Przejdź do treści
Półka Moje książki
Okładka: Archer's Voice. Znaki miłości, Mia Sheridan

Recenzja

Archer's Voice. Znaki miłości - recenzja, od ilu lat i dla kogo

Mia Sheridan

Ten od Liceum

★ 6/10
Ocena ogólna - co to znaczy?

Jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów. To moja ocena z tego momentu życia. Ta sama książka za rok albo za pięć lat może trafić do ciebie mocniej albo słabiej - i to normalne. Jak oceniam

🧠 Koneser - co to znaczy?

Dla wymagających: liczy się nietuzinkowa fabuła, zwroty akcji i dobrze napisani bohaterowie. Jak oceniam

4/10
💖 Relaksator - co to znaczy?

Dla tych, którzy chcą się po prostu wciągnąć. Sztampa i płascy bohaterowie nie przeszkadzają. Jak oceniam

8/10
🌶️ Pikanteria - co to znaczy?

Jak dosłowne są sceny intymne: 0-2 najwyżej pocałunki, 3-5 zasygnalizowane, 6-10 opisane wprost. To opis, nie ocena. Jak oceniam

8/10
Wiek - co to znaczy?

Mój próg, nie oznaczenie wydawcy. Liczą się sceny intymne, ale też przemoc, używki i ciężar tematu. Jak oceniam

18+

Tropy w książce

  • Od przyjaźni do miłości
  • Od zera do bohatera

Motywy

  • romans new adult
  • obyczajowa
  • język migowy
  • bohater po traumie
  • małe miasteczko nad jeziorem
  • rodzinna tajemnica
  • sceny 18+

Sięgnij, jeśli

  • lubisz bohaterów nieśmiałych i opiekuńczych, którzy dla ukochanej przebiegną boso przez las
  • chcesz romansu, w którym język migowy jest językiem miłości, a niepełnosprawność bohatera nie znika w finale
  • masz ochotę się wzruszyć, uśmiechnąć przy batonikach almond joy i dostać szczęśliwe zakończenie z długim epilogiem

Odpuść, jeśli

  • masz alergię na bohatera, który w kilka tygodni okazuje się najlepszy we wszystkim, od kamieniarstwa po sypialnię
  • złoczyńcy bez jednej szarej plamy psują ci zabawę, a matka Travisa to czarny charakter jak z kreskówki
  • trauma, przemoc z bronią w ręku i opisane wprost sceny seksu w jednej książce to dla ciebie teraz za ciężki zestaw

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

4/10
  • Archer. Najlepiej napisany element książki. Chłopak, który latami udawał przed miastem, że nic nie rozumie, bo tak było łatwiej, ma swoje poczucie humoru („To miał być dowcip?”), dumę i lęki, a jego strach przed porzuceniem nie znika po jednym pocałunku. Sheridan nie każe mu też w finale odzyskać głosu: Archer zostaje sobą, a to świat musi się nauczyć go słuchać.
  • Język migowy jako forma. Rozmowy na migi zapisane bez cudzysłowów, SMS-y z drogi do Ohio, „LOS, laugh out silently” i litery pisane palcem po skórze, gdy nie da się patrzeć na dłonie. Prosty pomysł, który nadaje dialogom własny rytm i od razu odróżnia tę parę od setek innych.
  • Sekret do odgadnięcia w pierwszym rozdziale. Najważniejszą rodzinną tajemnicę zdradzają już pierwsze strony i podpis pod jednym zdjęciem. Czytelnik ma ją w kieszeni na długo przed bohaterami, a książka i tak podaje ją jak bombę.
  • Złoczyńcy z kartonu. Victoria Hale jest zła od koka po czerwone szpony: odurza, manipuluje, odbiera dziecku głos, a gdy trzeba, sięga po środki jeszcze gorsze. Travis długo gra dwulicowego kuzyna, po czym w finale zmienia stronę, jakby ktoś przestawił mu zwrotnicę. Szarości tu nie ma, ludzie są dobrzy albo mają złe zamiary wypisane na czole.
  • Przypadek goni przypadek. Bree trafia akurat do jedynego człowieka w okolicy, który mówi na migi i nie ma z kim rozmawiać, a migać nauczył ją głuchy ojciec. Przeszłość z Cincinnati dogania ją akurat w najwygodniejszym dla fabuły momencie, a ziemia całego miasta czeka akurat na dwudzieste piąte urodziny pierworodnego. Fabułę spinają zbiegi okoliczności podsuwane wtedy, kiedy autorce jest wygodnie.
  • Miłość zamiast terapii. Wspomnienie napadu, które dręczyło Bree każdego ranka przez pół roku, znika po jednej nocy przespanej w domu Archera. Uraz po zabójstwie ojca zostaje potraktowany jak przeszkoda do pokonania w trzech rozdziałach, a nie jak coś, z czym się żyje.

