo i od połowy książki układają się w powtarzalny wzór. Nawet relaksator może w którymś momencie zacząć je przewijać jak reklamy przed filmem.
- Mniej iskry niż w „Układzie”. Nie ma tu zgrabnego silnika na start, jak udawany związek w tomie pierwszym. Jest pomyłka drzwiami, a potem dużo przepraszania.
Cztery warstwy książki
Fabuła i rozwój akcji
Pierwsza połowa ma jeszcze napięcie: wpadka Logana, plotki na Twitterze, wakacyjna cisza i Grace, która nie zamierza dać się przeprosić jedną muffinką. Potem książka zamienia się w listę romantycznych gestów do odhaczenia, a wszystkie kryzysy, łącznie z tym najpoważniejszym, rozwiązują się w pojedynczych scenach. Finał przychodzi tak wygodnie, jakby ktoś zamówił go z dostawą do domu.
Bohaterowie i relacje
Logan jest ciekawszy niż w „Układzie”: pod pozą luzaka siedzi chłopak, który od dziecka sprząta po ojcu i jest przekonany, że jego przyszłość to warsztat w Munsen. Grace jest sympatyczna, ale głównie jako zestaw uroczych dziwactw, a jej przemiana w „Grace z Drugiego Roku” dzieje się bardziej w deklaracjach niż w czynach. Drugi plan to w większości postacie z jedną cechą, z wyjątkiem ojca Grace, który w jednej scenie robi więcej niż niektórzy bohaterowie przez całą książkę.
Styl pisania i atmosfera
Lekko, potocznie, z humorem i na zmianę z dwóch perspektyw. Przeszkadzały mi przekleństwa w co drugim zdaniu i dialogi w scenach erotycznych, które momentami brzmią jak instrukcja obsługi. „Ciotka w czerwonym mercedesie” zostanie ze mną na dłużej, niż bym chciał.
Rozrywka i wartość
Czyta się szybko i bezboleśnie, jest trochę śmiechu i trochę wzruszeń, zwłaszcza w scenach z ojcem Logana i ojcem Grace. Ale brakuje silnika, jakim w „Układzie” był udawany związek, a od połowy więcej tu łóżka niż historii. Fani serii nie pożałują, reszta spokojnie może zostać przy tomie pierwszym.
Krótko o książce, bez spoilerów
- romans sportowy
- hokej
- druga szansa
- studenci
- ojciec alkoholik
- wielkie romantyczne gesty
- sceny 18+
Hokeista John Logan myli drzwi w akademiku, ląduje w łóżku pierwszoroczniaczki Grace, a potem psuje wszystko tak skutecznie, że na drugą szansę musi zapracować jak na stypendium. Najlepsze strony tej książki dzieją się w warsztacie jego pijącego ojca, najsłabsze w sypialni, a sypialnia dostała tych stron zdecydowanie więcej.
Chcesz poznać fabułę etap po etapie?StreszczenieCytat, który zapadł mi w pamięć
„Przestań robić rzeczy, od których czujesz się pusty.”Błąd, Elle Kennedy
Poruszane motywy
Elle Kennedy opowiada o tym, że pomyłki da się naprawić, ale trzeba się do tego naprawdę przyłożyć. Logan myli drzwi, myli uczucia i bierze tęsknotę za związkiem za zakochanie w dziewczynie kumpla, a potem przez pół książki próbuje to wszystko odkręcić. Pod romansem siedzi jednak poważniejszy temat: dorosły syn, który od dziecka sprząta po pijącym ojcu i wierzy, że lojalność wobec rodziny oznacza rezygnację z własnych marzeń. Autorka pisze o tym ze zrozumieniem i bez potępiania, tylko rozwiązuje ten węzeł o wiele łatwiej, niż go zawiązała. Główne elementy historii: Druga szansa - Logan zawala sprawę w kwietniu i całą jesień udowadnia, że nie jest egocentrycznym gnojkiem. Ojciec alkoholik - Ward Logan, wypadek, który zniszczył mu nogi, i synowie, którzy na zmianę prowadzą jego warsztat i zbierają go z podłogi. Marzenia kontra obowiązek - Bruins i trening w Providence z jednej strony, obietnica złożona bratu z drugiej. Przyjaźń - Grace i Ramona po trzynastu latach wspólnej historii i jednej zdradzie, a obok hokejowa paczka Logana. Pewność siebie - Grace, która po wakacjach w Paryżu przestaje pozwalać innym decydować za siebie. Hejt i plotki - tweety Piper Stevens i kampus, który chętniej wierzy plotce niż prawdzie.
Pytania i odpowiedzi
Czy można czytać „Błąd” bez znajomości „Układu”?
Tak. To osobna, zamknięta historia Logana i Grace. Garrett, Hannah i reszta hokejowego domu pojawiają się w tle, a kilka wątków z „Układu” jest wspomnianych, więc lepiej czytać po kolei, ale bez tomu pierwszego też wszystko zrozumiesz.
Ile stron liczy książka?
376 stron w pierwszym polskim wydaniu Zysk i S-ka z 2016 roku: 35 rozdziałów i epilog.
Od ilu lat jest ta książka?
Moim zdaniem od 18 lat. Sceny seksu są liczne i bardzo dosłowne, wulgaryzmów jest mnóstwo, a do tego dochodzą alkoholizm, narkotyki i scena, w której grupa pijanych hokeistów nie chce wypuścić dziewczyny z motelowego pokoju.
Dla kogo przeznaczona jest ta książka?
Dla relaksatorów, którym spodobał się „Układ” i chcą więcej hokejowego domu, humoru i scen 18+. Koneser znajdzie tu porządnie napisany wątek ojca alkoholika, ale fabuła to druga szansa złożona dokładnie według instrukcji.
Co czytać dalej
Układ
Elle Kennedy
Pierwszy tom serii: Garrett i Hannah, udawany związek i lepszy pomysł na start.
🧠 2💖 7🌶️ 918+
Czytaj recenzję
Kompleks grzecznej dziewczynki
Elle Kennedy
🧠 2💖 7🌶️ 718+
Czytaj recenzję
Icebreaker
Hannah Grace
Też hokej, kampus i sceny 18+, tylko jeszcze słabiej napisane.
🧠 2💖 6🌶️ 918+
Czytaj recenzję