O czym jest „Hopeless”?

W skrócie

„Hopeless” Colleen Hoover to pierwszy tom dylogii i historia siedemnastoletniej Sky, która dorastała bez internetu, telefonu i telewizora, uczona w domu przez adopcyjną matkę Karen. W ostatniej klasie wreszcie idzie do publicznego liceum w Teksasie, gdzie przez przyjaźń z wyzwoloną Six od pierwszego dnia ma opinię łatwej. W sklepie poznaje Deana Holdera, chłopaka z tatuażem „Hopeless”, o którym mówi się, że pobił kolegę i siedział w poprawczaku. Przy nim pierwszy raz w życiu czuje coś więcej niż odrętwienie, tylko że Holder patrzy na nią tak, jakby skądś ją znał.

Rozdziały opowiada Sky, w czasie teraźniejszym, z datą i godziną. Wspólne bieganie, pieczenie ciasteczek i kłótnie o plotki szybko zamieniają się w uczucie, ale Holder ma wybuchy, których nie chce tłumaczyć, a Sky zaczynają nawiedzać obrazy z dzieciństwa, którego nie pamięta. Między rozdziałami wracają krótkie sceny sprzed trzynastu lat: płacząca dziewczynka, dwoje dzieci z sąsiedztwa i fioletowa bransoletka z połówką serca.

⚠️Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.

Etapy fabuły

1. 1

   Siedemnastolatka bez internetu

   Sky, a właściwie Linden Sky Davis, ma siedemnaście lat i od trzynastu mieszka z Karen, która ją adoptowała. W domu nie ma internetu, komórek ani telewizora, a Sky uczyła się w domu, dopóki nie wywalczyła ostatniej klasy w publicznym liceum. Jej najlepsza przyjaciółka Six (w rzeczywistości Seven Marie) mieszka za sąsiednim oknem i właśnie wyjeżdża na pół roku na wymianę do Włoch. Przez to okno wchodzi też do Sky Grayson, ale ona przy pieszczotach nic nie czuje i tylko liczy plastikowe gwiazdki na suficie; pijanego Graysona wyrzuca. Pierwszego dnia w szkole słyszy na korytarzu „dziwka” i znajduje w szafce plik jednodolarówek z obraźliwą kartką. Pieniądze zabiera, rzucając dziewczynom: „Podziękujcie ode mnie swoim tatusiom”. W stołówce zaczepia ją Breckin, nowy uczeń, adoptowany gej i mormon, który proponuje jej „sojusz” przeciw całej szkole i oddaje swój romans do czytania.

2. 2

   Chłopak z tatuażem

   Po lekcjach w sklepie Sky czuje motylki w brzuchu na widok chłopaka w kolejce obok, czego nigdy wcześniej nie doświadczyła. Dean Holder patrzy na nią z niedowierzaniem, idzie za nią na parking, mówi, że kogoś mu przypomina, i ogląda jej prawo jazdy. Rzuca „Pomyliłem się”, a odchodząc, wali pięścią w maskę cudzego samochodu. Six opowiada, że Holder pobił w szkole geja i trafił do poprawczaka. Tego samego popołudnia Sky biegnie dalej niż zwykle i zatrzymuje się akurat przy jego skrzynce na listy. Holder recytuje jej adres i datę urodzenia z prawa jazdy, odprowadza ją biegiem pod dom, a tam Sky mdleje na chodniku. Holder wnosi ją do domu i namawia Karen, żeby pozwoliła mu biegać z jej córką rano. Wspólne biegi kończą się kłótniami: Sky wytyka mu, że rzuca szkołę, a on jeszcze tego ranka zjawia się w jej klasie. Na korytarzu Sky mówi mu prosto z mostu, że nie zamierza z nim sypiać, a po lunchu Holder dopytuje, czy limo pod jej okiem nie jest sprawką Graysona (to łokieć Six).

