Tropy w książce
- Twisty i nieoczywiste rozwiązania
Motywy
- fantasy młodzieżowe
- mitologia grecka
- półbogowie
- Łowczynie Artemidy
- wyprawa przez Amerykę
- przyjaźń
- humor
W skrócie
„Percy Jackson. Klątwa Tytana” Ricka Riordana to trzeci tom serii „Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy”. Czternastoletni Percy, syn Posejdona, razem z Annabeth i Thalią, córką Zeusa, jedzie tuż przed feriami zimowymi do szkoły wojskowej Westover Hall w Maine, gdzie satyr Grover wytropił rodzeństwo półbogów, Biankę i Nico di Angelo. Akcja ratunkowa kończy się katastrofą: wicedyrektor okazuje się mantikorą, z pomocą przychodzą Łowczynie Artemidy, a Annabeth znika w przepaści razem z potworem.
Wkrótce okazuje się, że zaginęła także sama Artemida, która ruszyła tropem pradawnego potwora zdolnego przynieść zagładę Olimpowi. Wyrocznia wysyła na zachód pięcioro poszukiwaczy, Łowczynie i obozowiczów, i zapowiada, że nie wszyscy wrócą. Percy'ego w składzie nie ma, bo porucznik Łowczyń Zoe Nightshade nie chce chłopaka w drużynie. On jednak rusza za nimi na własną rękę: do zimowego przesilenia zostało kilka dni, a w snach widzi Annabeth uwięzioną pod ciężarem, który ją miażdży.
Znasz tę książkę? Oceń ją
Oceny czytelników
Twoja ocena w skali 1-10
Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.
Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.
Etapy fabuły
- 1
Westover Hall i Łowczynie
W piątek przed feriami zimowymi Sally Jackson wiezie syna, Annabeth i Thalię osiem godzin z Nowego Jorku do Westover Hall pod Bar Harbor w stanie Maine, szkoły wojskowej z czarnego kamienia, która wygląda jak zamek złego rycerza. Thalia, córka Zeusa, od kilku miesięcy znów jest człowiekiem po latach spędzonych jako sosna strzegąca granic obozu. Satyr Grover wytropił w szkole dwoje półbogów, dwunastoletnią Biankę i dziesięcioletniego Nico di Angelo, sieroty, za których naukę płaci fundusz w banku. Rodzeństwa pilnuje jednak zastępca dyrektora, pan Cierniak o dwukolorowych oczach. Thalia pstryknięciem palców przekonuje nauczycieli Mgłą, że cała trójka tu się uczy. Na szkolnej potańcówce Percy tańczy z Annabeth, która opowiada, że jej ojciec przeprowadza się do San Francisco, i zaczyna mówić o czymś poważniejszym, gdy rodzeństwo di Angelo znika. Percy rusza w pościg sam, nie czekając na przyjaciół. Cierniak przygważdża go do ściany zatrutym kolcem i prowadzi całą trójkę na nadmorski klif, gdzie ma ich zabrać wojskowy helikopter. Wspomina o Generale i o „Wielkim Gotowaniu”, czyli przebudzeniu najgorszych potworów. Przyjaciele atakują, Cierniak okazuje się mantikorą, a z lasu wychodzą Łowczynie Artemidy i sama bogini w postaci dwunastolatki. Ranna mantikora skacze z klifu z Annabeth uczepioną jej grzbietu i obie przepadają, a Artemida zamienia helikopter w stado kruków. W namiocie bogini porucznik Łowczyń Zoe Nightshade kusi Biankę wiecznym życiem w zamian za wyrzeczenie się miłości i Bianca składa przysięgę, zostawiając brata w rękach obozu. Artemida rusza samotnie tropem pradawnego potwora, a wszystkich odsyła do Obozu Herosów ze swoim bratem Apollinem. Jego słoneczny rydwan zmienia się z czerwonego maserati w szkolny bus, Apollo sadza za kierownicą Thalię, a ta przypala po drodze miasteczko w Nowej Anglii i ląduje w jeziorze kajakowym obozu.
