Tropy w książce
- Romantasy
- Twisty i nieoczywiste rozwiązania
Motywy
- fantasy young adult
- tom 2 serii
- intryga na dworze
- żałoba i zemsta
- zabójczyni z sekretem
- romans z kapitanem Gwardii
Sięgnij, jeśli
- po tomie 1 chcesz, żeby stawka wreszcie zrobiła się prawdziwa, a dworska zabawa zamieniła w grę o życie
- lubisz bohaterki, które potrafią opłakiwać przyjaciółkę, a w następnym rozdziale położyć na stole rady królewskiej odciętą głowę
- kibicujesz Chaolowi i chcesz zobaczyć, co z tym uczuciem zrobią kłamstwa, lojalność wobec króla i jedna krwawa noc
Odpuść, jeśli
- zniechęcają cię tortury i okaleczone ciała opisane bez mrugnięcia okiem, bo jak na młodzieżówkę jest ich tu sporo
- wolisz zagadki, które bohaterka rozwiązuje sama, zamiast słuchać wykładów gadającej kołatki, ducha królowej i wiedźmy przy piecyku
- nie znosisz prozy, w której bohaterka częściej jest zabójczynią albo dziewczyną niż Celaeną, a wszyscy dookoła parskają, unoszą brwi i krzyżują ramiona
Dlaczego taka ocena
🧠 Dla koneserów
6/10- Książka, która zmienia skórę. Początek to dworska gra pozorów: sfingowane zlecenia, walc w zamarzniętym ogrodzie, kolacja urodzinowa w szklarni na dachu. Potem jedna noc odbiera Celaenie przyjaciółkę i wszystko się przestawia. Maas nie cofa się przed konsekwencjami, a żałoba, wściekłość i zemsta mają w drugiej części swój ciężar.
- Archer. Kawaler do towarzystwa wygląda na sympatyczną ofiarę zlecenia, a okazuje się kimś zupełnie innym. Ślady są rozsiane wcześniej, od listy spiskowców wysłanej zwykłym listem po rysunek w notatkach Nehemii, więc rozwiązanie zaskakuje, ale nie wyskakuje z kapelusza.
- Mrok, który coś mówi. Śpiewaczka wyliczająca imiona zabitych bliskich z głową na pieńku, retrospekcja z Endovier i scena w zaułku z mordercą Nehemii pokazują, kim Celaena jest, gdy przestaje grać damę dworu. To niewygodna strona bohaterki i książka jej nie wybiela.
- Wykład zamiast śledztwa. Zagadki posuwają się głównie dlatego, że ktoś w końcu zaczyna mówić. Mort coś przemilcza, Elena coś podpowiada, Baba Żółtonoga wykłada przy piecyku całą historię Valgów i Kluczy Wyrda, a Archer na koniec sam opowiada, jak wszystko zaplanował. Celaena dużo biega, mniej myśli.
- Sekret szyty grubą nicią. Rodzice zabici dziesięć lat temu w łóżku, lament w języku, którego uczyła się tylko szlachta Terrasenu, prababka Fae i oczy, które bohaterka uparcie odwraca od króla. Ostatni rozdział ma być wielkim odkryciem, a uważny czytelnik zrobi je dużo wcześniej niż Chaol.
💖 Dla relaksatorów
8/10- Chaol i Celaena. Napięcie z tomu 1 wreszcie wybucha: walc w ogrodzie, kolacja na dachu apteki, ciasto czekoladowe w roli dowodu miłości. A potem przychodzi rozdarcie, przy którym trudno nie zgrzytać zębami i nie kibicować obojgu naraz.
- Akcja. Magazyn pełen porywaczy, pościg za Grobem po slumsach, wóz wiedźmy pełen luster, potwór w katakumbach pod biblioteką i demon zza portalu. Maas umie pisać sceny, w których Celaena jest groźna, i nie skąpi ich.
- Mort i Strzała. Złośliwa kołatka z brązu, która ma zdanie o wszystkim, i suczka kradnąca bekon ze śniadania oraz list z biblioteki rozładowują napięcie, gdy robi się za ciemno.
- Finał. Fae, magia Doriana, Klucze Wyrda i ostatnia strona, która ustawia całą serię na nowo. Po takim zakończeniu po tom 3 sięga się bez namysłu.
- Romans na krótkiej smyczy. Od pierwszego pocałunku do schowka na miotły mija kilka rozdziałów, a potem para do końca książki głównie milczy i patrzy na siebie przez cmentarz. Kto przyszedł głównie dla miłości, dostanie więcej żalu niż czułości.
Cztery warstwy książki
Fabuła i rozwój akcji
Intryga ma kilka pięter: sfingowane zlecenia, ruch oporu, zagadka grobowca i źródło mocy króla. Śmierć Nehemii przestawia wszystko i daje drugiej części paliwo, a finał z Archerem, portalem i ostatnią stroną zamyka tom z hukiem. Ciągną w dół rozwiązania podawane w monologach i sekret bohaterki, który widać z daleka.
Bohaterowie i relacje
Celaena jest tu ciekawsza niż kiedykolwiek: kłamie wszystkim, z dobrych pobudek i ze strachu, a po stracie pokazuje twarz, przed którą cofa się nawet Chaol. Nehemia ma własne plany i płaci za nie najwyższą cenę, a Dorian wreszcie dostaje coś więcej niż rolę odrzuconego adoratora. Słabiej wypadają złoczyńcy: Roland i Perrington to głównie czarne pierścienie, a król to złowrogi uśmiech.
