O czym jest „Confess”?

W skrócie

„Confess” Colleen Hoover to romans new adult osadzony w Dallas. Dwudziestoletnia Auburn Reed od trzech tygodni mieszka w Teksasie, strzyże klientki w salonie i odkłada każdego dolara na prawnika, na którego jej nie stać. W drodze z pracy zatrzymuje się przy budynku z oknami oklejonymi anonimowymi wyznaniami obcych ludzi i odpowiada na ogłoszenie, do którego ktoś właśnie dopisał markerem „ROZPACZLIWIE POTRZEBNA!!”. Za drzwiami czeka Owen Gentry, młody malarz, który za godzinę otwiera wystawę, a jego obrazy noszą tytuły wziętych z okna sekretów.

Bardzo szybko wychodzi na to, że oboje mają to samo drugie imię, ten sam talent do milczenia o sobie i więcej tajemnic, niż powinno się zmieścić w jednym romansie. Auburn przyjechała do Teksasu z powodu, o którym nikomu nie mówi, a jej życie w Dallas w dużej mierze zależy od Lydii, matki Adama, jej pierwszej miłości zmarłej pięć lat wcześniej. Owen zna Auburn dłużej, niż ona przypuszcza, i ukrywa przed nią sprawę, która może przekreślić wszystko, o co ona walczy.

⚠️Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.

Etapy fabuły

1. 1

   Ostatnie dziesięć minut

   Prolog cofa akcję o pięć lat. Piętnastoletnia Auburn z Portlandu leży obok szesnastoletniego Adama w szpitalu w Dallas. Adam umiera na nieuleczalną chorobę, rodzice przenieśli go do Teksasu, żeby był blisko krewnych, a Auburn po pięciu tygodniach przy nim musi wracać do domu, bo jej rodzicom grożą zarzuty zaniedbywania jej edukacji. Matka Adama, Lydia, poprzedniego wieczoru powiedziała jej wprost, że w tym wieku zapomni o nim w miesiąc. Adam jak co dzień prosi: „Powiedz mi o sobie coś, o czym nikt nie wie.”, dziękuje Auburn, że byli dla siebie pierwsi, i obiecuje kochać ją także wtedy, gdy już nie będzie mógł. Pożegnanie przerywa jego starszy brat Trey, bo czas jechać na lotnisko.

2. 2

   Studio Wyznaję

   Pięć lat później Auburn mieszka w Dallas od trzech tygodni. Pracuje jako kosmetolożka w salonie, sprzedała samochód, żeby opłacić przeprowadzkę, i właśnie usłyszała od prawnika stawkę, która oznacza drugą pracę. W szybie budynku przy Pearl widzi ogłoszenie, a z wnętrza wychodzi Owen Gentry, dwudziestojednoletni malarz. Jego dziewczyna Hannah rzuciła go razem z posadą, a wystawa zaczyna się za niecałą godzinę. Owen otwiera studio tylko w pierwszy czwartek miesiąca, ludzie wrzucają do szczeliny w drzwiach anonimowe wyznania, a on maluje te, które go poruszą, i robi z nich tytuły obrazów. Okazuje się, że oboje mają na drugie imię Mason, więc inicjały Owena układają się w OMG, a jego kotka też wabi się Owen. Auburn wymyśla, żeby kupujący przynosili do lady numerki zamiast karteczek z wyznaniami, i tego wieczoru studio sprzedaje dziewiętnaście obrazów. Jednego Owen nie oddaje: portretu matki, który sędzia Corley chciał kupić, bo pomarańczowy pasował mu do sofy. Potem zabiera Auburn do baru swojego przyjaciela Harrisona, namawia ją do tańca, pokazuje jej pracownię z pudłami pełnymi wyznań i przyznaje, że sam nigdy żadnego nie napisał. Auburn każe mu to nadrobić, on żąda tego samego od niej i oboje wrzucają kartki do pudła, nie pokazując ich sobie. W jej mieszkaniu numer 1408, które Auburn dzieli z dziwaczną współlokatorką Emory, Owen ogląda obraz z dwiema rozdzielanymi dłońmi, ostatni prezent od Adama, i mówi, że namaluje ją z pamięci. Zwalnia ją, żeby móc się z nią umówić na piątkowy wieczór. Z rozdziałów Owena czytelnik wie coś, czego Auburn nie wie: on ją rozpoznał, choć nigdy wcześniej nie zamienili słowa.