💖 Dla relaksatorów

8/10
  • Chłopak zza bramy. Archer to wymarzony bohater romansu: nieśmiały, czuły, zabawny na migi i lojalny jak jego psy. Przychodzi pieszo w ulewie, żeby posiedzieć na ganku, bo wie, że Bree boi się burzy. Trudno o lepszą scenę do wzdychania.
  • Małe gesty. Bukiecik z batoników związany sznurkiem, miska samych wywiniętych chipsów, szczeniaki o imionach Ivan Granite i Oksana Hammer, imię Bree zamiast znaku „kocham”. Sheridan buduje uczucie na drobiazgach i to one działają najmocniej.
  • Miasteczko z sercem. Maggie, gburowaty Norm, który wyznaje uczucia, chwaląc placek, sąsiadka Anne z mrożoną herbatą. Pelion to idealna sceneria na zimowy wieczór pod kocem: jezioro, śnieg, choinka na rynku i ludzie, którzy w końcu otwierają oczy.
  • Gorąco i do samego końca. Scen łóżkowych jest sporo i nikt tu nie gasi światła, a zakończenie daje fanom romansów pełny pakiet: wielki finał, epilog i jeszcze bonusowy dalszy ciąg.
  • Melodramat na pełnym gazie. Klub ze striptizem, intrygi kuzyna, nagłe rozstania i finał rodem z filmu sensacyjnego. W drugiej części dramy jest tyle, że czasem trzeba ją przełknąć bez pytania o logikę. Kto wybacza romansom wszystko, nawet tego nie zauważy.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

4

Szkielet jest znany z setek romansów: skrzywdzona dziewczyna w nowym miejscu, odludek z sekretem, zawistny kuzyn i jeszcze gorsza ciotka. Rodzinną tajemnicę łatwo zgadnąć, a dalsza część powieści zamienia się w ciąg wymuszonych dram zakończonych finałem z bronią w ręku i bardzo wygodnym rozwiązaniem wszystkich problemów. Najmocniejsze są spokojne rozdziały nad jeziorem, w których fabuły jest najmniej.

Bohaterowie i relacje

6

Archer ma prawdziwe wnętrze: jest nieufny, dowcipny, dumny i przerażony myślą, że znów zostanie sam. Bree jest ciepła, ale poza traumą ma niewiele cech. Świetnie wypadają Maggie, Norm i Anne, za to Victoria i Jordan to postacie jednej funkcji, a Travis zmienia się dokładnie wtedy, kiedy potrzebuje tego finał.

Styl pisania i atmosfera

6

Sheridan pisze lekko i z czułością, ma ucho do humoru (żarty o sekretarce i o Thorze), a zapis rozmów na migi i SMS-ów nadaje książce własny rytm. Słabiej wypadają sceny łóżkowe, w których Archer co chwilę jest „jak młody bóg”, a bezgłośny jęk zamienia się w „obłoczek powietrza”. Po trzeciej takiej scenie czytałem je z przymrużeniem oka.

Rozrywka i wartość

7

Rozrywka pierwszej próby dla fanów romansów: wzrusza, bawi i zostawia z ciepłym uczuciem. Ma też wartość, której brakuje wielu książkom z tej półki, bo pokazuje, jak łatwo całe miasto przestaje widzieć człowieka tylko dlatego, że nie mówi. Szkodzi jej przesada w drugiej części i przekonanie, że miłość załatwi każdą traumę.

