Przejdź do treści
Półka Moje książki
Okładka: Felix, Net i Nika oraz Świat Zero 2. Alternauci, Rafał Kosik

Recenzja

Felix, Net i Nika oraz Świat Zero 2. Alternauci - recenzja, od ilu lat i dla kogo

Rafał Kosik Wszystkie książki autora →

Ten od Liceum

★ 8/10
Ocena ogólna - co to znaczy?

Jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów. To moja ocena z tego momentu życia. Ta sama książka za rok albo za pięć lat może trafić do ciebie mocniej albo słabiej - i to normalne. Jak oceniam

🧠 Koneser - co to znaczy?

Dla wymagających: liczy się nietuzinkowa fabuła, zwroty akcji i dobrze napisani bohaterowie. Jak oceniam

8/10
💖 Relaksator - co to znaczy?

Dla tych, którzy chcą się po prostu wciągnąć. Sztampa i płascy bohaterowie nie przeszkadzają. Jak oceniam

7/10
🌶️ Pikanteria - co to znaczy?

Jak dosłowne są sceny intymne: 0-2 najwyżej pocałunki, 3-5 zasygnalizowane, 6-10 opisane wprost. To opis, nie ocena. Jak oceniam

2/10
Wiek - co to znaczy?

Mój próg, nie oznaczenie wydawcy. Liczą się sceny intymne, ale też przemoc, używki i ciężar tematu. Jak oceniam

10+

Tropy w książce

  • Dystopia
  • Przybrana rodzina
  • Twisty i nieoczywiste rozwiązania

Motywy

  • przygodowa science fiction
  • wieloświat
  • historia alternatywna
  • okupacja i monarchia
  • humor
  • finał dwutomowej historii
  • polski autor

Sięgnij, jeśli

  • skończyłeś „Świat Zero” i chcesz wiedzieć, co zrobi Nika, gdy po latach znów usiądzie do stołu z rodzicami
  • lubisz pytanie, co by było, gdyby historia skręciła gdzie indziej, i chcesz zobaczyć Polskę pod okupacją, przeciętą granicą na Wiśle i rozciągniętą od Ardenów po Syberię
  • bawią cię gagi z pomysłem, w tym kilkunastu Netów walczących o połówki batonów, z których żadnej nie udaje się zjeść

Odpuść, jeśli

  • nie masz za sobą tomu 9, bo ta książka zaczyna się w środku sceny i niczego nie streszcza
  • opisy skrzyń biegów, regulaminów pocztowych i rozstawu kół wagonu nudzą cię bardziej niż lekcja fizyki
  • wolisz, żeby każda zagadka była wyjaśniona co do śrubki, bez zdawania się na przeczucia Niki

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

8/10
  • Fizyka, która gra w otwarte karty. Podróże między światami mają tu reguły i Kosik się ich trzyma. Zasada zachowania masy rozwiązuje zagadkę zaginionego złota w sposób, na który czytelnik może wpaść sam, a drobiazgi z wcześniejszych rozdziałów, jak amulet chemika odstraszający roboty, wracają w finale jako narzędzia.
  • Cztery Polski do przemyślenia. Praga pod okupacją, gdzie ruch oporu kłóci się, czy oddać Niemcom złoto, żeby nie stracić resztek swobody. Warszawa Zachodnia, którą od reszty kraju odgrodzili sami Polacy. Rzeczpospolita z bazami na Księżycu, pręgierzem i katem. Każda wersja mówi coś o historii i żadnej nie da się ocenić jednym zdaniem.
  • Nika w centrum. Najmocniejsza linia należy do niej: odzyskuje żywych rodziców i musi ich zostawić, a później sama tłumaczy przyjaciołom, że w kolejnym świecie nikogo nie odnajdą. Laura, która ma wrażenie, że kiedyś znała Felixa, dokłada scenom w areszcie i na ulicach ogarniętych przewrotem nieoczywistej melancholii.
  • Finał z pomysłem. Złoty Jeż to przeciwnik z własną logiką, a nie potwór z kreskówki, a ostatni etap podróży rozgrywa się w miejscu ulepionym z całej serii, pełnym sobowtórów bohaterów. Epilog zostawia małą, wyraźnie zaplanowaną szczelinę, nad którą warto się zatrzymać.
  • Ponad sześćset stron. Złomowisko, zwiedzanie Warszawy B800 z regulaminem pocztowym i salonem telewizorów oraz długie opisy skrzyń biegów i rozstawu kół mają swój urok, ale wyraźnie spowalniają akcję. Nawet przypis redakcji radzi przerzucić kartkę przy opisach motoryzacyjnych.
  • Skróty w najważniejszych chwilach. Kilka razy los rozstrzyga przeczucie Niki albo nagła pamięć jej alterek, a jeden rozdział cofa akcję bez słowa wyjaśnienia. Złoty Jeż wykłada swoją historię długim monologiem.