3. 3

   Weekend bez pocałunku

   Gdy Karen wyjeżdża na weekend, Sky piecze ciasteczka, a Holder zjawia się nieproszony. Na jej łóżku wyjaśnia, że pobił chłopaka, który był dupkiem, nie wiedział, że to gej, a poprawczaka nie było, bo rok spędził u ojca w Austin. Oboje uznają się za oczyszczonych z plotek. Sky przyznaje, że przy chłopakach czuje tylko odrętwienie i że on pierwszy ją pociąga. Zamiast pochwał, jakie co dzień przysyła jej Six, Holder wysyła jej SMS: „Twoje ciastka są do dupy. I wcale nie jesteś aż taka ładna.” Sky czyta mu na głos romans i zasypia, a Holder sprząta kuchnię i wychodzi. W sobotę Holder gotuje spaghetti, ale nie chce jej pocałować, bo boi się, że nic nie poczuje. Przy quizie kolacyjnym, w którym nie wolno jeść, dopóki się nie odpowie, zdradza, że jego siostra bliźniaczka Lesslie, zwana Les, popełniła samobójstwo trzynaście miesięcy temu, a chłopak, którego pobił, Jake, wyśmiewał jej śmierć i być może został głuchy na jedno ucho. Tatuaż ma przypominać o ludziach, których Holder zawiódł. Sky opowiada, że po śmierci matki trafiła jako trzylatka do rodziny zastępczej i z tamtych lat ma tylko bransoletkę. Wieczór kończą w łóżku na pieszczotach, ale bez pocałunku w usta. W retrospekcji mała dziewczynka płacze na chodniku, sąsiadka daje jej fioletową bransoletkę z połówką serca, a chłopiec mówi o jej tatusiu: „On nie będzie żył wiecznie”.

4. 4

   Bransoletka

   W poniedziałek Holder i Breckin się zaprzyjaźniają, ale w stołówce Holder dostrzega bransoletkę na nadgarstku Sky i pyta: „Kto ci dał tę pieprzoną bransoletkę, Sky?”. Wychodzi bez słowa, a Breckin zabiera ją na lody. Przez cztery tygodnie Holder jej unika, choć wciąż zdziera obraźliwe kartki z jej szafki. W noc przed osiemnastymi urodzinami wchodzi przez okno, a Sky mówi mu, że jest na niego wściekła; wtedy dochodzi do pierwszego pocałunku. Rano zostawia jej kartę z minutami do telefonu i robi śniadanie. Na pytanie, czy bierze narkotyki, wybucha śmiechem, a przeprosić nie chce: „Nie przepraszam cię... bo nie chcę, żebyś mi wybaczyła.” Szuka słowa mocniejszego niż lubić i słabszego niż kochać, a Sky podsuwa mu: „Zakochiwać się”. Zostają parą. Z Breckinem, który od dwóch tygodni spiskował z Holderem, jadą na pchli targ, gdzie Karen sprzedaje zioła; na widok Holdera Karen blednie. Wieczorem Holder przerzuca Sky przez płot lotniska, którym kieruje jego ojczym, i leżą na pasie startowym pod gwiazdami. Holder pyta, czy jej życie było szczęśliwe, a pod drzwiami mówi: „Szukałem cię przez całe swoje pieprzone życie.”

5. 5

   Kocham cię, Hope

   Mija miesiąc. W stołówce młodszy brat Jake’a prowokuje Holdera, a Sky policzkuje go, żeby wyprowadzić go na korytarz. W samochodzie Holder płacze: Jake nie zasłużył na pobicie, a on sam nienawidzi Les za samobójstwo i obwinia się, że jej nie pomógł. Sky mówi mu, że może ją kochać i nienawidzić, ale nie może się obwiniać. Wkrótce Holder dostaje przez pomyłkę SMS, który Sky pisała do Six o seksie, i odpowiada, że ta decyzja ma być tylko jej. Po imprezie halloweenowej przychodzi podpity przez okno i przez sen mruczy: „Kocham cię, Hope”. Sky budzi się w nocy z płaczem po śnie, w którym dziecko wpatruje się w obracającą się gałkę u drzwi. W sobotę w domu Holdera, gdzie jest telewizor i ulubiony film Sky, „Szajbus”, Holder zapewnia, że nie zna żadnej Hope. Gdy w sypialni rozbierają się, by się kochać, Sky wpada w panikę, liczy na głos gwiazdy i nie pamięta, co się stało; Holder przerywa. Szukając łazienki, Sky trafia do nietkniętego od roku pokoju Les i znajduje zdjęcie Les z Graysonem, który zerwał z nią dzień przed samobójstwem. Na fotografii z dzieciństwa poznaje biały dom z zielonym salonem, huśtawkę i studnię, do której wpadł kot Les, przypomina sobie, że matka bliźniaków ma na imię Beth, i widzi na nadgarstku Les taką samą bransoletkę. Pyta: „Czy to ja jestem Hope?”. Holder odpowiada: „Tak.”