- 2
Zima w obozie i przepowiednia
Obóz zimą jest prawie pusty. Dyrektor, pan D., czyli Dionizos, nie zgadza się na poszukiwania „Annie Bell”, a Percy w złości nazywa go leniwym burakiem. Przed boskim gniewem ratuje go Nico, który zbiera figurki do gry Magia i Mit i z zachwytem oznajmia, że ma też figurkę Dionizosa. Thalia zdradza Percy'emu, że jej matka, która dużo piła, zginęła dwa lata temu w Los Angeles, jadąc nocą samochodem. W domku Percy'ego czeka prezent od Posejdona, źródło gorącej słonej wody, przez które chłopak łączy się iryfonem z Tysonem, przyrodnim bratem cyklopem kującym miecze w podwodnych kuźniach. Tyson mówi, że stare duchy morza osłaniają statek Luke'a, „Księżniczkę Andromedę”, który odpływa w stronę Kanału Panamskiego. Nocą Percy śni Annabeth wśród ruin z czarnego marmuru: dziewczyna podtrzymuje walące się sklepienie z ciemności, a Luke, któremu pomogła, odchodzi i zostawia ją pod ciężarem. Rano Grover zdradza, że Zoe przyśniło się, że Artemida została porwana, i pokazuje broszurę Łowczyń znalezioną w plecaku Annabeth. Na strychu Wielkiego Domu Wyrocznia milczy, a Percy znajduje wśród pamiątek apaszkę Afrodyty, którą Annabeth odebrała mu dwa lata wcześniej. Wieczorem w bitwie o sztandar Percy opuszcza pozycję i porywa sztandar Łowczyń sprzed nosa Bianki, ale w tym czasie Zoe zdobywa sztandar obozu i Łowczynie wygrywają pięćdziesiąty szósty raz z rzędu. Thalia i Percy rzucają się na siebie z błyskawicą i falą wody, gdy nad strumień przychodzi mumia Wyroczni, która nigdy nie opuszcza strychu. Zwraca się do Zoe, pokazuje jej Artemidę w łańcuchach na nagim szczycie i wypowiada przepowiednię: pięcioro ma ruszyć na zachód, jedno zaginie w bezdeszczowej głuszy, drogę wskaże zagłada Olimpu, heros i Łowca wygrają tylko razem, jedno wytrwa pod klątwą tytana, a jedno zginie ręką rodzica.
- 3
Na gapę do Waszyngtonu
Na naradzie przy stole do ping-ponga ustalają skład: z Łowczyń Zoe, Bianca i tropicielka Phoebe, z obozu Thalia i Grover. Zoe nie zgadza się na Percy'ego, bo jest chłopakiem. Chejron, którego ojcem jest Kronos, przyznaje, że sam zgłosiłby się na wyprawę, gdyby nie ostatni wers, i odsyła Percy'ego na święta do mamy. Przez iryfon Percy widzi Sally przy kuchennym stole z kolegą z kursu pisania, Paulem Blofisem, którego od razu przezywa panem Popisem; mama radzi mu słuchać serca. W kolejnym śnie Artemida zdejmuje ciężar z wycieńczonej Annabeth i sama zostaje pod nim uwięziona, a Luke przekonuje ukrytego w cieniu Generała, żeby zatrzymać dziewczynę jako przynętę do przesilenia. Przed świtem pegaz Mroczny zabiera Percy'ego do zatoki, gdzie chłopak uwalnia z sieci rybackiej stworzenie z przodem czarnego cielęcia i wężowym ogonem i nazywa je Nessie. W pawilonie jadalnym, w czapce niewidce Annabeth, podsłuchuje Zoe i Biankę: Phoebe poparzyła się koszulką nasączoną krwią centaura, prezentem od braci Hood, i odpada z wyprawy, a Zoe ukrywa przed Thalią drugą część swojego snu o Generale. Nico, który też podsłuchiwał, prosi Percy'ego, żeby poszedł za nimi i pilnował jego siostry, a Percy obiecuje, że się postara. Na Mrocznym leci za furgonetką obozu, którą prowadzi Zoe. Nad Manhattanem zatrzymuje go Dionizos, opowiada o Ariadnie porzuconej przez Tezeusza, mówi, że herosi zdradzają każdego, kto im pomógł, i w końcu go puszcza, licząc, że Percy zginie. W Waszyngtonie Percy śledzi Cierniaka do Muzeum Historii Naturalnej. Widzi tam Luke'a, posiwiałego i postarzałego, oraz Generała, potężnego mężczyznę w garniturze, który z zasianych smoczych zębów wyhodowuje dwunastu szkieletowych wojowników (pierwsza próba, z zębów tygrysa szablozębnego, kończy się tuzinem kociąt). Percy porywa im chustkę Łowczyni, która miała dać szkieletom trop, ale jeden z nich wyrywa mu kawałek rękawa. W Muzeum Lotnictwa i Przestrzeni Kosmicznej przyjaciół atakuje lew nemejski, którego futra nie przebija żadna broń. Percy wrzuca mu do paszczy kosmiczne jedzenie, a gdy lew się krztusi z otwartym pyskiem, Łowczynie strzelają mu do gardła. Lwia skóra zamienia się w płaszcz dla Percy'ego, a Zoe niechętnie uznaje go za piątego członka wyprawy.
