Sięgnij, jeśli

znasz „Misję Collie” i chcesz wiedzieć, co dalej z Nolie po wyjeździe z Dreamstone
lubisz romanse z kampusu, w których koszykarz zaczyna od chłodu, a kończy na mleku z miodem w środku nocy
szukasz historii, w której grooming i terapia są pokazane oczami dziewczyny, która długo broni sprawcy

Odpuść, jeśli

nie znasz pierwszego tomu i nie lubisz łapać fabuły z drugiej ręki
wolisz omijać wspomnienia przemocy seksualnej opisane wprost
oczekujesz, że wątki poboczne do czegoś doprowadzą, a historia skończy się czymś więcej niż cliffhangerem

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

4/10

Grooming bez taryfy ulgowej. Wątek Ryana to najmocniejsza część książki. Autorka pokazuje mechanizm od środka: zaprzeczanie, ochronę sprawcy, kłamstwo na przesłuchaniu i powolne pękanie muru. Sen o dziewczynce za szybą i odkrycie, że Nolie pisała pamiętnik raz w czasie teraźniejszym, raz w przeszłym, zależnie od tego, co chciała zapomnieć, to sceny z prawdziwej literatury.
Terapia jako proces. Dakota nie załatwia niczego jednym mądrym zdaniem. Nolie ucieka z gabinetu, wraca, cofa się i znowu ucieka. W gatunku, w którym zwykle leczy chłopak z idealną szczęką, to rzadkość.
Romans z katalogu. Głośna dziewczyna z Teksasu, chłodny koszykarz z Kalifornii, ksywki „Teksas” i „Kalifornijski Chłopczyk”, siedem minut w niebie, karaoke z „Camp Rock” i obóz, po którym spada kontrakt. Każdy klocek leży tam, gdzie leżał w setce innych romansów z kampusu.
Fabuła w rozjazdach. Śledztwo w sprawie dawnej przyjaciółki pani Sereny zajmuje kilka rozdziałów i kończy się tym, że panie nie chcą się znać. Prochy Hiltona, Mia, Kate, Melody, rozprawa Ryana - wszystko zawieszono na kołku do trzeciego tomu.
Victor z zestawu. Ma być zagadką, a jest listą: zmarły ojciec, brat w roli rodzica, kot Serduszko, przemilczana matka i ambicja. Jego „Przypominałaś mi wszystko, czego nienawidzę” brzmi głęboko, dopóki nie zauważysz, że autorka nigdy tego nie rozwija.

💖 Dla relaksatorów

6/10

Słodkie sceny. Maseczka pandy, wspólne darcie się do „Run the World”, dalmatyńczyk na twarzy, bitwa na bitą śmietanę w kuchni Lily i mleko z miodem w nocy. Takiej czułości szuka się w romansie i jest jej tu sporo.
Paczka z kampusu. Sofia, Caden, Liam, Mason i Sterling dają książce luz: wykład Masona o kaczorach, Liam, który wymiotuje na sam dźwięk cudzych wymiotów, i zraszacze odpalone przez Victora.
Emocje na serio. List Hiltona i przesłuchania, z których Nolie wychodzi rozbita, potrafią ścisnąć gardło nawet komuś, kto przyszedł tu tylko po romans.
Huśtawka nastrojów. Po przesłuchaniu, które rozbija Nolie na kawałki, kolejny rozdział to maseczki i Beyoncé. Nie każdemu takie przełączanie pasuje do wieczoru z romansem.
Urwane w pół zdania. Victor wyjeżdża do Oregonu, rozprawa dopiero przed Nolie, a na ostatniej stronie w drzwiach staje Alex. Bez trzeciego tomu nie ma co liczyć na domknięcie.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

Wątek śledztwa i terapii ma kierunek i dwa mocne zwroty: wiadomość o drugiej dziewczynie i powrót Nolie na komisariat z własnej woli. Reszta to kronika semestru: impreza, mecz, karaoke, impreza, gra, wyjazd. Poszukiwania przyjaciółki pani Sereny prowadzą donikąd, a domknięcie tomu to pocztówka z Malibu zakończona drzwiami, w których stoi Alex. To nie jest finał, tylko zwiastun trzeciego tomu.

Bohaterowie i relacje

Nolie to najmocniejszy punkt książki: jej zaprzeczanie, złość na matkę i obrona Ryana brzmią boleśnie prawdziwie. Dakota to terapeutka, jakiej życzyłbym każdemu. Victor ma być zagadką, ale jej rozwiązanie mieści się w jednym akapicie, a do tego jedno rozbite lustro. Paczka z kampusu jest sympatyczna i wymienna, Melody istnieje głównie po to, żeby Nolie miała o kogo być zazdrosna.

Styl pisania i atmosfera

Proste zdania w czasie teraźniejszym, potoczny język i mnóstwo pytań, które Nolie zadaje sama sobie. Wspomnienia Ryana wplecione w środek przesłuchania i zapiski z pamiętnika to najlepsze strony tekstu. Słabiej wypadają teksty piosenek wklejone po kilkanaście linijek, ksywki powtarzane do znudzenia i sceny łóżkowe pisane słownikiem gatunku, z jękami i zaciśniętymi szczękami w odpowiednich miejscach.