Styl pisania i atmosfera
Maas świetnie buduje grozę: wóz pełen luster, cele z numerami prowadzące spiralą w dół, obsydianowa wieża zegarowa. Proza ma jednak swoje tiki: bohaterka co chwilę jest zabójczynią albo dziewczyną zamiast Celaeną, wszyscy parskają, unoszą brwi i krzyżują ramiona, a dramatyczne zdania urywają się wielokropkiem.
Rozrywka i wartość
Tempo rośnie z każdą częścią i od porwania Chaola trudno znaleźć dobre miejsce na zakładkę. Mroczniej niż w zwykłej dworskiej przygodzie, ale też ciekawiej: jest romans, są potwory i jest finał, po którym seria wygląda zupełnie inaczej.
Krótko o książce, bez spoilerów
Celaena Sardothien jest Królewską Obrończynią, która zamiast zabijać wrogów króla, potajemnie pozoruje ich śmierć, szuka źródła jego mocy i próbuje ułożyć sobie życie z kapitanem Gwardii. Drugi tom robi z dworskiej przygody znacznie mroczniejszą opowieść o żałobie i zemście, choć zagadki częściej ktoś tu bohaterce objaśnia, niż ona sama je rozwiązuje.
Chcesz poznać fabułę etap po etapie?StreszczenieCytat, który zapadł mi w pamięć
„Nie pozwól, aby teraz to światło zgasło.”Korona w mroku, Sarah J. Maas
Poruszane motywy
Sarah J. Maas zaczyna od dworskiej gry pozorów, a kończy na żałobie, zemście i pytaniu, kim jest bohaterka, gdy zdejmie maskę. Celaena kłamie wszystkim: królowi, żeby ratować ludzi, i przyjaciołom, żeby ich chronić, a przy okazji siebie. Druga część tomu sprawdza, co z tych kłamstw zostaje, gdy przychodzi strata, której nie da się upozorować. W tle rośnie większa historia o źródle mocy króla, zakazanej magii i świecie, w którym za pieśń o Fae można stracić głowę. Główne elementy historii: Pozorowane zabójstwa - Królewska Obrończyni, która zamiast zabijać, pomaga swoim celom uciec z kraju. Przyjaźń z Nehemią - księżniczka Eyllwe z własnymi planami i sekretami oraz kłótnia, której nie da się już cofnąć. Romans z Chaolem - uczucie wystawione na próbę przez lojalność wobec króla i jedno przemilczane ostrzeżenie. Żałoba i zemsta - dni spędzone w łóżku, pościg za mordercą i pytanie, gdzie kończy się sprawiedliwość. Magia Doriana - moc, za którą w Adarlanie się zabija, w synu króla, który zakazał magii. Klucze Wyrda - zagadka z grobowca, wiedźma z żelaznymi zębami i potwory hodowane w ukryciu. Tożsamość Celaeny - Terrasen, Fae i prawda, którą Chaol odkrywa w ostatnim rozdziale.
Pytania i odpowiedzi
Czy można czytać „Koronę w mroku” bez pierwszego tomu?
Nie warto. To bezpośrednia kontynuacja „Szklanego tronu”: turniej o tytuł Królewskiego Obrońcy, Cain i ridderak, duch Eleny, Kaltain i umowa Celaeny z królem są tu punktem wyjścia, a autorka przypomina je tylko we wzmiankach. Seria po polsku (Uroboros) ma siedem tomów i tom opowiadań „Zabójczyni”, a „Korona w mroku” kończy się tak, że trzeci tom, „Dziedzictwo ognia”, warto mieć pod ręką.
Ile stron ma „Korona w mroku”?
496 stron w wydaniu Uroboros z 2025 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania. Książka dzieli się na dwie części i 56 rozdziałów.
Od ilu lat jest ta książka?
Polecam od 16 lat. Sceny seksu są tylko zasygnalizowane, za to przemocy jest dużo i jest konkretna: ścięcia, odcięte głowy, tortury mordercy w zaułku, okaleczone ciało przyjaciółki i retrospekcja z kopalni z masakrą i wzmianką o gwałcie. Bohaterka po stracie przez wiele dni nie wstaje z łóżka i żałuje, że w ogóle przeżyła. Jeśli podobne myśli dotyczą ciebie albo kogoś bliskiego, porozmawiaj z dorosłym, któremu ufasz, albo zadzwoń pod bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.
Dla kogo jest ta książka?
Dla czytelników od 16 lat, którym „Szklany tron” się spodobał i którzy chcą, żeby seria nabrała ciężaru. Relaksatorzy dostaną romans z Chaolem, potwory, akcję i finał, po którym od razu chce się kolejnego tomu. Konesera przekona odwaga, z jaką Maas zmienia ton w połowie książki, choć wykłady zamiast śledztwa i sekret widoczny z daleka trochę mu tę przyjemność odbiorą.
A Ty? Znasz tę książkę?
Oceny czytelników
Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.
Twoja ocena w skali 1-10
Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.
Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.
Co czytać dalej
Szklany tron
Sarah J. Maas
Ten sam cykl.
★ 6/10🧠 4💖 8🌶️ 214+
Czytaj recenzję
Dziedzictwo ognia
Sarah J. Maas
Ten sam cykl.
★ 7/10🧠 6💖 8🌶️ 216+
Czytaj recenzję
Dom ziemi i krwi
Sarah J. Maas
Też Sarah J. Maas.
★ 7/10🧠 5💖 8🌶️ 618+
Czytaj recenzję