- 4
Pociąg, dzik i kasyno sprzed lat
Uciekając przed helikopterem najemników, przyjaciele porzucają furgonetkę i jadą metrem, a Bianca dziwi się stacji, której nie było, gdy mieszkała w Waszyngtonie. Na bocznicy bezdomny przy ognisku podstawia im pociąg towarowy z luksusowymi samochodami. W mercedesie Thalia przyznaje, że kiedyś omal nie dołączyła do Łowczyń, ale nie chciała zostawić Luke'a, a Zoe zapowiadała jej, że Luke ją zawiedzie. Bezdomny okazuje się Apollinem, który radzi Percy'emu szukać w San Francisco Nereusa, Starca Morskiego. Percy śni nocny ogród, w którym ciemnowłosa dziewczyna daje bohaterowi w lwiej skórze spinkę do włosów, a ta zamienia się w miecz Anaklysmos, czyli Orkan. Budzi się z pewnością, że dziewczyną była Zoe. W Cloudcroft w Nowym Meksyku Bianca mówi Percy'emu, że wybrała Łowczynie, bo chciała choć raz nie być starszą siostrą przez całą dobę. Zaraz potem przez miasteczko przelatuje ciepły wiatr pachnący wiosną, ptaki z kubka odlatują, gumowy szczur ożywa, a Grover mdleje. Napadają ich szkieletowi wojownicy w mundurach policji stanowej. Kule odbijają się od lwiego płaszcza, a Bianca nożem myśliwskim zamienia jednego szkieleta w kupkę popiołu. Z lasu wypada dzik erymantejski, który rozrzuca szkielety i goni Percy'ego z Thalią do mostu nad wąwozem; Thalia nie umie na niego wejść i Percy odkrywa, że córka władcy nieba boi się wysokości. Grover i Zoe wyczuli w tym wietrze obecność zaginionego boga Pana, którego satyr szuka całe życie, a dzik zabiera ich na grzbiecie aż na pustynię. Przy ognisku pod Gila Claw w Arizonie wychodzi na jaw, że Bianca i Nico przez dziesiątki lat utknęli w kasynie Lotos w Las Vegas, gdzie czas płynie inaczej: ostatni prezydent, jakiego Bianca pamięta przed obecnym, to Franklin Roosevelt. Niedługo potem limuzyną zajeżdża Ares, a w środku czeka Afrodyta. Przyznaje, że to ona stoi za koszulką Phoebe i za pegazem, który pomógł Percy'emu uciec z obozu, bo wyprawa z miłości podoba jej się bardziej niż szukanie Artemidy. Ostrzega też, żeby na terenie jej męża niczego nie zabierać.
