Przejdź do treści
Moja książka
Okładka: Harry Potter i Książę Półkrwi, J.K. Rowling

Recenzja

Harry Potter i Książę Półkrwi - recenzja, od ilu lat i dla kogo

J.K. Rowling

Ten od Liceum

★ 8/10
Ocena ogólna - co to znaczy?

Jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów. To moja ocena z tego momentu życia. Ta sama książka za rok albo za pięć lat może trafić do ciebie mocniej albo słabiej - i to normalne. Jak oceniam

🧠 Koneser - co to znaczy?

Dla wymagających: liczy się nietuzinkowa fabuła, zwroty akcji i dobrze napisani bohaterowie. Jak oceniam

8/10
💖 Relaksator - co to znaczy?

Dla tych, którzy chcą się po prostu wciągnąć. Sztampa i płascy bohaterowie nie przeszkadzają. Jak oceniam

8/10
🌶️ Pikanteria - co to znaczy?

Jak dosłowne są sceny intymne: 0-2 najwyżej pocałunki, 3-5 zasygnalizowane, 6-10 opisane wprost. To opis, nie ocena. Jak oceniam

2/10
Wiek - co to znaczy?

Mój próg, nie oznaczenie wydawcy. Liczą się sceny intymne, ale też przemoc, używki i ciężar tematu. Jak oceniam

12+

Tropy w książce

Motywy

  • fantasy dla młodzieży
  • szkoła magii
  • przeszłość Voldemorta
  • zagadka Księcia Półkrwi
  • pierwsze miłości
  • mroczny przełom w serii

Sięgnij, jeśli

  • chcesz wreszcie zrozumieć, kim był Tom Riddle, zanim został Lordem Voldemortem
  • lubisz, gdy szkolna komedia z zazdrością i eliksirami miłosnymi przeplata się z coraz czarniejszą wojną
  • skończyłeś piąty tom i jesteś gotów na zakończenie, po którym Hogwart przestaje być tym samym miejscem

Odpuść, jeśli

  • dopiero zaczynasz serię - bez pięciu poprzednich tomów połowa scen straci sens
  • wolisz akcję od wykładów, a tu spora część roku to oglądanie cudzych wspomnień w myślodsiewni
  • oczekujesz zamkniętej historii, bo ten tom kończy się rozbiegiem przed siódmym

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

8/10
  • Biografia złoczyńcy. Lekcje w myślodsiewni to sprytna konstrukcja: historię złoczyńcy składa się z cudzych wspomnień jak akta śledztwa. Marvolo Gaunt szarpiący córkę za łańcuch medalionu, Meropa, która z miłości podaje mugolowi eliksir, jedenastolatek chowający w pudełku cudze jo-jo i organki. Voldemort przestaje być potworem z cmentarza i robi się kimś, kogo w sierocińcu dało się jeszcze zatrzymać, tylko nikt nie zdążył.
  • Snape do samego końca. Rowling przez cały rok podsuwa dowody na obie strony: Przysięga Wieczysta, kłótnia z Dumbledore’em podsłuchana przez Hagrida, podsłuchana przepowiednia. Dumbledore powtarza, że ufa mu całkowicie, a scena na Wieży Astronomicznej wywraca to jednym zaklęciem. Pytanie, po której stronie stoi Snape, zostaje otwarte do siódmego tomu i to jest najlepszy cliffhanger serii.
  • Draco z drugim wymiarem. Przez pięć tomów był szkolnym dręczycielem w jednym odcieniu. Tu szarzeje z tygodnia na tydzień, płacze nad umywalką w łazience Jęczącej Marty, bo ktoś grozi mu śmiercią, a na wieży, z różdżką wycelowaną w bezbronnego dyrektora, nie umie zrobić ostatniego kroku. Zrobiło mi się go żal, czego się po Malfoyu nie spodziewałem.
  • Jaskinia. Rozdział z eliksirem w kamiennej misie to czysty horror. Dumbledore błagający, żeby przestać, i Harry, który zmusza go do picia, bo dał słowo - takiej sceny w tej serii jeszcze nie było, a jezioro pełne zwłok robi więcej niż niejeden dorosły horror.
  • Zagadka Księcia na pół gwizdka. Tytułowy wątek rozwiązuje się zaskakująco płasko. Hermiona znajduje w starej gazecie Eileen Prince, Harry ją zbywa, a odpowiedź pada w pościgu, wykrzyczana przez samego zainteresowanego. A na dokładkę podręcznik, który przez pół roku robi za ściągę z eliksirów, i nikt w zamku poza Hermioną nie widzi w tym problemu.
  • Harry miał rację i tyle. Wątek Malfoya od wizyty u Borgina i Burkesa zmierza dokładnie tam, gdzie Harry pokazywał palcem. Ron i Hermiona przez cały rok mu nie wierzą, czytelnik wierzy od razu, więc zagadki zostaje niewiele - tylko pytanie, kiedy i jak.

