Tropy w książce
- Akademia i szkoła z internatem
- Od zera do bohatera
- Twisty i nieoczywiste rozwiązania
Motywy
- fantasy young adult
- świat inspirowany carską Rosją
- wybrana bohaterka
- szkolenie w pałacu griszów
- trójkąt miłosny
- mroczny antagonista
Sięgnij, jeśli
- chcesz fantasy young adult z porządnie zbudowanym światem, a nie tylko z dekoracją do romansu
- lubisz historie o niepozornej dziewczynie, która odkrywa w sobie wielką moc i musi zdecydować, komu ją oddać
- masz słabość do mrocznych, czarujących antagonistów, którym długo chce się wierzyć
Odpuść, jeśli
- trójkąt „mroczny uwodziciel kontra przyjaciel z dzieciństwa” przyprawia cię o ziewanie
- szukasz fantasy dla dorosłych, z intrygą na kilkaset stron i moralnymi odcieniami szarości
- nie lubisz, gdy finał zamyka akcję, ale zostawia bohaterów w drodze do kolejnego tomu
Dlaczego taka ocena
🧠 Dla koneserów
6/10- Zwrot w połowie. Prawda o Zmroczu i Baghrze przestawia całą książkę. Nagle każda rozmowa przy ognisku, każdy dotyk dłoni i każdy pocałunek z wcześniejszych rozdziałów czyta się inaczej, a to znak, że autorka grała w otwarte karty tylko z pozoru.
- Zmrocz. Antagonista, który długo ma rację w wielu sprawach: król jest słaby, dwór tonie w przepychu, a griszów za granicą palą i sprzedają. Właśnie dlatego jest groźny, a nie tylko mroczny.
- Świat z polityką. Kefty, zakony griszów, amplifikatory, bania i dwugłowy orzeł. Ravka ma swoją religię, biedę i racjonowany cukier, a Fałda Cienia jest przyczyną tej biedy, a nie tłem do ładnych opisów.
- Wybrana według przepisu. Sierota, która nie wie, że ma moc, szkolenie u surowej mistrzyni, zazdrosna rywalka, bal i suknia. Tę drogę przeszło przed Aliną wiele bohaterek i w środkowych rozdziałach to czuć.
- Mal na doczepkę. Przyjaciel z dzieciństwa długo istnieje głównie we wspomnieniach i w listach, które nie dochodzą. Kiedy wraca, ma do zagrania urażoną dumę i wyznanie na śniegu, a to za mało, żeby trójkąt miał dwa równe boki.
💖 Dla relaksatorów
8/10- Tempo. Atak volcr w Fałdzie, zasadzka na drodze, pałac, bal, ucieczka, pościg i finał na piaskołodzi. Akcja zwalnia tylko na czas treningów, i to nie na długo.
- Pałac griszów. Kefty w kolorach zakonów, plotki przy stole, wyprawa do garderoby królowej i Genya, która zapytana o urodę odpowiada: „Nie mam pojęcia. Zawsze byłam piękna.” Fani akademii magii poczują się jak u siebie.
- Humor bohaterki. Alina ma cięty język nawet wobec Zmrocza, a bójka o słodką bułkę z wiejskimi złodziejaszkami to czysta radość.
- Romans bez nachalności. Są pocałunki z oboma kandydatami i jedno gorące zbliżenie na balu, ale żadnych łóżkowych scen. Emocje grają na napięciu, nie na opisach.
- Oczywisty wybór. Kogo Alina w końcu wybierze, wiadomo dość wcześnie. Kto lubi zakłady, czy wygra mroczny uwodziciel, czy chłopak z sierocińca, dostanie mniej emocji, niż obiecuje trójkąt.
Cztery warstwy książki
Fabuła i rozwój akcji
Wybrana z sierocińca to znana droga, ale Bardugo prowadzi ją tak, że rewelacje Baghry przewracają stolik w najlepszym możliwym momencie. Przed nimi środek trochę się wlecze: lekcje, porażki, plotki i czekanie na jelenia. Za to finał w Fałdzie, z zagładą Novokribirska i rozwiązaniem opartym na oszczędzonym jeleniu, jest pomysłowy i logiczny.
Bohaterowie i relacje
Zmrocz to postać, dla której warto tę książkę przeczytać, a Baghra i Genya są ciekawsze niż cały dwór razem wzięty. Alina ma charakter i poczucie humoru, choć jej droga od myszki do potęgi jest bardzo przewidywalna. Mal wypada blado, a Zoya to rywalka wycięta z szablonu.
Styl pisania i atmosfera
Narracja Aliny jest lekka, ironiczna i obrazowa. Ravka z cebulastymi kopułami, samowarami i zimą na Cybei ma własny klimat, choć ruskie słówka sypią się chwilami tak gęsto, że przypominają przyprawę dosypaną dla pewności.
Rozrywka i wartość
Wciąga i nie zostawia poczucia straconego czasu. Daje przygodę, potwory, intrygę i romans w proporcjach, które działają, a zakończenie jest na tyle domknięte, że nie czułem się oszukany, i na tyle otwarte, że drugi tom ma ode mnie kredyt zaufania.