- 5
Złomowisko bogów
Ares pstryknięciem palców przenosi ich na złomowisko Hefajstosa, gdzie wśród połamanych rydwanów, tarcz, pralek i lodówek leżą przedmioty ze złota i spiżu. Zoe zabrania czegokolwiek ruszać. Bianca odkłada znaleziony łuk Łowczyni, ale po kryjomu zabiera małą figurkę bóstwa, jedyną, której brakuje Nico w kolekcji. Na skraju złomowiska z hałdy podnosi się Talos, wadliwy prototyp spiżowego olbrzyma z napisem BRUDAS na napierśniku i mieczem długim na trzydzieści metrów. Grover owija go kablami wysokiego napięcia, Thalia razi błyskawicą w kolano, a Percy dostrzega w pięcie olbrzyma właz z napisem OBSŁUGA TECHNICZNA. Chce wejść do środka sam, ale Bianca się nie zgadza: to ona zabrała figurkę i ona weźmie odpowiedzialność. Wciska Percy'emu posążek dla brata i prosi, żeby przekazał Nico przeprosiny. Gdy pozostali odciągają uwagę olbrzyma, wchodzi do środka. Talos zaczyna dziwacznie tańczyć i okładać sam siebie pięściami, zahacza o linię wysokiego napięcia i rozpada się na kawałki. Przyjaciele szukają Bianki wśród szczątków do wschodu słońca, bez skutku. Zoe płacze, Thalia wbija włócznię w twarz olbrzyma, a Grover przypomina przepowiednię: jedno zaginie w bezdeszczowej głuszy.
- 6
Zapora Hoovera
Starą lawetą ze złomowiska jadą przez pustynię aż do kanionu rzeki. Percy proponuje szukać łagodniejszego zejścia, żeby oszczędzić Thalii stromej ścieżki, a najady pchają ich wypożyczone kajaki pod prąd. Zoe przyznaje, że to ona dała kiedyś bohaterowi miecz, który dziś nosi Percy: była Hesperydą, córką nimfy Plejone, i siostry wykreśliły ją z rodziny, bo pomogła śmiertelnikowi zdobyć złote jabłka, a on nigdy o niej nie wspomniał. Jego imienia nie chce wymówić. Na koronie Zapory Hoovera przyjaciele zaśmiewają się z żartów o zaporowych cenach, kiedy w jeziorze pojawia się Nessie i ponagla Percy'ego muczeniem. Nadciągają szkieletowi wojownicy. Percy ucieka windą do hali turbin, gdzie dziewczyna w bluzie Harvardu, Rachel Elizabeth Dare, widzi przez Mgłę jego miecz, chowa go w toalecie i wysyła szkielety w złą stronę. Wcześniej przewodniczka o szarych oczach mówi mu w windzie, że inteligentny człowiek zawsze znajdzie inne wyjście. W barze Grover rozpętuje bitwę na burrito, ale przyjaciele zostają osaczeni przez jedenastu wojowników przy niszy z dwoma skrzydlatymi posągami poświęconymi Zeusowi. Percy domyśla się, że przewodniczką była Atena, i namawia Thalię, żeby pomodliła się do ojca. Spiżowe anioły, Hank i Chuck, ożywają, osłaniają ich skrzydłami przed kulami i przenoszą nad Sierrą do San Francisco.