3. 3

   Wystawiona dwa razy

   Rano do Auburn wpada Trey, dziś policjant, z pączkami i pytaniem, czemu spóźniła się z telefonem do Lydii. Słysząc nazwę studia, ostrzega ją przed synem adwokata Callahana Gentry’ego. Owen nie przychodzi w piątek i przez trzy tygodnie się nie odzywa. Czytelnik wie dlaczego: po wyjściu od Auburn został aresztowany za posiadanie tabletek, a z aresztu wyciągnął go ojciec. Owen nie chce zdradzić, skąd miał leki, i w rozmowie z ojcem wraca do zmarłego brata, Careya. W dniu dwudziestych pierwszych urodzin Auburn Lydia nie przychodzi na umówioną kolację, a potem odpisuje, że następnym razem Auburn ma jej przypomnieć. Wściekła Auburn wrzuca do szczeliny studia wyznanie napisane na paragonie: „JESTEŚ DUPKIEM, OWENIE!”, i idzie na swoje pierwsze legalne margarity do Harrisona. Ten wzywa Owena. Pijana Auburn zaciąga go do salonu, strzyże go na sucho, siedząc mu na kolanach, i wybucha płaczem. Budzi się w łóżku Owena, podsłuchuje jego kłótnię z ojcem i naprawia mu fryzurę w salonie, gdzie Emory, która też tam pracuje, wypytuje go o wyjazd. Owen twierdzi, że w poniedziałek wyjeżdża na kilka miesięcy do pracy. Auburn zgadza się spędzić z nim dzień, a potem zobaczyć.

4. 4

   Niebieski namiot

   W supermarkecie Owen funduje Auburn prezent urodzinowy według zabawy, w którą bawił się kiedyś z ojcem i bratem: ona wybiera numer alejki i półki. Wypada alejka trzynasta, półka druga, czyli namioty. Auburn bierze niebieski, bo „Niebieski to jego ulubiony kolor.”, a Owen zaczyna się zastanawiać, o kim mowa. Rozkładają dziecięcy namiot w jej sypialni, a siatka pośrodku przypomina konfesjonał. Owen przyznaje, że ma w telefonie tylko trzy numery, i już chce powiedzieć prawdę o swoim zniknięciu, gdy do drzwi puka Lydia z czteroletnim AJ-em, który woła „Mamusiu, popatrz!”. AJ to syn Auburn. Lydia, widząc obcego mężczyznę w namiocie, zabiera chłopca. Owen kładzie się obok płaczącej Auburn w namiocie i opowiada o wypadku: prowadził samochód, w którym zginęli jego matka i brat, a ojciec przez prawie miesiąc leżał w śpiączce. Mówi jej, że jest dobrą matką, i dostaje od niej pierwszy pocałunek. Auburn odwdzięcza się swoją historią: o ciąży z Adamem dowiedziała się dwa tygodnie po jego śmierci, jej rodzice chcieli oddać dziecko do adopcji, więc zgodziła się, by prawną opiekę nad wnukiem przejęła Lydia, a ona zamieszkała u niej. Po śmierci męża Lydia wróciła do Teksasu i zabrała AJ-a, a Auburn przyjechała za nimi, gdy tylko skończyła szkołę kosmetologiczną.

5. 5

   Wina, której nie było

   Po spalonej pizzy i pocałunkach na kanapie do mieszkania wpada Trey i oznajmia, że Owen był aresztowany za posiadanie narkotyków. W studiu Auburn pyta Owena wprost, czy jest narkomanem, a on przyznaje, że pewnie pójdzie do więzienia. Auburn tłumaczy, że Lydia i Trey mogą użyć go przeciwko niej w walce o syna, i odchodzi. Trey podwozi ją radiowozem, wyznaje, że jest zazdrosny, i proponuje związek, który zbliżyłby ją do AJ-a. Gdy Auburn prosi Lydię o więcej czasu z synem, ta wypomina jej, że w jej sypialni był skazany przestępca, i Auburn pierwszy raz w życiu podnosi na nią głos. Owen zostawia u Emory swoją kotkę i list z przeprosinami, a sędzia Corley skazuje go na dziewięćdziesiąt dni, bo Owen odmówił odwyku. Retrospekcja wyjaśnia resztę: w noc pierwszej wystawy, zaraz po wyjściu od Auburn, zadzwonił do niego pijany ojciec, od czasu wypadku uzależniony od leków przeciwbólowych. Owen prowadził jego samochód, gdy zatrzymał ich Trey, znalazł w aucie oksykodon i dał do zrozumienia, że adwokat z takim zarzutem straci prawo do wykonywania zawodu. Owen wziął winę na siebie.

6. 6

   Wcześniejsze zwolnienie

   Przez kolejne tygodnie Auburn spotyka się z Treyem. Lydia wpuszcza ją do AJ-a częściej, ale pocałunki Treya budzą w niej tylko poczucie winy, a kotkę Owena przedstawia mu jako Iskierkę, kotkę Emory. Owen wychodzi po mniej więcej miesiącu. Trey zdążył odwiedzić go w więzieniu tylko po to, żeby powiedzieć: „Trzymaj się z daleka od mojej dziewczyny, Owenie.” Owen daje znać SMS-em z hasłem „Suknia z mięsa” i staje pod drzwiami Auburn, a ona przyznaje w namiocie, że nie kocha Treya i jest z nim dla syna. Owen zabiera kotkę i jeszcze tej samej nocy wysypuje do zlewu wszystkie tabletki ojca, oznajmiając mu, że dłużej nie będzie czekał. Kilka tygodni później Auburn, Trey i AJ wpadają na Owena w supermarkecie, znów w alejce trzynastej. Na parkingu Trey przyciska Auburn do samochodu, tuż przy drzwiach, za którymi siedzi AJ, i żąda odpowiedzi, czy spała z Owenem.