Krótko o książce, bez spoilerów

Bree Prescott ucieka po rodzinnej tragedii do miasteczka nad jeziorem w Maine i trafia na Archera Hale'a, milczącego pustelnika, z którym nikt w Pelion nie rozmawia, bo nikt nie zna jego języka. Mia Sheridan robi z tego czuły i mocno pikantny romans o dwójce skrzywdzonych ludzi, polany na koniec grubą warstwą melodramatu.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Wszystkiego można się nauczyć, jeśli tylko ma się wystarczająco dużo czasu.”Archer's Voice. Znaki miłości, Mia Sheridan

Poruszane motywy

Mia Sheridan pisze o milczeniu, które nie bierze się tylko z uszkodzonej krtani. Archer nie mówi od siódmego roku życia, ale przez lata milczy też całe Pelion: o tym, co stało się na autostradzie, o tym, kto rzeczywiście rządzi miastem, i o chłopcu, którego wygodnie uznano za niedorozwiniętego. Bree przyjeżdża z własną ciszą, bo nikomu nie opowiedziała o nocy, w której zginął jej ojciec, i przerywa ją dopiero przy kimś, kto słucha całym sobą. To historia o tym, że głos ma ten, kogo ktoś chce wysłuchać, a czułość działa tu w obie strony: Archer pomaga Bree uwierzyć, że walczyła o życie, a ona nazywa go słowami „Mój zraniony uzdrowiciel, mój piękny Archer.” Główne elementy historii: Język migowy - rozmowy dłońmi, kartki, SMS-y i litery pisane palcem na skórze. Trauma - Bree po napadzie w delikatesach ojca, Archer po dniu, w którym stracił rodzinę i głos. Wykluczenie - miasteczko, które przez lata nie zauważało samotnego sąsiada z Briar Road. Rodzinny sekret - trzej bracia Hale'owie zakochani w jednej dziewczynie i prawda ukrywana przez szesnaście lat. Manipulacja - Victoria i Travis, grający na cudzych lękach. Strach przed stratą - miłość, która dla kogoś, kto wszystko stracił, jest też groźbą. Wspólnota - Maggie, Norm i Anne, którzy zastępują bohaterom rodzinę.

Pytania i odpowiedzi

Czy „Archer's Voice” to część serii i czy to ta sama książka co „Bez słów”?

To samodzielna, zamknięta powieść. W oryginale należy do luźnego cyklu „A Sign of Love”, ale każda jego część opowiada osobną historię, więc nie trzeba niczego znać wcześniej. Ta sama powieść ukazała się po polsku w 2016 roku pod tytułem „Bez słów” nakładem Wydawnictwa Otwartego, a „Archer's Voice. Znaki miłości” to jej nowe wydanie w Znaku. Jeśli masz „Bez słów” na półce, drugi raz tej historii nie kupuj.

Ile stron liczy książka?

„Archer's Voice. Znaki miłości” liczy 384 strony, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.

Od ilu lat jest ta książka?

Daję próg 18+. Scen seksu jest dużo i są opisane wprost, z dosadnym słownictwem, a obok nich pojawiają się przemoc domowa, zabójstwo z bronią w ręku, groźba gwałtu, postrzelenie dziecka, odurzenie i wykorzystanie kobiety oraz wizyta w klubie ze striptizem. Jest też scena, w której bohater mówi, że bez ukochanej leżałby, aż by umarł. Jeśli masz podobne myśli albo dźwigasz coś, z czym trudno ci sobie poradzić, porozmawiaj z zaufanym dorosłym albo zadzwoń pod bezpłatny numer 116 111 (telefon zaufania dla dzieci i młodzieży).

Dla kogo jest ta książka?

Dla dorosłych czytelniczek i czytelników romansów, którzy lubią czułych, nieśmiałych bohaterów, małe miasteczka i sporo łez przed szczęśliwym końcem. Fani Colleen Hoover poczują się tu jak w domu, choć Sheridan jest słodsza i rzadziej zaskakuje. Kto chce realistycznego portretu życia z niepełnosprawnością, dostanie raczej romantyczną baśń, w której język migowy jest językiem miłości.

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Co czytać dalej

Zrób test: co czytać dalej