6. 6

   Zaginiona od trzynastu lat

   Na lotnisku Holder wszystko jej opowiada. Przez rok jego rodzina mieszkała w Austin obok Hope i jej taty, a Hope, Les i Dean byli nierozłączni. W pamięci Sky wraca zabawa w chowanego, podczas której Dean wymyślił dla dziewczynek słowo: „Razem jesteście Hopeless: beznadziejne!”. Pewnego dnia sześcioletni Dean zostawił płaczącą Hope na podwórku i patrzył, jak wsiada do obcego samochodu. „Od trzynastu lat jesteś zaginiona, Hope.” Jej prawdziwe urodziny przypadają siódmego maja, więc wciąż ma siedemnaście lat. Holder nikomu nie powiedział, bo bał się, że Karen trafi do więzienia, a Sky do ojca, i uważa, że Karen musiała o wszystkim wiedzieć. W domu Karen, która znalazła komórkę i SMS-y Holdera, zakazuje Sky spotykać się z nim, a Sky pyta, po co jej ten zakaz telefonu, internetu i szkoły. Śni jej się kobieta z samochodu, która mówi „Chodź do mnie, Hope”, częstuje ją sokiem jabłkowym i przedstawia się: „Jestem Karen”. Budzi się w nocy, Holder jest przy niej, a ona szepcze: „To Karen była w tym samochodzie”. Karen wpada do pokoju i grozi policją, ale gdy Sky podaje jej telefon i błaga, żeby zadzwoniła, Karen się cofa. Sky pakuje torbę i z Holderem wychodzi przez okno. Jadą do Austin.

7. 7

   Dom w Austin

   W hotelu Holder opowiada, jak jako dziecko powiedział mamie, że Hope z kimś odjechała, i nikt go nie słuchał. Gdy ojciec Hope, policjant, przyszedł go wypytać, Dean ze strachu zamknął się w pokoju, a potem na komisariacie usłyszał, że to przez niego nie odnaleziono dziewczynki. Telewizja nazwała go chłopcem, „który stracił nadzieję”. Sky chce zobaczyć dawny dom, przypomina sobie, jak Les uczyła ją wiązać buty, i wchodzi do środka z kluczem schowanym w budce dla ptaków. Jej dziecięcy pokój jest nietknięty, pełen gwiazd świecących w ciemności, takich samych jak te, które latami liczyła nad łóżkiem u Karen. Na widok gałki u drzwi wraca wspomnienie: ojciec przychodzący nocą ze słowami „Cześć, księżniczko”, „prezenty”, za które trzeba było dziękować, i liczenie gwiazd, żeby nic nie czuć. Sky demoluje pokój i rozbija lustro, aż Holder ją obejmuje i wynosi z domu. W hotelu prosi go, żeby się z nią kochał, bo chce odebrać ojcu władzę nad tą częścią swojego życia: „Pozbaw go tego.” Holder przerywa, wychodzi i rani sobie rękę, a potem wraca, mówi jej, że ją kocha, i tłumaczy, że dotyka jej tylko z miłości. Tej nocy kochają się czule.