- 7
Ofiotaur
Przebrany za bezdomnego Percy odnajduje na molo cuchnącego morzem Nereusa w szlafroku, rzuca się na niego, ściąga go do zatoki i nie puszcza, choć starzec zmienia się w fokę, orkę i węgorza. Za zwycięstwo należy się jedna odpowiedź. Percy najbardziej chce zapytać o Annabeth, ale pyta o potwora, na którego polowała Artemida. Nereus wskazuje wodę pod jego stopami: to Nessie. Grover tłumaczy, że stworzenie nazywa się Ofiotaur, a Zoe przypomina sobie przepowiednię Mojr: kto zabije Ofiotaura i wrzuci jego wnętrzności do ognia, zdobędzie moc zdolną obalić bogów. Na nabrzeże wraca Cierniak z najemnikami i namawia Thalię, za dwa dni szesnastolatkę i córkę jednego z Wielkiej Trójki, żeby to ona złożyła ofiarę i razem z Lukiem rządziła światem. Thalia waha się jak w transie. Grover oplata nogi najemników gałęziami, a Percy przecina hydrant, z wodnej mgiełki robi tęczę i przez iryfon łączy się z obozem, gdzie odbiera tylko Dionizos. Gdy są już otoczeni, Percy prosi go o pomoc, a bóg wina doprowadza najemników do szaleństwa, mantikorę zaś zasypuje winoroślą. Mówi, że muszą wejść na miejsce dziś o zachodzie słońca, i zwraca się do Percy'ego jego prawdziwym imieniem, po czym udaje, że się pomylił. Zoe wskazuje szczyt za Golden Gate, górę Tamalpais, gdzie leży ogród jej sióstr. Grover zabiera Nessiego morzem na Long Island, a Percy w ofierze za ich bezpieczną podróż wrzuca do zatoki lwią skórę i rozumie, że bohaterem Zoe był Herakles. Thalia ma w plecaku adres ojca Annabeth. Profesor Fryderyk Chase, historyk wojskowości w pilotce i goglach, odtwarza na stole trzecią bitwę pod Ypres i remontuje dwupłatowiec Sopwith Camel. On i jego żona, macocha Annabeth, pożyczają im żółty kabriolet, a pani Chase prosi Percy'ego, żeby przypomniał Annabeth, że tu wciąż jest jej dom.
- 8
Góra Rozpaczy
Z serpentyn na zboczu Tamalpais Percy dostrzega „Księżniczkę Andromedę” zacumowaną przy plaży. Chwilę później błyskawica rozsadza samochód; Thalia osłania Percy'ego tarczą i podejrzewa, że to jej ojciec chce ją zabić, a Percy obstawia Kronosa. Przez mgłę wchodzą do ogrodu Hesperyd, gdzie siostry Zoe wypierają się jej, a wokół jabłoni ze złotymi jabłkami śpi stugłowy smok Ladon. Zoe budzi go, żeby odciągnąć jego uwagę od przyjaciół, i podczas ucieczki zostaje zraniona. Na szczycie stoją ruiny Othrys, fortecy tytanów, a pod wirem chmur, przykuta do skały, Artemida dźwiga nieboskłon. To brzemię wcześniej trzymała Annabeth i we włosach zostało jej siwe pasmo. Zjawia się Generał z Lukiem, drakainami, złotym sarkofagiem Kronosa i związaną Annabeth. Generał to tytan Atlas, skazany przez bogów na podtrzymywanie nieba, a przy tym ojciec Zoe. Luke błaga Thalię, żeby wezwała Ofiotaura, bo inaczej jego pan użyje innego sposobu, a od plaży nadciąga jego armia. Thalia odmawia i zaczyna się walka. Percy rzuca się na Atlasa, ale miecz ciąży mu w dłoni jak ołów, bo spełnia się dawna groźba Aresa. Prosi więc Artemidę, żeby oddała mu niebo, przecina łańcuchy i bierze ciężar na własne barki. Uwolniona bogini walczy z tytanem, a gdy Zoe zasłania ją przed ciosem, ojciec ciska nią o skały. Artemida kopnięciem posyła Atlasa wprost na Percy'ego, chłopak wyślizguje się spod chmur i tytan znów zostaje uwięziony pod niebem. Thalia rozbraja Luke'a, a kiedy ten próbuje wyrwać jej włócznię, odpycha go odruchowo i Luke spada z urwiska. Na pomoc przylatuje profesor Chase w sopwithu i strzela do potworów kulami z niebiańskiego spiżu, przetopionego z broni, którą córka zostawiła w domu, a Artemida zabiera wszystkich srebrnym rydwanem ciągniętym przez jelenie. W parku Crissy Field umierająca Zoe pyta boginię, czy dobrze jej służyła, godzi się z Thalią, a trzymając w dłoni Orkan, mówi Percy'emu, że nie jest jak Herakles. Percy rozumie, że zabił ją cios ojca, nie trucizna smoka. Artemida umieszcza Zoe wśród gwiazd jako nową konstelację: dziewczynę z łukiem biegnącą przez niebo.