7. 7

   Jedna noc

   Gdy Trey wyjeżdża na konferencję do San Antonio, a Lydia zabiera AJ-a do Pasadeny, Auburn wrzuca do szczeliny studia kolejną kartkę. Od tygodni zostawiała tam anonimowe wyznania, ale tym razem pisze: „Wyjechał z miasta na weekend.”, i natychmiast próbuje to odwołać następnymi karteczkami. Wieczorem Owen przychodzi do salonu na strzyżenie i zostawia pięćdziesiąt dolarów z dopiskiem: „Potrzebuję przynajmniej jednej nocy z tobą. Proszę”. Auburn zostaje u niego na noc, a nad ranem znika, zostawiając na poduszce wyznanie: „Zawsze będę myślała o wczorajszej nocy, Owenie. Nawet wtedy, gdy nie powinnam”. Owen kończy jej portret i otacza go wszystkimi jej karteczkami. Kiedy wraca od Harrisona, zastaje studio zalane czerwoną farbą; portret ocalał, ale zniknęło wyznanie z poduszki. W tym samym czasie do Auburn przychodzi Trey, wcześniej, niż zapowiadał, i daje do zrozumienia, że wie o nocy z Owenem. Kiedy Auburn każe mu przestać, Trey próbuje ją zgwałcić. Powstrzymuje go Emory, która celuje do niego z jego własnego pistoletu zostawionego na barze i wyrzuca go z mieszkania.

8. 8

   Szantaż za szantaż

   Owen zabiera Auburn na noc do hotelu. Ona nie chce zgłaszać napaści, bo boi się, że Lydia odbierze jej syna, a on wyjawia, że tabletki należały do jego ojca i Trey od początku o tym wiedział. Następnego dnia w mieszkaniu Owena czeka na nich Trey: uderza Auburn, prowokuje Owena do ciosu, chwali się, że podrzucił mu narkotyki w studiu, i aresztuje go za napaść na policjanta. W radiowozie Auburn wygarnia Treyowi napaść, zniszczone studio i wrabianie Owena, a rozmowa nagrywa się w jej telefonie. Na komisariacie milczy, a w nocy jedzie do Callahana Gentry’ego. Nazajutrz w jego kancelarii Lydia i Trey słuchają nagrania. Auburn stawia warunki: Lydia oddaje jej opiekę nad AJ-em, Trey wycofuje zarzuty, a ona zostaje w Dallas i zgadza się na weekendy chłopca u babci, o ile ta nie będzie mieszkała z Treyem. Lydia podpisuje. Owen wychodzi na wolność, ojciec ściska go, przeprasza i zapowiada, że wyjeżdża na kilka miesięcy. Drzwi mieszkania Auburn otwiera Owenowi AJ.

9. 9

   Pięć lat wcześniej

   Ostatni rozdział wraca do szpitala w Dallas. Szesnastoletni Owen czuwa przy ojcu w śpiączce po wypadku, w którym pijany kierowca zabił jego matkę i brata, a sala ojca sąsiaduje z salą Adama. Owen co wieczór słucha zza ściany śmiechu nieznajomej dziewczyny. Kiedy Lydia każe wyrzucić przybory malarskie syna, Owen bierze je dla siebie. W dniu pożegnania zagradza drogę Treyowi, który ciągnie płaczącą Auburn do windy, i wdaje się z nim w bójkę, żeby mogła ostatni raz wrócić do Adama. Nocą maluje swój pierwszy obraz w życiu: dwie dłonie, które się rozdzielają. Adam pisze na odwrocie „Zawsze będę cię kochał. Nawet kiedy już nie będę mógł”, prosi o wysłanie płótna do Auburn Mason Reed i mówi Owenowi: „Miejmy nadzieję, że ma więcej niż jedno przeznaczenie, Owenie.” Obraz, który Auburn od lat uważa za ostatni prezent od Adama, namalował więc Owen. Nigdy jej o tym nie powie, bo to wyznanie należało do Adama.

Motywy i przesłanie

Wyznania i tajemnice

Anonimowe sekrety obcych w szczelinie drzwi i te, których bohaterowie nie umieją powiedzieć sobie nawzajem.

Macierzyństwo

Auburn walczy o prawo do bycia matką dla syna wychowywanego przez babcię.

Żałoba

Śmierć Adama oraz matki i brata Owena, która ustawiła życie obu rodzin.

Uzależnienie i poświęcenie

Owen latami osłania ojca, biorąc na siebie jego winy.

Władza i przemoc

Trey wykorzystuje mundur i rodzinne układy, żeby kontrolować Auburn.

Przeznaczenie i sztuka

Wspólne drugie imię, obraz z dwiema dłońmi i pytanie, czy można mieć więcej niż jedno przeznaczenie.

To opracowanie jest streszczeniem książki „Confess” (Colleen Hoover) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.