Krótko o książce, bez spoilerów
Sierota i przeciętna kartografka Alina Starkov w środku ataku potworów odkrywa w sobie moc, na którą Ravka czekała od stuleci, i trafia pod skrzydła Zmrocza, najgroźniejszego człowieka w kraju. Klasyczna historia o wybranej, tyle że w świecie pachnącym kvasem i samowarem, z antagonistą, przy którym reszta obsady blednie.
Chcesz poznać fabułę etap po etapie?StreszczenieCytat, który zapadł mi w pamięć
„Tak jak nie ma nic złego w byciu jaszczurką. Chyba że ktoś urodził się jastrzębiem.”Cień i kość, Leigh Bardugo
Poruszane motywy
Leigh Bardugo opowiada o mocy i o tym, komu ją oddajemy. Alina przez lata tłumiła w sobie światło, żeby nie stracić Mala, a kiedy w końcu pozwala mu się wydostać, natychmiast pojawia się ktoś, kto chce nim władać. Zmrocz mówi o bezpieczeństwie griszów, słabym królu i kraju odciętym od morza, w wielu sprawach ma rację, a jednocześnie każe wykuć dla dziewczyny obrożę. Książka zadaje proste, ale ważne pytania: czym różni się opieka od posiadania i ile wolno poświęcić dla wielkiego celu. Główne elementy historii: Wybrana znikąd - sierota z Keramzina, która z dnia na dzień staje się nadzieją kraju i celem dla fjerdańskich zabójców. Uwodzenie władzą - Zmrocz, którego dotyk daje spokój i pewność siebie, a za którym stoi plan sprzed stuleci. Przyjaźń z dzieciństwa - Alina i Mal, łąka w Keramzinie i blizna na dłoni, którą Alina pociera, kiedy się boi. Matka i syn - Baghra, która wychowała Zmrocza, dała mu ambicję, a teraz próbuje go powstrzymać. Wiara i dwór - Apparat, ołtarze dla Przywoływaczki Słońca i król, który zachowuje się jak dziecko. Miłosierdzie - oszczędzony jeleń, który w finale znaczy więcej niż każda siła.
Pytania i odpowiedzi
W jakiej kolejności czytać Trylogię Grisza?
Zacznij od „Cienia i kości”, potem sięgnij po „Oblężenie i nawałnicę” i „Zniszczenie i odnowę” (tak tomy 2 i 3 nazywa wydanie MAG; starsze wydanie Papierowego Księżyca miało tytuły „Szturm i grom” oraz „Ruina i rewolta”). Pierwszy tom zamyka jedną wielką akcję, ale kilka ważnych spraw zostawia otwartych, więc bez kontynuacji historia Aliny jest niepełna. „Szóstka wron” i „Królestwo kanciarzy” dzieją się w tym samym świecie później i nawiązują do wydarzeń z trylogii, ale da się je czytać osobno. Kto chce poznać uniwersum po kolei, powinien zacząć właśnie tutaj.
Ile stron liczy „Cień i kość”?
384 strony w wydaniu MAG z 2019 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania. W środku są prolog „Przedtem”, 22 rozdziały, epilog „Potem” i krótki list jednego z bohaterów.
Od ilu lat jest ta książka?
Polecam od 14 lat. Erotyki tu brak, są pocałunki i jedna gorętsza scena na balu, która urywa się, zanim zrobi się dosłownie. Trzeba za to unieść sporo przemocy: człowieka przeciętego na pół, tortury, zabicie zwierzęcia i zagładę całego miasteczka, choć bez rozpisywania krwi. W końcówce bohaterka traktuje własną śmierć jak ostatnią kartę przetargową. Jeśli taki temat dotyka cię osobiście, porozmawiaj z kimś dorosłym albo zadzwoń pod bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.
Dla kogo przeznaczona jest ta książka?
Dla czytelników od 14 lat, którzy chcą wejść w fantasy z wyrazistym światem i mocnym antagonistą, i dla relaksatorów, którym nie przeszkadza znana droga wybranej bohaterki. Wymagający czytelnik ponudzi się chwilami na treningach, ale prawda o Zmroczu i finał w Fałdzie wynagradzają cierpliwość.
A Ty? Znasz tę książkę?
Oceny czytelników
Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.
Twoja ocena w skali 1-10
Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.
Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.
Co czytać dalej
Język cierni. Opowieści snute o północy i niebezpieczna magia
Leigh Bardugo
Też Leigh Bardugo.
★ 8/10🧠 8💖 6🌶️ 215+
Czytaj recenzję
Szóstka wron
Leigh Bardugo
Też Leigh Bardugo.
★ 9/10🧠 9💖 8🌶️ 215+
Czytaj recenzję
Królestwo kanciarzy
Leigh Bardugo
Też Leigh Bardugo.
★ 8/10🧠 8💖 8🌶️ 215+
Czytaj recenzję