💖 Dla relaksatorów

7/10
  • Humor z charakterem. Net przedstawiający się żandarmowi jako Grzędosław Brzęczyszczykiewicz, porucznik Kurtacz krzyczący „Hamuj!” do Felixa, który wciska gaz, i bijatyka Netów o połówki batonów, po której żaden nie zjada ani kęsa. Śmiech działa nawet w najczarniejszych scenach.
  • Akcja na każdym piętrze. Spacer po kablach telefonicznych nad ulicą pełną żołnierzy, kabriolet przebijający się przez tłum, ucieczka przed agentami przez zsyp, oblężenie kawiarni i eksplozja parowego czołgu. Bohaterowie rzadko mają chwilę na złapanie oddechu.
  • Znajomi w nowych rolach. Kurtacz raz jest porucznikiem podziemia, raz pustelnikiem ze złomowiska, botanik łudząco podobny do Butlera sprzedaje rosiczkę, która połyka psa, a sobowtór szkolnego informatyka handluje telewizorami. Mamrot w każdym świecie pracuje w służbach.
  • Przyjaźń z zazdrością w tle. Net jest zazdrosny o każdy uśmiech Niki, Felix traci głowę dla Laury, a pocałunek, który miał tylko oszukać roboty, kończy się bójką i przeprosinami. Lekko, ale z prawdziwymi emocjami.
  • Dłużyzny. Labirynt złomowiska, atlas historii alternatywnej i spacer po poczcie, salonie i wieży kościoła w Warszawie B800 rozciągają środek książki. Fragmenty o skrzyniach biegów można przelecieć wzrokiem.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

8

Pomysł z kolejnymi światami rozwija się konsekwentnie, a zagadki, od zaginionego złota po bramy otwierane bez Pierścienia, mają rozwiązania wynikające z wcześniej podanych reguł. Ocenę obniżają długi, epizodyczny środek i to, że jeden kluczowy moment rozstrzyga niewyjaśnione cofnięcie akcji.

Bohaterowie i relacje

7

Nika dostaje najmocniejszy materiał, a jej decyzje wokół rodziców bolą. Felix i Net pozostają sobą, z kłótniami i zazdrością, które wypadają wiarygodnie. Sobowtóry znanych postaci bawią, ale to raczej typy niż ludzie, a Złoty Jeż więcej o sobie opowiada, niż pokazuje.

Styl pisania i atmosfera

8

Każdy świat ma własny język i nastrój: zadymiona knajpa praskiego podziemia, wieżowce enklawy, archaiczna polszczyzna robotów i chemika ze złomowiska. Humor przeplata się z niepokojem bez zgrzytów, choć technicznych opisów jest za dużo.

Rozrywka i wartość

8

Mnóstwo śmiechu, kilka scen, które ściskają gardło, i sporo materiału do rozmowy o historii Polski i o tym, ile znaczą drobne decyzje. Finał wynagradza dłużyzny środka i domyka dwutomową opowieść tak, że ma się ochotę wrócić do początku „Świata Zero”.

Krótko o książce, bez spoilerów

Felix, Net i Nika skaczą przez Pierścień z okupowanej Pragi do Warszawy przeciętej granicą na Wiśle, a stamtąd do Polski, która od średniowiecza nie zaznała rozbiorów, i każdy skok kosztuje ich więcej. Kosik domyka historię ze „Świata Zero” z rozmachem i pomysłowym finałem, choć po drodze zwiedza więcej, niż trzeba.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Nieważne, po której stronie się jest, ważne, żeby ta strona wygrywała.”Felix, Net i Nika oraz Świat Zero 2. Alternauci, Rafał Kosik

