Tropy w książce
Motywy
- hokej i NHL
- romans w pracy
- sekretny układ
- ciąża i strata
- sceny 18+
- polska autorka
Sięgnij, jeśli
- lubisz romanse hokejowe z pewnym siebie zawodnikiem, który od pierwszego spotkania wie, czego chce
- chcesz sekretnego romansu w pracy z gorącymi scenami, humorem i mopsem w kubraczku na doczepkę
- szukasz romansu, który zamiast samej słodyczy daje bohaterom czas na żałobę i rozmowę o niej
Odpuść, jeśli
- masz alergię na pieszczotliwe przezwiska powtarzane ponad dwieście razy
- temat ciąży i straty dziecka jest ci teraz zbyt bliski, żeby czytać o nim w romansie
- oczekujesz intrygi, której nie załatwia jedno nagranie na TikToku
Dlaczego taka ocena
🧠 Dla koneserów
3/10- Klocki z romansu sportowego. Noc z nieznajomym, który nazajutrz okazuje się nowym zawodnikiem drużyny, sekretny układ w pracy, ojciec-legenda NHL jako źródło traumy i przysięga, że nigdy żadnego hokeisty. Każdy element znam z innych romansów hokejowych i każdy ląduje dokładnie tam, gdzie się spodziewałem.
- Zerwanie, gest, powtórka. Najpierw Rosie zrywa, a Matt siedzi pod jej drzwiami, aż otworzy. Potem Matt zrywa dla jej dobra, a Rosie wpada do niego z przemową i nagraniem w socialach. Druga runda trwa dobę i gra tę samą melodię z zamienionymi rolami.
- Linus z tektury. Brat Matta, główny czarny charakter, pojawia się na scenie na dwie strony: wyzywa, obrywa w nos i rzuca „Jeszcze tego pożałujecie”. Plotkarski artykuł, za którym ma stać, gasi jedno nagranie bohaterki, a Linus znika bez żadnych konsekwencji.
- Zaborczość w pakiecie. Matt ogłasza nową zasadę „Dopóki jesteś ze mną, jesteś moja”, gumki do włosów zabiera jak trofea, a bramkarz drużyny rzuca się na niego z pięściami, bo „Jesteś nasza, Rosie”. Wszystko podane jako urocze, choć o zdanie bohaterki nikt tu specjalnie nie pyta.
- Strata bez taniego pocieszenia. Poronienie nie jest pretekstem do trzech stron łez. Rosie jedzie sama na pogotowie, kłamie Mattowi, że wszystko w porządku, obwinia się i odpycha najbliższych, a nocna rozmowa z mamą Matta, byłą terapeutką, o żałobie to najlepiej napisana scena książki.
- Zgoda nie jest ozdobnikiem. Nawet najostrzejsza scena, odegrana fantazja o wymuszonym zbliżeniu, o której Rosie sama mu napisała, ma bezpieczne słowo, umówiony znak głową na wypadek knebla i pytanie „To nie było dla ciebie za dużo?”. Po romansach, w których odmowa jest tylko wstępem do namawiania, to miła odmiana.
💖 Dla relaksatorów
6/10- Chemia od pierwszego lotu. Przekomarzanie Rosie i Matta działa od rozmowy nad przejściem między fotelami, a kontakt zapisany jako „Matt!!!”, bo „Tak właśnie wypowiadałaś wczoraj moje imię”, to najlepszy żart w całej książce.
- Frodo, Iris i brokat. Mops nazwany na cześć hobbita, w kubraczku z logo Nafciarzy i słuchawkach wyciszających, oraz dziesięcioletnia Iris, która maluje hokeiście paznokcie brokatem, dają tej historii więcej ciepła niż połowa scen łóżkowych.
- Gorąco i z rozmową. Scen erotycznych jest mnóstwo, opisano je wprost i bywają ostre, ale bohaterowie mówią sobie, czego chcą, a czego nie. Kto lubi pikantne romanse sportowe, nie będzie się nudził.
- Wielki finał. Mecz o wszystko, romantyczny gest na lodzie przed pełną areną i epilog, przy którym miękną nawet twardziele. Romansowa wisienka bez cienia ironii.