💖 Dla relaksatorów

8/10
  • Komedia romantyczna w Hogwarcie. Ron i Lavender obściskujący się po kątach, Hermiona, która na złość idzie na przyjęcie z McLaggenem, kanarki atakujące Rona i eliksir miłosny w czekoladkach od Romildy Vane. Rowling wreszcie pisze o szesnastolatkach tak, jak szesnastolatki się zachowują: głupio, zazdrośnie i z rumieńcami.
  • Slughorn. Nauczyciel, który chowa się przed światem, udając fotel, kolekcjonuje sławnych uczniów jak znaczki i upija się z Hagridem na pogrzebie pająka. Jedna z najzabawniejszych postaci w całym Hogwarcie, a w finale zaskakująco ludzka.
  • Humor mimo wojny. Pióro samosprawdzające, które podpisuje esej „Roonil Wazlib”, Luna komentująca mecz quidditcha, Ron wiszący za kostkę o świcie i jego rada, żeby Harry nastawiał po prostu budzik. Na tle coraz czarniejszych wieści ten humor działa jeszcze lepiej.
  • Harry i Ginny. Wątek, na który fani czekali od Komnaty Tajemnic, kończy się pocałunkiem po wygranym meczu na oczach całego Gryffindoru. Słodko, krótko i bez dramy, przynajmniej do ostatniego rozdziału.
  • Dużo siedzenia w myślodsiewni. Lekcje z Dumbledore’em to w sporej części wykłady: ogląda się cudze wspomnienia, a potem długo o nich rozmawia. Quidditcha i przygód jest mniej niż zwykle, a środek roku płynie wolniej niż w Czarze Ognia.
  • Finał nie dla każdego. Kto czyta Harry’ego Pottera dla przytulnego Hogwartu, dostanie obuchem. Zakończenie jest smutne, otwarte i zostawia bohaterów w gorszym miejscu, niż zaczynali.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

7

Książka stoi na dwóch nogach i jedna jest wyraźnie mocniejsza. Lekcje w myślodsiewni krok po kroku składają się w odpowiedź na pytanie o nieśmiertelność Voldemorta, a jaskinia i wieża trzymają za gardło. Szkolny rok między nimi to jednak głównie śledzenie Malfoya, którego plan czytelnik przewiduje razem z Harrym, i podręcznik, który załatwia za bohatera eliksiry, a potem po prostu ląduje w schowku. Zakończenie jest celowo niedomknięte i przygotowuje grunt pod siódmy tom.

Bohaterowie i relacje

9

Najlepiej napisana obsada serii. Młody Tom Riddle zbudowany ze wspomnień innych ludzi, Slughorn śmieszny i żałosny zarazem, Draco, który pęka pod ciężarem zadania, Dumbledore, który przyznaje się do błędów, i Snape, przy którym każde zdanie da się czytać na dwa sposoby. Słabiej wypada Ginny, o której dowiadujemy się głównie z tego, co czuje do niej Harry.

Styl pisania i atmosfera

9

Rowling przeskakuje od komedii do horroru bez zgrzytu: rano Ron dynda głową w dół w dormitorium, kilkaset stron dalej w czarnym jeziorze dryfują trupy. Jaskinię czuć jak lodowatą wodę, a pogrzeb nad jeziorem, z chórem trytonów i centaurami w lesie, to najcichszy i najbardziej poruszający rozdział, jaki Rowling dotąd napisała.

Rozrywka i wartość

8

Śmiech, zazdrość, zagadka i strata w jednym tomie, który dla wielu fanów jest ulubionym. Odejmuję punkt za wolniejszy środek i za to, że książka bardziej otwiera finał serii, niż sama się kończy. Dobra okazja, żeby porozmawiać z młodszym czytelnikiem o żałobie, zaufaniu i o tym, że dorośli też się mylą.