Poruszane motywy

Rafał Kosik kończy dwutomową podróż przez wieloświat i robi z niej opowieść o cenie, jaką płaci się za każdą zmianę. Nika dostaje to, o czym marzyła najbardziej, i musi z tego zrezygnować, Felix spotyka Laurę, która go nie zna, a Net coraz głośniej powtarza, że chce do domu. Kolejne wersje Polski, okupowana, podzielona na Wiśle i rozrośnięta w mocarstwo, pokazują, jak przypadek, pogoda czy jedna decyzja zmieniają los całego kraju i jak łatwo każda wersja historii buduje własne mury. W tle autor pyta, czym jest człowiek, jeśli da się go skopiować albo zapisać w krysztale, i czy wiedza jest warta porzucenia uczuć. Główne elementy historii: Świat B75 - Warszawa, w której wojna trwała trzydzieści dni, a Praga od dekad żyje pod niemiecką okupacją. Komórka wywiadu alterprzestrzennego - maleńkie Skoczywrota ojców Felixa i Neta ukryte w sali zegarowej Dworca Wileńskiego. Czterdzieści sześć kilogramów złota - łup, przez który gestapo przewraca Pragę do góry nogami, a który ma z przyjaciółmi więcej wspólnego, niż ktokolwiek przypuszcza. Warszawa Zachodnia - bogata enklawa na lewym brzegu Wisły, połączona ze światem tylko teleportującym tunelem do Frankfurtu. Złomowisko pana Kurtacza - góry stali, w których po zmroku polują roboty, a na szczycie mieszka chemik ze spanielem. Rzeczpospolita B800 - mocarstwo z królem, bazami na Księżycu, pręgierzem i łącznością opartą na splątaniu kwantowym. Złoty Jeż - kolczasta postać w złotej zbroi, która od dawna krąży na skraju pola widzenia bohaterów. Wyściubiacze - niebieskie sondy przeczesujące kolejne światy. Manfred - sztuczna inteligencja, która przetrwała z przyjaciółmi wszystkie skoki i ratuje ich nawet zasilana bateriami z latarek.

Pytania i odpowiedzi

Czy można czytać „Alternautów” bez znajomości „Świata Zero”?

Nie da się. To druga część historii rozpoczętej w „Świecie Zero”, który kończy się zapowiedzią ciągu dalszego, a ta książka rusza w tej samej scenie i nie streszcza, jak bohaterowie trafili do okupowanej Pragi. Bez tomu 9 trudno zrozumieć, kim jest Złoty Jeż, czym jest Współczynnik Bieleckiego i dlaczego przyjaciele boją się każdego Pierścienia. Przyda się też znajomość wcześniejszych tomów, bo w finale wracają miejsca i postacie z całej serii. To tom 10, po „Świecie Zero” (tom 9), a przed „Nadprogramowymi Historiami” (tom 11). Seria liczy ponad dziesięć tomów i najlepiej czytać ją po kolei, od „Gangu Niewidzialnych Ludzi”.

Ile stron ma „Felix, Net i Nika oraz Świat Zero 2. Alternauci”?

603 strony w wydaniu Powergraph z 2012 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.

Od ilu lat jest ta książka?

Dziesięciolatek, który zna serię, da sobie radę, ale ten tom jest wyraźnie mroczniejszy od „Świata Zero”. Romans kończy się na pocałunkach, przekleństwa na „Ja pierdykam”, a zamiast wulgaryzmów pada słowo bip. Mocniejsze są sceny przemocy: gestapo zabiera ludzi z ulic Pragi, kat chłoszcze pod pręgierzem dziewczynę za kradzież chleba, zza ściany aresztu słychać krzyki torturowanych, a roboty ze złomowiska chcą połączyć ludzkie ciało z maszyną. Dorosły częstuje piętnastolatków piwem, a Net rano narzeka na ból głowy, co przy młodszym czytelniku warto skomentować. Nic nie jest opisane drastycznie, ale z wrażliwym dzieckiem dobrze czytać razem i porozmawiać o okupacji i Powstaniu Warszawskim, które w jednym ze światów kończy się zwycięstwem.

Dla kogo jest ta książka?

Dla czytelników, którzy skończyli „Świat Zero” i muszą poznać zakończenie, oraz dla wszystkich, których bawi zgadywanie, jak wyglądałaby Polska po innym wyniku wojny albo bez rozbiorów. Młodsi dostaną pościgi, roboty i gagi Neta, starsi wyłapią satyrę na politykę i kawałki historii schowane w nazwach mostów. Rodzic czytający z dzieckiem znajdzie tu dobry pretekst do rozmowy o tym, ile w historii zależy od przypadku. Kto nie lubi długich opisów techniki, musi się uzbroić w cierpliwość.

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Co czytać dalej

Zrób test: co czytać dalej