Tropy w książce
- Szkoła i liceum
- Twisty i nieoczywiste rozwiązania
Motywy
- romans new adult
- liceum w Teksasie
- tajemnica z dzieciństwa
- twist w finale
- trauma i wyparte wspomnienia
- sceny 18+
Sięgnij, jeśli
- lubisz romanse z tajemnicą, w których drobiazgi z pierwszych rozdziałów okazują się kluczem do finału
- chcesz historii o pierwszej miłości, która mówi też coś ważnego o tym, że krzywda nie decyduje o tym, kim jesteś
- masz ochotę na książkę, przy której najpierw się śmiejesz z obraźliwych SMS-ów, a potem płaczesz
Odpuść, jeśli
- wykorzystywanie seksualne dziecka, przemoc w rodzinie i samobójstwo to dla ciebie teraz zbyt ciężkie tematy
- nie kupujesz bohatera, który śledzi, wybucha i znika na miesiąc, a książka nazywa to namiętnym charakterem
- uważasz, że po takiej przeszłości nie wystarczą cztery dni, czuły chłopak i jedna noc w hotelu
Dlaczego taka ocena
🧠 Dla koneserów
4/10- Okruszki, które mają sens. Gwiazdki na suficie liczone przy każdym chłopaku, nienawiść do prezentów i do słowa „księżniczka”, bohaterka, która nie płacze od piątego roku życia, tatuaż Holdera i jego dziwne spojrzenie w sklepie. W pierwszej części to wyglądają jak kaprysy postaci, w ostatniej okazują się śladami. Krótkie sceny z dzieciństwa, pisane głosem pięciolatki, są powściągliwe i robią więcej niż niejeden opis.
- Ideał z czerwonymi flagami. Holder recytuje jej adres z prawa jazdy, wali pięścią w cudzy samochód, w stołówce ściska ją za nadgarstek i warczy o „pieprzoną bransoletkę”, a potem milczy cztery tygodnie i odmawia przeprosin. Narratorka dochodzi do wniosku, że kluczem do niego jest „żarliwość”, i każe mi się wzruszyć. Rozumiem, skąd jego zachowanie się bierze, ale książka podaje je jako romantyzm, nie jako problem.
- Seks jako lekarstwo. Dzień po odzyskaniu wspomnień o wykorzystywaniu Sky prosi chłopaka: „Pozbaw go tego.” Hoover pisze tę scenę z empatią i Holder ma wątpliwości, a jednak wniosek brzmi tak, że czuły dotyk właściwego chłopaka naprawia to, co zepsuł ojciec. W powieści, po którą sięgają też nastolatki, to ryzykowna lekcja.
- Fabuła na skróty. Rodzina Holdera przeprowadza się akurat do miasteczka, w którym Karen ukryła porwane dziecko, dokumenty „adopcji” załatwiają znajomości i pieniądze, a z miejsca tragedii bohaterowie po prostu odjeżdżają. Najtrudniejszą decyzję, czy zeznawać przeciw ojcu, autorka zdejmuje z bohaterki jego śmiercią. To wygoda autorki, a nie konsekwencja postaci.
- Trauma w cztery dni. Odzyskanie pamięci, konfrontacja z ojcem, wybaczenie Karen i spokojna rozmowa przy oknie mieszczą się w jednym długim weekendzie. Bohaterka przyznaje, że czeka ją dużo pracy, ale książka pokazuje głównie jej szybki finał.
💖 Dla relaksatorów
7/10- Tajemnica, która ciągnie. Od sceny w sklepie wiadomo, że Holder wie coś, czego Sky nie wie, i pytanie, kim jest Hope, pcha przez rozdziały mocniej niż sam romans. Retrospekcje dawkowane po kawałku podkręcają ciekawość aż do wyznania Karen.
- Przekomarzanie. Holder zamiast komplementów wysyła obraźliwe SMS-y w rodzaju „Twoje ciastka są do dupy. I wcale nie jesteś aż taka ładna.”, Sky odpowiada mu cytatami z „Szajbusa”, a gra w odpowiadanie pytaniem na pytanie przy lodówce to czysta komedia romantyczna.
