O czym jest „Grzeczna dziewczynka musi zginąć”?

W skrócie

„Grzeczna dziewczynka musi zginąć” Holly Jackson to trzeci i ostatni tom serii „Przewodnik po zbrodni według grzecznej dziewczynki”, thriller young adult, którego akcja znów toczy się w angielskim miasteczku Little Kilton. Pip Fitz-Amobi ma osiemnaście lat, za kilka tygodni wyjeżdża na studia do Cambridge i udaje przed wszystkimi, że po wydarzeniach ostatniego roku doszła do siebie. W rzeczywistości nie zaśnie bez tabletek kupowanych od dilera, wciąż widzi na dłoniach krew Stanleya Forbesa, a Max Hastings, którego sąd uniewinnił z zarzutu gwałtu, chce ją pozwać o zniesławienie.

Wtedy zaczynają się dziwne rzeczy. Martwe gołębie na podjeździe, bezgłowe ludziki z kredy, które z każdym razem stoją bliżej domu, i powtarzane od miesięcy w mailach i na Twitterze pytanie: „Kto będzie cię szukał, jeśli sama zaginiesz?”. Policja zbywa Pip, więc ta robi to, co umie najlepiej, i zaczyna własne śledztwo. Trop prowadzi do seryjnego zabójcy sprzed sześciu lat, który oficjalnie od dawna siedzi w więzieniu, i z powrotem do Andie Bell, od której zaczęła się cała historia.

Narracja w trzeciej osobie trzyma się Pip, a tekst przeplatają dokumenty: tabelka incydentów, zapis policyjnego przesłuchania, artykuł prasowy, mail, który nigdy nie został wysłany, i fragmenty nowego sezonu podcastu. Książka ma dwie części i 55 rozdziałów.

⚠️Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.

Etapy fabuły

1. 1

   Mediacja i szuflada z telefonami

   Jest koniec sierpnia. Cztery miesiące wcześniej sąd koronny uniewinnił Maksa Hastingsa, a Pip w dniu wyroku napisała w sieci, że jest gwałcicielem, i opublikowała nagranie, na którym się do tego przyznaje. Teraz siedzi naprzeciwko niego w londyńskiej sali konferencyjnej: adwokat Maksa, Christopher Epps, żąda odszkodowania, publicznych przeprosin i oświadczenia, że nagranie było sfałszowane. Pip zrywa mediację („Prędzej zdechnę, niż cię przeproszę.”), a Epps wręcza jej wizytówkę i ostrzega przed spiralą samozniszczenia. Od śmierci Stanleya Forbesa, zastrzelonego na jej oczach, Pip ma stres pourazowy: każdy trzask brzmi jak sześć strzałów, a pot na dłoniach wygląda jak krew. Po ośmiu sesjach terapii skłamała, że czuje się lepiej, a xanax kupuje u Luke'a Eatona, z którym kontaktuje się przez sześć telefonów na kartę ukrytych pod fałszywym dnem szuflady. Charlie Green, który zabił Stanleya, wciąż się ukrywa, a Pip chciałaby go znaleźć, żeby z nim porozmawiać. Wymyśla też plan ratunku: jedną nową, czarno-białą sprawę bez szarości, czyli niezidentyfikowaną kobietę znalezioną przed laty pod Cambridge, temat trzeciego sezonu podcastu.

2. 2

   Kto będzie cię szukał

   Pytanie „Kto będzie cię szukał, jeśli sama zaginiesz?” przychodzi do Pip od kwietnia z coraz to nowych adresów. Na podjeździe leży martwy gołąb, a tydzień później drugi, bez głowy, w tym samym miejscu. Na betonie pojawia się pięć narysowanych kredą ludzików bez głów, które co kilka dni są bliżej domu, a mail z dopiskiem o zabiciu dwóch ptaków jednym kamieniem każe Pip połączyć fakty. Przypomina sobie pustą kopertę z jej nazwiskiem i bukiet róż z oberwanymi główkami zostawiony na jej samochodzie w dniu pogrzebu Stanleya. Zakłada tabelkę incydentów ze skalą brutalności, a na jej trasie biegowej ktoś pisze kredą „MARTWA DZIEWCZYNKA IDZIE”. Komisarz Hawkins na posterunku w Amersham uznaje, że gołębie to sprawka kota, a Pip widzi zagrożenie tam, gdzie go nie ma. Pip wychodzi wściekła i dochodzi do wniosku, że prześladowca jest jej ostatnią, czarno-białą sprawą: ona przeciwko niemu. Spisuje listę wrogów, od Maksa i jego rodziców przez Mrówę, Lauren i Toma Nowaka po Daniela da Silvę, Jasona i Dawn Bellów. Kiedy wraca z Ravim ze spaceru, ludziki są już pod ścianą, a dwa wspinają się po cegłach w stronę okna jej pokoju.