8. 8

   Ojciec

   Nazajutrz Sky chce jeszcze raz zobaczyć dom i widzi, jak ojciec w mundurze wraca z pracy. Boi się, że ma inne dzieci, więc wyskakuje z samochodu. Gdy ojciec rozpoznaje ją i mówi „Księżniczka?”, Sky mdleje. Holder wytrąca mu krótkofalówkę i zmusza go do odłożenia dwóch pistoletów. W salonie ojciec przekonuje, że po śmierci żony upił się i skrzywdził córkę tylko raz, a Sky wykrzykuje mu, że robił to noc w noc. Przyznaje, że wcześniej zrobił coś swojej młodszej siostrze, a po zniknięciu Hope skrzywdził jeszcze dziewczynkę z sąsiedztwa, która wyprowadziła się, gdy miała około dziesięciu lat. Holder rozumie, że chodzi o Les. Ojciec wyciąga ukrytą broń, mówi do krótkofalówki „Martwy policjant przy Oak Street 3522.” i odbiera sobie życie na oczach Sky. Holder wyciąga ją z domu, zanim przyjedzie policja. W hotelu zmywają z siebie krew, Sky przeprasza za Les, a Holder zabrania jej brać na siebie winę ojca. W rozpaczy kochają się pod prysznicem i na podłodze. Wraca wspomnienie, jak Karen wybierała jej imię: Sky, bo dziewczynka kochała niebo, i Linden, bo liście lipy mają kształt serca. Holder uczy Sky ćwiczenia z dawnej terapii, a ona w wyobraźni siada przy małej Hope i obiecuje, że już nigdy jej nie zostawi. Holder nazywa ją „Linden Sky Hope”.

9. 9

   Karen

   Rano dzwoni Jack, partner Karen: Karen wszystko mu wyznała, a w wiadomościach śmierć ojca uznano za samobójstwo. Sky wraca do domu i sama siada naprzeciw matki. Karen opowiada, że po śmierci ich matki, Dawn, wychowywał ją dziesięć lat starszy brat John, który zaczął pić, bić ją, a potem przez dwa lata gwałcił. Gdy jako szesnastolatka to zgłosiła, nikt nie uwierzył policjantowi z nieskazitelną opinią. Kilka lat później usłyszała jego głos w sklepie i zobaczyła przy nim przerażoną dziewczynkę. Jej anonimowe zgłoszenie umorzono, więc zabrała Hope sama. John był ojcem Sky, a Karen jest jej rodzoną ciotką. Karen oddaje jej drewniane pudełko po matce, deklaruje, że sama zgłosi się na policję, jeśli Sky tak postanowi, i czeka na decyzję. Na lotnisku, gdzie okazuje się, że przez cały czas była brama, Holder mówi, że nie wini Karen, a żałuje tylko, że nie zabrała też Les. W pudełku Sky znajduje zdjęcia matki, do której jest bardzo podobna, i medalion w kształcie gwiazdy z dedykacją „mój mały promyk nadziei”. Wraca do Karen i mówi: „Dziękuję, że uratowałaś mi życie.” Karen wyjaśnia, że dokumenty załatwiła przez fikcyjną adopcję za granicą, a z techniki rezygnowała tylko ze względu na Sky; Jack ma się do nich wprowadzić. W nocy Holder wchodzi przez okno, Sky postanawia zostawić gwiazdki na suficie na pamiątkę Hope i dziękuje mu, że wtedy odszedł, bo inaczej jej życie wyglądałoby zupełnie inaczej. Na jej słowa, że nie wierzy w happy endy, Holder odpowiada: „Bo tu go nie ma. Jestem tylko ja.” W ostatniej retrospekcji mały Dean leży na podjeździe, patrzy w gwiazdy i prosi Hope, żeby zawsze, gdy tata sprawi jej przykrość, myślała o niebie, bo „niebo jest zawsze piękne”.

Motywy i przesłanie

Wyparte wspomnienia

Dziewczyna, która nie pamięta pierwszych lat życia, a jej ciało pamięta za nią.

Pierwsza miłość po latach

Przyjaźń trojga dzieci z sąsiedztwa wraca jako uczucie dwojga nastolatków.

Krzywda w rodzinie

Ojciec, który wykorzystuje córkę, i milczenie dorosłych, które mu na to pozwala.

Żałoba i poczucie winy

Holder po samobójstwie siostry bliźniaczki obwinia siebie za wszystko, czego nie zauważył.

Matka, która porwała

Karen łamie prawo, żeby ratować dziecko, i przez trzynaście lat żyje z tym sekretem.

Plotki i pozory

Szkoła ocenia Sky i Holdera po tym, co o nich mówią inni, zanim ktokolwiek ich zapyta.

To opracowanie jest streszczeniem książki „Hopeless” (Colleen Hoover) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.