Krótko o książce, bez spoilerów

Szósty rok w Hogwarcie to dwie książki w jednej: szkolna komedia o eliksirach miłosnych, zazdrości i podręczniku z cudzymi notatkami oraz lekcje w myślodsiewni, z których Harry poznaje drogę sieroty z londyńskiego sierocińca do imienia Lord Voldemort. Snape, Draco i Slughorn napisani z niuansem, jakiego seria jeszcze nie miała, i zakończenie, po którym po siódmy tom sięga się od razu.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Kiedy patrzymy na śmierć albo na ciemność, lękamy się tylko nieznanego, niczego więcej.”Harry Potter i Książę Półkrwi, J.K. Rowling

Poruszane motywy

J.K. Rowling w szóstym tomie pisze o tym, skąd bierze się zło i co można mu przeciwstawić. Przez cały rok Harry ogląda w myślodsiewni dzieciństwo i młodość Toma Riddle’a: rodzinę Gauntów zamkniętą w kulcie czystej krwi, matkę, która umarła godzinę po porodzie, chłopca z sierocińca, który już jako jedenastolatek wiedział, jak sprawić innym ból, i ucznia, który uroczo wypytuje nauczyciela o najczarniejszą magię. Obok tej historii toczy się druga, o wyborach. Snape i Draco stoją po ciemnej stronie z różnych powodów, Slughorn latami wstydzi się jednej rozmowy z uczniem, a Harry rozumie, że między byciem zaciągniętym na arenę a wejściem na nią z podniesioną głową jest cała różnica. Trzecim tematem jest miłość: śmieszna, zazdrosna, czasem wymuszona eliksirem, a w finale taka, która każe odejść od ukochanej osoby, żeby ją chronić. Główne elementy historii: Horkruksy - sekret nieśmiertelności Voldemorta, który Harry poznaje dzięki wspomnieniu wydobytemu od Slughorna. Książę Półkrwi - podręcznik z genialnymi notatkami i groźnymi zaklęciami, którego autor okazuje się kimś, kogo Harry nienawidzi. Zadanie Dracona - tajemniczy plan, przez który Malfoy szarzeje, płacze i znika z Mapy Huncwotów. Zaufanie - Dumbledore wierzy Snape’owi bez zastrzeżeń i nie chce powiedzieć dlaczego. Pierwsze miłości - Ron i Lavender, zazdrość Hermiony, Harry i Ginny. Wojna w tle - zaginięcia, aresztowania niewinnych i minister, który woli maskotkę niż prawdę. Strata - rok, po którym Harry zostaje bez dorosłego, który stał między nim a Voldemortem.

Pytania i odpowiedzi

Czy trzeba znać wcześniejsze tomy?

Tak, wszystkie pięć: „Harry Potter i Kamień Filozoficzny”, „Harry Potter i Komnata Tajemnic”, „Harry Potter i więzień Azkabanu”, „Harry Potter i Czara Ognia” i „Harry Potter i Zakon Feniksa”. Szósty tom zaczyna się kilka tygodni po bitwie w ministerstwie i zakłada, że czytelnik wie, kim był Syriusz, skąd się wzięła przepowiednia i kim są Tonks, Lupin czy Glizdogon. To też przedostatni tom serii, więc zakończenie jest otwarte i prowadzi prosto do siódmego.

Ile stron liczy książka?

704 strony w wydaniu Media Rodziny z 2016 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania. W środku jest trzydzieści rozdziałów.

Od ilu lat jest ta książka?

Zostaję przy progu 12+, tak jak przy Czarze Ognia, ale to górna granica tej dwunastki. Na oczach Harry’ego ginie ważna postać, w jeziorze dryfują ożywione zwłoki, także dzieci, Dumbledore pod wpływem eliksiru błaga o śmierć, a uczeń po zaklęciu tnącym leży w kałuży krwi. Do tego wilkołak, który celowo gryzie dzieci, Cruciatus w bitwie na szkolnych korytarzach i nauczyciel nalewający uczniom miodu pitnego. Romans to pocałunki i zazdrość, nic więcej. Młodszym czytelnikom warto towarzyszyć przy ostatnich rozdziałach i porozmawiać o żałobie.

Dla kogo przeznaczona jest ta książka?

Dla czytelników, którzy dorastają razem z Harrym i chcą wreszcie poznać przeszłość Voldemorta, oraz dla dorosłych wracających do serii. Relaksator ma tu szkolną komedię romantyczną, Slughorna i sporo humoru, koneser bohaterów z kilkoma warstwami i zakończenie, które każe inaczej spojrzeć na wszystkie wcześniejsze sceny ze Snape’em. Kto lubi historie o młodości przyszłego tyrana, niech potem sięgnie po „Balladę ptaków i węży”.

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Co czytać dalej

Nic z tego nie pasuje? Zrób test „Co teraz przeczytać?” - 8 pytań i trzy książki dopasowane do ciebie.