3. 3

   Taśmowy zabójca

   Wyszukiwarka podsuwa artykuł z lutego 2012 roku o taśmowym zabójcy, który w latach 2010-2012 zamordował w Buckinghamshire pięć młodych kobiet: Phillipę Brockfield, Melissę Denny, Bethany Ingham, Julię Hunter i Tarę Yates. Krępował je taśmą, oklejał im głowy, zostawiając otwory na nos, dusił i zabierał trofea. Siostra Julii, Harriet, mówiła wtedy reporterom o kredowych ludzikach, martwych gołębiach i głuchych telefonach. Za zabójstwa siedzi Billy Karras, który przyznał się po dziewięciu godzinach przesłuchania. Jego matka Maria prowadzi stronę „Billy Karras jest niewinny” i przysyła Pip zapis przesłuchania, z którego wynika, że detektyw Nolan podsuwał wyczerpanemu chłopakowi szczegóły zbrodni. Wszystkie poszlaki przeciwko Billy'emu wiążą się z jego pracą w firmie Green Scene Ltd, a jej właścicielem jest Jason Bell, ojciec Andie. Ostatnią ofiarę zabito 20 kwietnia 2012 roku, w noc śmierci Andie. Wkrótce Pip zaczyna odbierać głuche telefony z zastrzeżonego numeru, na przejściu dla pieszych omal nie potrąca jej biały samochód, a Jason, zapytany o alarm w firmie z tamtej nocy, zatrzaskuje jej drzwi przed nosem. Pip instaluje aplikację Łapacz Połączeń, która odsłania zastrzeżone numery, i ustala, że Daniel da Silva pracował w Green Scene, zanim wstąpił do policji.

4. 4

   Sekret Andie

   Harriet Hunter, dziś dwudziestoczteroletnia, opowiada Pip, że dwa tygodnie po śmierci Julii napisała do niej Andie Bell, choć się nie znały, i że się zaprzyjaźniły. Litery „HH” w kalendarzu Andie, które Pip w poprzednim śledztwie wzięła za dom Howiego Bowersa, oznaczały Harriet. Becca Bell, która odsiaduje wyrok i co czwartek dzwoni do Pip z więzienia, podaje imię pierwszego chomika siostry, a to otwiera tajną skrzynkę Andie. W wersjach roboczych czeka niewysłany mail z lutego 2012 roku: „Wiem, kim jest Taśmowy Zabójca.” Andie widziała go z Julią Hunter sześć dni przed jej śmiercią, on bywa w ich domu i je z nimi obiady, jest „praktycznie jednym z nich”, a ona oszczędza pieniądze od Howiego, żeby uciec z Little Kilton, a potem zabrać Beccę. Dla Pip i Raviego to klucz do wszystkiego, co wydarzyło się w ostatnich latach: strach Andie uruchomił łańcuch, który doprowadził do śmierci jej i Sala Singha. Podejrzenie pada na Daniela da Silvę, bliskiego przyjaciela Jasona, a emerytowany detektyw Nolan wspomina młodego policjanta z Amersham, który za bardzo interesował się śledztwem. Hawkins dzwoni z wiadomością, że Charlie Green został zatrzymany we Francji. Tej nocy bezprzewodowa drukarka Pip sama drukuje kartkę z pytaniem o to, kto będzie jej szukał, głośniki budzą cały dom death metalem, a z podjazdu ucieka zamaskowany mężczyzna.

5. 5

   Grzeczna dziewczynka musi zginąć

   W sobotę, bez ani jednej tabletki, Pip idzie pieszo do Nat da Silvy, żeby zapytać ją o brata. Po drodze dzwoni zastrzeżony numer, Łapacz Połączeń go odsłania, a Pip zaczepia rozmówcę, nazywając go TZ. Kiedy oddzwania z ukrytego numeru, telefon odzywa się tuż za jej plecami: ktoś chwyta ją od tyłu i dusi, aż traci przytomność. Budzi się w bagażniku ze związanymi taśmą rękami, nogami i ustami, wyciera o wykładzinę włosy i skórę i zostawia odciski palców, żeby ktoś kiedyś znalazł jej zabójcę. Porywaczem jest Jason Bell. Wiezie ją do magazynu Green Scene w Knotty Green, gdzie zginęły wszystkie jego ofiary, i opowiada, że alarm z kwietnia 2012 roku uruchomiła Tara Yates, a psa Pip, Barneya, utopił on sam, żeby ukarać Beccę. Pip zdaje sobie sprawę, że jasnofioletowa szczotka na biurku Andie była trofeum zabranym Melissie Denny. Jason przykleja jej ręce do metalowego regału, okleja całą głowę taśmą i odjeżdża. Wyobrażony głos Raviego pomaga jej nie wpaść w panikę: odkręca nakrętkę śruby, przewraca regał, zdziera maskę z taśmy, wybija młotkiem okno i ucieka do lasu. Gdy wraca samochód Jasona, Pip się zatrzymuje. Jest pewna, że policja znowu jej nie uwierzy, więc zawraca, zachodzi go od tyłu przy drzwiach magazynu i zabija młotkiem.