- Szwedzki przystanek. Rozdziały na wyspie Grinda i w Sztokholmie są ważne dla żałoby Rosie, ale zamieniają się w przewodnik: archipelag, gwiazdozbiory, Gamla Stan, Monopoly i rąbanie drewna. Akcja na kilkadziesiąt stron staje w miejscu.
- Huśtawka tonu. Niedługo po rozmowach o stracie dziecka bohaterowie lądują w sex shopie i żartują z ekspedientką o rozmiarach. Rozumiem zamysł powrotu do bliskości, ale przejścia między rozpaczą a pikanterią bywają za gwałtowne.
Cztery warstwy książki
Fabuła i rozwój akcji
Start ma tempo: noc w Calgary, zdemaskowany nieznajomy i bohaterka, która chowa się pod biurkiem przed facetem, któremu ma naprawić wizerunek. Potem układ „tylko seks” przez kilkanaście rozdziałów mieli te same tematy: kradzione gumki, zazdrość o przypadkowe kobiety i postanowienia o zerwaniu, z których nic nie wynika. Ciąża i strata wreszcie dają historii ciężar, ale finał to dwa zerwania w krótkim odstępie, plotka zgaszona jednym nagraniem i oświadczyny na telebimie.
Bohaterowie i relacje
Rosie jest pyskata, ma poczucie humoru i konkretny powód swoich lęków: ojca, którego nie było przy niej w szpitalu, i matkę, która przez lata czekała na męża z wyjazdów. Matt pod pozą aroganta skrywa chorą mamę, brata, który go dręczył, i pensję wysyłaną do Sztokholmu, więc jest kimś ciekawszym niż kolejny hokeista z okładki. Kłopot w tym, że oboje w kółko przerabiają te same rozterki, a reszta obsady robi głównie za tło: Misha i Shelby romansują poza kadrem, hokeiści przedstawieni jak starzy znajomi dostają po jednym żarcie, a Linus to karykatura z dwiema kwestiami.
Styl pisania i atmosfera
Język jest lekki i potoczny, dialogi bywają zabawne, a narracja przeskakuje między Rosie i Mattem. Tyle że tiki autorki zjadają tekst: „różyczka” w różnych formach pada 211 razy, do tego rozstrzelone litery dla podkreślenia emocji, samotne „Och.”, wieczne przewracanie oczami i zdania w rodzaju „Moja macica szaleje i tańczy cha-chę.”. Sceny erotyczne są wulgarne i dosłowne, co pasuje do konwencji, ale przy kolejnej z rzędu zaczynają się zlewać. Najlepiej autorce wychodzą sceny ciche: noc na pogotowiu i rozmowa w kuchni w Täby.
Rozrywka i wartość
Przeczytałem bez bólu, a przy Frodzie w słuchawkach, brokatowych paznokciach Matta i kontakcie „Matt!!!” uśmiechałem się częściej, niż zakładałem. Rozdział z pogotowiem robi wrażenie, a temat straty potraktowano z szacunkiem. Za to 456 stron to sporo na historię, której szkielet znam na pamięć, a szwedzkie rozdziały spokojnie dałoby się skrócić o połowę.
Krótko o książce, bez spoilerów
Rosie z działu PR hokejowych Nafciarzy z Edmonton przysięgła sobie, że nigdy nie zwiąże się z hokeistą, po czym spędza noc z nieznajomym z samolotu, który okazuje się nowym środkowym jej drużyny. Z sekretnego układu „tylko seks” robi się romans ze znacznie cięższym bagażem, niż zapowiada okładka.