- Breckin. Gej i mormon, który pierwszego dnia proponuje Sky sojusz przeciw całej szkole, codziennie przynosi jej kawę, a na urodziny wgrywa do czytnika dwieście książek. Najcieplejsza postać w tej książce i jej najlepsze poczucie humoru.
- Emocje na koniec. Rozmowa z małą Hope, wyznanie Karen i ostatnia scena pod gwiazdami potrafią rozłożyć. Kto lubi płakać nad romansem, dostanie tu pełen pakiet.
- Maraton traumy. Ostatnia jedna trzecia to wspomnienia wykorzystywania, śmierć na oczach bohaterki i relacja o gwałtach, jedno po drugim. Kto szukał lekkiego romansu z liceum na odprężenie, trafi na coś zupełnie innego i może tego nie udźwignąć.
Cztery warstwy książki
Fabuła i rozwój akcji
Pierwsza część to licealny romans z plotkami, bieganiem i kłótniami, druga zamienia się w śledztwo we własnej przeszłości i przestawia znaczenie wszystkiego, co czytałem wcześniej. Główną niespodziankę zdradzają dość wcześnie tytuł, bransoletka i „kogoś mi przypominasz”, ale kolejne piętra, czyli rola Karen i to, co spotkało Les, uderzają mocno. Psują to przypadki, na których stoi cała konstrukcja, i finał, w którym najtrudniejsze rozstrzygnięcie dzieje się bez udziału bohaterki.
Bohaterowie i relacje
Sky jest wygadana, uparta i ma autoironię, więc da się ją lubić nawet w najczarniejszych rozdziałach. Six i Breckin dają książce ciepło, a Karen to najciekawsza moralnie postać: porwała dziecko, żeby je ocalić, i nie żałuje. Holder to za to chodzący zestaw niepokojących zachowań, które fabuła tłumaczy traumą i każe brać za miłość, a ojciec dostaje jedną scenę samousprawiedliwień i ani grama złożoności.
Styl pisania i atmosfera
Hoover pisze prosto i szybko, w czasie teraźniejszym, a każdy rozdział otwiera dokładna data i godzina. Dialogi bywają błyskotliwe, a sceny z dzieciństwa zaskakująco oszczędne. Gorzej, że dołeczki w policzkach Holdera wracają chyba co rozdział, „Muszę cię pocałować” brzmi jak refren, „najlepsiejszy przyjaciel na całym bożym świecie” powtarzany w kółko traci urok, a kwestie w rodzaju „Szukałem cię przez całe swoje pieprzone życie.” balansują między wzruszeniem a kiczem.
Rozrywka i wartość
Czytałem z rosnącym napięciem i kilka scen mną poruszyło, zwłaszcza rozmowa Sky z małą Hope i wyznanie Karen. Książka mówi rzeczy ważne: ofiara nie ponosi winy, a to, co cię spotkało, nie jest tym, kim jesteś. Odejmuję za lekcję, że seks z kochającym chłopakiem leczy krzywdę z dzieciństwa, i za finał, który zamyka sprawy szybciej, niż pozwala na to ich ciężar.
Krótko o książce, bez spoilerów
Siedemnastoletnia Sky, wychowana bez internetu i telewizora, idzie do ostatniej klasy liceum i pierwszy raz w życiu traci głowę dla chłopaka: Deana Holdera, który ma złą opinię, tatuaż „Hopeless” i patrzy na nią tak, jakby skądś ją znał. Zaczyna się jak licealny romans z plotkami w tle, a kończy jako jedna z najcięższych historii Colleen Hoover.