- 9
Przesilenie
Na pegazach, wśród nich Mrocznym, Percy, Thalia i Annabeth lecą nocą do Nowego Jorku; Annabeth upiera się, że Luke żyje. O świcie trafiają na Olimp, na radę bogów w dniu przesilenia, gdzie czeka już Grover i Nessie pływający w wodnej kuli. Artemida relacjonuje odbudowę Othrys i marsz armii Kronosa, a bogowie rozdzielają zadania: ona i Apollo zapolują na najgroźniejsze potwory, Atena sprawdzi więzienia tytanów, Posejdon ma zatopić statek Luke'a. Ares i Atena uważają Percy'ego i Thalię za zagrożenie, a Zeus chce zniszczyć Ofiotaura. Percy protestuje, że zabicie niewinnego stworzenia z obawy przed tym, co mogłoby się stać, byłoby jak pożeranie własnych dzieci przez Kronosa. Artemida szuka nowego porucznika Łowczyń i wybiera Thalię, która składa przysięgę. Nigdy nie skończy szesnastu lat, więc przepowiednia o dziecku Wielkiej Trójki zostaje przy Percym. Posejdon ręczy honorem za syna i za Ofiotaura, dla którego razem z Hefajstosem zbuduje akwarium na Olimpie, a większość bogów głosuje za ich ocaleniem. Na uczcie Posejdon mówi Percy'emu, że Luke przeżył upadek i odpływa z sarkofagiem Kronosa, a Atena ostrzega, że najgroźniejszą wadą Percy'ego jest lojalność wobec przyjaciół, i nie pochwala jego przyjaźni z jej córką. Percy tańczy z Annabeth taniec przerwany w Westover Hall; po dźwiganiu nieba oboje mają we włosach siwe pasmo. Po powrocie do obozu Percy mówi Nico, że Bianca zginęła. Chłopiec krzyczy, że Percy obiecał, a kiedy atakuje ich czterech szkieletowych wojowników, ziemia otwiera się i ich pochłania. Nico ucieka do lasu i przepada, a Percy podnosi z ziemi figurkę od Bianki: przedstawia Hadesa. Percy, Annabeth i Grover rozumieją, że rodzeństwo di Angelo to dzieci Hadesa, urodzone przed przysięgą Wielkiej Trójki, i postanawiają nikomu o tym nie mówić, nawet Chejronowi. Percy oznajmia, że wybiera przepowiednię dla siebie. Annabeth jedzie do ojca do San Francisco, a Grover przy kolejnej kawie słyszy w głowie głos Pana: „Czekam na ciebie”.
Motywy i przesłanie
- Przyjaźń i lojalność
- Percy łamie zakazy, żeby ratować Annabeth, a Atena na koniec ostrzega, że właśnie lojalność wobec przyjaciół jest jego najgroźniejszą wadą.
- Rodzice i dzieci
- Atlas walczy z własną córką, Thalia nie wie, czy ojciec jej pomaga, czy chce jej śmierci, a Bianca i Nico nie wiedzą, kto jest ich ojcem.
- Rodzeństwo
- Bianca wybiera Łowczynie, bo ma dość bycia starszą siostrą, Zoe została wydziedziczona przez siostry, a Artemida i Apollo kłócą się jak każde bliźnięta.
- Pokusa władzy
- Ofiotaur obiecuje moc zdolną obalić bogów, a Thalia przez chwilę ma ochotę po nią sięgnąć.
- Wyrzeczenie i poświęcenie
- Łowczynie oddają miłość w zamian za wieczność, a członkowie wyprawy płacą za jej sukces najwyższą cenę.
- Bohater w cudzym cieniu
- Zoe pomogła Heraklesowi, a w mitach nie ma po niej śladu; Percy wyrzuca lwią skórę i nie chce być drugim Heraklesem.
- Mitologia we współczesności
- Spiżowe anioły z Zapory Hoovera odlatują na imprezę, Nereus śpi na molo jak bezdomny, a złomowisko Hefajstosa leży na pustyni w Arizonie.
To opracowanie jest streszczeniem książki „Percy Jackson. Klątwa Tytana” (Rick Riordan) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.
Czy ta książka jest dla Ciebie?Ocenę i werdykt znajdziesz w recenzji.
Przeczytaj recenzję