Chcesz poznać fabułę etap po etapie?StreszczenieCytat, który zapadł mi w pamięć
„Żałoba to proces, przez który każdy z nas przechodzi we własnym tempie”Puck Off, Ludka Skrzydlewska
Poruszane motywy
Ludka Skrzydlewska pisze o dziewczynie, która całe życie ucieka przed losem własnej matki. Rosie wychowała się w cieniu ojca, gwiazdy NHL, którego nigdy nie było w domu, i wie jedno: z hokeistą się nie zwiąże. Matt przyjeżdża do Edmonton tylko na rok, żeby zarabiać na chorą mamę i odkręcać reputację, którą zepsuł mu starszy brat. Ich układ bez zobowiązań miał być bezpiecznym wyjściem dla obojga, ale książka szybko pokazuje, że od uczuć nie da się uciec, a od straty tym bardziej. Pod warstwą gorących scen i hokejowych przepychanek siedzi opowieść o żałobie, która nie mija w jeden rozdział, i o tym, że prośba o pomoc nie jest słabością. Główne elementy historii: Sekretny romans w pracy - specjalistka od social mediów i zawodnik, którego wizerunek ma naprawić. Ojcowie i matki - Aiden Gallagher, który dla młodszej córki jest ojcem, jakim nie był dla Rosie, i rodzice Matta w Sztokholmie, z mamą chorą na stwardnienie rozsiane. Ciąża i strata - nieplanowana ciąża, rozważana aborcja, poronienie i poczucie winy. Bracia - Linus, który dręczył Matta w dzieciństwie i zostawił mu w Edmonton spaloną ziemię. Zgoda i zaufanie - ostre fantazje odgrywane z bezpiecznym słowem i rozmową przed i po. Hokej i media - inauguracja sezonu, wyjazdy, bójki na lodzie i plotkarskie konta, które z prywatnej tragedii robią sensację.
Pytania i odpowiedzi
Czy „Puck Off” to część serii?
W książce nie pada nazwa żadnego cyklu, a historia Rosie i Matta jest zamknięta, od nocy w Calgary po epilog. Autorka przedstawia jednak część drużyny Nafciarzy jak starych znajomych czytelnika: bramkarza Mavericka Holmesa z narzeczoną Daphne, kapitana Mikko Heikkinena z żoną Hazel, Maddoxa McCraea z Kay i Jordana Rossa z Amelią. Afera z Linusem Carlssonem, bratem Matta, też rozegrała się przed początkiem tej historii. Bez znajomości tamtych wydarzeń czyta się bez problemu, bo tekst wyjaśnia wszystko, co potrzebne.
Ile stron liczy „Puck Off”?
456 stron w wydaniu Editio Red z 2025 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.
Od ilu lat jest ta książka?
Daję próg 18+. Scen erotycznych jest około dziesięciu, opisanych wprost, z wulgarnym słownictwem, wiązaniem i odgrywaniem fantazji o wymuszonym zbliżeniu. Dochodzą ciąża, rozważana aborcja, poronienie opisane bez upiększeń, żałoba i ataki paniki - wydawca sam ostrzega przed tymi wątkami na początku książki. Jeśli strata ciąży albo żałoba dotyka cię osobiście, porozmawiaj z kimś bliskim albo ze specjalistą, a młodsi czytelnicy mogą zadzwonić pod bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.
Dla kogo przeznaczona jest ta książka?
Dla pełnoletnich relaksatorów, którzy lubią romanse hokejowe, pikantne sceny i bohatera, który od samolotu wie, czego chce, i nie przestraszą się, że w połowie romans skręci w poważny dramat. Konesera może przekonać rzetelnie opisana żałoba, ale cała reszta idzie dokładnie tam, gdzie każe gatunek.
A Ty? Znasz tę książkę?
Oceny czytelników
Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.
Twoja ocena w skali 1-10
Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.
Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.
Co czytać dalej
Układ
Elle Kennedy
Hokeista, sekretne zbliżenia i bohaterka z bagażem przeszłości, tylko na amerykańskim kampusie.
★ 5/10🧠 2💖 7🌶️ 918+
Czytaj recenzję
Icebreaker
Hannah Grace
Kolejny romans hokejowy z gorącymi scenami, ale z jeszcze cieńszą fabułą.
★ 3/10🧠 2💖 6🌶️ 918+
Czytaj recenzję
Bez skazy
Elsie Silver
Też: romans sportowy dla dorosłych, rodzinny sekret.
★ 5/10🧠 3💖 6🌶️ 918+
Czytaj recenzję