Chcesz poznać fabułę etap po etapie?StreszczenieCytat, który zapadł mi w pamięć
„Nie możesz się wściekać z powodu prawdziwego zakończenia.”Hopeless, Colleen Hoover
Poruszane motywy
Colleen Hoover pisze o pamięci, która chroni dziecko przed tym, czego nie da się unieść, i o tym, co się dzieje, kiedy ta ochrona pęka. Sky przez lata myślała, że jest zwyczajnie odporna: nie płacze, nie lubi prezentów, przy chłopakach czuje tylko odrętwienie. Holder od trzynastu lat nosi poczucie winy za jeden dzień z dzieciństwa i za siostrę, której nie umiał pomóc. Ich romans jest pretekstem do opowieści o krzywdzie w rodzinie, o dorosłych, którzy nie słuchają dzieci, i o kobiecie, która dla ratowania dziewczynki złamała prawo. Tytuł to słowo, które sześcioletni Dean wymyślił dla dwóch przyjaciółek, Hope i Les, a które później wytatuował sobie na przedramieniu. Główne elementy historii: Wyparte wspomnienia - dzieciństwo, którego Sky nie pamięta, wraca w snach, w panice i w drobnych odruchach. Pierwsza miłość - Sky i Holder poznają się na nowo, nie wiedząc na początku, że już kiedyś byli sobie bliscy. Wykorzystywanie dziecka - nocne wizyty ojca opowiedziane głosem kilkuletniej dziewczynki, bez dosłowności, ale jednoznacznie. Żałoba po samobójstwie - Holder między nienawiścią do Les a obwinianiem siebie, aż do chwili, gdy poznaje prawdę o jej życiu. Wybór bez dobrego wyjścia - Karen, która porwała dziecko, żeby je ocalić, i Sky, która musi zdecydować, co z tym zrobić. Plotki i przyjaźń - szkoła, w której Sky jest „dziwką”, a Holder bandytą, i przyjaciele, którzy nie wierzą plotkom: Breckin i Six.
Pytania i odpowiedzi
Czy „Hopeless” to część serii?
Tak, to pierwszy tom dylogii Hopeless. Kolejność jest prosta: 1. „Hopeless”, 2. „Losing Hope”, czyli ta sama historia opowiedziana oczami Holdera. Najpierw warto przeczytać „Hopeless”, bo właśnie tutaj rozwiązują się wszystkie tajemnice.
Ile stron liczy „Hopeless”?
384 strony w wydaniu Wydawnictwa Otwartego z 2014 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.
Od ilu lat jest ta książka?
Stawiam próg 18+, mimo że bohaterowie chodzą do liceum. Są tu sceny seksu opisane wprost, wspomnienia wykorzystywania seksualnego dziecka przez ojca, relacja o gwałtach w rodzinie, samobójstwo siostry bohatera i samobójstwo ojca na oczach bohaterki. Jeśli doświadczasz przemocy albo masz myśli samobójcze, porozmawiaj z zaufanym dorosłym albo zadzwoń pod bezpłatny numer 116 111 (telefon zaufania dla dzieci i młodzieży) lub na Niebieską Linię 800 120 002.
Dla kogo przeznaczona jest ta książka?
Dla dorosłych czytelników, którzy lubią romanse z tajemnicą z przeszłości i dużo emocji, i nie przeszkadza im, że lekka licealna historia zamienia się w opowieść o krzywdzie. Kto ceni dobrze rozsiane wskazówki, będzie zadowolony z konstrukcji, ale bohatera i sposobu, w jaki książka leczy traumę, nie warto brać za wzór.
A Ty? Znasz tę książkę?
Oceny czytelników
Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.
Twoja ocena w skali 1-10
Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.
Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.
Co czytać dalej
It Ends with Us
Colleen Hoover
Inna powieść Hoover o krzywdzie w rodzinie, napisana dojrzalej i bez szkolnego tła.
★ 6/10🧠 4💖 7🌶️ 718+
Czytaj recenzję
Confess
Colleen Hoover
Też Colleen Hoover.
★ 6/10🧠 4💖 7🌶️ 618+
Czytaj recenzję
Spark
Monika Rutka
Też: tajemnicze listy, bad boy z traumą.
★ 5/10🧠 4💖 6🌶️ 718+
Czytaj recenzję