6. 6

   Plan na jedną noc

   Z telefonu na kartę Jasona Pip dzwoni na domowy numer Singhów i prosi Raviego, żeby przyjechał bez komórki i bocznymi drogami. Ravi chce wezwać policję i mówić o samoobronie, ale Pip tłumaczy, że to był jej wybór, a nikt nie uwierzy, że szanowany ojciec Andie był seryjnym zabójcą, skoro za jego zbrodnie od sześciu lat siedzi Billy Karras. Przyznaje się też Raviemu do tabletek. W dwanaście minut obmyślają plan: przesunąć szacowaną godzinę zgonu o kilka godzin, zapewnić sobie w tym czasie alibi i podsunąć policji mordercę, Maksa Hastingsa. Ciało w plandece trafia do SUV-a Jasona, w którym na maksa chodzi klimatyzacja. Ravi jedzie po kuzyna Rahula do Amersham i przez cały wieczór zostawia ślady w kamerach i na swojej karcie. Pip w domu namacza zakrwawione ubrania w wybielaczu, kupuje od Luke'a Eatona rohypnol (Luke przeprasza, że to on prawie ją potrącił) i zawierza część planu Jamiemu, Connorowi i Nat, którzy obiecują nie pytać o powody. Nat zagaduje Maksa w drzwiach i podbija mu oko, a Pip, po zaklejeniu taśmą kamer monitoringu, wsypuje sproszkowane tabletki do jego niebieskiego bidonu. Gdy Max zasypia, Pip zabiera jego telefon, kępkę włosów, bluzę, buty z wyraźnym wzorem podeszwy i czapkę, a bracia Reynoldsowie zostawiają telefon Maksa pod bramą Green Scene. U Cary i Naomi Pip dzwoni do Eppsa i przyjmuje ugodę, żeby on i rodzice Maksa zaczęli do niego wydzwaniać, a wieża telefonii umieściła jego telefon przy miejscu zbrodni. Potem z siostrami Ward siedzi w McDonaldzie przy stacji paliw za Beaconsfield, płaci kartą przed kamerami i robi zdjęcie z ekranem telefonu Naomi pokazującym godzinę, tak jak kiedyś zdjęcie, które dało alibi Salowi.

7. 7

   Ogień

   Po północy Pip wymyka się z domu, a Ravi, który przyszedł lasem pod dom Hastingsów, czeka w czarnym audi Maksa. W Green Scene obracają ciało i włączają ogrzewanie, żeby lekarz uznał, że Jason zginął około dziewiątej, dziesiątej wieczorem. Do wpół do trzeciej sprzątają jej ślady odkurzaczem i sprejem, zostawiając tylko krew na posadzce i młotek z wytartą rączką. Pip w butach i bluzie Maksa wlecze zwłoki kilkadziesiąt metrów w las, rozsypuje na nich jego włosy, odciska w błocie zygzakowate podeszwy i brudzi krwią rękaw bluzy. Ravi spuszcza benzynę z kosiarek, oblewają nią magazyny i samochód Jasona, a ogień podkładają zapalniczką mamy Pip. Pip prowadzi audi głównymi drogami pod kamerami, w czapce Maksa, a za nimi wybuchają kosiarki. O 3.27 odstawia samochód pod dom Hastingsów, zostawia w pokoju Maksa bluzę z zapraną plamą i ubłocone buty, odkłada telefon, płucze bidon i szepcze nad śpiącym Maksem, że to paskudne, kiedy ktoś dosypuje ci czegoś do picia i rujnuje ci życie. Do świtu tnie nożyczkami ubrania, taśmę i rękawice i spłukuje je w dwóch toaletach, a rano udaje przed rodzicami, że całą noc wymiotowała. Rodzina jedzie bez niej do Legolandu, a Pip rozwierca telefony na kartę wiertarką ojca i rozrzuca worki z dowodami po kubłach na śmieci w Little Kilton.