Rozrywka i wartość

Romans ma urocze momenty, a wątek groomingu może komuś pomóc nazwać coś, czego wcześniej nie umiał nazwać. Tyle że te dwie książki zszyto grubą nicią, a zamiast zakończenia dostajemy zapowiedź ciągu dalszego. Przeczytałem bez bólu, ale bez ochoty, by od razu biec po trzeci tom.

Krótko o książce, bez spoilerów

Drugi tom trylogii Dreamstone: Nolie z Teksasu zaczyna studia w Topece, chodzi na terapię i wikła się w romans z koszykarzem, który na dzień dobry konfiskuje jej telefon. W tle toczy się śledztwo w sprawie mężczyzny, który skrzywdził ją jako nastolatkę, i to ten wątek, a nie romans, trzyma całą książkę.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Byłam ofiarą. I to nie wstyd dla mnie.”Misja Nolie, Izabella Nowaczyk

Poruszane motywy

Izabella Nowaczyk pisze o tym, jak długo można bronić kogoś, kto cię skrzywdził. Nolie przez pół książki powtarza, że była dojrzała, że sama wszystko inicjowała i że to prawo nie sprzyjało ich miłości, a dopiero sen, terapia i wiadomość o drugiej dziewczynie rozbijają tę wersję. Obok toczy się zupełnie inna opowieść: lekki romans z kampusu, karaoke, maseczki i wakacje w Malibu. Te dwie historie rzadko ze sobą rozmawiają. Główne elementy historii: Grooming - mechanizm manipulacji pokazany oczami ofiary, która długo nie chce nią być. Terapia - sesje z Dakotą Miller, ucieczki z gabinetu i powolne odzyskiwanie własnej wersji wydarzeń. Romans - Nolie i Victor od wzajemnej niechęci do pierwszej miłości przerwanej kontraktem w innym stanie. Żałoba - list pożegnalny Hiltona i spór z jego babcią o prochy. Uzależnienie - Alex, odwyk i cena, jaką Nolie płaci za to, że zawiadomiła jego rodziców. Przyjaźń - Connor, Sofia i paczka koszykarzy w miejsce rozbitej grupy Marzycieli. Rodzina - mama, która za późno zauważyła, co się dzieje, i ojciec, którego uwagę trzeba zdobywać.

Pytania i odpowiedzi

Czy można czytać „Misję Nolie” bez pierwszego tomu?

Lepiej nie. To drugi tom trylogii Dreamstone, a pierwszy to „Misja Collie”. Sama autorka pisze w słowie wstępnym, że jej wcześniejsze książki nie są potrzebne, „poza Misją Collie oczywiście”. Sprawa Ryana i śmierć Hiltona są tu opowiedziane na nowo, więc da się połapać, ale relacja z Alexem, rozpad Marzycieli czy złość Mii zakładają, że znasz poprzednią część. Pojawiają się też bohaterowie z innych książek autorki, m.in. brat Victora i jego żona. Na finał dostajemy dopisek „Koniec drugiej części Trylogii Dreamstone” i otwarte zakończenie.

Ile stron liczy książka?

353 strony w wydaniu NieZwykłego z 2024 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania. W środku jest prolog i 33 rozdziały.

Od ilu lat jest ta książka?

Tylko dla pełnoletnich, od 18 lat. Są tu dwie sceny seksu opisane wprost, alkohol, narkotyki i wulgaryzmy, ale przede wszystkim wspomnienia przemocy seksualnej wobec piętnastolatki, przywołane bardzo dosłownie, oraz list pożegnalny przyjaciela, który odebrał sobie życie. Autorka sama ostrzega na początku przed groomingiem i przemocą. Jeśli te tematy dotykają cię osobiście, porozmawiaj z zaufanym dorosłym albo zadzwoń pod 116 111, bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży.

Dla kogo przeznaczona jest ta książka?

Dla relaksatorów od 18 lat, którzy znają „Misję Collie”, lubią polskie romanse z kampusu i nie boją się ciężkiego tematu w tle. Ktoś, kto chce przeczytać mądrą książkę o groomingu, znajdzie tu kilka trafnych scen, ale musi przebrnąć przez sporo karaoke i ksywek.

Co czytać dalej

Because of You Izabella Nowaczyk Też Izabella Nowaczyk. ★ 4/10🧠 3💖 6🌶️ 718+ Czytaj recenzję

It Ends with Us Colleen Hoover Romans, w którym przemoc nie jest dekoracją, tylko głównym tematem. ★ 6/10🧠 4💖 7🌶️ 718+ Czytaj recenzję

13 powodów Jay Asher Dla tych, których najmocniej poruszył list pożegnalny Hiltona. ★ 6/10🧠 6💖 5🌶️ 215+ Czytaj recenzję

Nic z tego nie pasuje? Zrób test „Co teraz przeczytać?” - 8 pytań i trzy książki dopasowane do ciebie.