8. 8

   Słuchawki

   W środę telewizja podaje, że Jason Bell nie żyje, a Hawkins obiecuje na konferencji, że znajdzie zabójcę. Pip zgodnie z planem robi to, czego wszyscy się po niej spodziewają: ogłasza trzeci sezon podcastu, „Kto zabił Jasona Bella?”, i w zwiastunie puszcza rozmowę z Jackie z kawiarni o niedawnej szarpaninie Jasona z mężczyzną, którego nazwisko zostało wypikane. Hawkins wzywa ją na dobrowolne przesłuchanie i pyta, gdzie była między 21.30 a północą. To znaczy, że sztuczka z godziną zgonu się udała, a Pip ma na ten czas żelazne alibi. Potem jednak detektyw kładzie na stole jej słuchawki z naklejką podcastu, znalezione w szufladzie nocnej szafki Jasona. Jason zabrał je z jej plecaka jako trofeum szóstej ofiary, a Pip przed chwilą zeznała do nagrania, że nie miała z nim kontaktu od kwietnia. Uznaje, że to koniec, i postanawia się przyznać, żeby chronić wszystkich, którzy jej pomogli. Zjada ostatni obiad z rodziną i jedzie na posterunek, ale na drodze zatrzymuje ją Ravi. Już był u Hawkinsa i powiedział mu, że często pożyczał jej słuchawki i zostawił je u Jasona dwunastego września, kiedy przyszedł porozmawiać o stypendium imienia Andie i Sala. Ma alibi na noc zabójstwa, ale teraz jest związany ze sprawą.

9. 9

   Dzień 697

   Hawkins wypytuje Nat, która zaprzecza, że była u Maksa, oraz siostry Ward, które potwierdzają alibi Pip i przekazują zdjęcia. Pip nie jedzie na początek studiów, publikuje pierwszy odcinek podcastu, policja przeszukuje dom Hastingsów, a Maria Karras pisze, że sprawa Billy'ego zostanie ponownie rozpatrzona. Kiedy Pip przyjeżdża na posterunek z dowodami, że Jason był taśmowym zabójcą (w tym ze zdjęciem, na którym Dawn nosi naszyjnik Phillipy Brockfield, a Becca kolczyki Julii Hunter), policja właśnie przywozi aresztowanego Maksa. Max wyrywa się, łapie Pip za gardło i krzyczy „Ty to zrobiłaś!”, a ona szepcze mu, że ma szczęście, że też nie jest martwy. Daniel da Silva mówi, że Jason był dla niego jak ojciec, a Pip rozumie, że Jason wykorzystywał go, żeby wiedzieć, co policja wie o taśmowym zabójcy. Hawkins rzuca na odchodne, że gdyby Pip kiedyś miała związek z czymś takim, wiedziałaby, jak się z tego wywinąć. Pip jest pewna, że detektyw ma wątpliwości i wróci po nią, jeśli ława przysięgłych uniewinni Maksa. W Lodge Wood zrywa z Ravim do czasu procesu: gdyby sprawa się posypała, ma mówić, że działał pod przymusem. Ravi proponuje ślub, żeby nie mogli zeznawać przeciwko sobie, ale Pip odmawia i odchodzi, nie oglądając się za siebie. W Cambridge liczy dni i odcina się od rodziny i przyjaciół. Trzydziestego pierwszego dnia Billy Karras wychodzi na wolność, a dwa dni po nim cały kraj dowiaduje się, że Jason Bell był taśmowym zabójcą, a w latach 1990-1994 także gwałcicielem nazywanym „Prześladowcą z South-East”. Pewnego grudniowego wieczoru obok Pip przejeżdżają na sygnale radiowozy, ale nie po nią. Ostatnia strona to dzień 697, trzy minuty po ogłoszeniu wyroku w sprawie Maksa przed sądem koronnym, i wiadomość: „Cześć, sierżancie, pamiętasz mnie jeszcze?”. Książka nie podaje wyroku wprost, ale odezwał się Ravi, który obiecał czekać.

Motywy i przesłanie

Stres pourazowy

Krew na dłoniach, sześć strzałów w każdym trzasku i tabletki, bez których Pip nie zaśnie.

Prześladowanie

Martwe ptaki, kreda i głuche telefony, które nikogo poza ofiarą nie niepokoją.

Policja, która nie wierzy

Pip trzeci raz prosi o pomoc i trzeci raz słyszy, że przesadza.

Wymuszone przyznanie

Sprawa Billy'ego Karrasa i niewinny człowiek, który od sześciu lat siedzi za cudze zbrodnie.

Sprawiedliwość i zemsta

Granica między nimi, którą bohaterka w końcu przekracza.

Rodzina i przyjaciele

Ludzie, którzy szukaliby Pip, gdyby zniknęła, i których ona musi przed sobą chronić.

To opracowanie jest streszczeniem książki „Grzeczna dziewczynka musi zginąć” (Holly Jackson) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.